Лиза Миннелли: Американдық актриса, әнші және бишінің өмірбаяны

Кіріспе

Американдық актриса, әнші және биші (1946 жылы туған)

Лиза Мей Миннелли ( /l//aɪ//z//ə/ LYzə; 1946 жылдың 12 наурызында туған) – американдық актриса, әнші, биші және хореограф. Сахнадағы өзінің керемет бейнесі және қуатты альт дауысымен танылған Миннелли көптеген марапаттарға ие болды және бәсекесіз EGOT жүлдесін алған санаулы орындаушылардың бірі. Миннелли – Францияның Құрметті легионының рыцары. Актриса және әнші Джуди Гарланд пен режиссер Винсенте Миннеллидің қызы Миннелли Лос-Анджелесте дүниеге келді, балалық шағының бір бөлігін Нью-Йорк штатының Скарсдейл қаласында өткізді және 1961 жылы Нью-Йорк қаласына көшіп келді, онда ол музыкалық театр актрисасы, түнгі клубта өнер көрсетуші және эстрадалық әнші ретінде мансабын бастады. Ол 1963 жылы Бродвейдегі «Ең жақсы қадам» қойылымының жаңаруында кәсіби сахналық дебютін жасады және 1965 жылы «Қызыл қатер Флора» рөлі үшін «Тони» сыйлығын алды, бұл Джон Кандер және Фред Эббпен өмір бойына ынтымақтастығының басталуын белгіледі. Олар Миннеллидің болашақ сахналық қойылымдары мен телесериалдарын жазды, өндірді немесе режиссерлік етті және оның «Нью-Йорк, Нью-Йорк», «Кабаре» және «Бәлкім, бұл жолы» сияқты өмірден күш алып, жеңіске жеткен әндерін орындауымен бірге, өмірден өткен жанның сахналық бейнесін жасауға көмектесті. Сахнадағы және экрандағы рөлдерімен қатар, осы бейнесі мен орындау стилі Миннеллидің мәңгілік гей-иконасы ретіндегі мәртебесіне үлкен үлес қосты. «Стерильді көкек» (1969) драмалық фильміндегі керемет рөлі Миннеллидің кинодағы жетістігін танытты және оған «Оскар» сыйлығының «Үздік әйел актер» номинациясын әкелді. Кейіннен ол «Кабаре» (1972) музыкалық фильміндегі Салли Боулз рөлін сомдағаны үшін марапатталды, бұл оған халықаралық деңгейде танымал атақ әкелді. Оның келесі фильмдерінің көпшілігі, соның ішінде «Бақытты ханым» (1975), «Нью-Йорк, Нью-Йорк» (1977), «Полицияны жалға алу» (1988) және «Адымдап шығу» (1991) үлкен кассалық табысқа жетпеді, бірақ сыншылар тарапынан жоғары бағаланған «Артур» (1981) фильмінде Миннелли де ойнады. Ол «Бақытты ханым», «Нью-Йорк, Нью-Йорк» және «Артур» фильмдері үшін «Алтын глобус» сыйлығының «Музыкалық немесе комедиялық фильмдегі үздік әйел актер» номинациясына ұсынылды. Ол «The Act» (1977), ол үшін екінші «Тони» сыйлығын алды, сондай-ақ «The Rink» (1984) және «Liza at The Palace» (2008) қойылымдарында бірнеше рет Бродвейге оралды. Миннелли сонымен қатар әртүрлі теледидар форматтарында жұмыс істеді және 1970 жылдардың соңынан бастап негізінен музыка залы мен түнгі клубтарда өнер көрсетті. Оның 1979 және 1987 жылдары Карнеги залында және 1991 және 1992 жылдары Радио Сити Музыка залында өткен концерттері ең табыстылары болып есептеледі. 1988 жылдан 1990 жылға дейін ол Франк Синатра және Сэмми Дэвис-младшиймен бірге «Frank, Liza & Sammy: The Ultimate Event» турнесіне қатысты. Миннелли американдық стандарттарды орындаумен танымал болғанымен, оның 1960 жылдардың басындағы поп-синглдері жас көрермендерді тарту үшін шығарылды. 1968-1977 жылдардағы альбомдарында заманауи әнші-күйшілердің шығармалары жинақталған. 1989 жылы ол Pet Shop Boys тобымен бірлесіп «Results» альбомын жасады. Денсаулығына байланысты үлкен үзілістен кейін Миннелли 2002 жылы «Лизаның қайта оралуы» концертімен сахнаға оралды және 2003-2013 жылдар аралығында «Arrested Development» ситкомында қонақ жұлдыз ретінде пайда болды. 2010 жылдан бері ол үлкен концерттік қойылымдардан аулақ болып, шағын ретроспективтік қойылымдарға қатысуда.

Liza May Minnelli ('/l//aɪ//z//ə/ LYzə; born March 12, 1946) is an American actress, singer, dancer, and choreographer. Known for her commanding stage presence and powerful alto singing voice, Minnelli has received numerous accolades, and is one of the few performers awarded a non competitive EGOT. Minnelli is a Knight of the French Legion of Honour. Daughter of actress and singer Judy Garland and director Vincente Minnelli, Minnelli was born in Los Angeles, spent part of her childhood in Scarsdale, New York, and moved to New York City in 1961 where she began her career as a musical theatre actress, nightclub performer, and traditional pop artist. She made her professional stage debut in the 1963 Off Broadway revival of Best Foot Forward and received the Tony Award for Best Actress in a Musical for starring in Flora the Red Menace in 1965, which marked the start of her lifelong collaboration with John Kander and Fred Ebb. They wrote, produced or directed many of Minnelli's future stage acts and television series and helped create her stage persona of a stylized survivor, including her career defining performances of anthems of survival ("New York, New York", "Cabaret", and "Maybe This Time"). Along with her roles on stage and screen, this persona and her style of performance contributed to Minnelli's status as an enduring gay icon. An acclaimed performance in the drama film The Sterile Cuckoo (1969) marked a film breakthrough for Minnelli and brought her a nomination for the Academy Award for Best Actress. She later received the award for her performance as Sally Bowles in the musical film Cabaret (1972), which brought her to international prominence. Most of her following films, including Lucky Lady (1975), New York, New York (1977), Rent a Cop (1988), and Stepping Out (1991), were not as successful, aside from the major box office hit and critically lauded Arthur (1981) which starred Minnelli. She was nominated for a Golden Globe for Best Actress in a Motion Picture – Musical or Comedy for Lucky Lady, New York, New York and Arthur. She returned to Broadway on a number of occasions, including The Act (1977), for which she received her second Tony Award, as well as The Rink (1984) and Liza's at The Palace (2008). Minnelli has also worked on various television formats and has predominantly focused on music hall and nightclub performances since the late 1970s. Her concert performances at Carnegie Hall in 1979 and 1987 and at Radio City Music Hall in 1991 and 1992 are recognized among her most successful. From 1988 to 1990, she toured with Frank Sinatra and Sammy Davis Jr. in Frank, Liza & Sammy: The Ultimate Event. While Minnelli is known for her renditions of American standards, her early 1960s pop singles were produced to attract a young audience. Her albums from 1968 to 1977 contained contemporary singer songwriter material. In 1989, she ventured into the contemporary pop scene by collaborating with the Pet Shop Boys on the album Results. After a hiatus due to serious health problems, Minnelli returned to the concert stage in 2002 with Liza's Back and recurred as a guest star on the sitcom Arrested Development between 2003 and 2013. Since the 2010s, she has avoided huge concert performances in favor of small retrospective performances.

