Бинг Кросби: Американдық әнші және актер өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық әнші және актер (1903–1977)

Гарри Лиллис "Бинг" Кросби (3 мамыр, 1903 – 14 қазан, 1977) – американдық әнші, актер, теледидар продюсері, теле және радио қайраткері, кәсіпкер. Ол әлемдегі алғашқы мультимедиа жұлдызы, және 20 ғасырдың ең танымал және ықпалды музыкалық өнерпаздарының бірі болды. Кросби 1926 жылдан 1977 жылға дейін жазба сату, радио рейтингтері және кино кассасы бойынша көшбасшы болды. Ол алғашқы жаһандық мәдени иконалардың бірі еді. Кросби 70-тен астам көркем фильмде ойнап, 1600-нан астам ән жазды. Кросбидің мансабының бастапқы кезеңі, оған көптеген әншілерге әсер еткен, жеке ән салу стилін дамытуға мүмкіндік берген жаңа технологиялармен сәйкес келді, мысалы, Фрэнк Синатра, Перри Комо, Дин Мартин, Дик Хаймс, Элвис Пресли және Джон Леннон. "Янк" журналы Кросбиді Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде "теңдесіз әскерилердің рухын көтеріп, көмектескен адам" деп атады. 1948 жылы американдық сауалнамалар оны Джеки Робинсон мен Папа Пий XII-ден бұрын "ең танымал адам" деп жариялады. 1948 жылы Music Digest Кросбидің жазбалары Америкадағы радиодағы жазылған музыкаға бөлінген 80 000 сағаттың жартысынан астамын құрады деп есептеді. 1946 жылы өзінің шыңында Кросби сол жылғы ең табысты бес фильмнің үшеуінде ойнады: "The Bells of St. Mary's", "Blue Skies" және "Road to Utopia". Кросби Голливудтың Даңқ аллеясында кино, радио және аудио жазбалар салаларында үш жұлдызы бар 33 адамның бірі. Ол сондай-ақ досы Боб Хоуппен бірлесіп, 1940 жылдан 1962 жылға дейін "Road to" атты фильмдерде ойнағандығымен танымал. Кросби Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жазба индустриясының дамуына ықпал етті. Джон Т. Муллин Америкаға әкелген неміс сапалы магнитофонның демонстрациясын көргеннен кейін, Кросби оның көшірмелерін жасау үшін Калифорниядағы Ampex электроника компаниясына 50 000 доллар инвестициялады. Ол ABC телеарнасын өзінің шоуларын таспаға түсіруге көндірді және радиошоуларын алдын ала жазып, коммерциялық жазбаларын магниттік таспаға түсірген алғашқы орындаушы болды. Кросби Ирвинг Берлиннің "Holiday Inn" музыкалық фильмінде ойнағаннан бері Рождествомен байланысты болды және фильмде "White Christmas" әнін орындады. Аудиожазбалар арқылы Кросби радио бағдарламаларын кино өндірісінде қолданылатын режиссерлік құралдармен (монтаж, қайта түсіру, репетиция, уақытты өзгерту) жасады, бұл практика индустрия стандартына айналды. Кросбидің аудиотаспамен жұмысынан басқа, бейнетаспаның дамуына қаржы жұмсады, теледидар станцияларын сатып алды, жарыс аттарын өсірді және "Pittsburgh Pirates" бейсбол командасының бір бөлігі болды, сол кезде команда екі рет Әлем сериясын жеңді (1960 және 1971).

Harry Lillis "Bing" Crosby Jr. (May 3, 1903 – October 14, 1977) was an American singer, actor, television producer, television and radio personality, and businessman. The first multimedia star, he was one of the most popular and influential musical artists of the 20th century worldwide. Crosby was a leader in record sales, network radio ratings, and motion picture grosses from 1926 to 1977. He was one of the first global cultural icons. Crosby made over 70 feature films and recorded more than 1,600 songs. Crosby's early career coincided with recording innovations that allowed him to develop an intimate singing style that influenced many male singers who followed, such as Frank Sinatra, Perry Como, Dean Martin, Dick Haymes, Elvis Presley, and John Lennon. Yank magazine said that Crosby was "the person who had done the most for the morale of overseas servicemen" during World War II. In 1948, American polls declared him the "most admired man alive", ahead of Jackie Robinson and Pope Pius XII. In 1948, Music Digest estimated that Crosby's recordings filled more than half of the 80,000 weekly hours allocated to recorded radio music in America. At his screen apex in 1946, Crosby starred in three of the year's five highest grossing films: The Bells of St. Mary's, Blue Skies, and Road to Utopia. Crosby is one of 33 people to have three stars on the Hollywood Walk of Fame, in the categories of motion pictures, radio, and audio recording. He was also known for his collaborations with his friend Bob Hope, starring in the Road to films from 1940 to 1962. Crosby influenced the development of the post–World War II recording industry. After seeing a demonstration of a German broadcast quality reel to reel tape recorder brought to the United States by John T. Mullin, Crosby invested $50,000 in the California electronics company Ampex to build copies. He then persuaded ABC to allow him to tape his shows and became the first performer to prerecord his radio shows and master his commercial recordings onto magnetic tape. Crosby has been associated with the Christmas season since he starred in Irving Berlin's musical film Holiday Inn and also famously sang "White Christmas" in the movie. Through audio recordings, Crosby produced his radio programs with the same directorial tools and craftsmanship (editing, retaking, rehearsal, time shifting) used in motion picture production, a practice that became the industry standard. In addition to his work with early audio tape recording, Crosby helped finance the development of videotape, bought television stations, bred racehorses, and co owned the Pittsburgh Pirates baseball team, during which time the team won two World Series (1960 and 1971).

Алғашқы жылдар

1923 жылы Кросби өзінен бірнеше жас кіші мектеп оқушыларынан құралған жаңа топқа қосылуға шақырылды. Ал және Майлз Ринкер (әнші Милдред Бейлидің ағалары), Джеймс Хитон, Клэр Притчард және Роберт Притчард, сондай-ақ барабаншы Кросби бірге «Музикаладерс» тобын құрды. Кросби мен Ал Ринкер Спокандағы Клеммер театрында (қазір Бинг Кросби театры деп аталады) жұмысқа орналасты. Кросби бастапқыда «The Three Harmony Aces» деп аталатын вокалдық трионың мүшесі болды, ал Аль Ринкер пианинода фильмдер арасында көрермендерді ойын-сауықпен қамтамасыз етті. Кросби мен Аль бірнеше ай бойы Клеммер театрында жұмыс істеді, көбінесе Уи Джорджи Криттенден, Фрэнк Макбрайд және Ллойд Гриннелл сияқты үш адаммен бірге, және олар кім өнер көрсетсе, соған байланысты «Клеммер триосы» немесе «Клеммер ойыншылары» деп танылды. 1925 жылдың қазан айында Кросби мен Ринкер Калифорнияда даңқ іздеуге бекінді. Олар Лос-Анджелеске сапар шекті, онда Бейли оларды шоу-бизнес саласындағы таныстарымен таныстырды. «Фаншон және Марко Тайм Агенттігі» оларды Лос-Анджелестегі «Бульвар» театрында басталып, кейін «Лоу» желісінде көрсетілген «Синкопация идеясы» ревюіне 13 аптаға шақырды. Олардың әрқайсысы аптасына 75 доллар табады. «Синкопация идеясы» ревюінің шағын бөлігі ретінде Кросби мен Ринкер өнерпаз ретінде қалыптаса бастады. Олардың көңілді стилі студенттерге өте ұнады. «Синкопация идеясы» жабылып қалғаннан кейін олар Уилл Морриссидің музыкалық залындағы ревюде жұмыс істеді. Морриссимен бірге олар өнерлерін жетілдірді, және тәуелсіз өнер көрсету мүмкіндігі туғанда, Пол Уайтман ұйымының өкілі оларды байқады. Уайтман музыкалық өнімдерін түрлендіру үшін жаңа нәрсе іздеді, ал Кросби мен Ринкер осы талапты қанағаттандырды. Шоу-бизнес саласында бір жылдай болғаннан кейін, олар ең танымал есімдердің бірімен байланысты болды.

