Кіріспе

Калифорния өнер институты (CalArts) – Калифорния штатының Санта-Кларита қаласында орналасқан жеке өнер университеті. Ол 1961 жылы АҚШ-та бейнелеу және сахна өнері студенттері үшін арнайы құрылған жоғары білім берудің алғашқы деңгей беру мекемесі ретінде құрылды. Институт өзінің алты мектебі арқылы: Көркем өнер, Сынақ зерттеулер, Би, Кино/Видео, Музыка және Театр бакалавр, магистр және доктор дәрежелерін ұсынады. Мектепті 1960 жылдардың басында Нельберт Шоунард, Уолт Дисней, Лулу фон Хаген және Торнтон Лэдд сияқты көптеген демеушілер ойластырған. CalArts студенттері семинар атмосферасында өз жұмыстарын жасайды және оларға бақылау мен авторлық құқық тиесілігін сақтайды.

Тарих

CalArts 1961 жылы Chouinard Art Institute (1921 жылы құрылған) және Лос-Анджелес музыка консерваториясының (1883 жылы құрылған) бірігуі нәтижесінде құрылды. Бұрынғы екі мекеме де қаржылық қиындықтарға тап болды, ал Өнер институтының негізін қалаушы Нельберт Шойнард емдеуге келмейтін ауруға шалдыққан болатын. Уолт Дисней Шойнардпен де, Консерватория төрағасы Лулу Мэй Фон Хагенмен де ұзақ жылдар бойы дос болды және екі мектепте де өзінің студиясы үшін көптеген суретшілерді (соның ішінде Мэри Блэр, Морис Нобл және Тоғыз қарт жігіттің кейбіреулері) тауып, оқытты. Мектептердің білім беру миссиясын сақтап қалу үшін екі мекеменің бірігуі мен кеңейтілуі үйлестірілді; бұл процесс Уолттың 1966 жылы қайтыс болғаннан кейін де жалғасты. Бұл жұмыста оған ағасы Рой О. Дисней, Нельберт Шойнард, Лулу Мэй Фон Хаген және Торнтон Ладд (Ладд және Келси, Архитекторлар) қосылды. Уолтсыз қалған негізін қалаушылар команда құрып, CalArts-ты Диснейленд сияқты, әртүрлі өнер салалары үшін дайындық мектебі ретінде құруды жоспарлады. Бұл жобаны басқару үшін олар институттың бірінші президенті ретінде Роберт В. Корриганды тағайындады. CalArts-тың бастапқы қордағы мүшелер: Нельберт Шойнард, Лулу Мэй Вон Хаген, Харрисон Прайс, Роял Кларк, Роберт В. Корриган, Рой Э. Дисней, Рой О. Дисней, кино продюсері З. Уэйн Гриффин, Х. Р. Холдеман, Ральф Гетцель (сол кезде Америка кино ассоциациясының вице-президенті), Чак Джонс, Рональд Миллер, Миллард Шиттс, адвокат Мейнард Толл, адвокат Лютер Риз Марр, банк директоры Г. Роберт Трукс, Джерри Векслер, Мередит Уиллсон, Питер МакБин және Скотт Ньюхолл (Генри Ньюхолл ұрпақтары), Розуэлл Гилпатрич және Дж. Л. Хуршлер. 