Ерте өмір

Миннелли 1946 жылдың 12 наурызында Лос-Анджелестегі Беверли бульварындегі Синай медициналық орталығында дүниеге келді. Ол Джуди Гарланд пен Винсенте Миннеллидің қызы. Оның ата-анасы Айра Гершвиннің "Liza (All the Clouds'll Roll Away)" әнінің құрметіне оған осы есімді берді. Миннеллидің Лорна есімді туған сіңлісі және Гарландтың Сид Луфтпен некелескен Джой есімді туған ағасы бар. Сондай-ақ, оның әкесінің екінші некесінен Кристиан Нина Миннелли (әдетте Тина Нина деп атайды) есімді жарты әпкесі бар. Миннеллидің тәрбиешілері Кей Томпсон мен Айра Гершвин болды. Миннеллидің фильмдегі алғашқы өнер тәжірибесі үш жасында "Жақсы ескі жазғы уақытта" (1949) мюзиклінің соңғы көрінісінде болды; бұл фильмде Гарланд пен Ван Джонсон түскен. 1961 жылы ол Нью-Йорк қаласына көшіп, Сахналық өнер орта мектебінде, содан кейін Чадвик мектебінде оқыды.

Театр

1961 жылы Миннелли Массачусетс штатының Хайанис қаласындағы Кейп-Код мелодиялық шатырында шәкірт болды. Ол «Flower Drum Song» хорында өнер көрсетті және «Take Me Along» спектаклінде Мюриел рөлін ойнады. 1963 жылы 17 жасында ол Бродвейден тыс қойылымдардың бірінде, «Best Foot Forward» мюзиклінің қайта жаңғыруында кәсіби өнер жолын бастады, осы үшін «Театр әлемінің» сыйлығын алды, сондай-ақ Эллиот Гулдпен бірге «Фантастиктер» турнесіне қатысты. Келесі жылы анасы оны Лондон Палладиумында концертте өнер көрсетуге шақырды. Екі концерт те жазылып, альбом ретінде шығарылды. Ол Скарсдейл орта мектебінде бір жыл оқыды, содан кейін Израильге гастрольдік сапарға шыққан «Анна Франктың күнделігі» қойылымында басты рөлді ойнады. 19 жасында ол Бродвейге бет бұрды және «Қызыл қатер Флора» үшін алғашқы «Тони» сыйлығын жеңіп алды. Бұл Джон Кандер мен Фред Эбб музыкалық дуетімен жұмыс істеген алғашқы тәжірибесі болды.

Музыка

Миннелли жасөспірім кезінде түнгі клуб әншісі болып бастады, ол өзінің кәсіби түнгі клубтағы дебютын 19 жасында Вашингтондағы Шорхэм қонақ үйінде жасады. Сол жылы ол басқа клубтарда және Лас-Вегаста, Лос-Анджелесте, Чикагода, Майамиде және Нью-Йоркте сахнада өнер көрсете бастады. Тірі орындаушы ретінде жетістігі оны Capitol Records үшін бірнеше альбом жазуға әкелді: Liza! Liza! (1964), It Amazes Me (1965) және There Is a Time (1966). Алғашқы жылдары ол дәстүрлі поп-стандарттарды және өзі ойнаған әртүрлі мюзиклдердің әндерін жазды. Осыған байланысты Уильям Рулман оны "Барбра Стрейзандтың кішкентай әпкесі" деп атады. Capitol Records-тың Liza! Liza!, It Amazes Me және There Is a Time альбомдары 2001 жылы The Capitol Years екі дискілік жинағында толығымен қайта шығарылды. 1968 жылдан 1970 жылдарға дейін Миннелли A&M Records үшін Liza Minnelli (1968), Come Saturday Morning және New Feelin' (екеуі де 1970) альбомдарын жазды. 1973 жылы Миннелли Ронни Спектормен бірге Элис Купердің "Teenage Lament '74" әнін Muscle of Love (1973) альбомынан орындады. Ол The Singer (1973) және Tropical Nights (1977) жеке альбомдарын Columbia Records лейблінде шығарды. 1989 жылы Миннелли Pet Shop Boys тобымен Results атты электрондық би стиліндегі альбомда жұмыс істеді. Бұл альбом Ұлыбританияда топ-10-ға еніп, АҚШ-та төрт сингл шығарды: "Losing My Mind", "Don't Drop Bombs", "So Sorry, I Said" және "Love Pains". Сол жылы ол "Losing My Mind" әнін Грэмми сыйлығының салтанатында тікелей эфирде орындады, содан кейін Грэмми аңыз сыйлығын алды (алғашқы Грэмми аңыз сыйлығы 1990 жылы Миннелли, Эндрю Ллойд Веббер, Смоки Робинсон және Вилли Нельсонға табысталды). Осы сыйлықпен ол Эмми, Грэмми, Тони және Академия сыйлықтарын жеңіп алған тек 16 адамның бірі болды – олардың қатарында композитор Ричард Роджерс, Вупи Голдберг, Барбра Стрейзанд және Джон Гилгуд сияқты тұлғалар бар. 1992 жылдың сәуірінде Миннелли қайтыс болған досы Фредди Меркьюриге арналған концертте "We Are the Champions" әнін Queen тобының аман қалған мүшелерімен бірге Лондонның Уэмбли стадионында орындады. 1996 жылы Миннелли Gently атты студиялық альбом шығарды. Бұл альбом джаз стандарттарынан және Донна Саммермен дуэт ретінде орындалған "Does He Love You" әні сияқты заманауи әндерден тұрды. Бұл альбом оған "Үздік дәстүрлі поп-вокалдық орындау" номинациясы бойынша Грэмми сыйлығына ұсыныс жасады. 2006 жылы Миннелли My Chemical Romance тобының The Black Parade альбомында ән салып, "Mama" әнінде Джерард Уэймен бірге соло бөлімін орындады. 2009 жылы Миннелли өзінің Бродвейдегі шоуына негізделген Liza's at the Palace! студиялық альбомы үшін "Үздік дәстүрлі поп-вокалдық альбом" номинациясына ие болды. Миннелли 2010 жылдың 21 қыркүйегінде Decca Records лейблінде Confessions атты альбом шығарды.