" Ритм-Бейіктер "

Уайтменмен табысқа жеткеннен кейін, олар Нью-Йоркке келгенде қиын жағдайға тап болды. Уайтмен оларды жіберуді ойлады. Бірақ, пианист және болашақ ән жазушы Гарри Барристің қосылуы шешуші болды, сонымен The Rhythm Boys тобы құрылды. Қосымша дауыс Нью-Йорктегі үлкен театрларда оларды жақсырақ естуге мүмкіндік берді. Кросби Уайтменмен бір жыл бойы гастрольде болып, Бикс Бейдербекке, Джек Тигарден, Томми Дорси, Джимми Дорси, Эдди Ланг және Хоаги Кармайклмен бірге өнер көрсетіп, жазбалар жасады. Кросби орындаушы ретінде қалыптасып, жеке әнші ретінде үлкен сұранысқа ие болды. Кросби Rhythm Boys тобының жұлдызына айналды. 1928 жылы ол джаз әсерімен орындалған "Ол' Ман Ривер" әнімен бірінші хит-парадқа енді. 1929 жылы Rhythm Boys Уайтменмен бірге "Джаз патшасы" фильмінде ойнады, бірақ Кросбидің Уайтменге деген наразылығының күшеюі Rhythm Boys тобының оның ұйымынан кетуіне әкелді. Олар Гас Арнхайм оркестріне қосылып, Амбассадор қонақ үйінің Кокос Гров бағында әр түн сайын өнер көрсетті. Арнхайм оркестрімен ән салғанда Кросбидің жеке орындауы шоуды баурап ала бастады, ал Rhythm Boys тобының маңызы бірте-бірте төмендеді. Гарри Баррис Кросбидің бірнеше хитын жазды, олардың ішінде "Сенің бұйрығыңмен", "Мен сенің алдында жеңілдім, жаным" және "Қайғыларыңды армандарға ора" әндері бар. 1931 жылы Мак Сеннет Кросбимен жеке фильм келісімшартына қол қойғанда, Rhythm Boys тобымен үзіліс жасау сөзсіз болды. Кросби 1930 жылдың қыркүйегінде Дикси Лиге үйленді. 1931 жылдың наурыз айында ажырасу қаупі туғаннан кейін, ол өзінің мансабына толыққанды берілді.

Соло әншісі ретінде табысты

1931 жылдың 2 қыркүйегінде оның жалпыұлттық радиодағы жеке дебюті – «Bing Crosbyпен 15 минут» хабар тарату басталды. Апталық эфир Кросбиді танымал етті. Жыл соңына дейін ол Brunswick Records және CBS Radio компанияларымен келісім шарттарына қол қойды. «Out of Nowhere», «Just One More Chance», «At Your Command» және «Мен бес және он центтік дүкенде миллион долларлық сәбиді таптым» әндері 1931 жылғы ең көп сатылған әндердің қатарында болды. Оның тұңғыш ұлы Гари 1933 жылы дүниеге келді, ал 1934 жылы егіз ұлдары туды. 1936 жылы Кросби бұрынғы басшысы Пол Уайтменді апталық NBC радио бағдарламасының жүргізушісі ретінде ауыстырды – «Kraft Music Hall», ол келесі он жыл бойы сол қызметте қалды. Оның танымал сыбызғысымен орындалатын «Where the Blue of the Night (Meets the Gold of the Day)» әні оның таңбалық және ерекше әніне айналды. Кросбидің вокалдық стилі, микрофонсыз Нью-Йорк театрларының ең артқы қатарына жетіп, ән айтуға міндетті болған Эл Джолсон мен Билли Мюрреймен байланысты «бельтингтен» тыс ән айтуға көмектесті. Музыка сыншысы Генри Плезантс «Ұлы американдық танымал әншілер» еңбегінде атап өткендей, американдық музыкаға жаңа үлгі енді, оны «американдық үлгіде ән айту» деп атауға болады, ол әңгімелесумен жеңілдікке ие. Бұл жаңа дыбыс «кронер» деген атауға әкелді. Кросби Луи Армстронгтың музыкалық қабілетіне қызығушылық танытты, ал труба маэстросы Кросбидің ән айту стиліне үлкен әсер етті. Екеуі танысқанда дос болды. 1936 жылы Кросби Paramount компаниясымен жасасқан келісімшартында үйден тыс фильмде тұрақты ойнау мүмкіндігін пайдаланды. Columbia компаниясымен бір фильмге келісімге келген Кросби Армстронгтың «The Peacock Feather» экранизациясында түсуін қалады, ол кейін «Pennies from Heaven» болып өтті. Кросби Гарри Кохннан сұрады, бірақ Кохн Армстронгқа билет сатып алуға немесе оның «қатыгез, мафиямен байланысты, бірақ адал менеджері Джо Глазермен» кездесуге ниеті болмады. Кросби фильмнен бас тартуы мүмкін екенін айтып, мәселені талқылаудан бас тартты. Кохн мойынсұнып, Армстронгтың музыкалық сахналары мен әзілді диалогтары оның күміс экрандағы ықпалын кеңейтіп, оған және басқа афроамерикандықтарға болашақ фильмдерде түсуге көбірек мүмкіндік берді. Кросби Армстронгтың ақ әріптестерімен тең жалақы алуын қамтамасыз етті. Армстронг Кросбидің нәсілдік мәселелерге қатысты прогрессивті көзқарасын бағалады және кейінірек жылдары осы рөлі үшін ризашылығын білдірді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кросби Еуропа театрында соғысқан американдық әскерлер алдында тікелей эфирде өнер көрсетті. Ол жазбаша сценарийлерден неміс тілін үйреніп, неміс әскерлеріне арналған үгіт-насихат хабарларын оқыды. «Der Bingle» лақап аты Кросбидің неміс тыңдаушылары арасында кең таралды және ағылшын тілді жанкүйерлері де оны қолдана бастады. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталған кезде АҚШ әскерлері арасында жүргізілген сауалнамада Кросби президент Франклин Д. Рузвельт, генерал Дуайт Эйзенхауэр және Боб Хоуптан бұрын G.I. әскерлерінің көңіл-күйін көтеруге ең көп үлес қосқан адам ретінде бірінші орынға шықты. 1945 жылдың 18 маусымында жарық көрген «Life» журналында былай делінген: «Американың ең танымал жұлдызы Бинг Кросби тарихтағы кез келген өнер иесінен көбірек жанкүйерлерге ие және көбірек ақша тапқан. Бүгінде ол ұлттық институттың бір бөлігі». «Барлығында 60 миллион Crosby дискісі 1931 жылы алғашқы пластинкасын шығарғанан бері сатылды. Оның ең көп сатылған альбомы – «White Christmas», оның 2 000 000 данасы АҚШ-та, 250 000 данасы Ұлыбританияда сатылды».

