Классикалық Mac OS жүйесінде көп тапсырмалылық: MultiFinder тарихы
MultiFinder
MultiFinder: Classic Mac OS үшін көп тапсырмалы кеңейтім. 1987 ж. енгізілді, бірнеше қосымшаны бір уақытта іске қосуға мүмкіндік берді. Mac OS X-ке дейін стандартты болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Classic Mac OS MultiFinder – 1987 жылдың 11 тамызында енгізілген және System Software 5 жүйесімен бірге келген Apple Macintosh-тың классикалық Mac OS-і үшін кеңейтім. Ол бірнеше бағдарламаны бір уақытта іске қосуға мүмкіндік береді – бұл бұрынғы Macintosh жүйелерімен салыстырғанда үлкен жетістік, себебі олар бір уақытта тек бір ғана бағдарламаны іске қоса алатын. System 7 пайда болғаннан кейін MultiFinder операциялық жүйенің стандартты бөлігіне айналды және Mac OS X пайда болғанға дейін солай қалды.
Multitasking extension for Classic Mac OS
MultiFinder is an extension for the Apple Macintosh's classic Mac OS, introduced on August 11, 1987 and included with System Software 5. It adds cooperative multitasking of several applications at once – a great improvement over the previous Macintosh systems, which can only run one application at a time. With the advent of System 7, MultiFinder became a standard integrated part of the operating system and remained so until the introduction of Mac OS X.
Өмірбаян
Алғашқы Macintosh 1984 жылы шығарылды, және Apple-дың әзірлеушілері машинаның 128 КБ жады соншалықты шектеулі болғандықтан, Apple Lisa үшін әзірлеген қолданбаларды бір уақытта іске қосу мүмкіндігінен бас тарту керек деген шешімге келді. Келесі Macintosh аппараттық модельдері жадтың көлемін арттыруды басты ерекшелік ретінде ұсынғанда, пайдаланушыларға бірнеше қолданбаны бірдей іске қосуға мүмкіндік беру үшін жаңа бағдарламалау тәсілдері әзірленді. Жұмыс үстелі құралдары System 6 жүйесінің барлық өмірлік кезеңінде маңызды болды, ал Switcher MultiFinder-ге жол берді, кейін ол тікелей System 7 жүйесіне енгізілді.
The first Macintosh was released in 1984, and Apple's developers made an early decision that the machine's 128 KB of RAM was so limited that they must abandon the application multitasking functionality that Apple had developed for the Lisa. As the successive Macintosh hardware models were released with much more RAM being the key feature, new programming techniques were developed as workarounds to allow users to run concurrent applications. Desk Accessories became a staple through the lifespan of System 6; and the Switcher would give way to the MultiFinder, which then became directly integrated into System 7.
Үстелдің аксессуарлары
Біраз еркіндік беру және графикалық интерфейстің тұрақтылығын сақтау мақсатында, алғашқы Macintosh компьютерлерінде калькулятор сияқты, бір уақытта іске қосылатын «Үстел аксессуарлары» болған. Дегенмен, олардың мүмкіндіктері RAM жадын үнемдеу үшін қасақана шектелген. Шындығында, олар – аппараттық құрылғыларды қолдауға арналған көп тапсырмалы жүйені пайдаланатын драйверлер. Сондықтан, олардың жұмыс ортасы күрт шектелген. Олар тек бір ғана терезені аша алады, ол әдетте ерекше дөңгелек жиекті болады. Жүйелік бағдарламалық құралдар оларды тікелей қолдамаса да, «Үстел аксессуарларының» танымалдылығы көптеген бағдарлама жасаушыларды бастапқы кезеңдерден бастап-ақ өзара үйлесімді көп тапсырмалылықты қамтамасыз етуге баулыды.
To allow some degree of freedom and to deliver the GUI's promise of interface consistency, the original Macintosh includes Desk Accessories, such as a calculator, that can be run concurrently. However, their functionality is deliberately limited in favor of RAM conservation. In fact, they are device drivers which take advantage of the multitasking system designed for hardware peripheral support. As such, their running environment is severely restricted. They can only draw a single window, which by default is given a special round bordered appearance. Although the system software does little to specifically support them, the popularity of Desk Accessories led many application developers to ensure good cooperative multitasking support even from the early days.
