Сан-Франциско өнер институты: Тарихы мен жабылуы

Кіріспе

Сан-Франциско қаласындағы бұрынғы өнер мектебі, Калифорния штаты

Сан-Франциско өнер институты (SFAI) – Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы заманауи өнерге арналған жеке колледж. 1871 жылы құрылған SFAI АҚШ-тағы ең көне өнер мектептерінің бірі және Миссисипи өзенінің батысындағы ең көне өнер мектебі болды. 2021 жылы шамамен 220 бакалавр және 112 магистратура студенті оқыды. Институт Батыс мектептер мен колледждер ассоциациясы (WASC) және Ұлттық өнер және дизайн мектептері ассоциациясы (NASAD) аккредиттеген, сондай-ақ Тәуелсіз өнер және дизайн колледждері ассоциациясының (AICAD) мүшесі болды. Оқу орны 2022 жылдың шілдесінде тұрақты түрде жабылды.

19 ғасыр

Сан-Франциско өнер институтының тамыры 1871 жылы Сан-Франциско өнер қауымдастығының құрылуымен басталады. Бұл шағын, бірақ ықпалды суретшілер, жазушылар және қоғамдық қайраткерлер тобы, ең алдымен Вирджил Мейси Уильямс және бірінші президент Хуан Б. Вандесфорд, сондай-ақ Б. П. Эвери, Эдвард Боски, Томас Хилл және С. У. Шоу бастамасымен құрылды. Олар аймақтық өнерді және суретшілерді қолдау мақсатында, сонымен қатар Америкалық Батыстың ерекше ландшафты мен салыстырмалы мәдени оқшаулығында қалыптасқан жаңа және ерекше көркемдік дәстүрді дамыту және сақтау үшін мектеп пен музей құруға бірікті. 1874 жылға қарай SFAA-ның 700 тұрақты және 100 өмірлік мүшесі болды, олар жеткілікті қаражат жинап, Калифорниялық дизайн мектебі (CSD) деп аталған өнер мектебін ашуға қажетті серпіліс алды. Италияда он жылға жуық уақыт бойы көрнекті суретшілермен оқыған және Сан-Францискоға келгенге дейін Гарвард колледжінде сабақ берген суретші Вирджил Мейси Уильямс мектептің алғашқы директоры және сурет салу бойынша оқытушысы болды – ол 1886 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымдарда қызмет етті. Уильямстың қызмет ету кезеңінде CSD ұлттық деңгейде танымал болды және жоспарланған музей үшін жинақталған негіз ретінде Калифорнияның ерте және батыс көркем өнерінің маңызды коллекциясын жинады. 1893 жылы Эдвард Сирлз Хопкинс сарайын, ең сәнді және әсем викториандық сарайлардың бірін, SFAA үшін "салалы өнер, музыка және әдебиетті оқыту және көрнекілеу" мақсатында Калифорния университетіне сенімділікпен тапсырды. Марк Хопкинс өнер институты деп аталған бұл ғимарат CSD кампусы мен SFAA өнер коллекциясын біріктірді. Осы жаңа байланыс арқасында Калифорния университетінің студенттері CSD-дегі сабақтарға тіркеле алды.