On September 2, 1931, 15 Minutes with Bing Crosby, his nationwide solo radio debut, began broadcasting. The weekly broadcast made Crosby a hit. Before the end of the year, he with both Brunswick Records and CBS Radio. "Out of Nowhere", "Just One More Chance", "At Your Command", and "I Found a Million Dollar Baby (in a Five and Ten Cent Store)" were among the best selling songs of 1931. His first son Gary was born in 1933 with twin boys following in 1934. By 1936, Crosby replaced his former boss, Paul Whiteman, as host of the weekly NBC radio program Kraft Music Hall, where he remained for the next decade. "Where the Blue of the Night (Meets the Gold of the Day)", with his trademark whistling, became his theme song and signature tune. Crosby's vocal style helped take popular singing beyond the "belting" associated with Al Jolson and Billy Murray, who had been obligated to reach the back seats in New York theaters without the aid of a microphone. As music critic Henry Pleasants noted in The Great American Popular Singers, something new had entered American music, a style that might be called "singing in American" with conversational ease. This new sound led to the popular epithet crooner. Crosby admired Louis Armstrong for his musical ability, and the trumpet maestro was a formative influence on Crosby's singing style. When the two met, they became friends. In 1936, Crosby exercised an option in his Paramount contract to regularly star in an out of house film. Signing an agreement with Columbia for a single motion picture, Crosby wanted Armstrong to appear in a screen adaptation of The Peacock Feather that eventually became Pennies from Heaven. Crosby asked Harry Cohn, but Cohn had no desire to pay for the flight or to meet Armstrong's "crude, mob linked but devoted manager, Joe Glaser". Crosby threatened to leave the film and refused to discuss the matter. Cohn gave in; Armstrong's musical scenes and comic dialogue extended his influence to the silver screen, creating more opportunities for him and other African Americans to appear in future films. Crosby also ensured behind the scenes that Armstrong received equal billing with his white co stars. Armstrong appreciated Crosby's progressive attitudes on race, and often expressed gratitude for the role in later years. During World War II, Crosby made live appearances before American troops who had been fighting in the European Theater. He learned how to pronounce German from written scripts and read propaganda broadcasts intended for German forces. The nickname "Der Bingle" was common among Crosby's German listeners and came to be used by his English speaking fans. In a poll of U. S. troops at the close of World War II, Crosby topped the list as the person who had done the most for G. I. morale, ahead of President Franklin D. Roosevelt, General Dwight Eisenhower, and Bob Hope. The June 18, 1945, issue of Life magazine stated, "America's number one star, Bing Crosby, has won more fans, made more money than any entertainer in history. Today he is a kind of national institution." "In all, 60,000,000 Crosby discs have been marketed since he made his first record in 1931. His biggest best seller is "White Christmas" 2,000,000 impressions of which have been sold in the U. S. and 250,000 in Great Britain."

Ақ Рождество

Кросбидің мансабындағы ең үлкен хиті – оның Ирвинг Берлиннің «Ақ Рождество» әнін жазғаны, Кросби оны 1941 жылы Рождество күні радио хабарында таныстырды. Радио бағдарламасының жазбасының көшірмесі Бинг Кросбидің мұражайында сақталады және CBS Sunday Morning-ге 2011 жылдың 25 желтоқсанындағы бағдарламасына берілді. Ән оның «Holiday Inn» (1942) және – он жыл өткен соң – «Ақ Рождество» (1954) фильмдерінде пайда болды. Кросбидің пластинкасы 1942 жылдың 3 қазанында хит-парадқа еніп, 31 қазанда бірінші орынға көтерілді, онда ол 11 апта бойы тұрды. Мерекелік ән Дека компаниясымен қайта-қайта шығарылып, тағы 16 рет хит-парадқа ілесіп кірді. Ол 1945 жылы және 1947 жылдың қаңтарында тағы да хит-парадтардың басына шықты. Ән бүгінгі күнге дейін барлық уақытта ең көп сатылған сингл болып табылады. Кросби әннің табысына қатысты өзінің үлесін төмендетіп, «көздері кемшіл жаратылыс та оны сәтті орындап шығарған болар еді» деді.

Кинофильмдер

1930 жылдары негізінен табысты музыкалық комедия фильмдерінде басты рөлдерде ойнаған он жылдықтан кейін, Кросби 1940 және 1962 жылдар аралығында Боб Хоуп пен Дороти Ламурмен бірге «Жол» атты музыкалық комедиялардың жеті фильмінің алтауында ойнады (Ламур «Гонконгқа жол» фильмінде Жоан Коллинзбен ауыстырылды және ұзақ камеомен шектелді), бұл Кросби мен Хоупты ара-араға байланысты жұптастырып, олар ешқашан Лорл мен Харди немесе Мартин мен Льюис (Диан Мартин мен Джерри Льюис) сияқты «команда» екенін жариялаған жоқ. Серияға «Сингапурға жол» (1940), «Занзибарға жол» (1941), «Мароккоға жол» (1942), «Утопияға жол» (1946), «Риоға жол» (1947), «Балиге жол» (1952) және «Гонконгқа жол» (1962) фильмдері кіреді. Олар жеке өнер көрсеткенде, Кросби мен Хоуп көбінесе бір-бірін әжуалай қорлайтын. Олар сахнада, радиода, кинода және теледидарда көптеген рет бірге өнер көрсетті, сонымен қатар «Жол» фильмдерінен басқа, көптеген қысқа және ұзақ көріністерде бірге ойнады. «Variety Girl» (1947) фильмінде олардың бірге ұзақ сахналары мен әндері бар. 1949 жылы Disney анимациялық фильмі «Икабод пен Мистер Тодтың оқиғаларында» Кросби «Ұйыққан қуыстың аңызы» бөліміне баяндама жасап, әндерді орындады. 1960 жылы ол Фабиан Форте мен Сейсенбі Велдпен бірге «Жоғары уақыт» атты колледж комедиясында ойнады, бұл Кросби мен Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін карьерасын бастаған жас музыканттар мен актерлер арасындағы үзілісті болжады. Келесі жылы Кросби мен Хоуп тағы бір «Жол» фильміне, «Гонконгқа жол» фильміне қайта қосылды, онда олар жас Джоан Коллинз бен Питер Селлерспен бірге ойнады. Коллинз ұзақ жылдар бойы серіктес болған Дороти Ламурдың орнына тартылды, Кросби оның рөлге тым ескіргенін сезінді, бірақ Хоуп онысыз фильмді түсіруден бас тартты, сондықтан Ламур ұзақ және әсерлі камео рөлінде ойнады.