Ауыстырғыш
1984 жылы қазан айында Джон Маркоффтың IBM PC-де «қосылып тұратын» бағдарламаны пайдаланғанын көргеннен кейін Apple-дің Macintosh бағдарламалық жасақтамасының алғашқы архитекторларының бірі Энди Герцфельд Switcher бағдарламасын жазды. Жыл соңына қарай ол жұмыс істейтін прототипін жасап, көп ұзамай оны көпшілікке көрсетті. Microsoft және Apple екеуі де бұл бағдарламаны сатып алуға ниет білдірді. Герцфельд соңғысын таңдады, себебі Switcher бағдарламасы Macintosh жүйесімен бірге шығуы керек деп сенді. Apple көбірек ақша (плюс авторлық төлемдер) ұсынды және компания Switcher-ді Macintosh 512K-мен бірге шығаруды жоспарлады. Switcher-дің алғашқы ресми нұсқасы 1985 жылдың сәуір айында пайда болды. Switcher бағдарламасы жадыда бірнеше белгілі орындарды анықтап, оларға қолданбаларды жүктеу арқылы жұмыс істейді. Пайдаланушы меню жолағының үстіндегі кішкентай түймешікті басу арқылы осы қолданбалардың арасында ауыса алады. Ағымдағы қолданба көлденең бағытта көзден шығып, келесісі пайда болады. Бұл тәсіл ыңғайсыз болғанымен, қолданыстағы жүйенің жадты басқару схемасына жақсы үйлеседі және Switcher-мен жұмыс істеу үшін қосымша бағдарламалау қажеттілігі тумайды. Switcher бағдарламасы бойынша жасалған бұл алғашқы жұмыс Apple жүйелік бағдарламалық жасақтама инженерлері Эрих Рингевальд пен Фил Голдманның MultiFinder бағдарламасын әзірлеуіне себеп болды. Microsoft Switcher бағдарламасының компанияның жадыны тиімді пайдаланатын Macintosh қолданбаларына ерекше пайдалы екенін көрді, сондықтан бұл бағдарлама Excel бағдарламасымен бірге шығарылды. Microsoft бірнеше қолданбаны Switcher арқылы пайдаланудың Lotus Symphony сияқты біртұтас бағдарламалық қосымшаны пайдаланудан артық екенін мәлімдеді. 1987 жылға қарай, Compute! журналының Apple Applications бөлімі «Macintosh иелерінің көпшілігі бір уақытта бірнеше қолданбаны пайдаланғанда ғана қолайлы сезінеді» деп хабарлады. Switcher және үстелге арналған аксессуарлар – осы философияның ең көп таралған екі мысалы. PC Magazine журналы Switcher бағдарламасы жүйенің аз ғана RAM жадын тым көп пайдаланатынын және жеткілікті сенімді емес екенін айтты. Бұл Jwa van der Vuurst псевдоним екендігі және бағдарламаның шын мәнінде Apple компаниясында жұмыс істеген және Macintosh-тың ішкі құрылысы туралы терең білімі бар адам жасағаны туралы айыптауларға әкелді. Бағдарламаның өзі меню жолағының оң жағында екінші алма менюін қосады, ол қазіргі уақытта жұмыс істеп тұрған барлық қолданбаларды көрсетеді және олардың арасында ауысуға мүмкіндік береді. Ол сондай-ақ қолданбалардың жад көлемін, дискілік кэшті реттеуге мүмкіндік береді және Speed Doubler мен Mac OS 8-дің жақсартылған көшіру функциясы сияқты фононды көп жіпті көшіруді қосады.
