Уильям Хэлкроу: 20 ғасырдың көрнекті инженері және соғыс кезеңіндегі еңбектері
William Halcrow
Уильям Хэлкроу – көрнекті британ инженері, 20-ғасырдағы туннельдерді жобалаудағы сардар, 2-дүниежүзілік соғыстағы жобаларымен танылды. Биографиясы, жобалары туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Уильям Холкроу (4 шілде 1883 – 31 қазан 1958) – 20 ғасырдағы ең көрнекті британдық азаматтық инженерлердің бірі, әсіресе туннельдерді жобалау және Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі жобалардағы шеберлігімен әйгілі болған.
Sir William Halcrow (4 July 1883 – 31 October 1958) was one of the most notable English civil engineers of the 20th century, particularly renowned for his expertise in the design of tunnels and for projects during the Second World War.
Алғашқы жылдар
Халкроу Бшопвермут қаласында, Сандерлендте (9 Шекспир террасасында) Сандерлендте кең теміржол және порты құрылыстары жүргізіліп жатқан кезде дүниеге келді. Ол 1900 жылдардың басында Лондонға негізделген PW және CS Meik фирмасына шәкірт ретінде қабылданды (аймаққа байланысты, инженер ағайынды Патрик Мейк пен Чарльз Мейк те Бшопвермутте туған). Оның алғашқы жобаларының бірі – Шотландияның Батыс Жоғарғы Жерлеріндегі Кинлохлевен гидроэлектрлік стансасы, онда ол инженердің көмекшісі болып жұмыс істеді. 1910 жылы ол шетелде тәжірибе алу үшін фирманы тастап кетті (Сингапурдағы Король Георг V догының құрылысында жұмыс істеді). Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Шотландияда ол Инвергордон теңіз базасының құрылысын және Оркней аралдарындағы Скапа-Флоудың қорғанысын басқарды.
Halcrow was born in Bishopwearmouth, Sunderland, (at 9 Shakespeare Terrace) at a time when Sunderland was the site of extensive railway and harbour developments. He joined the London based firm of PW and CS Meik as a pupil (coincidentally, engineering brothers Patrick Meik and Charles Meik were also born in Bishopwearmouth) in the early 1900s and one of his earliest projects was the Kinlochleven hydroelectric scheme in the Western Highlands of Scotland, where he worked as assistant resident engineer. In 1910 he left the firm to gain overseas experience (working on construction of the King George V Dock in Singapore). During World War I, back in Scotland, he was in charge of the construction of the Invergordon naval base and for defences at Scapa Flow in the Orkney Islands.
Локхабер
Сингапурға қысқа қайсып жұмыс істегеннен кейін, ол Жохор-Сингапур тас жолында (шамамен 1919 жылы) жұмыс істеді, содан кейін Чарльз Мейкпен қайта бірігіп, Лохабер гидроэлектр станциясының жобасын жасауға кірісті. 1923 жылы Мейк қайтыс болғаннан кейін, осы ауқымды жобаны (Бен-Невис тау массивінің солтүстік жиегінен 5 метр диаметрлі және 24 километрлік басты туннельді қазу, сондай-ақ бірнеше бөгеттер мен су сақтағыштарды салуды қамтиды) аяқтау Халкроудың міндетіне жүктелді; сол жылы фирма CS Meik and Halcrow деп атау өзгертті.
After a brief return to Singapore to work on the Johor–Singapore Causeway (c.1919), he returned to rejoin Charles Meik and work on the design of the Lochaber hydroelectric scheme. When Meik died in 1923, the delivery of this ambitious project (which involved boring a main tunnel 5m in diameter and 24 km long under the northern edge of the Ben Nevis massif, and creating a series of dams and reservoirs) was left in Halcrow's hands; that same year, the firm was renamed CS Meik and Halcrow.
Соғыс кезіндегі ерліктері
Оның жауапкершілігі Уайтхолл астындағы туннельдерге және пошта мен телекоммуникациялық туннельдерге дейін жеткен. Лохаберде алған білімі Екінші дүниежүзілік соғыс жақындаған кезде және көлік органдары Лондон метрополитенін су басудан қорғауға тырысқанда ең құнды болып шықты. Ол сондай-ақ терең әуе шабуылына қарсы баспаналарды жобалауға көмектесті, олардың сегізін Гудж-стрит метро станциясы сияқты қолданыстағы станцияларға қоса берді (онда 1944 жылы Нормандияға D күні шабуылын басқару үшін генерал Эйзенхауэр қолданған сигнал орталығы орналасқан). Халкроудың тәжірибесі сондай-ақ Уэльстің солтүстігіндегі Манод тақта тасы карьеріндегі дайындық жұмыстарына қолданылды, ол Лондонның Ұлттық галереясынан алынған құндылықтарды жаудың әуе шабуылынан қорғау үшін пайдаланылды. Оның фирмасы сондай-ақ D күнінен кейін Францияның солтүстігінде қолданылған Мулбери портына арналған темір бетон қабырғаларды жобалауға қатысты, ал оның бөгет салу туралы білімі Барнс Уоллиске 1943 жылғы шілдедегі танымал "Шастиз" операциясы немесе "Бөгет бұзушылар" шабуылында қолданылған "секіретін бомбаны" жетілдіруге көмектесті.