Minnelli began as a nightclub singer as an adolescent, making her professional nightclub debut at the age of 19 at the Shoreham Hotel in Washington, D. C. That same year she began appearing in other clubs and on stage in Las Vegas, Los Angeles, Chicago, Miami, and New York City. Her success as a live performer led her to record several albums for Capitol Records: Liza! Liza! (1964), It Amazes Me (1965), and There Is a Time (1966). In her early years, she recorded traditional pop standards as well as show tunes from various musicals in which she starred. Because of this fact, William Ruhlmann named her "Barbra Streisand's little sister". The Capitol albums Liza! Liza!, It Amazes Me, and There Is a Time were reissued on the two CD compilation The Capitol Years in 2001, in their entirety. From 1968 to the 1970s, Minnelli also recorded her albums Liza Minnelli (1968), Come Saturday Morning and New Feelin' (both 1970) for A&M Records. In 1973, Minnelli sang back up with Ronnie Spector for Alice Cooper's song "Teenage Lament '74" from the album Muscle of Love (1973). She released her solo albums The Singer (1973) and Tropical Nights (1977) on Columbia Records. In 1989, Minnelli collaborated with the Pet Shop Boys on Results, an electronic dance style album. The release hit the top 10 in the UK and charted in the U. S., spawning four singles: "Losing My Mind"; "Don't Drop Bombs"; "So Sorry, I Said"; and "Love Pains". Later that year, she performed "Losing My Mind" live at the Grammys Award ceremony before receiving a Grammy Legend Award (the first Grammy Legend Awards were issued in 1990 to Minnelli, Andrew Lloyd Webber, Smokey Robinson, and Willie Nelson). With this award, she became one of only 16 people—a list that includes composer Richard Rodgers, Whoopi Goldberg, Barbra Streisand, and John Gielgud and others—to win an Emmy, Grammy, Tony Award and Academy Award. In April 1992, Minnelli appeared at the tribute concert for her late friend Freddie Mercury, performing "We Are the Champions" with the surviving members of the rock band Queen at Wembley Stadium in London. In 1996, Minnelli released a studio album titled Gently. It was a recording of jazz standards and included contemporary songs such as the cover of Does He Love You which she performed as a duet with Donna Summer. This album brought her a Grammy nomination for Best Traditional Pop Vocal Performance. In 2006, Minnelli appeared on My Chemical Romance's album The Black Parade, providing backing vocals and singing a solo part with Gerard Way on the track "Mama". Minnelli was nominated in 2009 for Best Traditional Pop Vocal Album for her studio recording Liza's at the Palace !, based on her hit Broadway show. Minnelli released an album on the Decca Records label titled Confessions on September 21, 2010.

Фильм

Миннеллинің фильмдегі алғашқы пайда болуы – анасының «Жас жазғы күндері» (1949) фильмінің соңғы кадрындағы нәресте рөлі. Оның кинодағы тұңғыш ресми рөлі – Альберт Финнидің режиссерлік және актерлік дебюті болған «Чарли Бубблз» (1967) фильміндегі сүйікті қыз. Бірақ төрт жыл бұрын ол «Оз сиқыршысы» фильмінің жалғасы – «Оз еліне қайта оралу» анимациялық фильміне дауыс берген. Миннелли Дороти рөлін орындады (бұрынғы фильмде осы рөлді анасы Джуди Гарланд сомдаған), егер 1964 жылы жоспарланғандай фильм шыққан болса, бұл оның алғашқы кино рөлі болар еді. Filmation компаниясының өндірісі кейінгі уақытқа шегерілді және ақырында 1972 жылы Ұлыбританияда көрсетілді. Миннелли Алан Пакуланың тұңғыш көркем фильмі «Стерильді көкек» (1969) фильмінде мұңға батқан, ерекше мінезді жасөспірім Пуки Адамс рөлінде ойнады. Оның орындауы «Ең үздік әйел рөлі» номинациясында «Оскар» сыйлығына ұсынылды. Ол Отто Премингердің «Маған махаббатыңды айт, Жуни Мун» (1970) фильмінде тағы да бір ерекше кейіпкерді сомдады. Фильмдегі Массачусетс зиратында түсірілген жалаңаш көрініс жерленгендердің туыстары тарапынан наразылық тудырды, содан кейін келесі жылы «Лиза Миннелли заңы» қабылданды, ол Массачусетс зираттарында рұқсатсыз түсірілім жүргізуге тыйым салды. Миннелли өзінің ең танымал рөлі – Салли Боулзті «Кабаре» (1972) фильмінде ойнады. Ол фильмге дайындалу үшін актрисалар Луиза Глаум мен Луиза Брукс, сондай-ақ фильм түсірілген дәуірдегі қара шашты әйелдердің суреттерін зерттеді. Миннелли осы рөлі үшін «Оскар» сыйлығын «Ең үздік әйел рөлі» номинациясында жеңіп алды, сонымен қатар «Алтын глобус», BAFTA сыйлықтарын, «Сант-Жорди» сыйлығын және «Ең үздік шетелдік актриса» номинациясында «Давид ди Донателло» сыйлығын иеленді. «Кабаре» фильмінің сәттілігінен кейін Боб Фоссе мен Миннелли «Лизамен Z» телешоуын жасады. Бағдарлама телеарнада екі рет көрсетілді және 2006 жылы DVD форматында шыққанға дейін қайтадан көрсетілген жоқ. Миннелли үш жылдың ішінде үш қымбат фильмде ойнады, содан кейін Variety журналы 1978 жылы оның кассалық у үшін бірінші нөмірлі кандидат екенін болжады. Біріншіден, ол «Бақытты ханым» (1975) фильмінде ойнады, содан кейін әкесімен «Уақыт мәселесі» (1976) фильмінде бірге жұмыс істеді, онда Ингрид Бергман да ойнады, ал содан кейін «Нью-Йорк, Нью-Йорк» (1977) фильмінде ойнады, ол Миннеллиге ең танымал әнін сыйлады. Ол кейде Фрэнк Синатрамен сахнада дуэт орындады, ол оның «Трилогия: өткен, қазіргі және болашақ» альбомы үшін кавер нұсқасын жазды. Содан кейін Миннелли фильмдерде сирек пайда болды, бірақ оның келесі фильмі «Артур» (1981) үлкен сәттілікке ие болды. Ол «Полиция қызметкерін жалға алу» және «Артур 2: Тастарда» (екеуі де 1988) фильмдеріне, сондай-ақ «Билеп шығу» (1991) музыкалық комедиялық драмасына оралды. Кейін ол 2006 жылы шектеулі көрсетіммен шыққан «Ох, Огайо» фильмінде ойнады.

