Мүсілім Қара, Египеттік христиан дін қызметкері, 4 ғ-дағы шенді, тәуекелшіл өмірден рухани жолға өткен қасиетті адам. Православ шіркеуінде құрметтеледі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Монах, діни қызметкер және шейіт Египетте
христиан монах, діни қызметкер және шейіт
Monk, priest and martyr in Egypt
the Christian monk, priest and martyr
Мұса Қара (Μωϋσῆς ὁ Αἰθίοψ, موسى, ; 330 – 405), сондай-ақ Мұса Қуатты, Мұса Ұры және Мұса Эфиопиялық деп те аталады, IV ғасырда Египетте аскет монах және діни қызметкер, сондай-ақ Шөл Аталарының бірі болған. Ол Шығыс Православ шіркеуі мен Орталық Православ шіркеуінде жоғары құрметке ие. Ол туралы айтылатын әңгімелерде, ол қылмысты өмірден аскетизмге көшкендігі баяндалады. Мұсаның өлімінен шамамен 70 жыл өткен соң жазылған Созоменнің "Шіркеу тарихы" еңбегінде оның өмірі еске алынады.
Moses the Black (Μωϋσῆς ὁ Αἰθίοψ, موسى, ; 330 – 405), also known as Moses the Strong, Moses the Robber, and Moses the Ethiopian, was an ascetic monk and priest in Egypt in the fourth century AD, and a Desert Father. He is highly venerated in the Eastern Orthodox Church and the Oriental Orthodox Church. According to stories about him, he converted from a life of crime to one of asceticism. He is mentioned in Sozomen's Ecclesiastical History, written about 70 years after Moses's death.
Ерте өмір
Мұса Мысырдағы бір шенеуніктің құлы болған, бірақ ұрлық жасады деген айыппен және кісі өлтіру күдігімен қызметтен босатылды. Содан кейін ол Ніл өзені бойында 75 тонаушыдан тұратын, жаман атқа ие, зорлық-зомбылыққа бейім топпен араласты. Мұса дене бітімі алып, күшті және батыл адам болды, және осы тонаушылар тобының басшысы атанды. Олардың әрекеттері қоғамға үлкен қауіп келтіріп, олардың қозғалысы барлық елді мекендерде үрей тудырды.
Moses was a slave of a government official in Egypt until he was dismissed for theft and suspected murder. He then roamed the Nile Valley with an infamous and violent gang of 75 robbers. Moses was a man of huge physical stature, strength and courage, and became leader of this gang of robbers that became a social menace and living terror to the communities where they roamed.
Мәсіхшілікті қабылдауы
Бірде Мұса бір қарақшылықтан бас тартты, оны ит тоқтатып, иесіне кек алуға ант берді. Екінші рет аузында қылышпен Мұса Нил өзенінен жүзіп, иесінің үйіне бет алды. Иесі тағы да ескертіліп, жасырынып кетті, ал көңілі толмаған Мұса төрт қойын ұрлап, сойып, жүнтерін шарапқа саудалады. Жергілікті биліктен жасырынбақ болып, ол Александрияға жақын жердегі Уади-Эль-Натрун шөліндегі (сол кезде Скетис деп аталған) монахтардың қауымына паналады. Олардың өмірінің құдайға адал болуы, сондай-ақ тыныштығы мен қанағаттылығы Мұсаға терең әсер етті. Ұзақ өтпей ол бұрынғы өмір салтынан бас тартып, христиан болып, крещениеден өтіп, Скетис монастырына қосылды. "Пайғамбарлар жұмағы" кітабында Мұса бабаның өлімі туралы басқа бір оқиға келтірілген: Абба Помен былай деді: "Абба Мұса Абба Зәкәриядан өлімі алдында бір сұрақ сұрады: "Әке, біз үнсіздікті сақтағанымыз дұрыс па?" Зәкәрия оған: "Иә, балам, үнсіздікті сақта!" - деді. Өлімі кезінде, Исидор әкесінің қасында отырғанда, Мұса көкке қарап: "Қуан, шаттан, ұлым Зәкәрия, көктегі қақпалар ашылды!" - деді."
On one occasion, a barking dog prevented Moses from carrying out a robbery, so he swore vengeance on the owner. In a second attempt, with a sword in his mouth, Moses swam across the Nile towards the owner's hut. The owner, again alerted, was able to hide, and the frustrated Moses stole four of his sheep and took them to slaughter, selling their fleece in exchange for wine. Attempting to hide from local authorities, he took shelter with some monks in a colony in the desert of Wadi El Natrun, then called Scetis, near Alexandria. The dedication of their lives, as well as their peace and contentment, influenced Moses deeply. He soon gave up his old way of life, became a Christian, was baptized and joined the monastic community at Scetis. A different story of Abba Moses' death is related in The Paradise of the Holy Fathers:31. Abba Poemen said: Abba Moses asked Abba Zechariah a question when he was about to die, and said unto him, "Father, is it good that we should hold our peace?" And Zechariah said unto him, "Yea, my son, hold thy peace." And at the time of his death, whilst Abba Isidore was sitting with him, Abba Moses looked up to heaven, and said, "Rejoice and be glad, O my son Zechariah, for the gates of heaven have been opened."
Мұра
Мұсаны замандастары жоғары бағалаған. Мұсаның өлімінен шамамен 70 жыл өткен соң жазылған 5-ші ғасырдағы "Шіркеу тарихында" Гермиас Созомен Мұсаның мұрасын былайша қорытындылайды:
Moses was highly praised by his contemporaries. In his 5th century AD Ecclesiastical History, written about 70 years after Moses's death, Hermias Sozomen sums up Moses's legacy as follows:
"Бұрын-соңды ешқашан жамандықтан жақсылыққа осыншалықты күрт өзгеру және монахтық философияда осыншалықты жылдам жетістіктерге қол жеткізілген емес. Сондықтан Құдай оны демон үшін қорқынышқа айналдырды және ол Скетистегі монахтардың пресвитері болып тағайындалды. Осылай өмір сүргеннен кейін ол жетпіс бес жасында қайтыс болды, көптеген белгілі шәкірттерін қалдырып кетті." Созомен, "Шіркеу тарихы", VI кітап, XXIX тарау.
So sudden a conversion from vice to virtue was never before witnessed, nor such rapid attainments in monastical philosophy. Hence God rendered him an object of dread to the demons and he was ordained presbyter over the monks at Scetis. After a life spent in this manner, he died at the age of seventy five, leaving behind him numerous eminent disciples.|Sozomen, in his Ecclesiastical History, Book VI, Chapter XXIX
Қазіргі заманғы түсіндіру Мұсаны эфиопиялықты зорлықсыздық апостолы ретінде құрметтейді. Оның қабірлері мен басты қасиетті орны бүгін Египеттегі Уади-Эль-Натрунда орналасқан Копт православие монастырының Паромеос монастырындағы Құдай ана Мария шіркеуінде сақталған.
A modern interpretation honors Moses the Ethiopian as an apostle of non violence. His relics and major shrine are found today at the Church of the Virgin Mary in the Paromeos Monastery, a Coptic Orthodox monastery located in Wadi El Natrun in Egypt.