1965 жылы Түлектер қауымдастығы жеке ұйым ретінде құрылды. Директорлар кеңесінің 12 құрылтайшы мүшесі: Мэри Коста, Эдит Хед, Гейл Сторм, Марк Дэвис, Тони Дюкетт, Гарольд Грив, Джон Хенч, Чак Джонс, Генри Манчини, Марти Пайч, Нельсон Риддл және Миллард Шитс. CalArts қазіргі кампусының іргетасы 1969 жылдың 3 мамырында Лос-Анджелестің Санта-Кларита аңғарында жаңа жоспарланған қауымдастықтың бас жоспарының бөлігі ретінде салынды. Алайда жаңа кампустың құрылысына шектен тыс жаңбырлар, жұмыс күшінің жетіспеуі және 1971 жылғы Сильмар жер сілкінісі кедергі келтірді. Нәтижесінде, Институттың алғашқы біріктірілген кампусы 1970 жылдың шілдесінде бұрынғы Вилла Кабрини академиясында (қазір Вудбери университетінің үйі) ашылды. CalArts 1971 жылы қарашада Калифорния штатының Санта-Кларита қаласының бөлігі болып табылатын Валенсиядағы жаңа кампусына көшіп барды. Нью-Йорк университетінің өнер мектебінің негізін қалаушы деканы болған CalArts президенті Корриган, CalArts-ты өзінің жаңа көзқарасына қайта құру үшін Шойнард пен консерваторияда оқытқан барлық суретшілерді жұмыстан босатты. Ол өзінің әріптесі Герберт Блауды Театр және би мектебінің негізін қалаушы деканы етіп тағайындады және институттың бірінші проректоры қызметін тапсырды. Содан кейін Блау мен Корриган алғашқы академиялық салаларды құру үшін басқа да академиктерді шақырды, соның ішінде Мел Пауэлл (Музыка мектебінің деканы), Пол Брах (Сән мектебінің деканы), Александр Маккендрик (Фильм мектебінің деканы), Морис Р. Стайн (Сынтанушылық зерттеулер директоры) және Ричард Фарсон (Дизайн мектебінің деканы), сондай-ақ басқа да ықпалды оқытушылар Степан фон Хюэн, Аллан Капроу, Белла Левицкий, Майкл Ашер, Джулс Энгель, Джон Балдессари, Джуди Чикаго, Рави Шанкар, Макс Козлофф, Мириам Шапиро, Дуглас Хьюблер, Мортон Суботник, Норман М. Кляйн және Нам Джун Пайк, олардың көпшілігі контрмәдениет пен авангардтық көзқарастардан келген. Корриган 1972 жылға дейін лауазымында болды, ол жұмыстан босатылып, оның орнына Уолт Диснейдің күйеу баласы, сол кездегі басқарма мүшесі Уильям С. Лунд тағайындалды. 1972 және 1975 жылдар аралығындағы кезең қаржылық тұрғыдан өте тұрақсыз болды, және Лунд институтты сақтап қалу үшін жұмыстан босату, кейбір білім беру бағдарламаларын тоқтату және Дизайн мектебін тарату сияқты маңызды операциялық қысқартулар жасауға мәжбүр болды. 1975 жылы Роберт Дж. Фицпатрик CalArts президенті болып тағайындалды. Оның президенттігі кезінде институт тіркеу санын арттырып, тұрақтандырды, аккредиттеуді жаңартты және бүкіл әлемге танымал болған жаңа бағдарламаларды қосты, соның ішінде Карактерлік анимация және Джаз бағдарламаларын. Президент болып қызмет еткен кезеңде Фитцпатрик 1984 жылғы Олимпиадалық өнер фестивалінің директоры болды. Содан кейін ол 1984 жылғы Олимпиада ойындарының табысынан тікелей пайдаланған Лос-Анджелес фестивалін құрды. 1984 жылдан кейін Джон Ордерс (президенттің көмекшісі / штаб бастығы) басқа басшылармен серіктестікте институттың жұмысын ұйымдастырды. 1987 жылы Фитцпатрик президенттік лауазымнан кету туралы хабарлады және Францияның Париж қаласындағы EuroDisney (қазір Disneyland Paris) басшысы болып тағайындалды. 