Minnelli's first appearance on film is as the baby in the final shot of her mother's film In the Good Old Summertime (1949). Her first credited film role was as the love interest in Charlie Bubbles (1967), Albert Finney's only film as director and star, although four years earlier, she did voiceover work for the animated film Journey Back to Oz, a sequel to The Wizard of Oz. Minnelli was the voice of Dorothy (a character played in the earlier film by her mother Judy Garland) in what would have been her first credited film role had it been released in 1964 as planned—the Filmation production was delayed, eventually being released in the UK during 1972. Minnelli appeared in The Sterile Cuckoo (1969), Alan J. Pakula's first feature film, as Pookie Adams, a needy, eccentric teenager. Her performance was nominated for the Academy Award for Best Actress in a Leading Role. She played another eccentric character in Tell Me That You Love Me, Junie Moon (1970), directed by Otto Preminger. A nude scene in that film, filmed in a Massachusetts cemetery, resulted in a misdemeanor complaint by family of those buried there, and a "Liza Minnelli Bill" was introduced the following year to penalise filming in Massachusetts cemeteries without permission. Minnelli appeared in her best known film role, Sally Bowles, in the film version of Cabaret (1972). She said that one of the things she did to prepare was to study photographs of actresses Louise Glaum and Louise Brooks and the dark haired women of the era in which the film is set. Minnelli won the Academy Award for Best Actress in a Leading Role for her performance, along with a Golden Globe Award, BAFTA Award, and also Sant Jordi Award and David di Donatello Award for Best Foreign Actress. Following the success of Cabaret, Bob Fosse and Minnelli teamed for Liza with a 'Z'. A Concert for Television, a television special. The program aired two times on TV and was not seen again until a DVD release in 2006. Minnelli appeared in three expensive flops in three years, with Variety suggesting by 1978 that she was the number one choice for box office poison. First was Lucky Lady (1975), then she worked with her father in A Matter of Time (1976), co starring Ingrid Bergman and then New York, New York (1977), which gave Minnelli her best known signature song. She sometimes performed duets on stage with Frank Sinatra, who recorded a cover version (for his Trilogy: Past Present Future album). Minnelli made fewer film appearances from then on, but her next film, Arthur (1981), where she starred as Dudley Moore's love interest, was a big hit. She returned to film for Rent A Cop and Arthur 2: On the Rocks (both 1988) and Stepping Out (1991), a musical comedy drama. She later appeared in The Oh in Ohio in 2006 which received only a limited release in theatres.

Теледидар

1950 жылдары Миннелли Арт Линклеттердің шоуында бала қонақ ретінде пайда болды және 1959 жылы өзінің алғашқы теледидарлық арнайы бағдарламасында Джин Келлимен бірге ән шырқады және би биледі. Ол "Бен Кейси" сериалының бір эпизодында қонақ болды және Джек Пар, Мерв Гриффин, Майк Дуглас, Джо Франклин, Дина Шор және Джонни Карсонның шоуларында жиі қонақ болды, сондай-ақ сол кездегі әртүрлі ток-шоуларда көптеген рет қатысты. 1960 жылдары ол Rowan & Martin's Laugh In бағдарламасында, сондай-ақ The Ed Sullivan Show, The Hollywood Palace және The Judy Garland Show сияқты басқа да әртүрлі шоуларда қонақ ретінде өнер көрсетті. 1965 жылы ол "Қызыл Жартылайдың қауіпті Рождествосы" атты телеарнайы бағдарламасында ойнады. 1964 жылы ол Крейг Стивенстің қысқа ғұмырлы "Мистер Бродвей" сериалындағы "Сатуға арналған Найтингейл" эпизодында Минни рөлінде алғашқы теледидарлық драмалық рөлін ойнады. 1970 жылы Лиза өзінің алғашқы теледидарлық арнайы бағдарламасы "Лиза" тақырыбымен жетекші болды, онда Энтони Ньюли және Рэнди Ньюмен қонақ жұлдыздар ретінде қатысты. 1972 жылы ол Боб Фосс режиссерлік еткен "Лиза с З" фильмінде ойнады. 1980 жылы ол Голди Хоунмен бірге "Голди және Лиза бірге" және "Лиза Миннеллимен кеш" атты екі телеарнайы бағдарламасын жасады. 1984 жылы ол "Фери Тейл Театры" театрының "Принцесса және бұршақ" эпизодында ханшайым Алесия рөлінде қонақ ретінде пайда болды. 1985 жылы ол "A Time to Live" телефильмінде, ал 1988 жылы "Сэм білді: үш ойын" фильмінде ойнады. 1992 жылдың желтоқсанында American Public Television Phil Ramone және Chris Giordano өндірген "Liza Minnelli Live from Radio City Music Hall" бағдарламасын көрсетті. Шоу алты "Эмми" номинациясын алды және Фред Эбб пен Джон Кандерге музыка мен сөздердегі ең үздік жеке жетістіктері үшін "Эмми" сыйлығын жеңіп алды. Одан кейін "Параллель өмірлер" және 1994 және 1995 жылдары шыққан "The West Side Waltz" телефильмдеріне қатысты. Мансабының кейінгі кезеңдерінде Миннелли "Arrested Development", "Law & Order: Criminal Intent", "Drop Dead Diva" және "Smash" сияқты шоуларда қонақ ретінде пайда болды. Ұлыбританияда ол Ruby Wax, Graham Norton және Jonathan Ross шоуларында қатысты, ал 2006 жылдың қазан айында Шарлотта Черч шоуындағы комедиялық сценкаға қатысып, Майкл Паркинсонның шоуында болды. 2009 жылдың қарашасында American Public Television "Liza's at the Palace" бағдарламасын көрсетті, ол Лас-Вегаста MGM Grand's Hollywood Theatre-да 2009 жылдың 30 қыркүйегінен 1 қазанына дейін түсірілді. Таспаның атқарушы продюсерлері Крейг Задан мен Нил Мерон бұрын 2005 жылы "Эмми" және "Пибоди" сыйлығын жеңіп алған "Лиза с З" фильмінің қайта шығарылуына қатысқан.

