Дороти Лаудон: Американдық әртіс және әнші (1925-2003)

Кіріспе

Американдық актриса, әнші, орындаушы (1925–2003)

Дороти Лаудон (17 қыркүйек 1925 – 15 қараша 2003) – американдық актриса және әнші. Ол 1977 жылы «Энни» мюзикліндегі Мисс Ханниган рөлі үшін «Музыкалық комедиядағы үздік әйел рөлі» Тони сыйлығын жеңіп алды. Лаудон «Сырлы жапырақтар құлайды» және «Баллрум» мюзиклдеріндегі басты рөлдері үшін де Тони сыйлығына ұсынылған, сондай-ақ «Гарри Мур шоуындағы» қатысқандығы үшін «Алтын глобус» сыйлығына ие болды.

Ерте өмір және мансап

Луддон 1925 жылы Бостон қаласында (Массачусетс штаты) дүниеге келді (кейін жасынан сегіз жыл қысқартты), Джеймс Эдвин Луддон мен Дороти Хелен Луддонның (құрметіне Шоу) отбасында. Ол Нью-Гэмпшир штатының Клермонт қаласында және Индианаполисте (Индиана) өсті. Сиракуз университетінде драма стипендиясымен оқыды, бірақ бітірмеді, содан кейін Нью-Йоркке көшіп, Америка драмалық өнер академиясында білім алды. Түнгі клубтарда ән айта бастады, мысалы, Нью-Йорктің Blue Angel клубында, әнді импровизациялық комедиялық сөздермен үйлестіріп, The Perry Como Show және The Ed Sullivan Show телешоуларында пайда болды. Лудон 1962 жылы Майк Николс режиссерлігімен Стивен Сондхаймның музыкалық пьесасы "Жюль Фейффердің әлемінде" сахналық дебют жасады. Сол жылы ол "Nowhere to Go but Up" қойылымында Бродвейде дебют жасады, ол екі апта ғана сахнада тұрды, бірақ оған жақсы пікірлер мен Театр әлемі сыйлығын әкелді. 1969 жылы "Жапырақтар құлайды" пьесасы тек төрт қойылым көрсетілді, бірақ ол оған "Драмалық бюро" сыйлығын үздік рөл үшін және "Тони" сыйлығына музыкалық фильмдегі үздік әйел актер номинациясын жеңіп алды. Одан кейін Джордж Эбботттың режиссерлігімен "Үш атты адам" пьесасының жаңаруын, "Лолита, менің сүйіктім" қойылымын (Бродвейге дейін қала сыртында жабылды) және Клэр Бут Люс комедиясы "Әйелдер" пьесасының жаңаруын ұсынды. Кейіннен Лудон 1990 жылы "Анни 2: Мисс Ханниганның кек алуы" атты жалғастыруда Мисс Ханниган рөлін қайта ойнады, бірақ Вашингтондағы Бродвейге дейінгі көрсетілімнен кейін қойылым тез жабылды. 1979 жылы Майкл Беннет Лудонды Беа Ашер рөлінде бейнеледі – жергілікті би залында танысқан почта тасқарымен романдық қарым-қатынасқа түсетін жесір. Ол "Тони" сыйлығына музыкалық фильмдегі үздік әйел актер номинациясына және "Драмалық бюро" сыйлығына музыкалық фильмдегі үздік актриса номинациясына ие болды. Сол жылы "Тони" сыйлықтары салтанатында ол мюзиклден "Елу пайыз" әнін орындады. 1983 жылы "Тони" сыйлықтары салтанатында Джордж Гершвиннің "Водка" әнін орындағанда, көк түсті тілтір киімде, ол импровизациялық түрде: "Мен бұл бөлмеге тым жақсымын. Мен осы әнге де тым жақсымын, бірақ бұл киімге емес!" деді. 1984 жылы 38-ші "Тони" сыйлықтары салтанатында Лудон "Follies" мюзиклінен "Broadway Baby" әнін орындады. "Нью-Йорк Таймс" газетінде Джон О'Коннор оның өнерін "Луддон ханым ұрлау өнерін гиперактивті дертке айналдырды" деп сипаттады. 1980 жылы Лудон Стивен Сондхаймның "Свини Тодд" мюзиклінде Анжела Лансбери рөлін орындады. "The Christian Science Monitor" басылымындағы рецензиясында Дэвид Стеррит былай деді: "Оның денесі өзінің шашыраңқы ойларының эмоционалдық дауылдарында қамыс сияқты шайқалады, ал оның бейсауат мінезі ең жарылғыш мәселелер туындағанда одан да бейсауат болады. Лудон классикалық дәстүрде комикалық рөлді сомдайды". Келесі жылы ол Катарина Хепберн мен Джулия Баррмен бірге "The West Side Waltz" пьесасында ойнады. 1982 жылы Чикаго театрындағы еңбегі үшін Сара Сиддонс сыйлығын жеңіп алды. Ол 1983 жылы Джерри Германның "Джерридің қыздары" ревюінде пайда болды, содан кейін сол жылы Майкл Фрейннің "Шыбыс" фарсында қайғылы орта жастағы актриса Доти Отли рөлін Бродвейде сомдады.

