Фэйрхейвен: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Fairhaven (немесе Fairhaven Village) – 1883 жылы Дэн Харрис құрған Вашингтон штатындағы елді мекен. 1903 жылы ол Беллингэм қаласының құрамына кірді және қазіргі таңға дейін тарихи аудан болып сақталып келеді.

Сипаттама

Фэрхейвен аймағы Беллингхемнің оңтүстік жағында орналасқан, батысында Беллингхем шығанағымен және солтүстік-шығысында Батыс Вашингтон университетімен шекаралас. 1989 жылдан бері Фэрхейвен Аляска теңіз жолдары жүйесінің ең оңтүстік терминалы болып табылады, бұл Аляска штатының иелігіндегі паром жүйесі. Беллингхем круиздік терминалы сонымен қатар Сан-Хуан аралдарына және Канаданың Британдық Колумбия провинциясындағы Викторияға жолаушылар паромдарының жазғы рейсіне шығу нүктесі болып табылады, бұл рейстерді Victoria/San Juan Cruises компаниясы жүзеге асырады. Жақын жерде Фэрхейвен станциясы орналасқан, ол Беллингхемнің Amtrak Cascades станциясының аялдамасы және Greyhound автобус депосы ретінде қызмет ететін шағын көлік түйіні. Одан жергілікті такси шақыруға немесе қалалық көлікпен байланыс жасауға болады. Whatcom Transportation Authority компаниясы жақында Фэрхейвеннің автобус қызметін Қызыл желі аясында әр 15 минут сайын жаңартты. Фэрхейвен сонымен қатар жаз бойы демалыс күндері тарихи аудандағы Pickford Outdoor Cinema ашық аспанында кино көрсетулер ұйымдастырады.

Тарихи аудан

Фэрхейвен аймағының ортасында Фэрхейвен тарихи ауданы орналасқан, онда маусымдық шаруалар базары, сондай-ақ көптеген мейрамханалар мен дүкендер бар. Бұл аудан туристер арасында танымал. Жаңа салынатын барлық ғимараттар сыртқы түрімен Беллингэм қалалық кодексінің, Дизайнды қарау ауданының 20.26-тармағында белгіленгендей, қауымдастықтың дәстүрлі 19 ғасыр стиліне сай болуы тиіс.

Тарих

Дэниел Джефферсон Харрис (әлде Dirty Dan) 1853 немесе 1854 жылы Беллингэм шығанағы аймағына келді және Пэдден Крик бойында жер иелігіне талап еткен Джон Томаспен дос болып қарым-қатынас жасады. Ол Томасқа үй салуға көмектесті, бірақ Томас үйді бітіре алмай қайтыс болды. Дэн жерді иемденуді аяқтады және 1871 жылы патент берілді. Ол сондай-ақ бірнеше көршілес жерлерді сатып алып, бұл аймақты Фэрхейвен деп атады, бұл атау жергілікті тілдегі «see see lich em» деген сөзден алынған, ол «қауіпсіз порты» немесе «әділ пана» деген мағына береді (сонымен қатар, бұл оның туған жері болуы мүмкін Мэн штатындағы қаланың атынан да шыққан болуы мүмкін). Ол 1883 жылы қаланың жоспарын жасап, учаскелерді сата бастады. Оның әл-ауқаты жақсарған сайын, оның сыртқы келбеті мен беделі де жақсарды, бұл оған 1885 жылы үйленуге мүмкіндік берді. 1888 жылы ол Фэрхейвендегі мүлігінің көп бөлігін Нельсон Беннеттке сатып, Калифорнияға кетті. Нельсон Беннетт, 1890 жылы келген Чарльз Ларрабимен бірге, Фэрхейвенді ірі қалаға айналдыруды көздеген Ларраби қаржылаған «Фэрхейвен Жер Компаниясын» құрды. Олар табиғи ресурстарға бай, жақсы ауа-райы бар және шексіз мүмкіндіктерге толы жерді насихаттады, нәтижесінде 1889 жылы 150 адам болған халық саны 1890 жылдың соңына қарай 8000-ға жетті. Бұл өсімнің бір бөлігі «Фэрхейвен Жер Компаниясының» 1883 жылдан бері пошта бөлімі бар Сехоме мен Фэрхейвен арасында орналасқан Беллингэм деген кішкентай елді мекенді сатып алуына байланысты болды. Фэрхейвен, Вашингтон штатының көптеген басқа да жағалау қалалары сияқты, Ұлы Солтүстік темір жолының терминалды қаласы болуы үшін басқа Вашингтон қалаларымен бәсекелесті, бірақ бұл құрметтің иегері Сиэтл болды. 1870-жылдардың соңынан 1880-жылдардың ортасына дейін жалғасқан бәсекелестік кезеңінде Фэрхейвен өзінің ерекше 19 ғасырлық стилін қабылдады және сәулет және дизайнға эстетикалық тартымдылық қосты. Тіпті Сиэтлде Ұлы Солтүстік темір жолының терминалы орналасатын болса да, халық саны мен эстетикалық құрылыс 1890-жылдардың соңына дейін қарқынды өсті. Фэрхейвен 1890 жылдың 13 мамырында ресми түрде құрылды. 1890-жылдардағы спекуляциялық қызу кезеңінде теміржол магнаттарын Фэрхейвенді транс-континенталдық теміржолдардың батыс жағалауы ретінде таңдауға ынталандыру үшін әсем «Фэрхейвен қонақ үйі» салынды. Теміржолдар келмеді, бірақ ескі қонақ үйдің елеулі қалдықтары 1953 жылы өртенгенге дейін тұрды. 1903 жылдың 27 қазанында Фэрхейвен және Беллингэм шығанағындағы көршілес Ватком қаласының тұрғындары Беллингэм деп аталатын бір қалаға бірігуге дауыс берді. 1903 жылдың 28 желтоқсанында жаңа Беллингэм қаласы ресми түрде құрылды. 1903 жылы Фэрхейвен 12-ші көшеде Карнеги қорымен қаржыланған алғашқы кітапхананы салуға грант алды. Кітапхана Беллингэм қалалық кітапхана жүйесінің филиалы ретінде жұмыс істеуін жалғастыруда. Фэрхейвен сонымен қатар тарихи салмұны консервілеумен байланысымен де танымал, 19 ғасырдың соңынан 1940 жылдарға дейін көптеген салмұны консервілеу мекемелерінің орны болды, онда аймақта 4500-ге жуық жұмысшы жұмыс істеді. 1940 жылдары Тынық мұхиты Америкалық балық шаруашылығы Фэрхейвенде орналасқан және әлемдегі ең ірі лосось консервілеу мекемесі ретінде танымал болды.

