Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1795 жылғы Солтүстік-Батыс Үнді соғысын аяқтаған келісім-шарт, 1795 жылғы келісім-шарт
1795 treaty ending the Northwest Indian War
the 1795 treaty
Гринвилл келісім-шарты, американдықтарда Вайандоттармен жасалған келісім-шарт ретінде де белгілі, бірақ ресми атауы – Америка Құрама Штаттары мен Вайандоттар, Делавэрлер, Шоунилер, Оттавалар, Чиппевалар, Паттаватималар, Миамилер, Ил-Риверс тайпалары, Уистар, Кикапулар, Пианкешоулар және Каскаскиалар деп аталатын үндістер тайпалары арасындағы бейбітшілік шарты. Бұл 1795 жылғы АҚШ пен Солтүстік-Батыс территориясының (қазіргі АҚШ-тың орталық-батыс штаттары) жергілікті халықтары, оның ішінде Вайандот және Делавэр халықтары арасындағы келісім-шарт, ол жергілікті халықтардың жерлері мен еуропалық американдықтардың қоныстануы үшін арналған аумақтың шекарасын қайта анықтады. Келісім 1795 жылдың 3 тамызында Форт Гринвиллде, қазіргі Гринвилл, Огайо штатында, бір жыл бұрынғы Құлаған ағаштар шайқасындағы үндістердің жеңілісінен кейін қол қойылды. Ол Огайо аймағындағы Солтүстік-Батыс Үнді соғысын аяқтады, үнділердің жерін солтүстік-батыс Огайомен шектеді және жер беруден кейін жыл сайынғы төлемдер жасауды бастады. Келісімге қатысушы тараптар – Батыс Конфедерациясы деп белгілі үндістер тайпаларының коалициясы және генерал Энтони Уэйн мен жергілікті шекарашылар өкілдік еткен АҚШ үкіметі болды. Бұл келісім-шарт солтүстік-батыс территориясының, болашақта Огайо штаты болатын бөлігіндегі шекараның аяқталуымен байланысты болды.
The Treaty of Greenville, also known to Americans as the Treaty with the Wyandots, etc., but formally titled A treaty of peace between the United States of America, and the tribes of Indians called the Wyandots, Delawares, Shawanees, Ottawas, Chippewas, Pattawatimas, Miamis, Eel Rivers, Weas, Kickapoos, Piankeshaws, and Kaskaskias was a 1795 treaty between the United States and indigenous nations of the Northwest Territory (now Midwestern United States), including the Wyandot and Delaware peoples, that redefined the boundary between indigenous peoples' lands and territory for European American community settlement. It was signed at Fort Greenville, now Greenville, Ohio, on August 3, 1795, following the Native American loss at the Battle of Fallen Timbers a year earlier. It ended the Northwest Indian War in the Ohio Country, limited Indian country to northwestern Ohio, and began the practice of annual payments following the land concessions. The parties to the treaty were a coalition of Native American tribes known as the Western Confederacy, and the United States government represented by General Anthony Wayne and local frontiersmen. The treaty became synonymous with the end of the frontier in that part of the Northwest Territory that would become the new state of Ohio.