During the 1950s, Minnelli appeared as a child guest on Art Linkletter's show and sang and danced with Gene Kelly on his first television special in 1959. She was a guest star in one episode of Ben Casey and was a frequent guest on chat shows of the day including numerous appearances on shows hosted by Jack Paar, Merv Griffin, Mike Douglas, Joe Franklin, Dinah Shore and Johnny Carson. During the 1960s, she made several guest appearances on Rowan & Martin's Laugh In as well as other variety shows such as The Ed Sullivan Show, The Hollywood Palace, and The Judy Garland Show. In 1965, she starred in the television special, The Dangerous Christmas of Red Riding Hood. A soundtrack was released to coincide with the specials

In 1964, she appeared as Minnie in her first television dramatic role in the episode "Nightingale for Sale" on Craig Stevens's short lived series Mr. Broadway. In 1970, Liza headlined her first television special, entitled Liza, with guest stars Anthony Newley, and Randy Newman. In 1972, she starred in the Bob Fosse directed Liza with a Z. In 1980, she made 2 television specials, Goldie and Liza Together, with Goldie Hawn, and An Evening with Liza Minnelli. In 1984, she made a guest appearance as Princess Alecia in 'The Princess and the Pea' episode of Faerie Tale Theatre. In 1985, she starred in a made for TV movie, A Time to Live, and in 1988, she appeared in Sam Found Out: A Triple Play. In December 1992, American Public Television aired Liza Minnelli Live from Radio City Music Hall produced by Phil Ramone and Chris Giordano. The show received six Emmy nominations and won the Emmy Award for Outstanding Individual Achievement in Music and Lyrics, awarded to Fred Ebb and John Kander. This was followed by appearances in two more Made For TV movies: Parallel Lives, and The West Side Waltz, in 1994 and 1995, respectively. Much later in her career, Minnelli made guest appearances on shows such as Arrested Development, Law & Order: Criminal Intent, Drop Dead Diva, and Smash. In the UK, she appeared on the Ruby Wax, Graham Norton and Jonathan Ross shows, and in October 2006, participated in a comedy skit on Charlotte Church's show and was featured on Michael Parkinson's show. In November 2009, American Public Television aired Liza's at the Palace, taped from September 30 to October 1, 2009, in Las Vegas at the MGM Grand's Hollywood Theatre. The executive producers of the taping, Craig Zadan and Neil Meron, were previously involved with the 2005 rerelease of 1972's Emmy and Peabody Award winning Liza with a Z.

Кейінгі мансап

Миннелли 1997 жылы Бродвейге оралып, Джули Эндрюстің орнына «Виктор/Виктория» мюзиклінде басты рөлді сомдады. New York Times сыншысы Бен Брантли өзінің шолуында: «Оның әр сахналық көрінісі – шоу-бизнестің психикалық шаршаңқылыққа қарсы күресі ретінде қабылданады. Ол махаббатты соншалық ашық және шын ниетпен сұрайды, оған жауап бермеу тіпті қатыгездік болып көрінеді» деп жазды. 2000 жылы вирустық энцефалитке шалдыққаннан кейін дәрігерлер Миннелли өмірінің қалған бөлігін мүгедектер арбасында өткізетінін және, мүмкін, қайтадан сөйлей алмайтынын болжады. Алайда, күн сайын вокал және би сабақтарын алып (әсіресе Сэм Харрис, Луиджи Факкуито, Рон Льюис және Анжела Бакаримен), ол қалпына келтіре алды. 2001 жылдың 19 қыркүйегінде Рози О’Доннелл шоуының эпизодында пайда болды, себебі бұл Розидің 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін алғашқы шоуы болды. Дауысына операция жасалғанына көп уақыт өтпегеніне қарамастан, ол өзінің танымал әнін – «Нью-Йорк, Нью-Йорк» әнін орындап, құмарлықпен қарсы алынды. 2001 жылы ол сахнаға қайта оралды, ол кезде ұзақ жылдардан бергі досы Майкл Джексон оны Нью-Йорктегі Мэдисон Сквер Гарденде өнер көрсетуге шақырды, онда ол «Never Never Land» және «You Are Not Alone» әндерін орындады. Концертті болашақ күйеуі Дэвид Гест шығарған Майкл Джексонның 30 жылдығына арналған арнайы кеш болды. Миннелли журналистерге: «Мен үстелдей тұрақтымын» деді. Гестке Миннеллидің шыдамдылығы мен көрермендерді таң қалдыратын қабілеті қатты әсер етті, сондықтан ол оны 2002 жылдың көктемінде «Лизаның оралуы» атты қойылымда шығарды, ол Лондон мен Нью-Йоркте жоғары бағаланды. Турнеде оның анасына арналған құрмет көрсетілді: көп жылдар бойы күйерлерінің Гарлендтің «Over the Rainbow» әнін орындау туралы өтініштерін қабылдамағаннан кейін, ол бірінші актіні анасының әнұранының соңғы рефренімен аяқтады, соның арқасында зал дауырады. 2003 жылы ол өзінің және сол кездегі күйеуі Дэвид Гесттің қатысуымен түсірілген реалити-шоу туралы келісімдер жүргізіп жатқаны хабарланды. 2003 жылдан 2005 жылға дейін ол «Эмми» сыйлығын жеңіп алған «Адамгершіліксіз даму» телесериалында Люсиль Аустеро (немесе «Лусиль 2») рөлінде қайта-қайта пайда болды, ол секске және әлеуметтік жағдайға бейімделмейтін Бастер Блут пен оның інісі Гобтың сүйіктісі болды. Миннелли 2013 жылы шоудың төртінші маусымында бұл рөлді ойнады. 2004 жылдың 14 желтоқсанында Миннелли Ұлыбританияда көптен бері болмағаннан кейін алғаш рет пайда болды, ол жыл сайынғы Royal Variety Performance-та арнайы қонақ ретінде өнер көрсетті. Бұл қойылымды BBC ұсынды, оған Уэльс ханзадасы Чарльз қатысты. Ол Лондон Колизейінде өтті, ол ғимараттың 100 жылдығы мен 4 жылдық толық жөндеуден кейін қайта ашылуын атап өтті. 2005 жылы Миннелли 15 жылдан астам уақыттан бері «Огайодағы О» фильмінде киноға қайта оралды. 2006 жылдың қыркүйегінде Миннелли 2006 жылдың 31 қазанында көрсетілген «Заң мен тәртіп: қылмыстық ниет» сериалының «Маскарад» атты Хэллоуинге арналған эпизодында қонақ ретінде пайда болды. Миннелли My Chemical Romance тобының 2006 жылғы «The Black Parade» тұжырымдамалық альбомында «Соғыс анасын» бейнеледі, ол «Мама» әніндегі басты кейіпкердің анасының қараңғы бейнесін сомдады. 2007 жылы Миннелли Кей Томпсонға арналған альбомды жазуда екені хабарланды. Бұл Миннеллидің Бродвейге қайта оралуына әкелді, ол «Лиза сарайда!» атты жаңа жеке концертін Palace Theatre сахнасында қойды, ол 2008 жылдың 3 желтоқсанынан 2009 жылдың 4 қаңтарына дейін жалғасты. Екінші бөлімінде ол Томпсон жасаған бірқатар әндерді орындады. Миннелли австралиялық «Оздан келген жігіт» мюзиклінде (оның алғашқы күйеуінің өмірбаяны) кейіпкер болды, оны Хью Джекман сомдады. Шоудың Бродвейдегі нұсқасында оны Стефани Дж. Блок ойнады. 2009 жылдың қазан айында Миннелли Австралияда гастрольдік сапармен болды және Australian Idol бағдарламасында кеңесші және қонақ төреші ретінде пайда болды. Миннелли 2010 жылдың мамырында шыққан «Секс және қала» фильмінің екінші бөлімінде камео рөлде ойнады, онда ол Бейонседің «Single Ladies (Put a Ring on It)» және Коул Портердің «Ev'ry Time We Say Goodbye» хитін орындады. 2010 жылдың желтоқсанында «Сабақшы» фильмінде басты рөлді ойнады. Сондай-ақ 2010 жылы Миннелли ұзақ жылдардан бергі әріптесі Билли Стричпен бірге американдық стандарттардың «ажыратылған» альбомын шығарды, ол оның өнерінің жұмсақ және интерпретациялық жағын көрсетті. Әндер бірнеше жыл бұрын жазылған және кейіннен «Confessions» альбомы ретінде шығарылды. 2012 жылдың 14 маусымында Миннелли Хэмптон Корт Палас Фестивалінде бас рольде өнер көрсетті. 2014 жылдың 9 мамырында Миннелли Бруклинде Cher-дің Dressed to Kill турнесіне қонақ ретінде қатысып, Синди Лаупер және Рози О’Доннеллмен бірге «Girls Just Want to Have Fun» әнін орындады.