20 ғасыр

1906 жылы Сан-Франциско жер сілкінісінен кейін болған апатты өрт Марк Хопкинс өнер институтының ғимаратын, CSD және SFAA нысандарын, жазбаларын және өнер жинағын жойды. Ол кезде ғимарат пен оның ішіндегі заттардың құны 2,573 миллион долларға бағаланған. Бірақ, көптеген сақтандыру полисінен түскен сома 100 000 доллардан аспады. Дегенмен, бір жыл ішінде SFAA сол жерде жаңа, бірақ салыстырмалы түрде қарапайым кампусты салып, Сан-Франциско өнер институты деген атау алды. 1916 жылы SFAA Сан-Франциско суретшілер қоғамымен бірігіп, 1915 жылғы Panama-Pacific халықаралық көрмесі үшін салынған Сан-Франциско Сәндік өнер сарайындағы Сан-Франциско өнер мұражайына тікелей басшылық етті. Сонымен қатар, мектептің аты Калифорниялық Көркемсурет мектебі (CSFA) болып өзгертілді, бұл өңірлік өнер мен мәдениетті дамыту және сақтау миссиясын жақсырақ бейнелеу үшін жасалды. 1926 жылы мектеп 800 Chestnut Street-ке көшірілді, ол мектептің негізгі кампусы болып қалды. 1930 жылы мексикалық фреска суретшісі Диего Ривера студенттерге арналған галереяда орналасқан "Қала құрылысын бейнелейтін фресканың жасалуы" картинасын салуға шақырылды. Алғашқы 60 жылда мектеппен байланысты ықпалды суретшілердің қатарында фотограф және қозғалыс графикасының иесі Эдвард Муйбридж, Сан-Франциско жұмысшы қозғалысы мен Батыс пейзажының суретшісі Мейнард Диксон, АҚШ-та жарық көрген алғашқы графикалық романның авторы Генри Кияма, Калифорниядан шыққан алғашқы афроамерикандық суретші Сержант Клод Джонсон, 1930-жылдары Harper's Bazaar үшін жұмыс істеген және "экологиялық" сән фотосуретінің жаңа американдық стилін қалыптастырған инновациялық фотограф Луиза Даль Вольф, неміс экспрессионист суретшісі және өнер сыншысы Рудольф Гесс, жергілікті мәдениетпен жұмыс істегені үшін танымал канадтық суретші Эмили Карр және тағы да көптеген суретшілер болды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін (1945) мектеп абстрактілі экспрессионизмдің орталығына айналды, онда Клайффорд Стилл, Ад Рейнхардт, Марк Ротко, Дэвид Парк, Элмер Бишофф және Клей Спон оқыды. Көп жылдар бойы сурет салу мен мүсін жасау басымдыққа ие болғанымен, фотосурет курстары да ұсынылды. 1946 жылы Ансел Адамс және Майнор Уайт алғашқы көркем фотосурет бөлімін ашты, онда Имоджен Каннингем, Эдвард Уэстон және Доротея Ланг оқытушылар болып жұмыс істеді. 1947 жылы танымал режиссер Сидни Петерсон CSFA-да алғашқы кино курстарын бастады. Осы даму рухымен 1949 жылы CSFA директоры Дуглас МакАги халықаралық конференция ұйымдастырды – "Заманауи өнер туралы Батыс дөңгелек үстелі", онда Марсель Дюшан, Франк Ллойд Райт және Грегори Бейтсон қатысты. Дөңгелек үстелдің мақсаты "жасырын болжамдарды" ашып, өнер туралы жаңа сұрақтар қою болды. 1950-жылдардың басында Сан-Францисконың Солтүстік жағалауы Бит қозғалысының Батыс жағалауындағы орталығына айналды, ал музыка, поэзия және дискурс суретшілердің өмірінің ажырамас бөлігі болды. Коллаж суретшісі Джесс Коллинз плутоний жасаушы мамандығынан бас тартып, SFAI-ға сурет салу студенті ретінде түсті. 1953 жылы ол және оның серіктесі, ақын Роберт Дункан, суретші Гарри Джейкобспен бірге өнер, поэзия және музыка үшін маңызды балама кеңістік – Король Убу галереясын құрды. Көп ұзамай абстракция, фигурация, повествование және джазды біріктіретін ерекше калифорниялық заманауи өнер пайда болды. SFAI факультетінің Дэвид Парк, Элмер Бишофф, Джеймс Уикс, Джеймс Келли, Фрэнк Лобделл және Ричард Дибенкорн енді Бей Аймағының фигуративтік қозғалысының жетекшілері болды, олар Эдвард Мунк, Макс Бекман, Эдгар Дега және Анри Тулуз Лотрек туындыларының жергілікті музейлік көрмелерін көрген тәжірибелерімен байланысты болды. Мектеп студенттері, соның ішінде Дэвид Симпсон, Джон Халтберг, Уильям Т. Уайли, Роберт Хадсон, Уильям Аллан, Джоан Браун, Мануэль Нери, Карлос Вилла және Уоли Хедрик жаңа идеялар мен жаңа материалдарды зерттеуді жалғастырды, олардың көптегені Фанк өнерінің ядросына айналды. 