Бостон шай партиясының белгілі қайраткері Уильям Молинеукс
William Molineux
Уильям Молиньюкс (1713-1774) – Бостон қаласындағы «Тей партиясы» төңкерісіне қатысқан ирланд текті саудагер. Саяси наразылықтар, Англиядан көшіп келуі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Уильям Молинукс (1713 – 22 қазан 1774) – ирланд тегінен таралған, Бостон колониясындағы темір саудагері. Ол 1773 жылғы Бостон шай партиясындағы және одан бұрынғы саяси наразылықтардағы рөлімен ең танымал. Молинукс Англияда туып, Массачусетске көшіп келген Бостон радикалды вигтерінің арасында ерекшеленді. Ол провинцияның конгрегациялық ортодоксиясының мүшесі болмады, аңгликан шіркеуіне қатысып, деист көзқарастарымен айналысты. Сақтандыру деректері Молинукс Голландия Республикасына кемелер жіберіп, британдық сауда заңдарын бұзғанын көрсетеді, сондықтан ол 1760 жылдары кедендік баж салығының және оны күшейтудің нәтижесінде радикалды қозғалысқа қосылуы мүмкін. Джон Адамс сияқты әріптестері оны шаршаңқы мінезді адам деп сипаттады. Молинукс Тауншенд актілеріне, кедендік инспекторлардың тәркілеулеріне және Бостонда британдық әскерлердің орналасуына қарсы демонстрацияларда комитеттер мен жұртшылыққа жетекшілік ету арқылы танымал болды. Ол қаланың кедейлерін жұмыспен қамту үшін мата тоқу және иір тоқу жұмыстарын ұйымдастырды. Доктор Томас Янгпен бірге ол 1765 жылдан кейін Бостондағы жұртшылық демонстрацияларын басқаруға тырысқан әдепті виг ұйымдастырушыларының ең радикалдыларының бірі болды. 1770 жылдың 18 қаңтарында ол патшаның өкіліне қарсы осындай әрекет сатқындыққа тең деп ескертілгеніне қарамастан, губернатор Томас Хатчинсонның резиденциясына шеру ұйымдастыруды жақтады және әріптестері келіспесе, өзін-өзі өлтірумен қорқытты. Молинукс шай партиясы күні Олд Саут жиналыс үйінде болмаған жалғыз жоғары деңгейдегі виг ұйымдастырушысы болды, демек ол, шайдың жойылғанын бақылап, докқа келген болуы мүмкін. 1774 жылы ол корольдік судьялардың алдында қазылық қызметтен бас тарту арқылы үлгі көрсетті және провинция үшін артиллерия жинауға көмектескен болуы мүмкін. Алайда қазан айының соңында ол кенеттен ауырып, 22 қазанда қайтыс болды, «О, Маған елді сақтауға көмектес, Жұмақ!» деген сөздерді айтқан деп хабарланды. Қарсы пікірлер тарады. Молинукспен бірге болған жұмысшы табының вигтері оның улануына британдық армия офицерлері кінәлі деген болжам жасады. Корольдік үкіметтің жақтастары оның Нью-Йорктегі саудагерден ақша ұрлағаны анықталғаннан кейін өзін-өзі өлтіргенін айтты. Оның мүлігі сол саудагерге қарыз болды, бірақ Молинукс табиғи себептерден қайтыс болған болуы мүмкін. Молинукс Америка Тәуелсіздік соғысы басталғанға дейін қайтыс болғандықтан және оның кейбір әріптестері оның радикалды әдістеріне наразы болғандықтан, ол Американың тәуелсіздігі тарихында көбінесе еске алынбады. Шындығында, оның есімі Натаниел Хоторнның 1740 жылдары болған «My Kinsman, Major Molineux» атты әңгімесінде сақталды, онда бас кейіпкер Бостон жұртшылығының жетекшісі емес, құрбаны болып көрінеді. Молинукс Бостондағы Бикон Хиллдегі үйі Массачусетс штатының заң шығарушы органына орын беру үшін бұзылды. Ол 2012 жылғы Assassin's Creed III видео ойынының маңызды кейіпкері болып табылады.
William Molineux ( 1713 – October 22, 1774) was a hardware merchant in colonial Boston of Irish descent best known for his role in the Boston Tea Party of 1773 and earlier political protests. Molineux was unusual among the Boston Radical Whigs in having been born in England and emigrating to Massachusetts. He was also not part of the province's Congregationalist orthodoxy, attending an Anglican church and reportedly dabbling with deist views. Insurance records show that Molineux broke British trade laws in his business by sending ships to the Dutch Republic, so he might have been motivated to join the radical cause by increased customs duties and enforcement in the 1760s. Colleagues like John Adams described him as a volatile man. Molineux rose to prominence leading committees and crowds in demonstrations against the Townshend Acts, seizures by customs officers, and the stationing of British troops in Boston. He also organized a public works effort to employ the town's poor at spinning and weaving linen. With Doctor Thomas Young he was one of the most radical among the genteel Whig organizers who sought to steer public demonstrations in Boston after 1765. On January 18, 1770, he advocated a march on acting governor Thomas Hutchinson's mansion despite warnings that such an act against the king's representative was tantamount to treason, and reportedly threatened to kill himself if his colleagues did not agree. Molineux was the only top Whig organizer not in Old South Meeting House on the night of the Tea Party, meaning he was probably at the dock observing the destruction of the tea. In 1774, he set an example by refusing jury duty under royal judges and may have helped to gather field artillery for the province. However, in late October, he suddenly became ill, and on October 22 he died, reportedly saying, "O save my Country, Heaven." Conflicting rumors circulated. The working class Whigs who followed Molineux suggested he had been poisoned by British army officers. Friends of the royal government said he had committed suicide after being caught embezzling for the linen project from a New York merchant whose affairs he represented. His estate was in debt to that man, but Molineux may have died of entirely natural causes. Because Molineux died before the American Revolutionary War began, and because some of his colleagues were uncomfortable with his radical methods, he was largely omitted in histories of America's independence. In fact, his name was preserved most prominently in a short story by Nathaniel Hawthorne titled "My Kinsman, Major Molineux," set in the 1740s, in which the title character is a victim, not a leader, of a Boston crowd. Molineux's home on Beacon Hill, Boston, Massachusetts was torn down to make room for the Massachusetts State House. He is a featured character in the 2012 video game, Assassin's Creed III.