Кіріспе

Frank – 1987 жылы Новая Шотландияның Галифакс қаласында құрылған сенделісті немесе сатирикалық журнал. Онтарионың Оттава қаласында 1989 жылдан 2004 жылға дейін, 2005 жылдан 2008 жылға дейін қайта жаңғырылып, 2013 жылы қайтадан жариялана бастады. Бұл басылым Галифакс басылымынан туындағанмен, заңды жағынан дербес болды. Галифакс және Оттава басылымдары 2022 жылдың қыркүйегінде Галифакс Frank қысқа мерзімге жабылудан кейін 2023 жылдың басында бірікті. Қазір екеуі де Ванкувер, Оттава және Галифакстағы тілшілердің қатысуымен Оттавадан шығарылуда.

Галифакс басылымы

Фрэнк идеясы Галифакс аймағындағы газет баспашысы Дэвид Бентлиге қатысты. The Daily News-ті сатудан түскен ақшаны пайдаланып, Бентли Линдон Уоткинс пен Дулси Конрадпен бірге екі апталық "әңгімелер жинағы" немесе "сенсациялық журналды" бастады, оған олар Frank деген ат қойды. Бірінші саны 1987 жылғы қарашада жарық көрді және Маритим аймағындағы байлар, танымал адамдар мен саяси байланыстары барлардың жеке өмірі туралы әңгімелерге назар аударды. Бұл журнал Маритимдегі басты баспасөз жариялағысы келмейтін сенсациялық жаңалықтарды сату мақсатымен құрылды және 1970-ші және 1980-ші жылдардың басында Бентлидің The Daily News журналына арналған көзқарасының жалғасы болды. Бентли, Frank арқылы, байлар мен билік иелерінің, сондай-ақ қарапайым азаматтардың сенсациялық әңгімелерге деген қажеттілігін қанағаттандырып, табысты формуланы қолданды. Бұл басылым, дәстүрлі түрде саясаткерлер мен басқа да белгілі тұлғалардың жеке өміріне араласпайтын, басқа еш жерде табылмайтын материалдарды қамтитын канадалық бұқаралық ақпарат құралдарында өзіне орын тапты. Frank журналындағы барлық мақалалар анонимді түрде жарияланады, бірақ кейде оның бірнеше авторының басты баспасөз құралдарында жұмыс істейтін журналистер екені анықталды. Ерекшелігі, журналда нақты жарнама болмады және ол тек жазылым арқылы жұмыс істеді, бірақ онда көптеген сатиралық "жарнамалар" бар. Бентли 1989 жылы бұрынғы Canadian Press тілшісі Майкл Бэйттің көмегімен Frank франшизасын кеңейтіп, Оттава басылымын ашты. Frank журналының Галифакс басылымы, Новая Шотландияның бұрынғы премьер-министрі және Трюдо кезеңіндегі министр Джеральд Реганға қатысты жыныстық шабуыл туралы айыптауларды жариялағаннан кейін, жергілікті және ұлттық бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен танылды. Кейін Реган ақталды. Журналдардың сатиралық және әңгімелерінің нысаналарына миллиардерлер Соби, Ирвинг және Маккейн отбасыларының мүшелері, сондай-ақ барлық үш провинциядағы белгілі медиа тұлғалары мен саясаткерлер жиі кіретін. Дулси Конрад 1990-шы жылдардың ортасында Frank журналының Галифакс басылымындағы үлесін Бентли мен Уоткинске сатты. 2000 жылғы қыркүйекте Бентли мен Уоткинс журналдың тілшісі Клиффорд Бутильеге Frank журналының теңіздік басылымындағы үлесін сатты. 2002 жылдан 2004 жылға дейін Дэвид Бентлидің қызы Кэролин Вуд теңіздік басылымның редакторы/баспашысы болды. 2004 жылы Вуд журналдың басқаруын бұрын Frank журналының тілшісі болған Джон Уильямсқа тапсырды. Ақша алмасылмады. Уильямс 2010 жылғы қарашада Frank журналын Кейп-Бретон туған бизнесмен Дуглас Руддерхамға белгісіз сомаға сатты, себебі ол өзінің гей журналы Gaze Magazine-ге күш-жігерін жұмсағысы келді. Монреальде орналасқан Руддерхам сонымен қатар Фармация көтерме сауда қызметтерінің президенті және бас директоры, негізінен диабетке қарсы заттарды жеткізуші. 2011 жылғы маусымда CBC және The Chronicle Herald сияқты басты БАҚ басылымның жаңалықтар бөлімінде үлкен өзгерістер болғанын хабарлады, себебі оның бес тілшісінің төртеуі кетіп қалды, үшеуі бас редактор Эндрю Дуглас тарапынан жұмыстан босатылып, біреуі отставкаға кетті. CBC хабарлағандай, алғашқы болып жұмыстан босатылған тілші Майрин Прентисс, жақында сексизм туралы мақаласын талқылағаннан кейін жұмыстан шығарылды. Прентистің жұмыстан босатылуы Уолштің отставкаға кетуіне себеп болды, содан кейін Нейл Озано мен Джейкоб Бунның жұмыстан босатылуы болды, олар мойынсұнбағандық танытқан деп күдіктелді.