1987-88 жылдар аралығында президенттік іздеу кезінде Музыка мектебінің деканы Николас Ингленд уақытша президент қызметін атқарды. 1988 жылдың күзінде Стивен Д. Лавин, сол кездегі Рокфеллер қорының өнер және гуманитарлық ғылымдар бағдарламасының көмекші директоры, президент болып тағайындалды. Лавин өзінің қызмет ету кезеңінде кампустың физикалық кеңейтілуін едәуір арттырмастан тіркеу санын арттырды және институттың жұмысына Лос-Анджелес музыка орталығының жаңа Уолт Дисней концерт залы жобасының бөлігі болған Рой мен Эдна Дисней CalArts театрын қосты. Лавин 1994 жылғы Нортридж жер сілкінісіне қарсы тұрды, ол көктемгі семестрдің басында Валенсиядағы басты ғимаратты жапты. Сабақтар 60 акр жердегі жалға алынған шатырларда және Лос-Анджелес округінің әртүрлі жерлерінде өткізілді. Ғимарат «қызыл табель» алды және миллиондаған долларлық жөндеу жұмыстарынан кейін ғана пайдалануға рұқсат берілді. Федералдық Төтенше жағдайлар басқармасы сейсмик белсенділікке байланысты негізгі жөндеулерді жүргізуге қаржылық көмек көрсетті, ал жекелеген қайырымдалықтар ғимараттағы белгілі бір кеңістіктердің эстетикалық жаңартылуына мүмкіндік берді, ол 1994 жылдың күзінде қайта ашылды. Сондай-ақ 1994 жылы кәсіби музыкант және институттың жанкүйері Герб Алперт, CalArts және оның Герб Алперт қорымен бірлесіп, өнер саласындағы Алперт сыйлықтарын құрды. Қор сыйлықтар мен олармен байланысты шараларға қаржыландыруды ұсынады. Институттың фильм/жаңа медиа, бейне өнер, театр, би және музыка салаларындағы оқытушылары өз салаларындағы суретшілерді инновациялық еңбектері үшін танылған суретшіні атау үшін ұсынады. Сыйлықтың иегерлері CalArts-та қонақ суретші ретінде болады, студенттерге кеңес береді және кейде REDCAT-та жаңа туындыларын көрсетіп, танысады. 2008 жылы CalArts оның үздіксіз қолдауына ықпал еткені үшін Музыка мектебін Алперт атында атады. 2015 жылдың 24 маусымында Лавин 2017 жылдың мамырында 29 жылдық қызметтен кейін президенттік лауазымнан кететінін жариялады. 500-ден астам үміткерлерді қамтыған 18 айлық іздеуден кейін, 2016 жылдың 13 желтоқсанында Басқарма төрағасы Тим Дисней және CalArts басқармасы Нью-Йорк штатының Purchase штатындағы өнер мектебінің деканы Рави С. Раджанды президенттік лауазымға бірауыздан сайлап алғанын хабарлады, ол 2017 жылдың маусымында қызметке кіріседі. Саны жағынан институт жылдар бойында өнер, ақпарат және технология саласындағы тәжірибелік зертханаларды, сондай-ақ Интеграцияланған медиа орталығын, CalArts-тағы жаңа өнер орталығын және Генри Ньюхоллдың ұрпақтарының атынан аталған қуыршақ және өнер орталығын құрды. Осы тәжірибелік зертханалардың кейбіреуі бүгінгі күнге дейін жұмыс істеп келеді.