Loudon was born in Boston, Massachusetts in 1925 (she later shaved eight years off her age), to James Edwin Loudon and Dorothy Helen Loudon (née Shaw). She was raised in Claremont, New Hampshire, and Indianapolis, Indiana. She attended Syracuse University on a drama scholarship but did not graduate, and moved to New York City to study at the American Academy of Dramatic Arts. She began singing in night clubs, one such being New York's Blue Angel, mingling song with ad libbed comedy patter, and was featured on television on The Perry Como Show and The Ed Sullivan Show. Loudon made her stage debut in 1962 in The World of Jules Feiffer, a play with incidental music by Stephen Sondheim, under the direction of Mike Nichols. That same year she made her Broadway debut in Nowhere to Go but Up, which ran only two weeks but earned her good reviews and the Theatre World Award. In 1969, The Fig Leaves Are Falling ran for only four performances, although it won her the Drama Desk Award for Outstanding Performance and a nomination for the Tony Award for Best Lead Actress in a Musical. She followed this with a revival of Three Men on a Horse directed by George Abbott; Lolita, My Love, which closed out of town during its pre Broadway tryout; and a revival of the Clare Boothe Luce comedy The Women. Loudon later revisited the character of Miss Hannigan in the ill fated 1990 sequel, Annie 2: Miss Hannigan's Revenge, which closed quickly after a dismal pre Broadway engagement in Washington D. C.

In 1979, Michael Bennett cast Loudon as Bea Asher, a widow who becomes romantically involved with a mail carrier she meets at the local dance hall, in Ballroom. She was nominated for the Tony Award for Best Leading Actress in a Musical and the Drama Desk Award for Outstanding Actress in a Musical. She performed the number "Fifty Percent" from the musical during that year's Tony Awards ceremony. During her rendition of George Gershwin's "Vodka" at the 1983 Tony Awards ceremony while resplendent in a blue sequined gown, she ad libbed "I'm too good for this room. I'm too good for this song but I'm not too good for this dress!" At the 38th Annual Tony Awards ceremony in 1984, Loudon performed "Broadway Baby" from Follies. In The New York Times, John O'Connor said of her performance, "Miss Loudon has developed the art of mugging into something of a hyperactive disease." In 1980, Loudon succeeded Angela Lansbury as Mrs. Lovett in Stephen Sondheim's Sweeney Todd. In reviewing her performance for The Christian Science Monitor, David Sterritt said, "Her body sways like a reed in the emotional storms of her own scatter brained creation, and her off hand manner becomes still more off handed when the most explosive matters are at stake Loudon gives a comic characterization in the most classical tradition." The following year she co starred with Katharine Hepburn and Julia Barr in the play The West Side Waltz. In 1982 she won the Sarah Siddons Award for her work in Chicago theatre. She appeared in the 1983 Jerry Herman revue Jerry's Girls and later the same year she played the role of the miserable middle aged actress Dotty Otley on Broadway in Michael Frayn's farce Noises Off.

Теледидар және кино

1962 жылы Кэрол Бернет Гарри Мур шоуынан кеткенде, Лудон оның орнына таңдалды. Бұл ынтымақтастық толыққанды сәтті болмаса да, сол жылы Бродвейдегі «Жоғары көтерілуге еш жер жоқ» дебюті үшін алған керемет пікірлер болашақты болжады. Танысынан, Лудон кейіннен Бродвей сахнасында өте сәтті сомдаған екі рөл – Мисс Ханниган мен Дотти Отлиді Бернетт экранда ойнаған. Ол сондай-ақ Нью-Йорк негізделген көптеген комедиялық және ойын шоуларында жиі қонақ шақырылған. 1979 жылы Лудон «Дороти» телесериалында түсті, онда ол қыздарға арналған пансионда музыка мен драма сабақтарын беретін бұрынғы шоу-қыз рөлін сомдады. Сериал бір маусым ғана көрсетілді. Ол бар болғаны екі фильмде ойнады: «Гарбо сөйлейді» (1984) фильмінде фотограф агенті және «Жақсылық пен жамандық бағындағы түнгі сағаттар» (1997) фильмінде оңтүстік эксцентрикасы Серена Доуес рөлінде. Ол соңғы фильмнің кітапты нұсқасында да пайда болды.