Andy Hertzfeld, one of Apple's original Macintosh software architects, wrote Switcher after seeing John Markoff use a terminate and stay resident program on an IBM PC in October 1984. By the end of the year he had a working prototype, and he soon demonstrated it in public. Both Microsoft and Apple wanted to purchase the utility. Hertzfeld chose the latter because of his belief that Switcher should be bundled with the Macintosh system. Apple offered more money ( plus royalties) and the company planned to ship Switcher with the Macintosh 512K. The first official version of Switcher appeared in April 1985. Switcher works by designating a number of fixed slots in memory into which applications could be loaded. The user can then switch between these applications by clicking a small button on the top of the menu bar. The current application horizontally slides out of view, and the next one slides in. Though awkward, this approach does fit well with the existing system's memory management scheme, and applications need no special programming to work with Switcher. This early work on Switcher led to the development of MultiFinder by Apple system software engineers Erich Ringewald and Phil Goldman. Microsoft saw Switcher as especially benefiting the company's highly memory optimized Macintosh applications so the utility was shipped with Excel. Microsoft stated that using multiple applications with Switcher was preferable to a single integrated software application like Lotus Symphony. By 1987, Compute! 's Apple Applications reported that "many Macintosh owners are comfortable only when using more than one application at a time. Switcher and desk accessories are the two most common examples of that philosophy". PC Magazine said that Switcher used too much of the system's precious little RAM and was not reliable enough. This led to the accusations that Jwa van der Vuurst was merely an alias and that the program was actually from someone that worked at Apple and had significant knowledge on the Macintosh's inner workings. The app itself adds a second apple menu on the right side of the menu bar which displays all currently running application and allows switching between them. It also allows adjusting the applications' memory allocation size, disk cache and adds background multi threaded copying similar to Speed Doubler's and Mac OS 8's improved copy function.
Қызметші
Сервант – Энди Герцфельдтің Macintosh-та көп тапсырмалы жұмыс істеуге жасаған тағы бір әрекеті, Switcher-дің жетіспеушіліктерін жою мақсадындағы. 1986 жылдың қыркүйегінде жарық көрген ол, Macintosh Plus үшін Finder, Switcher және ResEdit құралдарын біріктірген нәрсе болды. Оның файлдық басқарушысы ерекшелігі – жылжолағының болмауы, оның орнына терезенің фонын қазіргі заманғы карта қолданбасындағыдай ұстап, сүйреу қажеттілігі. Оның ең қызықты мүмкіндіктерінің бірі – Macintosh-та тұңғыш рет қолданылған тұсқағаздар, олар пайдаланушыларға әдеттегі сұр түсті MacPaint немесе ThunderScan суреттерімен алмастыруға мүмкіндік берді. Switcher-мен салыстырғанда, Servant пайдаланушыларға алдымен қандай бағдарламаларды іске қосу керектігін таңдаудың орнына, өздері қалаған бағдарламаларды ашуға рұқсат береді. Switcher сондай-ақ бағдарламалардың қатеден тоқтауынан қалпына келтіруге және жауап бермейтін, тұрып қалған бағдарламаларды мәжбүрлеп жабуға қарапайым мүмкіндіктерге ие. Нәтижесінде пайдаланушыға Switcher-ге қарағанда көбірек түсінікті тәжірибе ұсынылады. Серванттың ресурс өңдеу мүмкіндіктері ResEdit сияқты толыққанды болмаса да, файл белгішелерін өңдеуге мүмкіндік береді.
Servant was another attempt by Andy Hertzfeld at multitasking on the Macintosh, intended to solve Switcher's shortcomings. Released in September 1986, it was effectively a Finder, Switcher and ResEdit combined into one tool for the Macintosh Plus. Its file manager is unusual due to its lack of a scrollbar, instead requiring to hold and drag the window background like a modern map app. One of its most interesting features is the first known implementation of wallpapers on the Macintosh, allowing users to replace the default grey background with MacPaint or ThunderScan images. In comparison to Switcher, Servant allows users to open apps as they see fit instead of requiring you to select which apps you want to run first, then launching them inside Switcher. Switcher also has a primitive ability to recover from application crashes as well as force quit stuck applications that are no longer responding. The result is a user experience more intuitive than Switcher. While Servant's resource editing features are not as full featured as ResEdit, it does allow editing file icons.