1961 жылы Сан-Франциско өнер институты болып қайта аталған SFAI, сәндік және қолданбалы өнер арасындағы шекараны мойындамады. SFAI өнер жасаудың кеңейтілген сөздігін тануда алдыңғы қатарда болды, бұл көптеген тәжірибелерді біріктірді, соның ішінде перформанс, концептуалды өнер, жаңа медиа, графикалық өнер, типография және саяси және әлеуметтік деректі фильмдер. 1960-жылдардың басында және ортасында Рональд Дэвис, Роберт Грэм, Форрест Майерс, Лео Вальдор, Майкл Хейзер, Ронни Лэндфилд, Питер Реджинато, Гэри Стефан және Джон Дафф, ал 1960-жылдардың соңында Энни Лейбовиц, Rolling Stone журналы үшін сурет түсіре бастаған; Пол Маккарти, өнер және перформанс туындыларымен танымал; және компьютерлер үшін шрифттерді жасаған алғашқы типографтардың бірі Чарльз Бигелоу оқыды. Түлектер Рут Марион Барух және Пиркл Джонс Солтүстік Калифорниядағы Қара пантера партиясының алғашқы күндерін құжаттады. 1969 жылы Паффард Китинг Клей салған жаңа қосымша ғимаратта студиялық кеңістік, үлкен театр/лекциялық зал, ашық амфитеатр, галереялар және кафе пайда болды. Инсталляциялық өнер, бейне, музыка және әлеуметтік белсенділік 1970-жылдар мен 1980-жылдардағы факультет пен студенттердің жұмысының көп бөлігін анықтап берді. Осы кезеңдегі факультет құрамында Джордж Кухар, Гунвор Нельсон, Ховард Фрид, Пол Кос, Анжела Дэвис, Кэти Акер, Роберт Колескотт және басқа да көптеген ықпалды суретшілер мен жазушылар болды. Студенттердің арасында феминистік идеяларға қарсы шыққан өнерші Карен Финли, Tubes тобының алғашқы өнерін SFAI лекциялық залында көрсеткен Prairie Prince және Michael Cotten сияқты көптеген перформанс өнершілері мен музыканттар болды. Мектеп панк музыкалық көрінісінің орталығына айналды, Mutants, the Avengers және Romeo Void сияқты топтар SFAI студенттерімен құрылды. Технология да өнер практикасының бөлігіне айналды: факультет мүшесі Шарон Грейстің Send/Receive жобасы спутниктік байланыс арқылы континенттер аралық интерактивті перформанс жасады, ал студент Марк Полине құрған Survival Research Laboratories машиналар, роботтар және пиротехника арасындағы ритуалды өзара әрекеттердің ірі ауқымды ашық перформанстарын өткізе бастады. 1990-жылдардан бері студия мен сыныптар қоғамдық өнер және қоғамдық іс-қимыл арқылы әлеммен тығыз байланысты. SFAI студенттері Барри МакГи, Аарон Нобл және Риго 23, басқалармен бірге, Mission School деп белгілі қозғалыстың бөлігі болды, олар өздерінің граффитиден шабыттанған өнерін қаланың көшелері мен қабырғаларына әкелді. Факультет және студенттер Сан-Францисконың су жағалауындағы (Эйбрахам Линкольн бригадасына арналған Энн Чемберлен мен Уолтер Худтың ескерткіші) Мексиканың Тихуанадағы АҚШ консулдығына дейін (АҚШ Мемлекеттік департаментінің Art in Embassies бағдарламасы үшін суретші Педро Рейес пен SFAI студенттері жасаған мүсін) сияқты нақты орындарда жобалар жасады. Түлектер құрған Artists' Television Access (ATA) және Root Division сияқты ұйымдар, сондай-ақ SFAI-дың City Studio бағдарламасы жергілікті қоғамдастықтармен байланысып, оларды біліммен қамтамасыз етеді және маңызды өнерлі экожүйені қалыптастырады. Мектеп тарихы 2016 жылы мойындалды, оның кампусы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.