His responsibilities extended to tunnels under Whitehall and tunnels for the Post Office and telecommunications. The knowledge he had gained at Lochaber was to prove invaluable as the Second World War approached and the transport authorities sought to protect the London Underground system from flooding. He also helped design deep air raid shelters, eight of which were attached to existing stations such as Goodge Street tube station (which also housed a signals centre used by General Eisenhower to direct the D Day landings in Normandy in 1944). Halcrow's expertise was also used in preparatory works at the Manod slate quarry in north Wales, used to keep treasures from the National Gallery, London safe from enemy air raids. His firm was also involved in designing the reinforced concrete caissons used for the Mulberry Harbours employed after D Day in northern France, while his knowledge of dam construction was used by Barnes Wallis to help perfect the 'bouncing bomb' used in the famous Operation Chastise or Dam Busters raids of July 1943.
Бейбіт уақыттағы кеңею
Соғыстан кейін Халкроудың назары қайтадан Шотландияға ауды. Алюминий өндіру үшін қуат өндірудің орнына, Солтүстік Шотландияның Гидроэлектрлік Кеңесі халық тұтынуы үшін қуат өндіруге арналған гидроэлектрлік схемалардың жаңа буынын ұсынды. 1947 жылы басталған Глен Аффрик схемасы ең ірісі болды, бірақ Глен Гарри және Глен Мористон сияқты көршілес су алаптарында да әсерлі жобалар болды – соңғысында Ұлыбританиядағы алғашқы жер асты электр станцияларының бірі орналасқан, сондай-ақ Стратфаррар және Килморак. Уэльсте Халкроу фирмасының назары сумен жабдықтау жобаларына да аударылды. 1952 жылы ашылған Клервен тоғаны, кейіннен Клайведог тоғаны, Англияның Батыс Мидлендс аймағының қалаларын және кенттерін сумен қамтамасыз етуге арналған су қоймаларын құруға көмектесті. Халкроу сонымен қатар Ұлыбритания үкіметін Оксфордширдегі Уоллингфордта гидравликалық зерттеулер зертханасын құруға ықпал етті, ал оның әріптестері Поттерс Барда (1955) және бұрынғы Вудхед туннелінде (1954) теміржол туннельдерін жобалап, Лондонның орталығындағы жаңа Виктория желісінің метро желісін салу жұмыстарын бастады. Шетелде Халкроу компанияны Гана, Ливия және Мозамбиктегі жолдар, көпірлер мен порстардан бастап, Венесуэладағы тоғандарға және Буэнос-Айрестегі электр станциясына дейін кең ауқымды инженерлік жобаларға жетекшілік етті.
After the war, Halcrow's attention once again turned to Scotland. Instead of generating power for aluminium production, the North of Scotland Hydro Electric Board proposed a new generation of hydroelectric schemes to generate power for public consumption. The Glen Affric scheme, started in 1947, was the biggest, but there were equally impressive projects in neighbouring catchments such as Glen Garry and Glen Moriston – the latter including one of the first underground power stations in the UK – and Strathfarrar and Kilmorack. In Wales, the Halcrow firm's attention also turned to water supply projects. The Claerwen dam opened in 1952 and, later, the Clywedog dam, helped create reservoirs to supply the towns and cities of the English West Midlands. Halcrow was also instrumental in persuading the UK government to set up a hydraulics research laboratory at Wallingford in Oxfordshire, while his colleagues were designing railway tunnels at Potters Bar (1955) and the earlier Woodhead Tunnel (1954) and starting work on the new Victoria line underground line beneath central London. Overseas, Halcrow led the company to work on a wide range of engineering projects, from roads, bridges and harbours in Ghana, Libya and Mozambique to dams in Venezuela and a power station in Buenos Aires.
Халкроу мұрасы
1944 жылы Халкроу рыцарь атағына ие болды, ал 1946 жылы Азаматтық инженерлер институтының президенті болып сайланды. Ол 1950 жылдардың соңында зейнетке шығып, 1958 жылы Кенттегі Фолкстонда қайтыс болды. 1941 жылы WT Halcrow and Partners, ал 1944 жылы Sir William Halcrow and Partners деп аталған фирма 21-ші ғасырдың басында Halcrow Group Limited деп белгілі болды. 2011 жылдың 10 қарашасында фирма американдық CH2M Hill консультациялық компаниясымен сатып алынды; 2017 жылы CH2M компаниясы Jacobs Engineering Group компаниясымен сатып алынды.
Halcrow was knighted in 1944, and elected as President of the Institution of Civil Engineers in 1946. He retired in the late 1950s and died in Folkestone, Kent in 1958. The firm, renamed WT Halcrow and Partners in 1941 and Sir William Halcrow and Partners in 1944, was known in the early 21st century as Halcrow Group Limited. On 10 November 2011, the firm was acquired by the American consultant CH2M Hill; in 2017 CH2M was acquired by Jacobs Engineering Group.