Теледидар

"Fireside Theater" (1950) – оның алғашқы тележүргізуі болды. 26 минуттық шоулар сериясы тікелей эфирде орындалмай, Хэл Роуч студиясында түсірілді. "Телефильмдер" жеке телеарналарға таратылды. Кросби 1950-1960 жылдардағы музыкалық эстрадалық шоуларда жиі қонақ болды, түрлі шоуларда, сондай-ақ көптеген кешкі ток-шоуларда және өзінің жоғары бағаланған арнайы бағдарламаларында пайда болды. Боб Хоуп өзінің NBC арнаулы айлық бағдарламаларының бірін Кросбимен ұзақ уақыт аралық серіктестігіне арнады, оны "Бингпен жолда" деп атады. Кросби ABC-дің "Голливуд сарайында" шоудың алғашқы және ең жиі қонақ жүргізушісі ретінде қатысты және жыл сайын әйелі Кэтрин және кіші балаларымен бірге Рождестволық басылымда пайда болды, тіпті "Голливуд сарайы" ақырында тоқтатылғаннан кейін де бұл дәстүр жалғасты. 1970-ші жылдардың басында Кросби екі рет Флип Уилсон шоуына қонақ шақырды, онда ол комедианмен дуэт орындады. Оның соңғы теледидарлық көрінісі 1977 жылдың қыркүйек айында Лондонда жазылған және ол қайтыс болғаннан кейін бірнеше апта өткен соң эфирге шыққан "Merrie Olde Christmas" атты Рождестволық арнайы бағдарламасы болды. Осы бағдарламада Кросби рок-музыканты Дэвид Боуимен "The Little Drummer Boy" және "Peace on Earth" әндерін дуэт ретінде орындады. Олардың дуэті 1982 жылы 45 айналымдық пластинка ретінде шығарылды және Ұлыбританиядағы хит-парадта 3-орынға ие болды. Кросби өзінің айтуынша, "фразер" болды, яғни әнші әннің сөзі мен музыкасына бірдей мән берді. Пол Уайтменнің Кросбиді жалдауы, оның джазға ұқсас ән айту өнері, әсіресе оның тобының мүшесі Бикс Бейдербеккенің трубасы, жанрды кең аудиторияға жеткізуге көмектесті. Ол өзінің алғашқы жазбасына дейін Луи Армстронг пен Бесси Смитпен танысқан. Кросби мен Армстронг ондаған жылдар бойы жақын достық қарым-қатынаста болды, кейінірек бірнеше рет бірге ән шырқады, мысалы, "Now You Has Jazz" әнін "Жоғары қоғам" (1956) фильмінде орындады. Кросбидің орындауында джаз фразеологиясы, джаз ырғағы және джаз импровизациясы музыканың түріне байланысты өзгерді, бірақ бұл Кросби жиі қолданған элементтер болды. Бұл әсіресе оның 1920-шы жылдардың соңы / 1930-шы жылдардың басындағы джаздық жұмыстарында, Кросбидің Бадди Коул және оның триосымен 1950-ші жылдардың ортасынан бастап жасаған жазбаларында, сондай-ақ Луи Армстронг, Дьюк Эллингтон, Элла Фицджеральд, Джо Венути немесе Эдди Ланг сияқты джаз музыканттарымен жасаған көптеген ынтымақтастықтарында байқалады. Дегенмен, Кросбиді джаз әншісі деп атауға болатын болса да, ол тек джаз әншісі емес еді, өйткені ол джаздан бастап кантриге дейін, тіпті оперетта ариялары сияқты материалдарға дейін, орындаған музыканың кең ауқымына стиль мен әдістерін бейімдеді. Сололық мансабының алғашқы кезеңінде (1931-1934 жылдары) Кросбидің эмоционалды, көбінесе жалбарынатын үнмен ән айтуы танымал болды. Бірақ Джек Капп, Brunswick және кейіннен Decca компанияларының менеджері, Кросбиді оның джаздық манераларының көп бөлігінен бас тартып, айқын вокалдық стильге көшуге көндірді. Кросби Каппқа хит әндерді таңдағаны, көптеген басқа музыканттармен жұмыс істегені және ең бастысы, репертуарын бірнеше стиль мен жанрға әртараптандырғаны үшін алғыс айтты. Капп Кросбиге Рождестволық музыка, Гавай музыкасы және кантри музыкасында бірінші орынға, ал Ирландия музыкасы, француз музыкасы, ритм-н-блюз және балладалар бойынша топ-30 хиттерін алуға көмектесті. Кросби Аль Джолсонның идеясын дамытты: фразеология, яғни әннің лирикасын шынайы ету өнері. "Мен Синатраға қайта-қайта айтатынмын, - деді Томми Дорси, - сіз тыңдауыңыз керек жалғыз әнші бар және оның есімі Кросби. Ол үшін маңызды нәрсе - сөздер, және сіз үшін де солай болуы керек". Сыншы Генри Плезантс 1985 жылы былай деп жазды: "[Бингтің сол кездегі [1930-шы жылдардағы] дауысының B фальттан B фальтқа дейінгі октавасы менің құлағымда 45 жыл бойы классикалық және эстрадалық баритондарды тыңдағаннан кейін естіген ең әдемілердің бірі болса да, кейінгі жылдары ол айқын төмендеді. 1950-ші жылдардың ортасынан бастап Бинг бастық диапазонда ыңғайлырақ болды, бірақ баритондық сапаны сақтап қалды, ең жақсы октава G-ден G-ге дейін, тіпті F-ден F-ге дейін болды. 1960 жылы Луи Армстронгпен бірге "Дарданелла" әнін жазған кезде ол төменгі E-де жеңіл және оңай шабуыл жасады. Бұл көптеген опера бастыларының көбісі шығармайтын деңгейден төмен, және олар сонда жеткенде, жертөледе тұрғандай естіледі."

The Fireside Theater (1950) was his first television production. The series of 26 minute shows was filmed at Hal Roach Studios rather than performed live on the air. The "telefilms" were syndicated to individual television stations. Crosby was a frequent guest on the musical variety shows of the 1950s and 1960s, appearing on various variety shows as well as numerous late night talk shows and his own highly rated specials. Bob Hope memorably devoted one of his monthly NBC specials to his long intermittent partnership with Crosby titled "On the Road With Bing". Crosby was associated with ABC's The Hollywood Palace as the show's first and most frequent guest host and appeared annually on its Christmas edition with his wife Kathryn and his younger children, and continued after The Hollywood Palace was eventually canceled. In the early 1970s, Crosby made two late appearances on the Flip Wilson Show, singing duets with the comedian. His last TV appearance was a Christmas special, Merrie Olde Christmas, taped in London in September 1977 and aired weeks after his death. It was on this special that Crosby recorded a duet of "The Little Drummer Boy" and "Peace on Earth" with rock musician David Bowie. Their duet was released in 1982 as a single 45 rpm record and reached No. 3 in the UK singles charts. Crosby was, by his own definition, a "phraser", a singer who placed equal emphasis on both the lyrics and the music. Paul Whiteman's hiring of Crosby, with phrasing that echoed jazz, particularly his bandmate Bix Beiderbecke's trumpet, helped bring the genre to a wider audience. He had already been introduced to Louis Armstrong and Bessie Smith before his first appearance on record. Crosby and Armstrong remained warm acquaintances for decades, occasionally singing together in later years, e. g. "Now You Has Jazz" in the film High Society (1956). In Crosby's performances, the presence of jazz phrasing, jazz rhythm and jazz improvisation varied depending on the piece of music, but those were elements that Crosby frequently used. This can be observed particularly in his straight jazz work during the late 1920s/early 1930s, Crosby’s recordings with Buddy Cole and His Trio from the mid 1950s, as well as in his numerous collaborations with such jazz musicians as Louis Armstrong, Duke Ellington, Ella Fitzgerald, Joe Venuti, or Eddie Lang. However, while Crosby can be called a jazz singer, he was not strictly only a jazz singer as he modeled the style and techniques to a broad scope of music that he performed, ranging from Jazz to Country to even such material as operetta arias. During the early portion of his solo career (about 1931–1934), Crosby's emotional, often pleading style of crooning was popular. But Jack Kapp, manager of Brunswick and later Decca, talked Crosby into dropping many of his jazzier mannerisms in favor of a clear vocal style. Crosby credited Kapp for choosing hit songs, working with many other musicians, and most important, diversifying his repertoire into several styles and genres. Kapp helped Crosby have number one hits in Christmas music, Hawaiian music, and country music, and top 30 hits in Irish music, French music, rhythm and blues, and ballads. Crosby elaborated on an idea of Al Jolson's: phrasing, or the art of making a song's lyric ring true. "I used to tell Sinatra over and over," said Tommy Dorsey, "there's only one singer you ought to listen to and his name is Crosby. All that matters to him is the words, and that's the only thing that ought to for you, too." Critic Henry Pleasants wrote in 1985: [While] the octave B flat to B flat in Bing's voice at that time [1930s] is, to my ears, one of the loveliest I have heard in forty five years of listening to baritones, both classical and popular, it dropped conspicuously in later years. From the mid 1950s, Bing was more comfortable in a bass range while maintaining a baritone quality, with the best octave being G to G, or even F to F. In a recording he made of 'Dardanella' with Louis Armstrong in 1960, he attacks lightly and easily on a low E flat. This is lower than most opera basses care to venture, and they tend to sound as if they were in the cellar when they get there.

