Кіріспе

Қоладан құйылған мүсін

Қола – құйылған металл мүсіндер үшін ең танымал металл; құйылған қола мүсіні көбінесе жай ғана "қола" деп аталады. Оны жеке немесе топта мүсіндер, рельефтер, кішкентай мүсіндер мен фигуралар жасауға, сондай-ақ жиһаз сияқты басқа заттарға бекітілетін қола элементтер үшін пайдалануға болады. Оны жиі алтынмен қаптау арқылы алтын жалатылған қола немесе ормолу алады. Көбінесе қола қорытпалары қалыпқа тону алдында сәл кеңейіп, қалыптың ең ұсақ бөлшектерін де толтырады. Содан кейін қола суығанда аздап қысқарып, оны қалыптан бөлуді жеңілдетеді. Олардың беріктігі мен серпімділігі (қатаңдықсыздығы) әртүрлі керамикалық немесе тас материалдармен (мысалы, мәрмәр мүсіндер) салыстырғанда, қимылмен бейнеленген кейіпкерлерді жасау кезінде үлкен артықшылық береді. Осы қасиеттер "Жете" сияқты созылған фигураларды немесе Рихард Арыстанжүректің ат мүсіні сияқты тірегінің қимасы кішкентай фигураларды жасауға мүмкіндік береді. Бірақ қоланы мүсін жасаудан басқа мақсаттарда пайдаланудың құндылығы мүсіндерді сақтауға кедерілді; көптеген ежелгі қола мүсіндері сақталмады, себебі олардың көпшілігі соғыс кезінде қару немесе оқ-дәрі жасау үшін, немесе жеңімпаздарды еске алу үшін жаңа мүсіндер құру үшін балқытылды, ал тас және керамикалық туындылар ғасырлар бойы, тіпті бөлшектермен болса да, көбірек сақталды. 2007 жылға дейін Джон Уодделлдің бірнеше толық мөлшердегі қола мүсіндері ұрланған, бұл жұмысты балқытқаннан кейін металл құнына байланысты болуы мүмкін.

Материал

Көптеген түрлі қола қорытпалары бар. Әдетте, қазіргі заманғы қола 88% мыс және 12% қалайыдан тұрады. Альфа-қола – мыстағы қалайының альфа-қатты ерітіндісі. 4–5% қалайы бар альфа-қола қорытпалары монеталар жасауға және бірқатар механикалық қолданыстарға пайдаланылады. Тарихи қолалардың құрамы өте өзгермелі, себебі металл өңдеушілердің көпшілігі қолындағы қалдықтарды пайдаланған; XII ғасырғы ағылшын Глостер шамдығының металлы – мыс, мырыш, қалайы, қорғасын, никель, темір, антимон, сурьма және ерекше түрде көп күміс (негізінде 22,5%-дан, шамның астыңғы бөлігінде 5,76%-ға дейін) қоспасынан тұратын қола. Бұл қоспаның пропорциясы шамды ескі монеталардан жасағанын көрсетеді. Бенин қолалары шын мәнінде жезден жасалған, ал Льеж қаласындағы Сент-Бартоломей шіркеуіндегі романдық стильдегі шомылу тағы – қола да, жез де дейді. Қола дәуірінде екі түрлі қола жиі қолданылды: шамамен 10% қалайы бар «классикалық қола» құю үшін пайдаланылса, ал шамамен 6% қалайы бар «жұмсақ қола» табақтар жасау үшін қорытпадан соғылған. Қару-жарақтар көбінесе «классикалық қоладан» құйылған, ал дулығалар мен қару-жарақтар «жұмсақ қоладан» соғылған. Бір анықтама бойынша, қазіргі заманғы «мүсіндік қола» 90% мыс және 10% қалайыдан тұрады. Ежелгі Грецияда толық өлшемді қола мүсіндер жақсы жағдайда табылған; соның бірі – теңіз суында сақталған «Жеңімпаз жас» қола мүсіні, оны мұражайда көрсету үшін қазіргі күйіне келтіру үшін көп еңбек жұмсалды. Рим қола мүсіндері одан да көп сақталған. Ежелгі қытайлықтар жоғалған балауыз әдісімен және бөліктелген қалыптармен құюды білген, ал Шан әулеті кезінде күрделі өрнектермен безендірілген қытайлық ритуалдық қола ыдыстарды көптеп жасаған, олар патшалар мен ақсүйектердің қабірлерінде 200 данаға дейін жинақталып жерленген. Ежелгі Египет өнерінің ұзақ даму кезеңінде көптеген кішкентай балауыз қола мүсіндер жасалды; олардың мыңдаған данасы мұражай коллекцияларында сақталған. VII-VIII ғасырлардағы Шри-Ланка Сингал қоласынан жасалған Будда Тара мүсіні, қазір Британ мұражайында сақталған, Шри-Ланка қола мүсіндерінің тамаша үлгісі болып табылады. IX-XIII ғасырларда Оңтүстік Үндістандағы Чола әулеті Үндістанда қола құю өнерінің ең жоғары деңгейін көрсетті.