In 1906, the devastating fire following the San Francisco earthquake destroyed the Mark Hopkins Institute of Art building, and the CSD and SFAA facilities, records and art collection. At the time, the replacement value of the building and its contents was estimated at $2.573 million. However, the combined amount of numerous insurance policies yielded less than $100,000 for rebuilding. Nevertheless, within a year, the SFAA built a new but comparatively modest campus in the same location, and adopted the name San Francisco Institute of Art. In 1916, the SFAA merged with the San Francisco Society of Artists and assumed directorship of the San Francisco Museum of Art at the Palace of Fine Arts, which was established to host the 1915 World's Fair, Panama–Pacific International Exposition. In addition, the school was renamed the California School of Fine Arts (CSFA) to better reflect its mission to promote, develop and preserve regional art and culture. In 1926 the school moved to 800 Chestnut Street, which remained the school's main campus. In 1930 Mexican muralist Diego Rivera was hired to paint The Making of a Fresco Showing the Building of a City, which is located in the student directed art gallery. During its first 60 years, influential artists associated with the school included Eadweard Muybridge, photographer and pioneer of motion graphics; Maynard Dixon, painter of San Francisco's labor movement and of the landscape of the West; Henry Kiyama, whose Four Immigrants Manga was the first graphic novel published in the U. S.; Sargent Claude Johnson, one of the first African American artists from California to achieve a national reputation; Louise Dahl Wolfe, an innovative photographer whose work for Harper's Bazaar in the 1930s defined a new American style of "environmental" fashion photography; Gutzon Borglum, the creator of the large scale public sculpture known as Mount Rushmore; Rudolf Hess, German Expressionist painter and art critic, Emily Carr, Modernist Canadian painter well known for her work with indigenous culture, and numerous others. After World War II ended (1945) the school became a nucleus for Abstract Expressionism, with faculty including Clyfford Still, Ad Reinhardt, Mark Rothko, David Park, Elmer Bischoff, and Clay Spohn. Although painting and sculpture remained the dominant mediums for many years, photography had also been among the course offerings. In 1946 Ansel Adams and Minor White established the first fine art photography department, with Imogen Cunningham, Edward Weston, and Dorothea Lange among its instructors. In 1947 distinguished filmmaker Sydney Peterson began the first film courses at CSFA. In this spirit of advancement, in 1949 CSFA Director Douglas MacAgy organized an international conference, The Western Roundtable on Modern Art, which included Marcel Duchamp, Frank Lloyd Wright, and Gregory Bateson. The roundtable aimed to expose “hidden assumptions” and to frame new questions about art. By the early 1950s, San Francisco's North Beach had become the West Coast center of the Beat Movement, and music, poetry, and discourse were an intrinsic part of artists' lives. Collage artist Jess Collins renounced a career as a plutonium developer and enrolled at SFAI as a painting student. In 1953 he and his partner, poet Robert Duncan, along with painter Harry Jacobus, started the King Ubu Gallery, an important alternative space for art, poetry, and music. A distinctly Californian modern art soon emerged that fused abstraction, figuration, narrative, and jazz. SFAI faculty David Park, Elmer Bischoff, James Weeks, James Kelly, Frank Lobdell, and Richard Diebenkorn were now the leaders of the Bay Area Figurative Movement, informed by their experience of seeing local museum exhibitions of work by Edvard Munch, Max Beckmann, Edgar Degas, and Henri Toulouse Lautrec. Students at the school, including David Simpson, John Hultberg, William T. Wiley, Robert Hudson, William Allan, Joan Brown, Manuel Neri, Carlos Villa, and Wally Hedrick, continued the investigation of new ideas and new materials, many becoming the core of the Funk art movement. Renamed San Francisco Art Institute in 1961, SFAI rejected the distinction between fine and applied arts. SFAI stood at the forefront of recognizing an expanded vocabulary of art making that hybridized many practices including performance, conceptual art, new media, graphic arts, typography, and political and social documentary. Students in the early to mid 1960s included artists Ronald Davis, Robert Graham, Forrest Myers, Leo Valledor, Michael Heizer, Ronnie Landfield, Peter Reginato, Gary Stephan, and John Duff and in the late 1960s Annie Leibovitz, who would soon begin photographing for Rolling Stone magazine; Paul McCarthy, well known for his performance and sculpture works; and Charles Bigelow, who would be among the first typographers to design fonts for computers. Alumni Ruth Marion Baruch and Pirkle Jones documented the early days of the Black Panther Party in northern California. In 1969, a new addition to the building by Paffard Keatinge Clay added of studio space, a large theater/lecture hall, an outdoor amphitheater, galleries, and a cafe. Installation art, video, music, and social activism continued to inform much of the work of faculty and students in the 1970s and 1980s. The faculty during this period included George Kuchar, Gunvor Nelson, Howard Fried, Paul Kos, Angela Davis, Kathy Acker, Robert Colescott, and many other influential artists and writers. Among the students were a number of performance artists and musicians, including Karen Finley, whose performances challenged notions of femininity and political power, and Prairie Prince and Michael Cotten, who presented their first performance as the Tubes in the SFAI lecture hall, and became pioneers in the field of music video. The school became a hub for the Punk music scene, with bands such as the Mutants, the Avengers, and Romeo Void all started by SFAI students. Technology also became part of art practice: faculty Sharon Grace's Send/Receive project used satellite communications to create an interactive transcontinental performance, while Survival Research Laboratories, founded by student Mark Pauline, began staging large scale outdoor performances of ritualized interactions among machines, robots, and pyrotechnics. Since the 1990s the studio and classroom have become increasingly connected to the world via public art and community actions. As students at SFAI, Barry McGee, Aaron Noble, and Rigo 23, among others, were part of the movement known as the Mission School, taking their graffiti inspired art to the streets and walls of the city. Faculty and students have created site specific projects in locations from the San Francisco waterfront (Ann Chamberlain and Walter Hood's monument to the Abraham Lincoln Brigade) to the U. S. Consulate in Tijuana, Mexico (a sculpture by artist Pedro Reyes and SFAI students for the U. S. Department of State's Art in Embassies program). Organizations like Artists' Television Access (ATA) and Root Division, founded by alumni, and SFAI's City Studio program engage and educate local communities and cultivate a vital artistic ecosystem. The school's history was recognized in 2016, when its campus was listed on the National Register of Historic Places.