Еңбек жолындағы жетістіктері

Кросби 20-шы ғасырдың ең танымал және табысты музыкалық орындаушыларының бірі болды. Billboard журналы оның карьерасы барысында әртүрлі әдістемелерді қолданды, бірақ оның хит-парадтағы жетістіктері әсерлі: 396 хит-сингл, оның ішінде шамамен 41 бірінші орын алған хит. Кросби 1931 және 1954 жылдар аралығында әр жыл сайын жеке хит-синглдарымен танысты; "Ақ Рождествоның" жыл сайынғы қайта шығарылуы осы үзіліссіздікті 1957 жылға дейін ұзартты. Ол 1939 жылы өзінің 24 танымал синглын шығарды. Billboard журналының статистикашысы Джоэл Уитберн Кросбиді 1930-шы және 1940-шы жылдардағы Американың ең табысты жазушы орындаушысы деп атады. 1960 жылы Кросби 200 миллион диск сатқандығы үшін "Жазу индустриясының бірінші азаматы" құрметіне ие болды. Оның сатқан дискілерінің саны туралы мәліметтер әртүрлі: 300 миллион, тіпті 500 миллион. Гиннестің рекордтар кітабында "Ақ Рождество" синглінің 50 миллионнан астам данасы сатылғаны көрсетілген. Халықаралық кино альманахи Кросбиді Клинт Иствуд, Том Хэнкс және Берт Рейнольдспен бірге барлық уақыттағы ең көп нөмір бірінші орында болған жұлдыздар тізімінде екінші орынға қойды. Оның ең танымал фильмі "Ақ Рождество" 1954 жылы 30 миллион доллар табыс әкелді (қазіргі шақта – миллион доллар). "Миллион сатылған жазбалар" кітабына сәйкес, Кросби 23 алтын және платиналық жазба алды. Американың жазу индустриясы қауымдастығы алтын жазба сертификаттау бағдарламасын 1958 жылға дейін енгізбеді, ол кезде Кросбидің жазба сатылымдары төмен еді. 1958 жылға дейін алтын жазбалар жазу компанияларымен марапатталды. Кросби Эндрюс әпкелерімен бірге жазылған 47 әннен 23 Billboard хитін шығарды, олардың Decca жазбаларының сатылымы 1940-шы жылдары Кросбидікінен кейін екінші орында тұрды. Олар 1939 жылдан 1952 жылға дейін оның дискідегі ең көп серіктес болды, бұл серіктестік төрт миллион сатылған синглді шығарды: "Pistol Packin' Mama", "Jingle Bells", "Don't Fence Me In" және "South America, Take it Away". Олар "Road to Rio" фильмінде "You Don't Have to Know the Language" әнін бірге орындады және 1940-шы және 1950-шы жылдары радиода бірге ән шырқады. Олар екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін бір-бірінің шоуларында және Қарулы күштер радио қызметінің хабарларында қонақ ретінде пайда болды. Төрттік 1943-1945 жылдар аралығында Billboard-тың қосымша 10 үздік хитін шығарды: "The Vict'ry Polka", "Берлинде керемет уақыт болады (янкилер маршқа басып бара жатқанда)" және "Сен барсың ба, жоқ па (Ма'Бейби?)", бұл американдықтардың көңіл-күйін көтеріп, рухын жаңартты. 1962 жылы Кросбиге Grammy Lifetime Achievement Award сыйлығы табысталды. Ол радио және халықтық музыканың даңқ залына енгізілді. 2007 жылы Кросби Hit Parade Hall of Fame-ге, ал 2008 жылы Western Music Hall of Fame-ге енгізілді.

Crosby's was among the most popular and successful musical acts of the 20th century. Billboard magazine used different methodologies during his career, but his chart success remains impressive: 396 chart singles, including roughly 41 number 1 hits. Crosby had separate charting singles every year between 1931 and 1954; the annual re release of "White Christmas" extended that streak to 1957. He had 24 separate popular singles in 1939 alone. Statistician Joel Whitburn at Billboard determined that Crosby was America's most successful recording act of the 1930s and again in the 1940s. In 1960, Crosby was honored as "First Citizen of Record Industry" based on having sold 200 million discs. Sources differ regarding the number of copies he sold: 300 million or even 500 million. The single "White Christmas" sold over 50 million copies according to Guinness World Records. The International Motion Picture Almanac lists Crosby in a tie for second most years at number one on the All Time Number One Stars List with Clint Eastwood, Tom Hanks, and Burt Reynolds. His most popular film, White Christmas, grossed $30 million in 1954 ($ million in current value). Crosby received 23 gold and platinum records, according to the book Million Selling Records. The Recording Industry Association of America did not institute its gold record certification program until 1958 when Crosby's record sales were low. Before 1958, gold records were awarded by record companies. Crosby charted 23 Billboard hits from 47 recorded songs with the Andrews Sisters, whose Decca record sales were second only to Crosby's throughout the 1940s. They were his most frequent collaborators on disc from 1939 to 1952, a partnership that produced four million selling singles: "Pistol Packin' Mama", "Jingle Bells", "Don't Fence Me In", and "South America, Take it Away". They made one film appearance together in Road to Rio singing "You Don't Have to Know the Language", and sang together on radio airwaves throughout the 1940s and 1950s. They appeared as guests on each other's shows and on Armed Forces Radio Service programming during and after World War II. The quartet's additional Top 10 Billboard hits from 1943 to 1945 include "The Vict'ry Polka", "There'll Be a Hot Time in the Town of Berlin (When the Yanks Go Marching In)", and "Is You Is or Is You Ain't (Ma' Baby?)" which helped the morale of the American public. In 1962, Crosby was given the Grammy Lifetime Achievement Award. He has been inducted into the halls of fame for both radio and popular music. In 2007, Crosby was inducted into the Hit Parade Hall of Fame and in 2008 the Western Music Hall of Fame.