Daniel Jefferson Harris (aka Dirty Dan) arrived in the Bellingham Bay area in 1853 or 1854, and befriended John Thomas, who had filed a land claim along Padden Creek. He helped Thomas start a cabin there, but Thomas died before the cabin was finished. Dan finished the claim on the land and the patented was issued in 1871. He also acquired several surrounding properties and named this area Fairhaven, from the native name see see lich em, meaning safe port or fair haven (possibly also from a town in Maine that may or may not have been his birthplace). He platted the town in 1883, and started selling lots. As his fortune improved so did his appears and reputation, allowing him to marry in 1885. In 1888, he sold most of his property in Fairhaven to Nelson Bennett and left for California. Nelson Bennett, along with Charles Larrabee, who arrived in 1890, formed the Fairhaven Land Company, mostly financed by Larrabee, determined to grow Fairhaven into a major city. They promoted the land rich in natural resources, good weather, and endless possibilities, causing the population to grow from around 150 in 1889 to 8000 at the end of 1890. Part of that increase was due to the purchase by the Fairhaven Land Company of a tiny settlement called Bellingham, tucked between Sehome and Fairhaven, which had a post office starting in 1883. Fairhaven, like many other coastal Washington cities, competed with other Washington cities for the position of terminal city of the Great Northern Railroad, but that title ultimately fell on Seattle. During this period of competitiveness, which lasted from the late 1870s through mid 1880s, Fairhaven adopted its iconic 19th century style and took on an aesthetic appeal to architecture and design. Even after it was decided that Seattle would house the Great Northern Railroad terminal, population and aesthetically minded construction continued to boom until the late 1890s. Fairhaven was officially incorporated on May 13, 1890. During the speculative frenzy of the 1890s, the grand Fairhaven Hotel was built to attract railroad tycoons to choose Fairhaven as the west coast terminus of transcontinental railways. The railways never came, but the imposing remnant of the old hotel stood until a fire and demolition in 1953. On October 27, 1903, citizens of Fairhaven and citizens of a neighboring city on Bellingham Bay, Whatcom City, voted to consolidate into one city named Bellingham. On December 28, 1903, the new city of Bellingham was officially established. In 1903, Fairhaven received a grant to build the area's first Carnegie funded library on 12th Street. The library continues to operate as a branch of the Bellingham Public Library system. Fairhaven is also known for its historical ties to salmon canning, and from the late 1800s through to the 1940s was the home of numerous salmon canning operations, employing as many as 4,500 workers in the area. In the 1940s, the Pacific American Fisheries was headquartered in Fairhaven, and was known as the largest salmon canning operation in the world.