Процесс

Бронза жасау – жоғары білікті жұмыс, және түрлі құю процестері қолданылуы мүмкін, оның ішінде жоғалған балауыз құю (және оның қазіргі заманғы инвестициялық құю нұсқасы), құм құю және центробектік құю. "Бронза" термині электротиптеу (немесе гальванопластика) арқылы жасалған металл мүсіндерге де қолданылады, бірақ мұндай мүсіндер көбінесе таза мыстан жасалған және олардың дайындалуы металл құюды қамтымайды.

Жоғалған балауыз әдісі

Жоғалған балауыз немесе инвестициялық құюда суретші мүсіннің толық көлемді моделімен бастайды, көбінесе құрғамайтын майлы балшықпен, мысалы, кішкентай мүсіндер үшін Пластилин, немесе ұзақ уақыт дамытылатын мүсіндер үшін (сулы балшықты құрғатудан қорғау қажет), ал үлкен мүсіндер үшін – сулы балшық, немесе мүсіншінің қимылын, нысанмен қатар, көрсететін ерекшеліктерді бейнелеу үшін. Балшықтан қалып жасалады, бір бөліктен жасалған гипстен, немесе иілгіш гельден немесе резеңкеге ұқсас материалдардан, бірнеше бөліктен тұратын гипстік қаптамамен бекітілген. Көбінесе, осы қалыптан әрі қарыштау үшін гипстік шебер жасалады. Мұндай гипс – өнер туындысын сақтап тұру құралы, қола құюды қаржыландыру үшін демеуші табылар дейін, бастапқы қалыптардан немесе тазартылған гипстік модельден жасалған жаңа қалыптан. Өндірістік қалып алынғаннан кейін, одан балауыз (ірі мүсіндер үшін қуыс) құйылады. Қуыс мүсін үшін ядро бос кеңістікке құйылады, және балауыз ерігеннен кейін, құюға қолданылатын металлдан жасалған штифттермен дұрыс орнында ұсталады. Ерітілген металды мүсінге жеткізу үшін бір немесе бірнеше балауызты құбырлар қосылады, әдетте, сұйық металл құю ыдысынан мүсіннің түбіне бағытталады, содан кейін төменнен жоғарыға қарай толтырылады, шашырау мен турбуленттілік болдырмау үшін. Қосымша құбырлар аралық позицияларда жоғары бағытталуы мүмкін, ал газдар тұтқындалуы мүмкін жерлерде түрлі желдеткіштер қосылуы мүмкін. (Керамикалық қабық құю үшін желдеткіштер қажет емес, бұл құбырдың қарапайым және тікелей болуына мүмкіндік береді). Содан кейін толық балауызды құрылым (және бұрын қосылған ядро) басқа қалыпқа немесе қабыққа салынады, ол пеште балауыз еріп, барлық ылғал кеткенше қыздырылады. Содан кейін инвестиция еріген қоламен толтырылады. Барлық балауыз бен ылғалдылықты жою сұйық металдың бу мен газдардан туындаған жарылыс арқылы қалыптан шығарылуын болдырмайды. Қола құюды оқып үйренетін студенттер әдетте тікелей балауызбен жұмыс істейді, модель балауызбен жасалады, мүмкін ядроның үстінде қалыптасады, немесе егер бөлшек қуыс болса, ядро орнында құйылады. Егер қалып жасалмаса және құю процесі сәтсіз аяқталса, өнер туындысы да жоғалады. Металл салқындағаннан кейін сыртқы керамика немесе балшық сыпырылып, балауыз формасының бейнесі, соның ішінде ядролық штифттер, құбырлар, желдеткіштер және көтерілушілер ашылады. Бұлардың барлығы арамен алынып тасталады, құралдың іздері жылтыратылады, ал ішкі коррозия ықтималдығын азайту үшін ішкі ядролық материал алынып тасталады. Газ қалталары немесе инвестициялық қосымшалардың салдарынан туындаған толық емес кеңістіктер дәнекерлеу және кесу арқылы түзетіледі. Құбырлар мен желдеткіштер орнатылған жерлердегі шағын ақаулар файлмен немесе ұнтақталып жылтыратылады.