Қатысушылар
Генерал "Mad Anthony" Wayne, АҚШ армиясының Fallen Timbers шайқасындағы жеңісіне жетекшілік еткен және АҚШ үкіметінің делегациясын басқарған. Басқа мүшелеріне Уильям Уэллс, Уильям Генри Харрисон, Уильям Кларк, Калеб Свон және Мериуэтер Льюис кірді. Келісімге қол қойған американдық түпкіліктің басшылары осы топтар мен тайпалардың басшыларын қамтыды: Вайандот (басшылары Тархе, Дөңгелек Бас және Теріліпс), Делавэр (бірнеше топтар), Шоуни (басшылары Blue Jacket және Black Hoof), Оттава (бірнеше топтар, соның ішінде Egushawa), Чиппева, Потаватоми (23 қол қоюшы, оның ішінде Гомо, Сиггенаук, Black Partridge, Топинаби және Five Medals), Майами (оның ішінде Жан Батист Ришардвиль, White Loon және Little Turtle), Wea, Kickapoo және Kaskaskia. Fallen Timbers шайқасындағы жеңілістен кейін, және одан кейін күйдірілген жер тактикасынан соң, Уэйн Батыс Конфедерациясындағы бірнеше маңызды басшылардың құрметіне ие болды. Уэйн азық-түлік пен егін үшін материалдар әкелді және жаңа жеткізілімдерді жалғастыра беретінін уәделеді. Шоуни тайпасының соғыс басшысы, Fallen Timbers шайқасындағы американдық күштерге жетекшілік еткен Blue Jacket, басқаларын Уэйннің бейбітшілік шарттарын қабылдауға ынталандырды. Тархе Fallen Timbers шайқасындағы жеңістің Ұлы Рухтың АҚШ-ты қолдайтынының дәлелі екенін мәлімдеді. АҚШ-қа қарсылықты Little Turtle басқарды, ол, ирониялық түрде, Уэйнге Fallen Timbers шайқасында қарсы тұруға кеңес берген еді. Бір апта бойы Уэйн түпкілікті тайпаларды Форт-Макинтош, Форт-Финни және Форт-Хармар келісімдерінің бұрынғы шарттары негізінде бейбітшілікке келісуге шақырды, бірақ Little Turtle Майами тайпасы бұл келісімдерге қатыспағанын және оларды мойындамайтынын, сондай-ақ олар сатылған жерлерге құқығы жоқ адамдармен жасалғандықтан жарамсыз екенін айтты. Тархе бұрынғы келісімдер Гринвиллдегі басшылармен жасалғанын растады және олар келіссөздер жүргізбесе, Уэйннің барлық жерлерін алуға әскери күші бар екенін ескертті. Гринвилл келісіміне қол қойылғаннан кейін, Little Turtle-дың әйелі лагерде қайтыс болды. Оны АҚШ әскері қабірге көтеріп, үш рет салют жасады. Келісімге президент Джордж Вашингтон қол қойып, 1795 жылдың 22 желтоқсанында АҚШ Сенаты ратификациялады.
General "Mad Anthony" Wayne, who had led the US Army victory at Fallen Timbers and led the US government delegation. Other members included William Wells, William Henry Harrison, William Clark, Caleb Swan, and Meriwether Lewis. Native American leaders who signed the treaty included leaders of these bands and tribes: Wyandot (chiefs Tarhe, Roundhead, and Leatherlips), Delaware (several bands). Shawnee (chiefs Blue Jacket and Black Hoof), Ottawa (several bands, including Egushawa), Chippewa, Potawatomi (23 signatories, including Gomo, Siggenauk, Black Partridge, Topinabee, and Five Medals), Miami (including Jean Baptiste Richardville, White Loon, and Little Turtle), Wea, Kickapoo, and Kaskaskia. Following their defeat at Fallen Timbers, and subsequent scorched earth tactics, Wayne had courted the favor of several key leaders within the Western Confederacy. Wayne brought food supplies, and material for crops and promised to continue delivering new supplies. Blue Jacket, the Shawnee war chief who had led the Native American force at Fallen Timbers, encouraged others to accept Wayne's terms for peace. Tarhe declared that the victory at Fallen Timbers was evidence that the Great Spirit favored the United States. Opposition to the United States was led by Little Turtle who, ironically, had advised against engaging Wayne at Fallen Timbers. For a week, Wayne urged the native tribes to accept peace based on previous terms at the Treaty of Fort McIntosh, Treaty of Fort Finney, and Treaty of Fort Harmar, but Little Turtle countered that the Miami Tribe were not party to these treaties and would not recognize them, and that they were invalid because they were made with people who had no right to the lands that they had sold. Tarhe confirmed that previous treaties had been signed by chiefs who were at Greenville and warned his fellow Indigenous tribal leaders that Wayne had the military power to take all of their lands if they did not negotiate. The day after the Treaty of Greenville was signed, Little Turtle's wife died in camp. She was carried to a grave by US Soldiers and given a three gun salute. The treaty was signed by President George Washington and ratified by the United States Senate on December 22, 1795.
Шарттары
Келісім он баптан құралған.