Академиктер

CalArts музыка, өнер, би, кино, анимация, театр және жазумен байланысты және оларды үйлестіретін бағдарламаларда бакалавриат және магистратура деңгейлерінде әртүрлі білім беру мүмкіндіктерін ұсынады. Студенттер өздерінің шығармашылық талғамдарына сай кәсіби білім алады, бірақ оларды қатаң шеңберге сыймайды. Институттың басты назары – тәжірибелік, көп салалы, заманауи өнер практикасы, ал оның мақсаты – болашақтың кәсіби суретшілерін тәрбиелеу, олар өнер арқылы әлемді өзгерте алады. Осы мақсаттарға қол жеткізу үшін Институт студенттерді саяси, әлеуметтік және эстетикалық мәселелердің күрделілігін түсінуге және оларға білімді, тәуелсіз ой-пікірмен жауап беруге ынталандырады.

Қабылдау

Институттың әрбір бағдарламасы қабылдау үшін өтініш берушілерден суретшінің мәлімдемесімен қатар портфолио немесе аудиция жіберуді талап етеді. Институт ешқашан үміткердің SAT немесе басқа да емтихан нәтижелерін талап еткен емес, сондай-ақ үміткердің келісімі болмаса, GPA-сын қабылдау процесінің бір бөлігі ретінде қарастырмайды. 201920182017Үміткерлер саны4,0334,4312,265Қабылданғандар саны1,2381,200545Қабылдау көрсеткіші30,7%27,1%24,1%Тіркелгендер саны529523235

Құрылысы мен негізі

CalArts-тың пәнаралық тәсілінің бастапқы идеясы Ричард Вагнердің Gesamtkunstwerk ("жалпы өнер туындысы") тұжырымдамасынан туындады, оны Уолт Дисней өте ұнатып, өз студиясынан бастап, кейіннен CalArts-ты құру арқылы түрлі форматтарда зерттеді. Ол 1940 жылғы "Фантазия" фильмімен бастады, онда аниматорлар, бишілер, композиторлар және суретшілер бірлесіп жұмыс істеді. 1952 жылы Уолт Дисней Имейнинг (Walt Disney Imagineering) құрылды, онда Дисней Герберт Райман, Кен О’Брайен, Коллин Кэмпбелл, Марк Дэвис, Аль Бертино, Уатхел Роджерс, Мэри Блэр, Т. Хи, Блейн Гибсон, Ксавьер Атенсио, Клод Коутс және Йель Грейси сияқты суретшілерден команда құрды. Ол WDI-ді дамытқан осы тұжырымдаманы университет ортасында да қолдануға болатынына сенді, онда әртүрлі мамандықтардың өнер студенттері шығармашылықтың кең ауқымын зерттеуге мүмкіндік алады.

А113

A113 – КалАрц университетіндегі бір сынып бөлме, онда кейіптік анимация бағдарламасы (кейін Дисней анимациясы бағдарламасы деп аталған) алғаш құрылған. Көптеген КалАрц түлектері өздерінің туындыларында (тек анимация ғана емес) осы сыныпқа және КалАрц университетіне құрмет көрсету мақсатында сілтемелер енгізген.

Лос-Анджелес қаласының орталығы

2003 жылы CalArts Лос-Анджелес қаласының орталығында «REDCAT» – Рой мен Эдна Дисней атындағы CalArts театры мен өнер галереясын салды, ол Лос-Анджелес Музыкалық орталығындағы Уолт Дисней концерт залының бір бөлігі болды.

Джон Балдессари өнер студиясы

2013 жылы CalArts Джон Балдессари атындағы өнер студияларын ашты, оның құрылысына 3,1 миллион доллар жұмсалды. Студиялар МБА өнер студенттері мен бағдарламалық курстарға арналған шамамен 7 000 шаршы фут алаңды қамтиды. Студияларды қаржыландыру қарыздың үстіне, Өнер мектебінің түлектері сыйлаған өнер туындыларын сатудан түскен қаражат есебінен ішінара жүзеге асырылды, және әр студия сол түлектердің есімімен аталады.

Өнер саласындағы Альперт сыйлығы

Өнердегі Альперт сыйлығы 1994 жылы Герб Альперт қоры және CalArts бірлесіп құрған. Институт жыл сайын би, кино және бейне, музыка, театр және бейнелеу өнері салаларындағы бес өнерпазға 75 000 АҚШ доллары көлемінде шектеусіз шәкіртақы тағайындайды. Сыйлық алғандар келесі оқу жылында CalArts-та тұру мүмкіндігіне ие болады.

Оқушылардың жетістіктері

Колледждің көрсеткіш карточкасына сәйкес, Calarts-тың бітіру көрсеткіші 65% құрайды, ал Calarts-ты бітіргеннен кейін 10 жыл өткен студенттердің орташа жалақысы, олардың бітіру статусына қарамастан, 41 120 долларды құрайды. Ал британдық "Times Higher Education" журналы бітіруден кейін 10 жыл өткен соң жалақы 35 500 доллар екенін хабарлайды. Білім және жұмыс күші орталығы Calarts-тан бакалавр дәрежесін алғаннан кейін 10 жыл өткен соң инвестицияның қайтарымын 80 000 доллар деп бағалайды; алайда, бұл көрсеткіш бітіруден кейін 40 жыл өткен соң 630 000 долларға жетеді.