Үлкен мүсіндер жасау

Үлкен мүсін үшін суретші әдетте поза мен пропорциялары анықталғанша шағын эскиздік модельдер дайындайды. Содан кейін, барлық соңғы бөлшектері бар орташа өлшемді модель жасалады. Өте үлкен жұмыстар үшін бұл модель тағы да үлкен орташа өлшемге дейін ұлғайтылуы мүмкін. Соңғы масштабтағы модельден өлшеу құралдары толық көлемді уақытша конструкцияның құрылымдық тірегі – арматураның өлшемдерін анықтау үшін қолданылады. Ол ағаш, картон, пластикалық көбік және/немесе қағазбен көлемді толтырып, салмағын жеңіл ұстау арқылы жуан контурға келтіріледі. Соңында, гипс, саз немесе басқа материалдар толық көлемді модель жасау үшін қолданылады, одан қалып жасауға болады. Балама ретінде, үлкен отқа төзімді ядро ​​салынып, содан кейін балауыз әдісі қолданылып, құймаға дайындалады. Қазіргі заманғы дәнекерлеу технологияларына дейін үлкен мүсіндер әдетте бір құю арқылы бір бөлікте жасалған. Дәнекерлеу үлкен мүсінді бөліктерге құюға, содан кейін оларды біріктіруге мүмкіндік береді.

Аяқтау

Соңғы жылтыратудан кейін, коррозиялық материалдар патина жасау үшін қолданылуы мүмкін, бұл процесс түс пен беткейді бақылауға мүмкіндік береді. Бронзадан жасалған мүсік өнерінің тағы бір түрі – ормолу, ол жұмсақ қоладан жасалып, алтынмен қапталады (алтын жалатылады) нәтижесінде матовый алтын түс шығады. Ормолу 18-шы ғасырда Францияда кең таралды және қабырғаға ілінетін шамдар, сия қаламдар, сағаттар және гарнитуралар сияқты түрлерде кездеседі. Ормолудан жасалған заттарды соққанда анық дыбыс естиледі, бұл олардың қоладан екенін, шпелтер немесе қалайы сияқты арзан қорытпалардан емес екенін көрсетеді.

Кітаптар тізімі

Вайнриб, Итай, Орта ғасырдағы қола нысандар (Кембридж, 2016). Дафас, К. А., 2019. Грек қола мүсіндері: Кейінгі архаикалық және классикалық кезеңдер, Классикалық зерттеулер институты, Лондон университетінің Жоғары білім беру мектебі, Классикалық зерттеулер институтының бюллетені, монография, BICS қосымшасы 138 (Лондон).