The treaty consisted of ten articles.
Жылжымалы жер
Келісім Гринвилл келісімі деп аталатын шекараны белгіледі, оның егжей-тегжейі төменде көрсетілген. Бірнеше жыл бойы бұл шекара жергілікті американдықтардың территориясын еуропалық американдық қоныс салушыларға ашық жерлерден ажыратты, бірақ олар енуді тоқтатпады. 20 000 долларлық құнға бағаланған тауарларға (мысалы, көрпелер, ыдыс-аяқ және үй жануарлары) алмастырып, жергілікті американдық тайпалар қазіргі Огайоның үлкен бөлігін АҚШ-қа өткізді. Келісім сонымен қатар келісім шекарасының шығысындағы жерлерді жергілікті американдықтардан алу үшін "аннуитет" жүйесін – жыл сайынғы федералдық қаржылық гранттар мен калико матасын беруді орнатты. Бұл тайпалық мәселелерде үкіметтің үнемі ықпалын институционалдық деңгейде бекітті және сырттан келгендерге жергілікті американдықтардың өміріне елеулі бақылау мүмкіндігін берді.
The treaty established what became known as the Greenville Treaty Line, as delineated below. For several years, it distinguished Native American territory from lands open to European American settlers, who, however, continued to encroach. In exchange for goods to the value of $20,000 (such as blankets, utensils, and domestic animals), the Native American tribes ceded to the United States large parts of modern day Ohio. The treaty also established the "annuity" system of payment in return for Native American cessions of land east of the treaty line. Yearly grants of federal money and supplies of calico cloth to Native American tribes. That institutionalized continuing government influence in tribal affairs and gave outsiders considerable control over Native American life.
Шарт желісі
Келісім Огайодағы шекараларды 1785 жылы Форт-Макинтош келісімінде белгіленген және 1789 жылы Форт-Хармар келісімінде қайта бекітілген. Алайда, шекараларға шағын өзгерістер енгізілді. Бұрын Мауми өзеніне қарай солтүстік-батысқа созылған батыс шекарасы енді Огайо өзеніне қарай оңтүстікке қарай созылды. 1795 жылға дейін Огайода Батыс резерві, Жеті аймақтық іздеу аймағы, Вирджиния әскери округі, Симмс сатып алу және екі Огайо компаниясы сатып алу сияқты елді мекендер мен жерлер анықталды. Бұл аймақтардың барлығы Огайо штатының шығысы мен оңтүстігінде орналасқан. Сонымен қатар, Уэйннің Ұлы Майами өзені аңғары бойындағы Форт-Рекувери арқылы салған батыс бекіністерінің желісі де болды. Шекара сызығы Огайо штатының үштен екі бөлігін қамтитын барлық осы аумақтарды қамтуы тиіс болды. Келісім сызығы қазіргі Кливлендтегі Куяхога өзенінің сағасынан басталып, өзен бойымен оңтүстікке қарай Куяхога мен Тускаравас өзендерінің арасындағы тас жолға дейін созылды. Содан кейін Акронда және Кантон арасындағы Портаж көлдері аймағы арқылы жалғасты. Бұл сызық Тускаравас өзенімен қазіргі Боливарға жақын орналасқан Форт-Лорансқа дейін созылды. Форт-Лоранстан бастап, сызық батыс-оңтүстік-батысқа қарай Ұлы Майами өзенінің саласында орналасқан қазіргі Форт-Лорамиге дейін жетті. Одан әрі, сызық батыс-солтүстік-батысқа қарай Огайо мен Индиана штатының қазіргі шекарасына жақын Уабаш өзеніндегі Форт-Рекувериге дейін созылды. Форт-Рекувериден бастап, сызық оңтүстік-оңтүстік-батысқа қарай Кентукки өзенінің сағасына қарсы жатқан Огайо өзеніне дейін, қазіргі Кэрроллтон, Кентуккиге дейін жалғасты. Джордж Вашингтон АҚШ-тың бас геодезисі етіп тағайындаған Руфус Путнам осы келісім сызығын өлшеді және белгіледі. Келісімде АҚШ әскерінің бекіністеріне рұқсат берілді және алынған жерлердің солтүстігінде және батысында Үндістан жерінде стратегиялық резервтелген аймақтар бөлінді. Олардың ең маңыздысы Мичиган көліндегі болашақ Форт-Дирборн (қазіргі Чикаго қаласының орталық бөлігі) болды. Үндістан жеріндегі басқа американдық бекіністеріне Форт-Детройт, Уайатенон, Форт-Уэйн, Форт-Майами және Форт-Сандуски кірді. Келісімде Сент-Винсенс қаласындағы бекіністер, генерал Кларк берген жер, түрлі француз бекіністері және Форт-Массактан бас тартуға тыйым салынды.