Танымалдық және ықпал

Кросбидің бүкіл әлемдегі танымалдылығы соншалық болды, Африканың ең көп сатылатын әншісі Дороти Масука: "Африкада менен көп жазба сатқан адам – тек қана әйгілі американдық Бинг Кросби ғана" деді. Оның құрлықтағы зор танымалдылығы африкалық басқа әншілерді де оған еліктеуге жетеледі, олардың ішінде Масука, Долли Ратебе және Míriam Makeba болды, оларды жергілікті жерде "Африканың Бинг Кросбиі" деп атады. 1975 жылғы сұхбатында тележүргізуші Майк Дуглас: "Екінші дүниежүзілік соғыста теңізші болып қызмет еткен кезімде, мен Үндістанның Калькутта қаласының жағалауындағы көшелерде серуендедім. Мен үйден және жаңа әйелім Геннен алыс болғандықтан, маған көңілімді көтеруге бір нәрсе қажет еді. Көше бұрышында отырған бір индуісті көргенде, мен таңқаларлықтай таныс дыбыс естідім. Мен адамның RCA сияқты мүйізді динамигі бар ескі витроладан ойнап жатқанын көру үшін қайтым. Ол Бинг Кросбидің "Ac Cent Tchu Ate The Positive" әнін тыңдап отырды. Мен тоқтап, алғыс айтып күлімсіредім. Индуіс бас издеп, маған да күлімсіреді. Бүкіл әлем Бинг Кросбиді біліп, жақсы көретін". Оның Үндістандағы танымалдылығы көптеген индуіс әншілерін оған еліктеуге және үлгі алуға итермеледі, әсіресе "Үндістанның Бинг Кросбиі" деп есептелетін Кишор Кумар. Еуропа мен Ресейде Кросбиді 1944 жылы Лондонда тұратын американдық журналист Боб Музель "Der Bingle" деген атпен таныстырды, ол Кросбидің ABSIE арқылы Германияға хабар тарату үшін Джек Руссинмен бірге жазған үш 15 минуттық бағдарламадан кейін осылай атады.

Кәсіпкерлік

Шошана Клебановтың айтуынша, Кросби шоу-бизнес тарихындағы ең бай адамдардың біріне айналды. Ол жылжымайтын мүліктерге, кен орындарына, мұнай ұңғымаларына, мал фермаларына, жарыс аттарына, музыкалық баспаларға, бейсбол командаларына және теледидарға инвестиция жасады. Кросби Minute Maid Orange Juice Corporation компаниясынан үлкен табыс тапты, ол осы компанияның ірі акционері болды.

Видеотаспаны жасау

Муллин Кросби үшін видеотаспа жазғышты (VTR) әзірлеу жұмысын жалғастырды. Телевизиялық өндірістің алғашқы жылдары көбінесе тікелей эфирде өтті, бірақ Кросби радиодағыдай жазу мүмкіндігін телевизияда да қолдануды қалады. Procter & Gamble демеушілігімен шыққан "Fireside Theater" (1950) – оның алғашқы телешоуы болды. Муллин әлі видеотаспаны жасауға қол жеткізбегендіктен, Кросби 26 минуттық бағдарламалар сериясын Hal Roach Studios студиясында түсірді, ал "телефильмдер" жеке телеарналарға таратылды. Кросби видеотаспаны дамытуға қаржы жұмсауды жалғастырды. Bing Crosby Enterprises компаниясы 1951 жылғы 11 қарашада Лос-Анджелесте әлемдегі алғашқы бейнетаспа жазу демонстрациясын көрсетті. 1950 жылдан бері Джон Т. Муллин мен Уэйн Р. Джонсон жасаған бұл құрылғы өзгертілген Ampex 200 магнитофоны мен стандартты ширек дюймдік (6,3 мм) аудио таспаны қолданып, "бұлыңғыр және айқын емес" кескіндерді эфирге шығарды.

Теледидар станциясының меншік құқығы

Кросби бастаған топ 1954 жылы Лос-Анджелесте KCOP TV станциясын сатып алды. NAFI корпорациясы мен Кросби 1959 жылдың 1 қыркүйегінде Портлендте (Орегон штаты) 4 миллион долларға KPTV телеарнасын сатып алды. 1960 жылы NAFI Кросбидің тобынан KCOP станциясын сатып алды. Калифорния штатының Дель-Мар қаласындағы "Дель-Мар" жарыс трассасынан жұмыс істейтін топқа миллионер бизнесмен Чарльз С. Говард кірді, ол Seabiscuit атты сәтті жарыс шабуылына ие болған. Дель-Мар жарыс алаңындағы Бинг Кросби Breeders' Cup Handicap жарысы оның құрметіне аталған.

Спорт

Кросби спортқа шын қызығушылық танытқан. 1930 жылдары оның досы және бұрынғы колледж сыныптасы, Гонзаганың бас жаттықтырушысы Майк Пекарович Кросбиді футболдың көмекші жаттықтырушысы етіп тағайындады. 1946 жылдан қайтыс болғанға дейін Кросби «Питтсбург Пайретс» командасының 25% үлесіне ие болды. Командаға деген құштарлығына қарамастан, Кросби 1960 жылғы әлем сериясының шешуші 7-ші ойынын көруге батыл болмады, Кэтринмен бірге Парижге барып, радиодан тыңдауды жөн көрді. Кросби өзінің тағы бір қаржылық инвестициясы – «Ampex» компаниясына NBC телеарнасының көрсетілімін кинескопқа түсіруді тапсырды. Бұл ойын бейсбол тарихындағы ең атақты ойындардың бірі болды, оны Билл Мазероскидің «Питтсбург» үшін жеңіс әкелген соққысымен аяқтады. Кросби фильмді бір рет ғана толық көрген, содан кейін оны шарап қоймасына сақтаған, ол 2009 жылдың желтоқсанында табылғанға дейін сол жерде тоқтап тұрды. Жаңартылған көрсетілім 2010 жылдың желтоқсанында MLB Network арнасында көрсетілді. Кросби 1948 жылы Боб Коббтың «Биллингс Мастангс» бейсбол клубына алғашқы инвесторлардың бірі болды, ол Голливуд жұлдыздары Сесил Б. Демилл, Роберт Тейлор және Барбара Стэнвикке қосылды, олар да клубтың акционерлері болды. Кросби сонымен қатар клубтың директорлар кеңесінің құрметті төрағасы болды. Кросби сондай-ақ, гольф ойнауға әуес болған. Ол 12 жасында гольфпен алғаш танысты. Кросби 1920 жылдардың ортасы мен соңында елді аралап, вадевильде немесе Пол Уайтменнің оркестрімен гастрольдік сапарларда гольф алаңында көп уақыт өткізді. Ақырында Кросби осы спортта шеберлікке жетіп, ең жақсы көрсеткіші екіге тең болды. Кросби британдық және АҚШ-тың әуесқойлық чемпионаттарында қатысты, Голливудтағы «Лейксайд» гольф клубында бес рет клуб чемпионы атанды және бір рет «Сайпресс Пойнт» клубының 16-шы лункасында хоул-ин-уан жасады. 1937 жылы Кросби алғашқы «Кросби Кламбейк» турнирін өткізді, бұл Калифорния штатының Ранчо Санта-Фе қаласындағы Ранчо Санта-Фе гольф клубында өткен жарыс, ол Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін турнирдің орны болды. Соғыстан кейін турнир 1947 жылы Пеббл-Бичтің гольф алаңдарында қайта жанданды, содан бері осы жерде өткізіліп келеді. Қазіргі AT&T Pebble Beach Pro Am турнирі PGA Tour-дың маңызды бөлігі болып табылады, онда Голливуд жұлдыздары мен басқа да танымал тұлғалар қатысады. 1950 жылы Кросби Уильям Д. Ричардсон сыйлығын жеңіп алған үшінші адам болды, ол гольфке үнемі ерекше үлес қосқан кәсіби емес гольфшыға беріледі. 1978 жылы ол және Боб Хоуп Боб Джонс сыйлығына ие болды, бұл АҚШ Гольф Ассоциациясының ерекше спорттық мінез-құлқы үшін берген ең жоғары наградасы. Кросби 1978 жылы Дүниежүзілік гольф даңқы залының мүшесі атанды. Кросби балық аулауға да әуес болған. 1966 жылдың жазында ол Лорд Эгремонттың қонағы ретінде бір апта Кокермут қаласында және Дервент өзенінде балық аулаумен өткізді. Кросбидің сапары ABC телеарнасының «The American Sportsman» бағдарламасына түсірілді, бірақ бастапқыда бәрі жақсы болмады, себебі лосось шаруашылығы жүрмеді. Алайда ол апта соңында бірнеше теңіз алабұғасын ұстап, оны өтеді. Вирджиния штатының Фронт-Рояль қаласында бейсбол стадионы Кросбидің құрметіне аталды. «Фронт Ройал Кардиналс» бейсбол лигасының командасы осы стадионда өз үй ойындарын өткізеді. «Бинг» округтің екі орта мектебінің бейсбол командаларына да үйі.

