Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық қоғамдық өмірдің белгілі тұлғасы Каролина Вебстер "Лина" Шермерхорн Астор (22 қыркүйек 1830 жыл - 30 қазан 1908 жыл) – 19 ғасырдың екінші жартысындағы Американың көрнекті қоғамдық өкілі, "Төрт жүздік" жетекшісі болған. Өмірінің соңында "Астор ханым" немесе жай ғана "ханым Астор" деп аталуымен танымал болған ол, яхтшы Уильям Бэкхаус Астордың әйелі болды. Олардың бес баласы болды, соның ішінде "Титаник" кемесінде қаза тапқан полковник Джон Джейкоб Астор IV та бар. Ол неке арқылы Астор әулетінің көрнекті мүшесі және американдық Асторлардың еркек тарапынан шыққан әулетінің анасы болды.
American socialite
Caroline Webster "Lina" Schermerhorn Astor (September 22, 1830 – October 30, 1908) was a prominent American socialite of the second half of the 19th century who led the Four Hundred. Famous for being referred to later in life as "the Mrs. Astor" or simply "Mrs. Astor", she was the wife of yachtsman William Backhouse Astor Jr. They had five children, including Colonel John Jacob Astor IV, who perished on the RMS Titanic. Through her marriage, she was a prominent member of the Astor family and matriarch of the male line of American Astors.
Әлеуметтік
Көпшілік пікірде "жоғары қоғаммен" толыққанды айналысқандай болғанымен, Лина Астор некеде тұрған алғашқы он жылдарында негізгі назарын бес баласын тәрбиелеуге және үй шаруашылығын жүргізуге бөлді, бұл 19 ғасырдың ортасындағы Нью-Йорк қаласындағы оның әлеуметтік тобындағы әйелдерге тән еді. Әке-шешесінен мұра алғандықтан, Линаның жеке қаржысы болды, осылайша ол сол кездегі көптеген американдық әйелдерге қарағанда күйеуіне аз тәуелді болды. Бұл қазіргі "Эмпайр Стейт Билдинг" ғимараты орналасқан жер. Сонымен қатар, ол Бёльёде тұратын бауырының отбасына жақын болды.
Although popularly imagined as wholly preoccupied with "high society", for the first several decades of her married life, Lina Astor was principally occupied with raising her five children and running her household, as was typical of women of her class in mid 19th century New York City. Due to an inheritance from her parents, Lina had her own money, thus she was far less dependent on her husband than most American women of the time. the present site of the Empire State Building. It also neighbored his brother's family, who lived at Beaulieu.
Қақпа күзетшісі
Азамат соғысынан кейінгі онжылдықтарда Нью-Йорк қаласының халқы экспоненциалды түрде өсті, ал орта батыстан келген иммигранттар мен жаңа байлар ескі Нью-Йорк элитасының үстемдігіне күш түсті. Әлеуметтік сарапшы Уорд МакАллистердің, оның туысы Сэмюэл Катлер Уордтың Астор әулетіне үйленгеніне көмектесіп, Лина дұрыс мінез-құлық пен әдептілікті қалыптастыруға, сондай-ақ әртүрлі қала үшін кімдерді қабылдауға болатынын анықтауға тырысты. Олар ескі ақша мен дәстүрдің жақтаушылары болды. Лина XIX ғасырдың соңында Нью-Йорктің "аристократиясы" бойынша ең авторитетті тұлға саналды. Ол өзі және басқа элиталық топ өкілдері үшін әсем әрі сәнді кештемелер ұйымдастырды. Оның ресми визит карточкасы болмаса, ешкім осы жиынға қатыса алмады. Линаның әлеуметтік топтарында қатал мінезді "аристократиялық" әйелдер басым болды. Бұл жиындар аса жарық сән-салтанат пен жарнамаға негізделді. Жиынның өзінен гөрі, топтың Нью-Йорк элитасының жоғарғы қабаты ретіндегі мәртебесіне көбірек мән берілді. Ол және оның серіктестері "аристократияны" немесе ескі ақшаны бейнелесе, Вандербильт әулеті жаңа байлықтың жаңа толқынын құрды.
In the decades following the Civil War the population of New York City grew almost exponentially, and immigrants and wealthy arrivistes from the Midwest began challenging the dominance of the old New York Establishment. Aided by the social arbiter Ward McAllister, whose first cousin, Samuel Cutler Ward, had married into the Astor family, Lina attempted to codify proper behavior and etiquette, as well as determine who was acceptable among the arrivistes for an increasingly heterogeneous city. They were the champions of old money and tradition. Lina was the foremost authority on the "Aristocracy" of New York in the late nineteenth century. She held ornate and elaborate parties for herself and other members of the elite New York socialite crowd. None was permitted to attend these gatherings without an official calling card from her. Lina's social groups were dominated by strong willed "aristocratic" women. These social gatherings were dependent on overly conspicuous luxury and publicity. More so than the gatherings themselves, importance was highly placed upon the group as the upper crust of New York's elite. She and her ladies therefore represented the "Aristocratic," or the Old Money, whereas the newly wealthy Vanderbilt family would establish a new wave of New Money.
