Кіріспе
Францияның Париж қаласындағы бұрынғы өнер мектебі
Академи Жюлиан (akademi ʒyljɑ̃) – француз суретшісі және педагогы Родольф Жюлианның (1839–1907) 1867 жылы Францияның Париж қаласында құрылған, 1868 жылдан 1968 жылға дейін жұмыс істеген сурет салу және мүсін жасауға арналған жеке өнер мектебі. XX ғасырдың басындағы өнердің қарқынды даму кезеңінде оқыған суретшілердің саны мен сапасымен әйгілі болды. 1968 жылдан кейін ESAG Penninghen мектебімен бірікті.
Тарих
Родольф Джулиан 1868 жылы Панорамалар өткеліндегі академияны жеке студиялық мектеп ретінде өнер студенттері үшін құрды. Академия Джулиан студенттерді беделді Эколь де Бё-Артс емтихандарына дайындап қана қоймай, өнер саласында тәуелсіз баламалы білім беру мен оқытуды ұсынды. "Өнердің маңызды өзгерістерге ұшырауымен бір уақытта құрылған Académie Julian әртүрлі және әртүрлі көзқарастағы суретшілер мен мүсіншілерді қабылдады және оларды бір ғана нақты бағытқа баруға мәжбүрлеуге тырыспады". Ерлер мен әйелдер бөлек оқытылды, бірақ әйелдер ерлермен бірдей сабақтарға қатысты, оның ішінде жалаңаш модельдерді салу да бар. "Адамдар арасындағы қарым-қатынас өзара көмектесу, оңай қарым-қатынас және қолдау атмосферасында өрбіді. Ол сол кездегі ең жақсы суретшілерді тәрбиеледі". Канада, Венгрия және әсіресе АҚШ; француз өнер сыншысы Эгмонт Аренс 1924 жылы американдық өнер, кем дегенде бір кезеңде, Académie Julian ілімдерін көрсетеді деп жазды. 1989 жылы Манхэттендегі Шепард галереясында 1868-1939 жылдар аралығында Париждегі Académie Julian-ға арналған көрмеде Джон Рассел былай деп жазды: "Менің есебуымша, мектептің гүлденген жылдарында 50-ден астам ұлт өкілдері болды. Académie Julian-да болу – бұл барлық жағдайда жұмыс істейтіндей көрінетін бір түрлі ақ сиқырға тап болу еді. Онда алынған білім түлектерде мәңгі сақталып, олар үшін өмір салтымен қатар қылқалам мен кескіштің қолданылуы да маңызды болды". The New York Times газетінде Джон Рассел: "Өмірді де үйреткен өнер мектебі", 19 наурыз 1989 жыл. Академияның алғашқы табысына Родольф Джулиан оқытушы ретінде жұмыс істеген әйгілі және құрметке ие суретшілер де үлкен үлес қосты: Адольф Уильям Бугеро (1825-1905), Анри Ройер, Жан-Поль Лоранс, Габриэль Феррье, Тони Роберт Флюри, Жюль Лефевр және сол кездегі басқа да жетекші суретшілер академиялық өнерде оқыды. Соңында Académie Julian студенттеріне үміткер жас суретшілерге берілетін Рим сыйлығына қатысу құқығы берілді және ірі "Салонға" немесе өнер көрмелеріне қатысуға мүмкіндік алды. XIX ғасырдың аяғында L'art pompier термині Академияның оқытушылары қолдаған дәстүрлі академиялық өнерді сынайтын мазақтап айту ретінде пайда болды. Нәтижесінде Académie Julian 1888-1889 жылдары заманауи өнерге жол ашуға қатысқан, өнерге консервативті емес, шынайы көзқарас ұсынатын либералды режимді қабылдады. Германияның әскери әкімшілігінің "дегенеративті өнер" туралы ескертулері мектепті жабуға мәжбүр етті. 1946 жылы студиялардың кейбіреулері сатылды. Өнерге сіңірген еңбегі үшін Родольф Джулиан, англо-ирландтық романист және сыншы Джордж Мур сипаттағандай, қара шашы бар, күшті, кең иықты, қысқа бойлы, жұмсақ дауысты және Мидидің барлық сұлулығына ие Геркулес сияқты, Құрметті легион орденімен марапатталды. Әлі күнге дейін сақталған суретшілердің тізімдері 1870-1932 жылдар аралығын қамтитын ерлер бөлімі және 1880-1907 жылдар аралығын қамтитын әйелдер бөлімі болып табылады. 1968 жылы, Франция тарихындағы маңызды жыл, әсіресе білім беру саласындағы мамыр оқиғаларымен байланысты, Académie Julian ESAG Penninghen-мен бірікті.
<blockquote>By my count, more than 50 nationalities were represented at the school during its glory years. To be at the Academie Julian was to be exposed to a kind of white magic that seems to have worked in almost every case. What was learned there stayed forever with alumnus and alumna, and it related as much to the conduct of life as to the uses of brush and chisel. – in The New York Times, John Russell: "An Art School That Also Taught Life", 19 March 1989. The early success of the Académie was also secured by the famous and respected artists whom Rodolphe Julian employed as instructors: Adolphe William Bouguereau (1825–1905), Henri Royer, Jean Paul Laurens, Gabriel Ferrier, Tony Robert Fleury, Jules Lefebvre and other leading artists of that time trained in Academic art. Eventually, Académie Julian students were granted the right to compete for the Prix de Rome, a prize awarded to promising young artists. and participate in the major "Salons" or art exhibitions. In the late 19th century the term L'art pompier had entered the scene as a derisive term for the traditional academic art espoused by the Académie's instructors. As a result, the Académie Julian embraced a more liberal regime pushing a less conservative, more sincere approach to art that participated in paving the way to modern art in 1888–1889. considerations on "degenerate art" by the German military administration forced the school to close. In 1946 some of the studios were sold. For his services to the arts, Rodolphe Julian, described by the Anglo Irish novelist and critic George Moore as a kind of Hercules, dark haired, strong, with broad shoulders, short legs, a soft voice and all the charm of the Midi was awarded the Legion of Honour. The artist records still extant are those of the men's section, covering the 1870–1932 period, and those of the women's section, covering the 1880–1907 period. In 1968, an important year in France's history with the May events, particularly in relation to education, the Académie Julian integrated with ESAG Penninghen.