Minnelli returned to Broadway in 1997, taking over the title role in the musical Victor/Victoria, replacing Julie Andrews. In his review, New York Times critic Ben Brantley wrote "her every stage appearance is perceived as a victory of show business stamina over psychic frailty. She asks for love so nakedly and earnestly, it seems downright vicious not to respond." After a serious case of viral encephalitis in 2000, doctors predicted that Minnelli would spend the rest of her life in a wheelchair and perhaps not be able to speak again. However, taking vocal and dance lessons daily (especially with Sam Harris, Luigi Faccuito, Ron Lewis, and Angela Bacari), she managed to recover. She appeared on a September 19, 2001, episode of The Rosie O'Donnell Show, notable because it was Rosie's first show back following the September 11 attacks. Despite having had vocal surgery shortly before, she sang her signature song, "New York, New York", and received an enthusiastic ovation. She also returned to the stage in 2001 when asked by long time friend Michael Jackson to perform at Madison Square Garden in New York City where she sang "Never Never Land" and the televised "You Are Not Alone" at the Michael Jackson: 30th Anniversary Special concert produced by future husband David Gest. Minnelli told reporters: "I am stable as a table." Gest was so impressed with Minnelli's stamina and ability to stun audiences that he produced her in Liza's Back in Spring 2002, performing to rave reviews in London and New York City. The tour featured a tribute to her mother: after years of declining fans' pleas for her to sing Garland's signature song "Over the Rainbow", she concluded Act 1 with the final refrain of her mother's anthem to an instant ovation. In 2003, she was reported to be in the talks for a Reality TV show starring her and her then husband, David Gest. From 2003 through 2005, she appeared as a recurring character on the Emmy Award winning TV sitcom Arrested Development as Lucille Austero (also known as "Lucille 2"), the lover of both the sexually and socially awkward Buster Bluth and Buster's brother Gob. Minnelli appeared in the role for the show's fourth season in 2013. On December 14, 2004, Minnelli made her first appearance in the UK after a long absence, performing as a special guest at the annual Royal Variety Performance. The performance was presented by the BBC, and was attended by Charles, Prince of Wales. It was staged at the London Coliseum, celebrating both its centenary year and the theatre's re opening after an extensive 4 year restoration. In 2005, Minnelli made her first film appearance in more than 15 years, in The Oh in Ohio. In September 2006, Minnelli made a guest appearance on the long running drama Law & Order: Criminal Intent in "Masquerade", a Halloween themed episode, broadcast on October 31, 2006. Minnelli also completed guest vocals on My Chemical Romance's 2006 concept album The Black Parade, portraying "Mother War", a dark conception of the main character's mother in the song "Mama". In 2007, it was announced that Minnelli was working on an album in tribute to Kay Thompson. This turned into Minnelli's return to Broadway in a new solo concert at the Palace Theatre titled Liza's at The Palace !, which ran from December 3, 2008, through January 4, 2009. In her second act, she performed a series of numbers created by Thompson. Minnelli was a character in the Australian musical The Boy from Oz (a biography of her first husband) starring Hugh Jackman. In the show's Broadway production, she was portrayed by Stephanie J. Block. In October 2009, Minnelli toured Australia, and appeared on Australian Idol as a mentor and guest judge. Minnelli made a cameo appearance in the May 2010 release of Sex and the City 2, in which she covered Beyoncé's hit "Single Ladies (Put a Ring on It)" and Cole Porter's "Ev'ry Time We Say Goodbye". She made a starring appearance in December 2010 in The Apprentice. Also in 2010, Minnelli released an album of a number of American standards "unplugged" with long time collaborator Billy Stritch, showing a sultrier and softer, more interpretive side to her artistry. The songs are said to have been recorded several years prior and later released as the album Confessions. On June 14, 2012, Minnelli headlined at Hampton Court Palace Festival. On May 9, 2014, Minnelli had a guest appearance on Cher's Dressed to Kill Tour in Brooklyn, performing "Girls Just Want to Have Fun" with Cyndi Lauper and Rosie O'Donnell.

Жеке өмір

Миннелли көптен бері алкоголизмнен зардап шегіп, дәрі-дәрмектерге тәуелді болған, бұл анасы қайтыс болғаннан кейін тағайындалған Валиумнан бастау алды. 1970 жылдары оның есірткі қолдануын Энди Уорхол атап өтті, ол 1978 жылғы күнделігіне Миннеллидің Хэлстонның үйіне келіп, үй иесінен "Саған бар есірткіңді бер" деп өтініш жасағанын жазды. Уорхол мен Бьянка Джаггермен бірге Миннелли 1970-ші жылдардың соңында Нью-Йорктің түнгі клубтарында, соның ішінде Studio 54-те жиі көзге түсті. Миннелли 1984 жылғы "The Rink" мюзиклін тастап, Бетти Форд клиникасына жатты. Миннелли – епископал дінінің өкілі. Миннеллидің достарының арасында әнші Адам Ант болды, ол 1981 жылғы Корольдік әртүрлілік кешінде өнер көрсеткен "Adam and the Ants" тобымен бірге Королева Елизавета II-ге көрсетілгенде не кию керектігі туралы оған кеңес берді. Ант өз кезегінде 1982 жылғы "Friend or Foe" жеке альбомындағы "Crackpot History and the Right To Lie" әнінде Миннелли есімін атады. 1964 жылы Австралияға сапары барысында Миннелли мен оның сол кездегі жігіті Питер Аллен Сиднейдегі Банкстаун қаласындағы Compass орталығының ашылуына шақырылды. Оларға Compass орталығының патшасы мен патшайымы деген құрметті атақ берілді.