Көп іздеу
MultiFinder, шығарылғанға дейін "Juggler" деп аталған, 1987 жылдың 11 тамызында таныстырылды. Кейінгі нұсқалары бір мезгілде көптеген қолданбаларды іске қосуға мүмкіндік береді. Қолданба белсендірілген кезде оның барлық терезелері бірдей қабат ретінде көтеріледі. Бұл тәсіл, көптеген терезелік дерек құрылымдарымен кері үйлесімділікті сақтау үшін қажет болды. MultiFinder сонымен қатар қолданбаларға жадқа деген қажеттіліктерін алдын ала беруге мүмкіндік береді, осылайша MultiFinder әрқайсысына қажетті RAM мөлшерін бөле алады. Бұл схема жұмыс істесе де, пайдаланушыларға көптеген мәселелер туғызатын айқын шектеулерге ие. Виртуалды жад тек PMMU чипімен (Mac II класындағы машиналар қажет) және Connectix компаниясынан шыққан Virtual деп аталатын кеңейтумен жабдықталған заманауи Mac компьютерлерінде ғана қолжетімді болды. 1987 жылдың соңында System 6 инженері Эрих Рингевальд осы архитектуралық мәселелерді толық шешуді қалап, Pink жобасын құрысқа алып келіп, жаңа MacOS-тың болашағы ретінде оған жетекшілік етті, содан кейін 1990 жылы Be Inc компаниясында бас бағдарламалық жасақтама архитекторы болып тағайындалып, BeOS-ті жобалады. System 7 нұсқасымен MultiFinder кеңейтімі операциялық жүйеге біріктірілді және Mac OS 8 және Mac OS 9 жүйелерінде де сақталды. Дегенмен, операциялық жүйеге енгізілуі MultiFinder-дің өзіне тән ерекшеліктері мен кемшіліктерін жоюға көмектеспейді.
MultiFinder, known before its release as "Juggler", was introduced on August 11, 1987. and later releases allow many more concurrent applications. When an application is activated, all of its windows are brought forward as a single layer. This approach is necessary for backward compatibility with many of the windowing data structures that were already documented. MultiFinder also provides a way for applications to supply their memory requirements ahead of time, so that MultiFinder can allocate a chunk of RAM to each according to need. This scheme, while functional, has severe limitations which cause many problems for users. Virtual memory was only available to contemporary Macs with a PMMU chip (Mac II class machines required) and an extension named Virtual from Connectix. Later in 1987, System 6 engineer Erich Ringewald's desire to solve these architectural problems altogether would bring him to defiantly cofound and lead the Pink project as the intended future of a new MacOS, and then become chief software architect at Be Inc. to design BeOS in 1990. With the release of System 7, the MultiFinder extension was integrated with the operating system, and it remains so in Mac OS 8 and Mac OS 9. However, the integration into the OS does nothing to fix MultiFinder's inherent idiosyncrasies and disadvantages.
Қабылдау
1987 жылы MultiFinder шығарылғаннан кейін, PC Magazine журналы оның IBM-нің бәсекелес OS/2 көп тапсырмалы операциялық жүйесінен бұрын нарыққа шыққанын атап өтті және MultiFinder жүйесі "шынайы көп тапсырмалы операциялық жүйе емес, бірақ қарапайым контексттік ауыстырғыштан әлдеқайда күшті" деді. 1990 жылы InfoWorld төрт негізгі десктоптық көп тапсырмалы опцияны сынады: DESQView, OS/2 1.2, Windows 3.0 және MultiFinder-мен System 6. MultiFinder жылдамдығы, қолдану жеңілдігі және тиімділігі үшін жалпы алғанда жақсы бағаланды. Оның пайда болуы файлдарды жіберу және басып шығару жылдамдығын бір тапсырмалы System 6-ға қарағанда екі есеге азайтты, бірақ бұл көрсеткіш Windows және DesqView-пен салыстырылатын, ал OS/2-ден әлдеқайда жоғары болды. Мұндай шарттар қазіргі заманғы қосымша көп тапсырмалы жүйелерге тән, олар OS/2-ге қарағанда архитектуралық тұрғыдан жақсырақ жасалған, бірақ пайдалануға ыңғайлы емес.
Upon MultiFinder's 1987 release, PC Magazine noted it for beating IBM's competing OS/2 multitasking operating system to market, and said the System with MultiFinder "isn't a true multitasking operating system, though it's much more than a context switcher". In 1990, InfoWorld tested the four mainstream desktop multitasking options: DESQView, OS/2 1.2, Windows 3.0, and System 6 with MultiFinder. MultiFinder was viewed overall positively for speed, ease of use, and value. Its presence halved the speed of file transfer and printing compared to the single tasking System 6 without MultiFinder, but this was still comparable to Windows and DesqView and much faster than OS/2. These tradeoffs were seen as typical of contemporary add on multitaskers compared to the natively architected but less friendly OS/2.