The treaty redefined with slight modifications the boundaries in Ohio established previously by the Treaty of Fort McIntosh in 1785 and reasserted in the Treaty of Fort Harmar in 1789. In particular, the western boundary, which formerly ran northwesterly to the Maumee River, now ran southerly to the Ohio River. Ohio had developed settlements and defined tracts of land prior to 1795, including the Western Reserve, the Seven Ranges survey area, the Virginia Military District, Symmes Purchase, and two Ohio Company purchases, all in eastern and southern Ohio, as well as the line of western forts built by Wayne through Fort Recovery along the Great Miami River valley. The boundary line would need to encompass all those territories, covering about two thirds of Ohio Country. The treaty line began at the mouth of the Cuyahoga River in present day Cleveland and ran south along the river to the portage between the Cuyahoga and Tuscarawas Rivers in what is now Akron, then through the Portage Lakes area between Akron and Canton. The line continued down the Tuscarawas to Fort Laurens, near present day Bolivar. From there, the line ran west southwest to near present day Fort Loramie on a branch of the Great Miami River. From there, the line ran west northwest to Fort Recovery on the Wabash River near the present day boundary between Ohio and Indiana. From Fort Recovery, the line ran south southwest to the Ohio River at a point opposite the mouth of the Kentucky River in present day Carrollton, Kentucky. Rufus Putnam, who had been appointed by George Washington as surveyor general of the United States, surveyed and marked the Treaty Line. The treaty also permitted established US Army posts and allocated strategic reserved tracts within the Indian Country to the north and the west of the ceded lands, the most important of which was the future site of Fort Dearborn (now Downtown Chicago) on Lake Michigan. Other American lands within Indian Country included Fort Detroit, Ouiatenon, Fort Wayne, Fort Miami, and Fort Sandusky. The treaty exempted established settlements at St. Vincennes, General Clark's grant, various French settlements, and Fort Massac from relinquishment.
Салдары
Келісілген бейбітшілік тек уақытша болды. Антони Уэйн келісімді қорғауға уәде бергенімен, бір жылдан кейін қайтыс болды. Испания тыңшысы Джеймс Уилкинсон оның әскерін басқарды. Келісім сызығының (және Винсенс, Граузеланд және 1809 жылғы Форт-Уэйн келісімдерімен белгіленген болашақ келісім сызықтарының) солтүстігінде және батысында қоныс тебушілердің үнемі енуі, әсіресе Индианада, Гринвилл келісімін қол қоймаған Текумсехті келесі он жылда Профетаунда Конфедерацияны қайта құруға итермеледі. Тайпалар арасындағы алабұдырақтық 1811 жылы Типпекано шайқасында ұшырады, бұл жергілікті халықтар үшін ауыр жеңіліс болды және бұл 1812 жылғы соғыста олардың британдықтарға қосылуына себеп болуы мүмкін. Гринвилл келісімі Солтүстік-Батыс территориясындағы шекараны жапты. Содан кейін аумақта және оның ізілділерінде түпкі халықтардың жерлерін келісімшарт арқылы сатып алу және заңмен түпкі тайпаларды көшіру процесі басталды, ол 1812 жылғы соғыс кезінде қысқа уақытқа тоқтатылды. Индиандықтар Миссисипи өзенінен батысқа қарай, кейін Оклахома штаты болған, Индиандық елдерінің резервацияларына көшірілді. Бұл процесс 1830 жылдары Индианадағы Ұлы Майами қорығының келісімшарттармен таратылуымен аяқталды. 