Қабылдау және мұра

2011 жылы Newsweek/The Daily Beast CalArts-ты өнерге бейім студенттер үшін ең жақсы оқу орны деп тізімге енгізді. Бұл рейтинг елдегі ең жақсы мектепті бағалауға емес, ерекше көркемдік ортаны ұсынатын кампустарды бағалауға арналған еді. CalArts-тың түрлі мектептері Art, Film, Animation, Theater, Music және Dance салаларындағы «Ең жақсы мектептер» тізімінде U. S. News, New York Times, The Hollywood Reporter, Variety және басқа да жаңалықтар мен салалық басылымдарда үнемі топ ондыққа кіреді. Әлемдегі ешбір колледж немесе университет өнер мен шығармашылық индустриясының барлық саласында осындай жоғары беделге ие емес.

Анимация өнеркәсібі

CalArts анимациялық бағдарламаларына қатысқан көптеген студенттер Уолт Дисней анимациялық студиясында жұмыс тауып, олардың бірнешеуі Дисней, Пиксар және басқа анимациялық студияларда сәтті мансапқа қол жеткізді. 2014 жылдың ақпан айында Vanity Fair журналы CalArts-тың 1970-ші жылдардағы анимация түлектерінің жетістіктерін атап өтті және бірнешеуін (Джерри Рис, Джон Лассетер, Тим Бертон, Джон Маскер, Брэд Берд, Гэри Трусдейл, Кирк Уайз, Генри Селик және Нэнси Бейман сияқты) фотограф Энни Лейбовиц A113 сынып бөлмесінде түсірген топтық суретпен көрсететін мақалада қысқаша сипаттады. 1980 жылдардың соңында CalArts анимация студенттерінің бір тобы анимация режиссері Ральф Бакшимен байланысқа шықты. Ол Нью-Йоркке көшуге дайындалып жатқанда, олар оны Лос-Анджелесте қалып, ересектерге арналған анимацияны жасауды жалғастыруға көндірді. Бакши содан кейін Mighty Mouse мультфильміне авторлық құқық алды. Бакшидің өтінішімен Том Минтон мен Джон Крикфалуси CalArts кампусына барып, жақында бітірген түлектердің арасынан ең таланттыларын іздеді. Олар Джефф Пидженді, Рич Мурды, Кэрол Холидейді, Эндрю Стэнтонды және Нейт Канферді сол кездегі жаңа Mighty Mouse: The New Adventures телесериалында жұмыс істеуге шақырып алды. Бір сұхбатында Спайк пен Майк анимациялық фестивалінің өкілі Крейг "Спайк" Декер мектептің коммерциялық жағын сынап, "CalArts-тан көптеген аниматорлар шығады, олар өте өнімді болуға мүмкіндік алады, бірақ кейін Диснейге немесе басқа біреуге тиесілі болып, Кішкентай теңіз қызының қанаттарын бояйды. Сіз олардың толық потенциалын ешқашан көре алмайсыз" деді.