Жабылу

Қаржылық дұрыс басқарылмауы, оқушылар санының төмендеуі, жылжымайтын мүліктің қымбат болуы және кампус мүлігін жалға беруден түсетін табысқа тәуелділігі, соның ішінде COVID-19 пандемиясынан зардап шегуі салдарынан, мектеп 2020 жылдың 23 наурызында келесі күзгі семестрде жаңа студенттерді қабылдауды тоқтататынын жариялады. Институт 2020 жылдың 26 наурызында, яғни бейсенбі күні, сәтсіз бірігу келіссөздерінен кейін 149 жылдық мерейтойын атап өтті. Олар қысқа мерзімге 2020 жылдың күзгі семестрін тоқтату туралы хабарлады, бірақ кейін шешімдерін кері қайтарып, 2020-2021 оқу жылында онлайн және офлайн сабақтарды өткізуге рұқсат берді. 2020 жылдың шілдесінде 4 миллион доллар көлемінде қайырымдылық жинағаннан кейін, басқарма мен әкімшілік алдағы оқу жылында барлық штаттан тыс профессорларды сақтап қалу туралы келісімге келгенін жариялады, нәтижесінде келесі оқу жылында оқу курстары жалғастырылды және бітіруге бір жыл қалған студенттер үшін білім беру бағдарламасы қайта жаңартылды. 2022 жылдың ақпан айында Сан-Франциско университеті мен SFAI USF-тің SFAI-ды сатып алу мүмкіндігін зерттейтінін мәлімдеді; алайда USF шілдеде келісімнен бас тартты. SFAI дипломдық бағдарламаларын тоқтатты, бірақ "өз атын, мұрағатын және тарихын сақтау үшін коммерциялық емес ұйым ретінде қалатынын" хабарлады. 2022 жылдың 16 шілдесінде мектеп толығымен жабылды. 2023 жылдың 26 сәуірінде Сан-Франциско өнер институты 7-тарау бойынша банкротқа өтініш берді. Кампус маусымның соңында сатылымға қойылды, сонымен қатар Диего Ривера галереясындағы Диего Ривераның "Фреска жасау", "Қала құрылысын көрсету" атты қабырғалық суретінің, құны 50 миллион долларға бағаланғандығы, егер қанағаттанарлық ұсыныс түспесе, мүліктің бір бөлігі ретінде сатылатындығы туралы хабарланды. Әйтпесе, оны жеке сатуға дайын екендерін мәлімдеді. 2024 жылдың ақпан айының соңында Лорин Пауэлл Джобсқа тиесілі коммерциялық емес корпорация кампусты, соның ішінде қабырғалық суретті шамамен 30 миллион долларға сатып алды, оның мақсаты оны өнер орталығы ретінде сақтап, сонымен қатар суретшілер үшін кампуста тұру мүмкіндігін ұсыну.