1840 жылға қарай Ескі Солтүстік-Батыс аймағында түпкі халықтар толығымен жоқ болды. Келешектегі қақтығыстардың бәрі Миссисипиден батысқа қарай болды. Келісім сызығы 1800 жылы Солтүстік-Батыс территориясының бөлінуі кезінде оңтүстік-батыс шекарасына айналды. Огайо штатының құрылуымен (1803 ж.), Огайоның батыс шекарасы Огайо өзеніндегі оңтүстік-оңтүстік-батыс келісім сызығынан шығысқа қарай тік солтүстікке қарай созылды, нәтижесінде бүгінгі оңтүстік-шығыс Индианадағы "Гор" деп аталатын жер Солтүстік-Батыс территориясының құрамында қалды. "Гор" сол кезде Индиана территориясына берілді және 1803 жылдың наурыз айында Дирборн округіне айналды. Мериуэтер Льюис және Уильям Генри Харрисон екеуі де келісімге қол қою кезінде қатысты. Біріншісі 1804 жылы Уильям Кларкпен бірге Льюис және Кларк экспедициясын ұйымдастырды, ал екіншісі кейін 1841 жылы АҚШ-тың 9-шы президенті болды. Гринвилл форты 1796 жылы тасталды; Гринвилл қаласының негізі қаланғанға дейін тағы 12 жыл өтті. Бұл генерал Уэйннің 1796 жылғы желтоқсанда, бір жылдан астам уақыт өткен соң қайтыс болғаннан кейін қол қойған соңғы келісім болды.
The negotiated peace was only temporary. Anthony Wayne who promised to protect the treaty would die a year later. A Spanish spy James Wilkinson would take command of his army. Continuing encroachments by settlers on Indian Country north and west of the treaty line (and of future treaty lines established by the Treaty of Vincennes, Treaty of Grouseland, and Treaty of Fort Wayne of 1809), especially in Indiana, would lead a disgruntled Tecumseh, who had not signed the Treaty of Greenville, to reform the Confederacy at Prophetstown over the following decade. Unrest among the tribes culminated in the Battle of Tippecanoe in 1811, a major defeat for indigenous nations that may have contributed to their siding with the British in the War of 1812. The Treaty of Greenville closed the frontier in the Northwest Territory. Thereafter began a series of purchases of indigenous peoples' lands by treaty and Indigenous tribe removals by law throughout the territory and its successors, interrupted briefly by the War of 1812. Indians were moved west of the Mississippi River to Indian Country reservations in what later became the state of Oklahoma in a process that culminated with the dismantling of the Great Miami Reserve in Indiana by treaties in the 1830s. By 1840, the Old Northwest was essentially clear of indigenous peoples. Future conflicts would all be west of the Mississippi. The treaty line would become the southwestern boundary of the Northwest Territory at its division in 1800. Upon Ohio statehood in 1803, the western boundary of Ohio ran due north from a place on the Ohio River somewhat east of the south southwesterly treaty line, leaving a sliver of land called "The Gore" in what is today southeastern Indiana remaining as part of the Northwest Territory. "The Gore" was ceded to Indiana Territory at that time, and became Dearborn County in March 1803. Meriwether Lewis and William Henry Harrison were both present at the treaty signing. The former would go on to launch the Lewis and Clark Expedition with William Clark in 1804, and the latter would later become the 9th President of the United States in 1841. Fort Greenville was abandoned in 1796; it would be another 12 years before the settlement of Greenville, Ohio, was founded on the site. It was the last treaty signed by Gen. Wayne, who died just over a year later, in December 1796.
Суреттер
Огайо штатының әкімшілік ғимаратында осы келісімді еске түсіретін картина ілінген. Оны Огайо суретшісі Говард Чандлер Кристи салған. Ені 7 метр (23 фут) болатын бұл картина Огайо штатының әкімшілік ғимаратындағы ең ірі картина болып табылады.
A painting commemorating the treaty hangs in the Ohio Statehouse. It was completed by Ohio artist Howard Chandler Christy. At 23 feet (7 m) wide, it is the largest painting in the Ohio Statehouse.