Кіріспе

Неміс саясаткері, 18 ғасырдағы гравер Бернхард Фогель (; 19 желтоқсан 1932 жылы туған) – неміс саясаткері, Христиан-демократиялық одақтың (ХДО) мүшесі. Ол 1976 жылдан 1988 жылға дейін Рейнланд-Пфальц штатының 4-ші премьер-министрі, ал 1992 жылдан 2003 жылға дейін Тюрингия штатының 2-ші премьер-министрі болды. Германияның екі әртүрлі федералдық штатының басшысы болған жалғыз адам және Германияның ең ұзақ үкімет басқарған министр-президенті. Ол 1976/77 және 1987/88 жылдары Бундесраттың 28-ші және 40-шы президенті қызметін атқарды.

Ерте өмір және білім

Фогель Геттинген қаласында дүниеге келген. 1953 жылы Мюнхенде Абитур емтиханын тапсырып, алдымен Гейдельбергте, содан кейін Мюнхенде саясаттану, тарих, әлеуметтану және экономика салаларын оқуға түсті. Ол 1960 жылы Гейдельберг университетінің Саяси ғылым институтында ғылыми жұмыскер болып жұмыс істеген кезінде докторлық диссертациясын қорғады. Келесі жылы ол мұнда лекция оқушы болып тағайындалды, сонымен қатар ересектерге білім берумен де айналысты.

Саяси мансап

1963 жылы Фогель Гейдельберг қалалық кеңесіне сайланды, бірақ екі жылдан кейін Бундестагқа сайланғаннан кейін қызметтен бас тартты. 1965 жылы Рейнланд-Пфальц аймағындағы Германияның Христиандық-демократиялық одағының басқарушы кеңесіне кірді. 1965 жылдан 1967 жылға дейін Фогель Германия Бундестагының депутаты болды, ол министр Пётр Альтмайердің Рейнланд-Пфальц штатындағы Мәдениет және білім беру министрі лауазымын қабылдау үшін депутаттықтан кетті. Ол 1969 жылы Альтмайердің ізбасары Гельмут Коль басқаратын сол үкіметте де қызмет етті. 1973 жылы Коль ХДС төрағасы болғанда, Фогель Рейнланд-Пфальц штатындағы партия төрағасы болды. 1976 жылдың желтоқсанында Фогель федералдық депутат сайланған Кольдің орнына Рейнланд-Пфальц штатының премьер-министрі болды. Фогель бірден Федералдық кеңестің төрағасы болып, 1977 жылдың 31 қазанына дейін осы қызметте болды, сонымен қатар Германияның екінші ірі мемлекеттік телерадиокомпаниясы – Zweites Deutsches Fernsehen (ZDF) қадағалау кеңесінің төрағасы болды. 1979 жылдың наурыз айындағы аймақтық сайлауда ол партиясы үшін минималды көпшілікті сақтап қалды, дауыстардың 50% және 100 депутаттың 51-і партия тізімінен сайланды. 1983 жылдың наурыз айында партия өзінің позициясын жақсартты, дауыстардың 52% және 57 депутатты иеленді. 1985 жылы Фогель Еуропалық демократиялық одақтың (ЕДО) вице-президенті болды және 1987 жылдың 17 мамырында өткен аймақтық сайлауда жеңіске жетті, бірақ дауыстардың 45,1% және 100 депутаттың 48-і сайланды, бұл Христиандық-демократтардың 16 жылдық абсолютті көпшілігін аяқтады. 1988 жылы партияның штаттық төрағасы болып қайта сайланбауы Фогельдің премьер-министрліктен кетуіне әкелді. Ол өзінің атақты сөйлеуінде жиі цитаталанатын: "Құдай Рейнланд-Пфальцты қорғасын!" деген сөздермен аяқтады, бұл неміс стандарттары бойынша ерекше діни сезімділік таныту болды. Отставкадан кейін Фогель Конрад Аденауэр қорының басқаруына көбірек назар аударды, 1989 жылы ол қорының төрағасы болды. 1992 жылы Тюрингияның бірінші премьер-министрі Йозеф Духачтың отставкасынан кейін, 5 ақпанда Фогель Тюрингияның премьер-министрі болды. 1993 жылдан 1999 жылға дейін ол Тюрингия ХДС төрағасы болды. 1995 жылы Аденауэр қорының төрағалық лауазымынан бас тартты. 1994 жылы ХДС және СДПҰ үлкен коалиция құрды. 1999 жылғы сайлауда ХДС абсолютті көпшілікке қол жеткізді. Жасының қалыптылығына байланысты Фогель 2003 жылдың 5 маусымында премьер-министр лауазымынан кетті. Оның орнына Дитер Алтхаус келді.

Саясаттың кейінгі өмірі

2001 жылдан 2009 жылға дейін Вогель Берлиндегі Конрад Аденауэр қорының президенті қызметін қайта атқарды. 2012 жылы Вогель Эссен Университетінің Дуйсбургтегі NRW басқару мектебінде саяси басқару саласындағы Меркатор атындағы қонақ профессоры атағымен марапатталды. Ол университетте семинарлар мен дәрістер оқыды. 2022 жылы Германия президентін сайлау мақсатында Вогель өзінің партиясы тарапынан Федералдық конвенцияға делегат ретінде ұсынылды.

Жеке өмір

Фогель – шын ниетті католик. Ол үйленбеген және балалары жоқ. Оның інісі – SPD саясаткері Ханс Йохен Фогель (1926–2020), Мюнхен және Берлин қалаларының бұрынғы мэрі, федералдық әділет министрі және канцлерлікке үміткер болған.