Академиктер

SFAI бакалавр өнер (BA), көркем өнер бакалавры (BFA), магистр (MA) және көркем өнер магистрі (MFA) дәрежелерін ұсынды. SFAI сонымен қатар Студиялық өнер саласында аз қоныстану MFA және бакалавриаттан кейінгі сертификаттарды ұсынды.

Фотография

1945 жылы Ансел Адамс құрған Фотография бөлімі, фотосуретті жоғары өнер саласы ретінде зерттеуге арналған алғашқы оқу бағдарламасы болды. Адамс мектептің қараңғы бөлмелерін жобалап, Доротея Ланге, Имоген Каннингхэм, Майнор Уайт және 1953 жылы Уайт кеткен соң бөлім меңгерушісі болған Морли Бэр сияқты белгілі фотографтарды факультетке шақырды.

Сурет

SFAI Суретшілдік бөлімінің тарихында Клайффорд Стилл, Марк Ротко, Ричард Дибенкорн, Джей ДеФео, Фред Мартин, Брюс Макго, Элмер Бишофф, Дэвид Парк, Дэвид Симпсон, Фрэнк Лобделл, Рой Де Форест, Джоан Браун, Рональд Дэвис, Уильям Т. Уайли, Тоба Кхедори, Барри МакГи, Инез Сторр және Кехинде Уайли сияқты белгілі суретшілер оқып, жұмыс істеді. Бұл бөлім Абстрактілі экспрессионизм, Сан-Франциско фигуративті өнері, Түс алаңы, Калифорниялық фанк және Миссия мектебі сияқты өнер бағыттарының дамуына үлкен үлес қосты.

Жаңа жанрлар

Говард Фрид Сан-Франциско өнер институтында перформанс және бейне бөлімін (қазіргі Жаңа жанрлар) құрды. 1970 жылдардың соңында Эдвард Муйбриджтің ұзақ жылдар бойы жоғалған фотосуреттер жинағы табылды және материалдарды аукционға сату бөлімнің құрылуына және екі Portopak камерасын сатып алуға қаржы бөлді. (Бұл ағылшын суретшісі бір ғасырдан астам бұрын университет кампусында алғаш рет жылжымалы суреттерді көпшілікке көрсеткен еді және сол кезде бір нәрсе қалдырып кеткен болуы мүмкін.)

Тұрғын үй

2010 жылдың жазында SFAI тұрғын үй бағдарламасын Ноб Хиллдегі екі мекенжайға көшірді: Саттер көшесіндегі 717 нөмірлі Саттер залы және Гирри көшесіндегі 630 нөмірлі Эбби залы. 2020 жылдың көктемінде қаржылық қиындықтарға байланысты тұрғын үй бағдарламасы тоқтатылды.

Көрмелер мен қоғамдық бағдарламалар

Студенттер көрмелерге, лекцияларға, симпозиумдарға, фильмдерге және басқа да бірегей салааралық шараларға тікелей қолжетімділік алды. Бұл шаралар кампустың өмірінің ажырамас бөлігі болды және студенттерді суретшілердің, өнердің және қазіргі заманғы идеялардың кең қауымдастығымен байланыстырды. Уолтер және Макбин галереялары (Честнат көшесі, 800 мекенжайындағы кампуста) көрмелерге, шеберлік сабақтарына және халықаралық қазіргі заманғы суретшілердің туындыларын ұсынудың баламалы және тәжірибелік жолдарына қызмет етеді. Студенттер өз жұмыстарын SFAI-дың екі кампусында, оның ішінде Диего Ривера галереясында да көрсетуге мүмкіндік алды.

Аделайн Кент сыйлығы

Бұрынғы басқарма мүшесі (1947–1957) Аделайн Кент – мүсінші және мектептің түлегі болған. 1957 жылы қайтыс болғаннан кейін ол Калифорниялық жас суретшіге жыл сайын берілетін сыйлықты іске асыру үшін 10 000 доллар мұра етіп қалдырды. 1957 жылдан бері сыйлықты Сан-Франциско өнер институтының суретшілер комитеті тағайындап келеді. Жеңімпаздардың арасында Рон Негл (1978), Уоли Хедрик (1985), Милдред Ховард (1991), Клэр Рохас (2004) және соңғы сыйлық ретінде Скотт Уильямс (2005) бар.