Некелер мен қарым-қатынастар

Миннелли төрт рет үйленіп, ажырасқан. Оның алғашқы некесі 1967 жылғы 3 наурызда әртіс Питер Алленмен болды. Австралияда туған Аллен 1960 жылдардың ортасында Джуди Гарлендтің шәкірті болды. 1970 жылғы 9 сәуірде Миннелли мен Аллен сынаққа бөлінуге келісті. Олардың ажырасуы 1974 жылғы 24 шілдеде ресімделді. Миннелли 1996 жылғы қыркүйекте The Advocate журналының бас редакторы Джуди Видерге: "Мен Питерге үйлендім, ал ол маған өзінің гомосексуал екенін айтпады. Менің бәрі білді, тек мен ғана есімде жоқ. Енді үйге келгенімде ешкімді таң қалдырмау үшін әуелі қоңырау шалам!" деді. Алленнен ажырасқаннан кейін Миннелли актер Дези Арназ кішісімен және комик Питер Селлерспен кездесті. 1974 жылғы 15 қыркүйекте Миннелли продюсер және режиссер Джек Хейлиге тұрмысқа шықты. Оның әкесі, Джек Хейли, Миннеллидің анасымен "Оз сиқыршысы" фильмінде бірге ойнаған. Олар 1979 жылғы сәуірде ажырасты. Миннелли 1979 жылғы 4 желтоқсаннан 1992 жылғы қаңтарда ажырасуға дейін мүсінші және сахна менеджері Марк Геромен тұрмыс құрды. 2002 жылғы 16 наурыздан 2003 жылғы шілдеде ажырасып, 2007 жылғы сәуірде ажырасқанға дейін Миннелли концерт ұйымдастырушысы Дэвид Гестке үйленді. 2003 жылғы сот процесінде Гест Миннеллидің оны некеде алкогольдік мас күйде ұрып-сапқылағанын мәлімдеді. Ол сонымен қатар Рок Бриннермен (Юл Бриннердің ұлы), Михаил Барышниковпен, Билли Стричпен және кинорежиссер Мартин Скорсеземен де қарым-қатынаста болды. Француз эстрада әншісі Шарль Азнавурмен оның жақын достығын Азнавур "достардан артық, бірақ махаббаттан кем" деп сипаттады. Ол бала табуға көптеген әрекет жасады, бірақ бір жүктілік нәтижесінде баланы сақтау үшін жасалған медициналық шаралар салдарынан диафрагмалық жарық пайда болды. Ол сондай-ақ Тейлордың да қатысуымен құрылған СПИДке қарсы зерттеулер қоры amfAR-ға көп уақыт арнады. 2007 жылы Palm Springs Life журналына берген сұхбатында: "amfAR маған өте маңызды, себебі мен СПИДтен көптеген достарыма айырылдым" деді. 1994 жылы ол Кандер мен Эббтың "The Day After That" әнін жазып, түскен қаражатты СПИД зерттеулеріне берді. Сол жылы ол Стоунволл көтерілісінің 25 жылдығына арналған шарада Орталық паркте мыңдаған адамның алдында осы әнді орындады.

Minnelli has married and divorced four times. Her first marriage was to entertainer Peter Allen on March 3, 1967. Australian born Allen was Judy Garland's protégé in the mid 1960s. Minnelli and Allen agreed to a trial separation on April 9, 1970. Their divorce was finalized on July 24, 1974. Minnelli told The Advocate editor in chief Judy Wieder in September 1996, "I married Peter, and he didn't tell me he was gay. Everyone knew but me. And I found out well, let me put it this way: I'll never surprise anybody coming home as long as I live. I call first!" After her separation from Allen, Minnelli was engaged to actor Desi Arnaz Jr. and comedian Peter Sellers. Minnelli married Jack Haley Jr., a producer and director, on September 15, 1974. His father, Jack Haley, was Minnelli's mother's co star in The Wizard of Oz. They divorced in April 1979. Minnelli was married to Mark Gero, a sculptor and stage manager, from December 4, 1979, until their divorce in January 1992. Minnelli was married to David Gest, a concert promoter, from March 16, 2002, until their separation in July 2003, and their divorce in April 2007. In a 2003 lawsuit, Gest alleged that Minnelli beat him in alcohol induced rages during their marriage. She also had relationships with Rock Brynner (son of Yul Brynner), Mikhail Baryshnikov, Billy Stritch, and film director Martin Scorsese. Her close friendship with French pop singer Charles Aznavour was described by Aznavour as "more than friends and less than lovers". Minnelli has no children, despite numerous attempts; one pregnancy left her with a hiatal hernia as a result of the medical steps taken to try to save the baby. She has also dedicated much time to amfAR, The Foundation for AIDS Research, which was co founded by Taylor. In 2007, she stated in an interview with Palm Springs Life: "AmfAR is important to me because I've lost so many friends that I knew [to AIDS]". In 1994, she recorded the Kander & Ebb tune "The Day After That" and donated the proceeds to AIDS research. The same year, she performed the song in front of thousands in Central Park at the 25th anniversary of the Stonewall riots.

Фильм

Жыл Атауы Режиссер Рөл Ескертпелер
1949Жақсы жазғы уақыттаРоберт З. ЛеонардҚызы Аталымы көрсетілмеген
1954Ұзын, ұзын трейлерВинсент МиннеллиКішкентай қыз Той сахналары өшірілді
1968Чарли БублзАльберт ФинниЭлизаЖұптық фильм Гене Сакс Go Go Биші Аталымы көрсетілмеген
1969Стерильді CuckooАлан Дж. ПакулаМэри Энн "Пуки" АдамсҮздік әйел актер сыйлығына ұсынылды
1970Маған сүйесің деп айт, Джуни МунОтто ПремингерДжуни Мун
1972КабареБоб ФосcСали Боулз Үздік әйел актер сыйлығын жеңіп алды
Озге оралу сапары Хэл СатерлендДорти Гейл Дауысы
1974Бұл осылай!Джек Хейли кіші Жүргізуші
1975Сәтті әйелСтенли ДоненКлэр
1976Үнсіз фильмМел Брукс Өзі Камео
Уақыт мәселесі Винсент МиннеллиНина
1977Жаңа Йорк, Жаңа ЙоркМартин СкорсезеФрансин Эванс
1981АртурСтив ГордонЛинда Маролла
1982Комедия короліМартин Скорсезе Өзі Сахналар өшірілді; картоннан қиылған бейне ретінде пайда болады
1984Мупеттер Манхэттенді жаулап аладыФрэнк Оз Камео
1985Бұл би!Джек Хейли кіші
1988Полицияны жалға алуДжерри ЛондонДелла Робертс
Артур 2: Тастағыда Буд ЙоркинЛинда Маролла Бах
1991Басқыштан секіруЛьюис ГилбертМэвис Тернер
2006Огайодағы ОhБилли КентАлисса Дону
2010Секс және қала 2Майкл Патрик Кінг Өзі Камео
2019ХалстонФредерик Ченг