Crosby had a keen interest in sports. In the 1930s, his friend and former college classmate, Gonzaga head coach Mike Pecarovich, appointed Crosby as an assistant football coach. From 1946 until his death, Crosby owned a 25% share of the Pittsburgh Pirates. Although he was passionate about the team, Crosby was too nervous to watch the deciding Game 7 of the 1960 World Series, choosing to go to Paris with Kathryn and listen to its radio broadcast. Crosby had arranged for Ampex, another of his financial investments, to record the NBC telecast on kinescope. The game was one of the most famous in baseball history, capped off by Bill Mazeroski's walk off home run that won the game for Pittsburgh. Crosby apparently viewed the complete film just once, and then stored it in his wine cellar, where it remained undisturbed until it was discovered in December 2009. The restored broadcast was shown on MLB Network in December 2010. Crosby was also an early investor in Bob Cobb's Billings Mustangs baseball club in 1948, joining other Hollywood stars Cecil B. DeMille, Robert Taylor, and Barbara Stanwyck who were also shareholders in the club. Crosby was also the honorary chairman of the club's board of directors. Crosby was also an avid golfer. He first took up golf at age 12 as a caddy. Crosby was already spending much time on the golf course while touring the country in a vaudeville act or with Paul Whiteman's orchestra in the mid to late 1920s. Eventually, Crosby became accomplished at the sport, at his best reaching a two handicap. Crosby competed in both the British and U. S. Amateur championships, was a five time club champion at Lakeside Golf Club in Hollywood, and once made a hole in one on the 16th hole at Cypress Point. In 1937, Crosby hosted the first 'Crosby Clambake', a pro am tournament at Rancho Santa Fe Golf Club in Rancho Santa Fe, California, the event's location prior to World War II. After the war, the event resumed play in 1947 on golf courses in Pebble Beach, where it has been played ever since. Now the AT&T Pebble Beach Pro Am, the tournament is a staple of the PGA Tour, having featured Hollywood stars and other celebrities. In 1950, Crosby became the third person to win the William D. Richardson award, which is given to a non professional golfer "who has consistently made an outstanding contribution to golf". In 1978, he and Bob Hope were voted the Bob Jones Award, the highest honor given by the United States Golf Association in recognition of distinguished sportsmanship. Crosby is a member of the World Golf Hall of Fame, having been inducted in 1978. Crosby also was a keen fisherman. In the summer of 1966, he spent a week as the guest of Lord Egremont, staying in Cockermouth and fishing on the River Derwent. Crosby’s trip was filmed for The American Sportsman on ABC, although all did not go well at first as the salmon were not running. He did make up for it at the end of the week by catching a number of sea trout. In Front Royal, Virginia, a baseball stadium was named in Crosby’s honor. The Front Royal Cardinals of the Valley Baseball League play their home games here. The Bing is also home to both of the county's high schools' baseball teams.

Жеке өмір

Кросби 1920 жылдардың соңы мен 1930 жылдардың басында алкогольге тәуелді болды, тыйым салынған кезеңде мас күйінде көлігін жойғаны үшін 60 күн түрмеде отырды, бірақ 1931 жылы ол ішімдікке бақылау орнатып алды. Кросби 1977 жылы Барбара Уолтерспен телесұхбатта марихуананы заңдастыру қажет деп ойлағанын айтты, себебі ол бұл билік органдарына нарықты тиісті заңдық бақылауға алуды жеңілдетеді деп сенді. 1999 жылдың желтоқсан айында «Нью-Йорк Пост» газеті Билл Хоффман мен Мюррей Вайс жазған «Бинг Кросбидің жеке өмірі» деген мақала жариялады, онда «жақында жарияланған» ФБР құжаттары оның «жастығынан бері» мафиямен байланыста болғанын көрсеткені айтылды.

Денсаулық және қайтыс болу

1974 жылдың қаңтарында оң өкпесіндегі өмірге қауіп төндіретін саңырауқұлақ инфекциясынан кейін Кросби жартылай зейнеткерліктен шығып, жаңа альбомдар мен концерттер бастады. 1977 жылдың 20 наурызында, Боб Хоуптың қатысуымен Амбасадор аудиториясында CBS концерттік арнайы бағдарламасы "Бинг – 50 жылдық мерекелік галасы" видеоға түсірілген соң, Кросби сахнадан оркестр орнатылған шұңқырға құлап, арқасындағы дискісі жарылып, бір ай бойы ауруханада жатты. Кросбидің апаттан кейінгі алғашқы және соңғы американдық концерті 1977 жылдың 16 тамызында, Элвис Пресли қайтыс болған күні, Калифорния штатының Конкорд қаласындағы Конкорд павильонында өтті. Концерт кезінде электр қуаты үзілгенімен, Кросби үн күшейткішсіз ән айтуын жалғастырды. 27 тамызда Кросби Норвегияда теледидар арқылы концерт берді. Қыркүйек айында Кросби, оның отбасы және әнші Розмари Клуни Ұлыбритания бойынша концерттік турне жасады, оның ішінде екі апта Лондон Палладиумында өтті. Ұлыбританияда жүргенде Кросби соңғы альбомын – "Seasons" және соңғы теле Рождестволық бағдарламасын, қонақ ретінде Дэвид Боуидің қатысуымен 11 қыркүйекте жазды (бағдарлама Кросбидің қайтысынан бір айдан кейін эфирге шықты). Кросбидің соңғы концерті 10 қазанда, қайтыс болғанға дейін төрт күн бұрын, Брайтон орталығында, британдық артист Грейси Филдс қатысуымен өтті. Келесі күні Кросби соңғы рет студияға барып, BBC Maida Vale студиясында радио бағдарламасы үшін сегіз ән жазды, сондай-ақ Алан Деллмен сұхбат берді. Гордон Роуз оркестрінің сүйемелдеуімен Кросбидің соңғы жазылған әні – "Once in a While" болды. Сол күні кешке ол Крис Хардингпен кездесіп, "Seasons" альбомының обложкасы үшін суреттер түсірді. Келесі күні Кросби Мадридке жақын орналасқан Ла Моралежа гольф алаңында 18 лункадан гольф ойнады. Оның серіктесі – әлем чемпионы Мануэль Пиньеро, қарсыластары – клуб президенті Сесар де Зулуэта және Валентин Барриос болды. Тоғызыншы лункада жақын жерде үй салып жатқан құрылысшылар Кросбиді танып, ән сұрағанда ол "Strangers in the Night" әнін орындады. Клуб үйінде және жедел жәрдем көлігінде үй дәрігері доктор Лейсека оны қайта тірілтуге тырысты, бірақ нәтиже болмады. Рейна Виктория ауруханасында Кросбиге католик шіркеуінің соңғы қасиеттері оқылды және ол 74 жасында қайтыс болды деп жарияланды. Кросби Калифорния штатының Калвер Ситидегі Holy Cross зиратында жерленді.