Оттава басылымы

Бентлидің Франк франшизасын Галифакстағы базасынан 1989 жылы Майкл Бейттің көмегімен Оттавадағы басылымға дейін кеңейтуі, алғашқы он жылдығында өте табысты болды. Себебі, басылым ел астанасындағы басты БАҚ-тардағы құпия ақпараттың жетіспеушілігін толтырып, тез арада өзінің Марitimes аймағындағы бауырласынан озып кетті. Кейін Бейт Бентли мен өзге серіктестерін сатып алып, Оттавадағы Frank басылымын Галифакс тамырларынан тәуелсіз етті, бірақ екі журнал да ұқсас тақырыптарды қамтып, бұрынғысынша жариялануын жалғастырды. Бейт бірнеше өзгерістер енгізді, соның ішінде "Медиаға түзету" бөлімін қосты, онда Канада БАҚ-тарының ішкі саясаты туралы құпия ақпараттар жарияланды. Майкл Корен, өзінің нағыз есімін ашқаннан кейін "Эстетаның күнделігі" атты юморлық бағаны "Майкл Кореннің күнделігі" деп атады және журналда өзінің нағыз атын қолданған санаулы авторлардың бірі болды. Frank Ottawa басылымының соңғы бетінде де әзіл-қалжың бағаны жарияланды, көбінесе Шила Коппс немесе Престон Мэннинг сияқты белгілі канадалық саясаткерлердің көзқарасын сатиралық түрде бейнелейтін. Кейінірек соңғы беттегі баған "Дик Литтлдің канадалық наразылығы" деп аталды. Литтл – нағыз адам емес, консервативті көзқарастарды ұстанатын, әдетте "ашулы канадалықтың" карикатуралық бейнесі болды. 1991 жылы Frank Ottawa басылымы жас торилерді "Кэролайн Малрониді тазалауға" шақыратын сатиралық жарнама жариялағанда кеңінен танымал болды. Ол кездегі премьер-министр Брайан Малрони бұл жарнамаға ашуланып, телеарнада "қару алып, сонда барып, осы адамдарға ауыр зиян келтіремін" деп қорқытты. Бейт бұл жарнаманы "әрекетсіздік" деп атап, оның мақсаты Кэролайн емес, Брайан болғанын айтты, бірақ оқиғаның барлық жайттарына өкінуден бас тартты. Frank Ottawa басылымы бірқатар маңызды жаңалықтарды жариялады, соның ішінде Мел Ластманның әйелінің дүкеннен ұрлық жасағаны туралы алғашқы хабар және министр Пол Диктің ажырасу ісін Канададағы жалғыз жариялаған басылым болды. Фрэнктің басқа да нысаналарына сериялық кісі өлтіруші Карла Хомолька, CBC радиосының жүргізушісі Питер Гзовски және комик Дэн Айкройд кірді. Журнал белгілі тұлғалардың некелерін үздіксіз бақылап отырды, мысалы, CBC Television жаңалықтарының жүргізушісі Питер Мансбридж журналист Венди Меслимен, содан кейін актриса Синтия Дейлмен, ал Монреаль банкінің бас директоры Мэтью Барретт сұлу модель Анн Мари Стенмен. Журнал сондай-ақ қоғамдық тұлғаларды гомосексуал, лесбиянка немесе бисексуал ретінде ашып көрсетуімен де танымал болды. Әсіресе, 1996 жылы музыкант Эшли МакИсаактың сексуалдық бағыты туралы мақала оның өзін ашық айтуына итермеледі. Журналдың басқа да тұрақты ерекшеліктеріне фильмдер немесе теледидар жарнамаларының пародиасы және екі беттік фуметти комиксі кірді, ол көбінесе жаңалықтарды телеарнадан көрсетілген кадрларды пайдаланып, журналистер мен саясаткерлерді сатирикалық диалогтар арқылы мазақтап көрсетті. Көптеген адамдар туралы жазылған немесе "Франк" деп аталғандар сот процесін бастаумен қорқытты, ал Майкл Бейттің иелігінің соңындағы көптеген нөмірлерде адвокаттардың ақысын төлеу үшін кешірім сұрау жазылған. Журнал тек екі сот ісінде жеңіске жетті – біреуі Квебек судьясына, екіншісі – журналды "жалғаншы" деп атаған және "Майк Пуффи" деп атаған (сыртқы келбетіне байланысты) канадалық тележурналист Майк Даффиге. Журнал соңғы істі шешсе де, заңдық шығындар Оттавадағы басылымның қаржылық жағдайын нашарлатты. 2002 жылы Бейт сатып алушы іздеп жүргенін мәлімдеді. Тео Колдуэлл көп ұзамай ұсыныс жасады, ол ешқандай басылым тәжірибесіне ие емес және Голливуд актері болуға тырысқаннан кейін Канадаға оралған сияқты. Колдуэлл компания үшін 150 000 доллар ұсынды және "Фрэнкті" "мейірімдірек, жайлырақ" журналға айналдыруға қызығушылық танытты. Бейт Колдуэллдің басылымға қатысты көзқарасын қабылдамағандықтан ұсыныстан бас тартты. Келесі жылы "Глоб энд Мейл" газетінің бұрынғы бизнес-журналисі Фабрис Тейлор бастаған Торонто инвесторлары тобы тағы бір ұсыныс жасады. Бейттің үйінде болған ерекше кездесуден кейін ол журналды Тейлордың тобына сатты. Frank 1 қазанда цифрлық басылым ретінде қайта іске қосылды, ол Эндрю Салливанның The Dish-ке ұқсас блог форматында, айына 10-15 доллар аралығында жазылу бағасымен сипатталды. Ол 2013 жылдың желтоқсан айында және одан кейін екі апта сайын цифрлық және баспа түрінде жарияланды.