Теледидар

Жыл Атауы Роль Ескертпелер
1956 Ford Star Jubilee Өзі CBS телеарнасындағы алғашқы толық масштабты түсті хабар
1960 Hedda Hopper's Hollywood Минелли "Somewhere Over The Rainbow" әнін орындайды
1963 The Judy Garland Show 3 және 15-ші бөлімдер ("Джуди Гарландтың Рождестволық арнайы бағдарламасы")
1964 Mr. Broadway Минни Бөлім: "Сатуға қойылған сонат"
Джуди мен Лиза Палладиумда Өзінің жеке теледидарлық арнайы бағдарламасы, Джуди Гарландпен бірге
1965 The Dangerous Christmas of Red Riding Hood Теледидарлық арнайы бағдарлама
1967 Woody Allen Looks at 1967
1968 That's Life Хатшы Бөлім: "Рождество қарсаңында"
1970 Liza Өзінің жеке теледидарлық арнайы бағдарламасы
1972 Liza with a "Z": A Concert for Television Теледидарлық концерт
1974 Love from A to Z Чарльз Азнавурмен бірге теледидарлық арнайы бағдарлама
46th Academy Awards Ашылу нөмірін орындады
1979 The Muppet Show Бөлім: "Лиза Минелли"
1980 Goldie and Liza Together Голди Хоунмен бірге теледидарлық арнайы бағдарлама
An Evening with Liza Minnelli Теледидарлық арнайы бағдарлама
1984 Faerie Tale Theatre Принцесса Алесия Бөлім: "Принцесса мен бұршақ"
1985 A Time to Live Мэри Лу Вейсман Телефильм
1986 Liza in London Өзі Теледидарлық арнайы бағдарлама
1987 Minnelli on Minnelli: Liza Remembers Vincente Документалды фильм
1988 Sam Found Out: A Triple Play Теледидарлық арнайы бағдарлама
1989 Frank, Liza & Sammy: The Ultimate Event Фрэнк Синатра мен Сэмми Дэвис-младшиймен бірге теледидарлық арнайы бағдарлама
1992 The Freddie Mercury Tribute Concert Теледидарлық арнайы бағдарлама
Liza Live from Radio City Music Hall
1993 Liza and Friends: A Tribute to Sammy Davis Jr.
1994 Parallel Lives Стиви Меррилл Телефильм
1995 The West Side Waltz Кара Варнум
1999 Jackie's Back Өзі Камео; Телефильм
2003–05 2013 Arrested Development Люсиль Аустеро 21 бөлім
2006 Law & Order: Criminal Intent Бет Харнер Бөлім: "Маскарад"
2009 Drop Dead Diva Лили Уэллс Бөлім: "Мені жұптастыр"
2013 Smash Өзі Бөлім: "Төлсұрау кеші"
2022 94th Academy Awards Өзі – Қосымша жүргізуші Леди Гагамен бірге "Үздік фильм" номинациясын табыс етті

Театр

Жыл Атауы РөлОрын 1961Сіздің осында болғаныңызды тілеймінБалет солисіКейп Код мелодия шатыры, МассачусетсМаған ертіп кетМюриелГүл барабан әнінің хоры1961–62Анна Франк күнделігіАнна ФранкСкарсдейл орта мектебі, Скарсдейл, Нью-Йорк және Израиль гастролі1963Ең жақсы қадам алғаЭтель Хофлингер 73-ші сахна, Бродвейден тыс1964Карнавал!ЛилиҚағаз фабрикасы театры, Нью-ДжерсиУақытты тоқтатып, ЖәндіккеЖәндікБукс округі театры, ПенсильванияФантастиктерЛуизаАҚШ Ұлттық гастролі1965Қызыл қатерФлораАлвин театры, Бродвей1966Пижама ойыныБейб УильямсАҚШ Ұлттық гастролі1974ЛизаӨзі (бір актрисалық шоу)Қысқы бақ театры, Бродвей1975ЧикагоРокси Харт46-шы көше театры, Бродвей: Гвен Вердонның орнына қойылды1977–78АкцияМишель КрейгМаджестик театры, Бродвей1978Енді сіз кімсіз немесе еңбек еттіңіз бе?Хабар оқушы (эпизодтық рөл)Променада театры, Бродвейден тыс1978–79Үкі және мысықШағын әңгімешіМеетрополитен опера үйі, Нью-Йорк қаласы1984Мұз шанағыАнгелМартин Бек театры, Бродвей1994Махаббат хаттарыМелисса ГарднерКоконат Гроув театры, Флорида1997Виктор/ВикторияВиктория ГрантМаркиз театры, Бродвей: Джули Эндрюс демалысының кезінде ауыстырылды1999–2000Миннелли Миннелли туралы: Сарайда тікелей эфирдеӨзі (бір актрисалық шоу)Сарай театры, Бродвей2008–09Лиза сарайдаӨзі (бір актрисалық шоу)2013Лиза және АланӨзі Таун Холл, Бродвей

Құрметтер

1991 жылы сахналық өнерге қосқан үлесі үшін Миннелли Голливудтағы Даңқ аллеясында, 7000 Голливуд бульварында жұлдызға ие болды.

Марапаттар мен ұсыныстар

Жыл Сыйлық Санаты Номинацияланған туынды Нәтиже Ref.1969 «Оскар» сыйлығы Ең үздік әйел актриса «Стерильді көкек» 1972 «Кабаре» 1973 Primetime Emmy Awards Вариет бағдарламасындағы ең үздік өнер көрсету «A Royal Gala Variety Performance» 1980 Ең үздік вариет бағдарламасы «Liza with a Z» 1980 «Голди және Лиза бірге» 1987 Ең үздік ақпараттық арнайы бағдарлама «Minnelli on Minnelli: Liza Remembers Vincente» 1993 Вариет бағдарламасындағы ең үздік өнер көрсету «Liza Minnelli: Live from Radio City Music Hall» 1965 Tony Awards Музыкалықтағы ең үздік әйел актриса «Flora the Red Menace» 1974 Арнайы Tony сыйлығы «Liza at the Winter Garden» 1978 Музыкалықтағы ең үздік әйел актриса «The Act» 1984 «The Rink» 2009 Ең үздік арнайы театрлық шара «Liza's at The Palace» 1990 Grammy Awards Grammy Legend Award Лиза Минелли 1997 Ең үздік дәстүрлі поп-вокал «Gently» 2010 «Liza's at The Palace!»