Өнер

Өнер мектебінің қалыптасу кезеңінде көптеген оқытушы суретшілер әртүрлі бағыттардың лагерьлерін басқарды. Екі негізгі лагерь – Джон Балдасери басқарған концептуализм студенттері және Аллан Капроу басқарған флюксус лагері болды. Капроудың өнерге деген көзқарасы Ратгерс университетіндегі қызметін жалғастырды. Басқа бағыттардың ішінде жарық пен кеңістік қозғалысы бар, ол Лос-Анджелес аймағындағы Ferus галереясымен байланысты суретшілермен тығыз байланысты болды. 1972 жылы Calarts «Соңғы пластикалық шоу» атты көрме өткізді, оны факультет суретшісі Джуди Чикаго, Даг Эдж және Девейн Валентайн ұйымдастырды. Бұл көрмеге Кароль Карумпас, Рон Купер, Рональд Дэвис, Фред Эверсли, Крейг Кауфман, Линда Леви, Эд Мозес, Барбара Т. Смит және Ваза Михич сияқты суретшілер қатысты. CalArts түлегі Эрик Фишльдің «Жаман ұл: Канваста және одан тысқарыдағы өмірім» атты автобиографиясында ол студенттік кезіндегі тәжірибесін былай сипаттайды: «CalArts жаңа туралы тым тар көзқарасқа ие болды. Бұл инновация, өткенді ескермейтін болашақ. Бірақ негізсіз, техникасыз немесе тарихты терең түсінбестен, сіз осы еріншекті зерттеулерге барып, дөңгелекті қайта ойлап табуға тырысасыз. Содан кейін сіз осы үшін кінәланасыз». Көркемсурет сыншысы Дэйв Хики CalArts-тің өнер бағдарламасын сынға алып, студенттерге ұсынылатын анықтамалардың әртүрлілігі белгілі бір пантеонмен шектеледі деп мәлімдеді. Ол былай деді: «Мен CalArts-ке барып, Джон Уэслиді білесіздер ме деп сұраймын, олар: «Хм? Ол қай дискурста қатысады?» Мен өнер әлемінде тек маған жазуға қызықты нәрселер болғанда ғанамын. Егер бұл тоқтаса немесе маған жазуға ұсыныс келмейтін болса, мен кетемін». Хики сонымен қатар CalArts сияқты бағдарламаларда студенттердің иеленуін атап өтті. Ол VH1 шоуы «Pop Up Video» туралы айта келіп: «Жаратушылар Тэд Лоу мен Вуди Томпсон [Pop Up Video] үшін құрметті MFA-ны алуға лайық, өйткені бүкіл әлемдегі аспиранттар дәл осындай нәрсе үшін дипломдар алып жатыр – ескіше поп-бейнелерді ұрлап (немесе өнер мектебінде айтқандай, «иелену») және олардың үстіне Марсель баба сияқты жазу». Бұл шоу CalArts-тың қараңғы галереясындағы мониторда орынсыз болмас еді [ ]. 2005 жылы LA Weekly басылымында жарияланған «Балалар жақсы емес: білімнің арты жас суретшілерді өлтіре ме?» атты мақаласында куратор Аарон Роуз Лос-Анджелестің ең беделді өнер мектептерінде және олардың MFA бағдарламаларында, соның ішінде CalArts-та байқаған үрдіс туралы жазды. Ол «Supersonic» мысалын келтірді, «бұл үлкен көрмеде CalArts, Art Center, UCLA және т.б. сияқты жоғары санаттағы аймақтық бағдарламалардың магистранттарының жұмыстары көрсетілген». Көрмеге қатысты ол: «Жұмыс көбінесе маған бос сезім қалдырды және кейбір ерекше жағдайларды қоспағанда, бұл бірнеше жыл бұрын пайда болған идеялардың қайталануы сияқты көрінді». Ол былай деді: «Бұл мекемелерде таңғажайып таланттар бар (олардың ішінде Майк Келли мен Джон Балдессари). Біздің қаламызға [Лос-Анджелес] жыл сайын көптеген шығармашыл жастар келіп, өздерінің кейіпкерлерімен бірге жұмыс істейді және өнерге шығу үшін өздерінің таланттарын дамытады». Ол одан әрі былай деді: «Бірақ көбінесе жас суретшілер өздерінің нұсқаушыларына еліктейтінін көреміз, өздерінің әлемге, қоғамға және өздеріне қатысты көзқарастарын табу мен жетілдірудің орнына. Суретшінің мансабының басында оның жұмысының күші оның техникасында немесе өнер тарихы, теориясы немесе іскерлік қабілеті туралы білімінде емес, оның айтқысы келген нәрседе болуы керек». Музыкант және CalArts түлегі Ариэль Пинк сұхбатында: «Басқа өнер мектептерінен айырмашылығы, олар ешқандай дағдыларға, нақты түсті теорияға немесе осыған ұқсас нәрселерге назар аударған жоқ. Олар суретшілерге өнер нарығы туралы білім беруге толығымен бағытталған жалғыз өнер мектебі болды. Олар келесі Дэмиен Хирстті жасауға тырысты. Олар келесі Джефф Кунсты жасауға тырысады. Бұл жігіттердің сурет салуды немесе сурет салуды білуі қажет емес».