Following his recovery from a life threatening fungal infection in his right lung in January 1974, Crosby emerged from semi retirement to start a new spate of albums and concerts. On March 20, 1977, after videotaping a CBS concert special, "Bing – 50th Anniversary Gala", at the Ambassador Auditorium with Bob Hope looking on, Crosby fell off the stage into an orchestra pit, rupturing a disc in his back requiring a month long stay in the hospital. Crosby’s first performance after the accident was his last American concert, on August 16, 1977, the day Elvis Presley died, at the Concord Pavilion in Concord, California. When the electric power failed during his performance, Crosby continued singing without amplification. On August 27, Crosby gave a televised concert in Norway. In September, Crosby, his family and singer Rosemary Clooney began a concert tour of Britain that included two weeks at the London Palladium. While in the UK, Crosby recorded his final album, Seasons, and his final TV Christmas special with guest David Bowie on September 11 (which aired a little over a month after Crosby's death). Crosby’s last concert was in the Brighton Centre on October 10, four days before his death, with British entertainer Gracie Fields in attendance. The following day, Crosby made his final appearance in a recording studio and sang eight songs at the BBC's Maida Vale Studios for a radio program, which also included an interview with Alan Dell. Accompanied by the Gordon Rose Orchestra, Crosby's last recorded performance was of the song "Once in a While". Later that afternoon, he met with Chris Harding to take photographs for the Seasons album jacket. The next day, Crosby played 18 holes of golf at the La Moraleja Golf Course near Madrid. His partner was World Cup champion Manuel Piñero; their opponents were club president César de Zulueta and Valentín Barrios. At the ninth hole, construction workers building a house nearby recognized Crosby, and when asked for a song, Crosby sang "Strangers in the Night". At the clubhouse and later in the ambulance, house physician Dr. Laiseca tried to revive him, but was unsuccessful. At Reina Victoria Hospital, Crosby was administered the last rites of the Catholic Church and was pronounced dead at the age of 74. Crosby was buried at Holy Cross Cemetery in Culver City, California.

Мұра

Кросби Ұлттық хабар таратушылар қауымдастығының радио саласындағы Даңқ залының мүшесі. Оның отбасы 2007 жылдың 14 қазанында, Кросби қайтыс болған күнінің 30 жылдығына орай ресми веб-сайт құрды. Боб Хоуп 1990 жылы жарық көрген "Атып тастама, мен ғанамын!" атты автобиографиясында былай деп жазды: "Біз оны «Ескі Бинг» деп шақыратынбыз, ол – үлкен Синатра еді. Қандай керемет дауысы болған! Құдай-ау, мен сол дауысты қатты сағынамын. Қазір Рождество кезінде радионы қоссам, көздерімнен жас шығарып аламын". Калипсо музыканты Roaring Lion 1939 жылы "Бинг Кросби" деген ән жазды, онда былай делінген: "Бингтің жүрегімен және жанымен ән айту қабілеті бар / Ол бүкіл әлемді баурап алады / Оның миллиондаған тыңдаушылары оның алтын дауысын естігенде қуаныштан көңілдері толқиды". 2006 жылы Вашингтон штатының Спокан қаласындағы бұрынғы Metropolitan Theatre of Performing Arts («The Met») театры "Бинг Кросби театры" деп өзгертілді. Кросбидің Голливуд Даңқ аллеясында үш жұлдызы бар: радио, жазу және кино салаларындағы еңбектері үшін.

Радио

15 минут Бинг Кросбимен (1931, CBS), демеушісіз. Аптасына 6 күн, 15 минут. "Кремо әншісі" (1931–1932 ж., CBS), аптасына 6 күн, 15 минут. 15 минут Бинг Кросбимен (1932, CBS), бастапқыда аптасына 3 күн, содан кейін аптасына екі рет, 15 минут. Chesterfield Cigarettes Presents Music that Satisfies (1933, CBS), аптасына екі рет, 15 минуттан хабар таратады. Bing Crosby Entertains (1933–1935, CBS), апта сайын, 30 минут. Kraft Music Hall (1935–1946, NBC), бейсенбі күндері, 1943 жылдың қаңтарына дейін 60 минут, содан кейін 30 минут. Бинг Кросби Екінші дүниежүзілік соғыста (1941–1945; Екінші дүниежүзілік соғыс) Қарулы күштер радиосында. Philco Radio Time (1946–1949, ABC), аптасына 30 минут. This Is Bing Crosby (The Minute Maid Show) (1948–1950, CBS), әр жұмыс күні таңертең 15 минут; Бинг диджей ретінде. The Bing Crosby – Chesterfield Show (1949–1952, CBS), аптасына 30 минут. General Electric үшін Бинг Кросби шоуы (1952–1954, CBS), аптасына 30 минут. The Bing Crosby Show (1954–1956) (CBS), аптасына 5 күн, 15 минут. A Christmas Sing with Bing (1955–1962), (CBS, VOA және AFRS), жыл сайын 1 сағат, Солтүстік Американың сақтандыру компаниясының демеушілігімен. The Ford Road Show Бинг Кросбимен бірге (1957–1958, CBS), аптасына 5 күн, 5 минут. The Bing Crosby – Rosemary Clooney Show (1960–1962, CBS), Розмари Клунимен аптасына 5 таңертең, 20 минут.

Марапаттар мен ұсыныстар

Жыл Сыйлық Санаты/Статусы Жоба/Команда Нәтижесі 1944 Нью-Йорк киносыншылары шеңберінің сыйлығы Ең үздік актер «Going My Way» 1944 «Фотоплей» сыйлығы Ең танымал еркек жұлдыз — 1945 — 1945 «Оскар» сыйлығы Басты рөльдегі ең үздік актер «Going My Way» 1946 «Фотоплей» сыйлығы Ең танымал еркек жұлдыз — 1946 «Оскар» сыйлығы Басты рөльдегі ең үздік актер «The Bells of St. Mary's» 1947 «Фотоплей» сыйлығы Ең танымал еркек жұлдыз — 1948 — 1952 «Алтын глобус» Ең үздік киноактер «Here Comes the Groom» 1954 Ұлттық киносыншылар кеңесінің сыйлығы Ең үздік актер «The Country Girl» 1955 «Оскар» сыйлығы Басты рөльдегі ең үздік актер 1958 «Лорел» сыйлығы Алтын «Лорел» Ең үздік еркек жұлдыз — 1959 — 1960 «Алтын Лорел» Ең үздік еркек орындауы «Say One for Me» 1960 «Алтын глобус» Сесил Б. Демиль сыйлығы — 1960 «Голливуд Даңқы» аллеясы Радио 6769 Hollywood Blvd. 1960 Жазу 6751 Hollywood Blvd. 1960 Кино 1611 Vine Street. 1960 1960 World Series Ко-иегері «Pittsburgh Pirates» 1961 «Лорел» сыйлығы Алтын «Лорел» Ең үздік еркек жұлдыз — 1962 «Алтын Лорел» Арнайы сыйлық — 1963 «Грэмми» Өмір бойы жетістіктері үшін сыйлық 1970 «Пибоди» сыйлығы Жеке сыйлық — 1971 1971 World Series Ко-иегері «Pittsburgh Pirates»

Негізгі дереккөздер

Кросби, Бинг. «Маған сәттілік тіле» (1953)
Кросби, Бинг. «Бинг: Рұхсат етілген өмірбаян» (1975), Чарльз Томпсонмен бірге жазылған.