Вандербильттермен қарым-қатынасы
Вандербильттер Нью-Йорктегі әлеуметтік топтың мүшелері ретінде, отбасы мұраға алған емес, өте көп ақша тапқандықтан, Астор мен оның тобы үшін ұнатпайтын байлықты көрсететін. Лина Астор теміржолдан табылған ақшаны жағымсыз деп санады. Сондықтан ол Вандербильттердің қыздарына баруға құлшынбады. Бірақ 1883 жылы Астор бай әлеуметтік топ өкілі Альва Эрскин Смитті, жылқы өсіруші және теміржол басқарушысы Уильям Киссам Вандербильттің бірінші әйелін, ресми түрде мойындауға мәжбүр болды, соның арқасында Вандербильттер, Нью-Йорктегі ең ірі "жаңа" байлыққа ие болып, қоғамның ең жоғары деңгейіне енді.
The Vanderbilts, as members of socialite New York through the copious amounts of money that the family had earned rather than inherited, represented a type of wealth that was abhorrent to Astor and her group. Lina Astor found railroad money distasteful. For this reason, she was reluctant to call upon the Vanderbilt girls. In 1883, however, Astor was forced to formally acknowledge the wealthy socialite Alva Erskine Smith, first wife of horse breeder/railroad manager William Kissam Vanderbilt, thereby providing the Vanderbilts, the greatest "new" fortune in New York, entrance into the highest rungs of society.
"Мисс Астор" сөзін қолдану
1887 жылға дейін Лина Астор ресми түрде «Уильям Астордың әйелі» деп аталды, бірақ сол жылы Шарлотта Огюста Гиббстің қайтыс болуымен ол өзінің ресми атағын «Миссис Астор» деп қысқартты, себебі ол сол кезде ең үлкен Астор әйелі болды және оның буынындағы жалғыз қалған адам еді. Шарлоттаның ұлы Уильям Уолдорф Астор өзінің әйелі Мэри «Мами» Дальгрен Полдың «Миссис Астор» деп аталғанын қалады. 1890 жылы Джон Джейкоб Астор III қайтыс болғаннан кейін Уильям Уолдорф Астор әкесінің Астор компанияларындағы үлесін мұраға алды және атақты түрде Астор отбасының басшысы атанды. Оның ойынша, бұл Мамиді «Миссис Астор» етеді. Алайда, Мами Линадан он сегіз жас кіші болды және Линаның қоғамдағы беделіне ие болған жоқ. Оның Линаның Нью-Йорк қоғамындағы басымдығына қарсы тырысулары сәтсіз аяқталды, ол көп ұзамай отбасымен Англияға көшіп кетті, кейін виконт атағын алды.
Until 1887, Lina Astor had been formally known as "Mrs. William Astor", but with Charlotte Augusta Gibbes's death that year, she shortened her formal title to "Mrs. Astor", as she was then the senior Mrs. Astor, the only remaining one in her generation. Charlotte's son, William Waldorf Astor, felt that his own wife, Mary "Mamie" Dahlgren Paul, should be "the Mrs. Astor." With the death of John Jacob Astor III in 1890, William Waldorf Astor had inherited his father's share of the Astor holdings and, titularly, became the head of the Astor family. In his mind, this made Mamie "the Mrs. Astor." However, Mamie was eighteen years younger than Lina and lacked Lina's social power. His further attempts at challenging Lina's preeminence in New York society, however, were thwarted, and he soon moved with his family to England, where he later became a viscount.
Өлім
Ол 65-ші көше бұрышында, Центральдық паркке қарайтын жаңа үйіне көшіп келген кезде, Астор ханымның күйеуі қайтыс болды, және ол ұлы мен оның отбасымен бірге тұрды. Соңғы жылдары мерзімді деменциядан зардап шеккен ол 1908 жылдың 30 қазанында 78 жасында қайтыс болды және Манхэттеннің жоғарғы бөлігіндегі Троица шіркеуінің зиратына жерленді. Оның кіші қызы Кэрри, оның естелігіне 39 фут (11,9 метр) биіктіктегі кенотаф орнатты, бұл оның қала сыртындағы жерлеу учаскесіне қосымша болды. Кенотафқа М.С. MCMXIV деп жазылған, және ол Бродвей мен Уолл-стриттің қиылысындағы шағын шіркеу зиратында орналасқан, онда көптеген белгілі ерте американдықтар жерленген. Астор ханымның қайтысынан кейін, Нью-Йорк қоғамында оның орнын толтыру үшін үш әйел қажет болды: Марион Грейвс Антон Фиш, Стюивесант Фиштің әйелі, Тереза Фейр Оелрикс, Герман Оелрикстің әйелі және Альва Белмонт, сол кезде Оливер Белмонттың әйелі. Астор ханым HBO телеарнасының "Алтын ғасыр" атты драмасында Донна Мерфимен бейнеленді.
By the time she moved into her new house facing Central Park, at the corner of 65th Street, Mrs. Astor's husband had died, and she lived with her son and his family. Spending her last several years suffering from periodic dementia, she died at age 78 on October 30, 1908, and was interred in the Trinity Church Cemetery in upper Manhattan. Her youngest daughter, Carrie, erected a commemorative 39 foot tall (11.9 m) cenotaph in her memory, in addition to her uptown burial plot. The inscription is dated A. D. MCMXIV and the cenotaph is located within the small churchyard cemetery at the intersection of Broadway and Wall Street, in which many prominent early Americans are buried. Following Mrs. Astor's death, it reportedly took three women to fill her role in New York Society: Marion Graves Anthon Fish, the wife of Stuyvesant Fish, Theresa Fair Oelrichs, the wife of Hermann Oelrichs, and Alva Belmont, by then the wife of Oliver Belmont. Mrs. Astor has been portrayed by Donna Murphy in the HBO drama, The Gilded Age.