Музыка

CalArts түлектері сәтті поп-топтарға қосылды немесе құрды, олардың ішінде: Maryama, Tranquility Bass, The Belle Brigade, The Weirdos, The Swords of Fatima / Buko Pan Guerra, Bedroom Walls, Beelzabubba, Dawn of Midi, Dirtwire, The Rippingtons, Fitz and the Tantrums, Fol Chen, London After Midnight, No Doubt, Mission of Burma, Radio Vago, Oingo Boingo, Acetone, Liars, Suburban Lawns, The Mae Shi, The Suburbs, Touché Amoré және Ozomatli. Жеке тұлғалардың арасында Дэнни Эльфман мен Грант Ли Филлипс CalArts-қа ресми түрде қабылданып оқымаған, бірақ CalArts-тағы әлемдік музыка курстарына қатысқан. Кейін Эльфман CalArts түлегі Тим Бертонмен бірлескен композиторлық жұмысымен танымал болды, ал Филлипс музыкалық карьерасын жалғастырды. Sonic Youth тобының мүшелері Тёрстон Мур мен Ким Гордон VH1 телеарнасына берген сұхбатында Liars тобы туралы айтты, оның құрамындағы Ангус Эндрю мен Джулиан Гросс – CalArts-тың белгілі түлектері. Мурдің бастапқы сөздері: «Жастардың барлық нәрсеге рұқсат етілгенін ойлайтын әлемі бар. Қазір Liars жасап жатқан нәрсе толығымен ессіз. Мен оларды кеше көрдім, ол өте керемет болды. Бұл шынымен де шектен шыққан». Гордон одан кейін: «[Liars тобының «They Were Wrong, So We Drowned» альбомының] дыбысы мені қатты қызықтырмайды. «Біз оны қаншалықты төмен сапалы ете аламыз?» деген сияқты. Бірақ мазмұны өте жақсы деп ойлаймын» деді. CalArts және Гордонның пікіріне сілтеме жасай келе, Мур соңғы сөзінде: «Олар – өнермен айналысатын жастар. Олар CalArts-тан шықты, және осындай орындардан шыққанда, адамда осындай сезім пайда болады» деді. Қызығы, Мурдың серіктесі Гордон Отис өнер және дизайн колледжінде оқыды, ол да өнер мектебінің түлегі. 2005 жылғы сұхбатында Мур «Джек Голдштейн және CalArts мафиясы» кітабы және осы кітапты оқығаннан кейін Гордонмен болған әңгімесі туралы айтты. Әңгіме барысында Мур Гордоннан неге Лос-Анджелесте өскеннен бері баруды армандаған CalArts орнына Отис өнер және дизайн колледжін таңдағанын сұрады. Гордон CalArts-тың жоғары оқу ақысын төлей алмайтынын түсіндірді. Мур кітапта CalArts-қа қабылданудың экономикалық мүмкіндіктері туралы айтылмағанын және осы қаржылық кедергі жоғары сапалы академиялық өнер білімі алуға қол жеткізе алатындар мен тәуелсіз өнерді ұстанатындар арасында үлкен айырмашылық тудыруы мүмкін екенін атап өтті.

Театр

Өзінің "Байлардың амандығы" атты кітабында медиа-теоретигі және режиссерлік бағдарламаның магистранты Дуглас Рашкофф өзінің CalArts театрының студенті болған уақытын сипаттады. Ол CalArts-ты пәнаралық ынтымақтастық үшін көптеген мүмкіндіктер ұсынатын мекеме ретінде қарастырды; алайда, шығармашылық атмосфераға қарамастан, театр мектебі дәстүрге негізделген, дағдарысқа, кульминацияға және шешімге баса назар аударатын классикалық драмалық тәсілді ұстанатын. 1970-1980 жылдардағы эксперименталды театрдың (мысалы, Хэппенингтер, Флюкс) ықпалымен Рашкоффтың театрға деген көзқарасы ерекше болды. Рашкофф орындаушы мен көрермен арасындағы шекараны жоюға сенді және дәстүрлі театр моделін сынады, оны болмыстың қажеттілігін сезіндіріп, қалыптасқан тәртіпті бекіту деп есептеді. Ол мұны мәдени пропаганда ретінде қарастырды, ол бірінші актіде проблемаларды тудырып, соңғы актіде оларды шешеді. Дәстүрлі театр моделіне деген наразылығынан бөлек, Рашкоффты театр өндірісінің жоғары құны да алаңдатты. 1989 жылы Ахмансон театрында Брехттің "Үш тиындық операсының" қойылымын көргеннен кейін, ең арзан билеттің де қымбат екенін байқап, ол театрды тастап, интернетке бет бұруға шешім қабылдады. Ол интерактивтілік пен веб және гипертексттік әңгімелер сияқты цифрлық платформалар пайдаланушыларға көптеген жолдар мен өздерінің таңдауынша оқиғаны құру мүмкіндігін береді деп сенді. Тіпті нақты мақсаттары бар бейне ойындарда да (мысалы, Супер Марио, World of Warcraft) ойыншылар ресми сюжеттік мақсаттарға ғана назар аудармай, ойын әлемін зерттеуден ләззат ала алады.

Дау

"CalArts стилі" деген қарабас сөз 2010 жылдардың соңында Cartoon Network және Disney Channel сияқты танымал американдық телеарналарда тым көп қолданылған анимация стилін сипаттау үшін кеңінен танымал болды. Бұл термин 1990 жылдардың басынан бері анимация индустриясында қолданылып келсе, индустриядан тысқары таралуы аниматор Джон Крикфалузи есімімен байланысты. 2010 жылы "Темір алып" фильмі туралы өшірілген блог жазбасында Крикфалузи жас аниматорлардың анимацияның негізгі дағдыларын меңгермей, еңбек еткен аниматорлардың (әсіресе 1950-1970 жылдар аралығындағы Disney фильмдерінің) сыртқы еліктеулерін бейсаналық түрде көшіріп алатынын сынады. Одан кейінгі жылдарда бұл термин Крикфалуси сипаттағаннан өзгеше, жаңа мультфильмдік эстетиканы білдіретін болды. "CalArts стилінің" осы нұсқасын көрнекті мысалдар ретінде Adventure Time, Gravity Falls және Over the Garden Wall аталады, олардың авторлары – CalArts түлектері Пендлтон Уорд, Алекс Хирш және Пэт МакХейл. Сонымен қатар, Ребекка Шугардың "Steven Universe", Кайл Карроззаның "Mighty Magiswords", Джон МакИнтайрдың 2016 жылғы "Ben 10" жаңа өрнегі, Бен Бокклеттің "The Amazing World of Gumball", Джастин Ройланд пен Дэн Хармонның "Rick and Morty", Джастин Ройланд пен Майк МакМэханның "Solar Opposites", Domee Shi-дің "Turning Red" (Академия сыйлығына ие болған) және тағы да басқалардың туындылары да осы стильге жатсады. Бұл термин соншалықты кеңінен қолданылғандықтан, сын ретінде мағынасын жойып, қарапайым атауға айналды. "Adventure Time" бағдарламасының атқарушы продюсері Адам Муто бұл термин анимация дизайны процесін әлделен тым қарапайымдап, анықсыз екенін айтты. The Daily Dot сайтындағы Gavia Baker Whitelaw "CalArts стилін" сынаушы көптеген анимация жанкүйерлерінің мұны тек прогрессивті көзқарастарды жақтайтын "Tumblr мәдениетін" насихатайтын сериалдармен байланысты болғанда ғана жасайтынын жазды.