Кіріспе

Лондондық қалалық электр пойыздары станциясы

New Cross Gate – Лондон қаласының Нью-Кросс ауданындағы теміржол станциясы. Брайтон басты желісі мен Лондондық қалалық электр пойыздары желісінде орналасқан. Бұл станция New Cross станциясынан шамамен батысқа қарай орналасқан. Travelcard аймағының 2-аймағында орналасқан және Лондондық қалалық электр пойыздарымен басқарылады.

Тарих

1830 жылдардағы Англияның теміржол дамуы екі бәсекелес компанияның осы аймақтағы жолдарды салуына әкелді. Біріншісі, Лондон және Кройдон темір жолы (L&CR), 1839 жылы Хатчамға жақын Нью-Кросс-роудта станция ашты. Екіншісі, Оңтүстік-Шығыс темір жолы (SER), 1849 жылы Нью-Кростың ортасында, Амершем Уэй маңында станция ашты. 1923 жылдың 1 қаңтарында екі станса да Оңтүстік темір жолының меншігіне өткеннен кейін, бұрынғы L&CR стансасы 1923 жылдың 9 шілдесінде New Cross Gate деп қайта аталды. 19 ғасырда Нью-Кросс (Гейт) Оңтүстік Лондон желісі, Шығыс Лондон желісі және Бриклайерс Армс желісінің Брайтон басты жолынан бөлініп шығатын маңызды түйіскезекке айналды.

Лондон және Кройдон темір жол станциясы

Бастапқы станция ресми түрде 1839 жылдың 1 маусымында Лондон және Кройдон темір жолымен ашылды және 1839 жылдың 5 маусымында толыққанды жұмыс істеуге кірісті. Ол компанияның басты жүк терминалы және локомотивтерді жөндеу шеберханасы болуы жоспарланған. 1841 жылдың шілдесінде желі (бірақ станция емес) Лондон және Брайтон темір жолы тарапынан да пайдаланылды. Лондон және Кройдон және Лондон және Брайтон компаниялары 1846 жылдың шілдесінде бірігіп, Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау темір жолын (LB&SCR) құрды. 1847 жылдың ақпан және мамыр айлары аралығында Нью-Кросс станциясы L&CR енгізген атмосфералық жылжыту жүйесінің солтүстік терминалы болды, бірақ сол айдың соңында жаңа компания бұл жүйеден бас тартты.

Лондон Брайттон және Оңтүстік жағалау темір жол станциясы

1847 жылдың 1 қазанында жаңадан құрылған LB&SCR ескі Нью-Кросс станциясын жапты да, оны солтүстікке қарай 0,25 миль қашықтықтағы Колд-Блоу-Лейн станциясымен алмастыруға тырысты, бұл SER-дің жоспарланған Солтүстік Кент желісінен жолаушыларды тарту мақсатында жасалды. Бірақ бұл әрекет сәтті болмады және көп жергілікті сынға ұшырады. Сондықтан 1849 жылдың 1 мамырында LB&SCR Нью-Кросс станциясын бастапқы орнында қайта құрып, қайта ашты. Демек, қазіргі станция 1849 жылдан бастау алады, бірақ 1858 жылы Брайтон магистральдық желісін кеңейту үшін (төрт жолға дейін жеткізу үшін) қайтадан жаңартылды. 1869 жылы Шығыс Лондон темір жолы Уайтчепелге дейін жаңа желіні ашқанда станция тағы да қайта құрылды. 1928 жылы Оңтүстік темір жолы үшінші рельс жүйесін қолданып, станция арқылы өтетін желіні электрлендірді, алайда көптеген пойздар 1932 жылы Брайтон магистральдық желісі электрленгенге дейін бумен жүріп тұрды.

Шығыс Лондон темір жол станциясы

1869 жылдың 7 желтоқсанында Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау темір жолы станциясының қасында Шығыс Лондон темір жолы қызметі үшін жеке станция ашылды. 1886 жылдың 1 қыркүйегінде қызметтер LB&SCR станциясына ауыстырылғаннан кейін жабылды. Жабылудан кейін көп ұзамай станция бұзылып, оның жері қосымша теміржол жолдарына пайдаланылды.

Шығыс Лондон темір жолы

Шығыс Лондон темір жолы (ELR) теміржол компанияларының консорциумына тиесілі болды. Жолаушылар тасымалын LB&SCR Кройдон мен Ливерпуль көшесі арасында, ал 1884 жылдан бастап Нью-Кросс (Гейт) мен Шордич арасындағы District Railway жүзеге асырды. LB&SCR қызметтері 1913 жылғы 31 наурызда тоқтатылды, сол кезде желі төртінші рельс жүйесі арқылы электрлендірілді және барлық жолаушылар тасымалын Метрополитен темір жолы жүргізді. ELR ашылған кезде 1869 жылы LB&SCR станциясының қасында жеке ELR станциясы салынды. Ол 1876 жылы жабылып, пойыздар LB&SCR станциясына бағытталды. 1884 жылы қосымша Метрополитен District Railway қызметтері үшін қайта ашылды, бірақ екі жылдан кейін қайта жабылды. ELR станциясы шамамен 1900 жылы бұзылып, оның орны қосымша жолдарға пайдаланылды. 1933 жылы Метрополитен темір жолын Лондон жолаушылар тасымалы басқармасы (London Passenger Transport Board) қабылдады, ол қызметтерді Лондон көлігінің Метрополитен желісінің бір бөлігі ретінде іске қосты. London Transport компаниясы Transport for London (TfL) компаниясымен алмастырылды.

Жүк жүгі

Лондон және Кройдон Нью-Кросс станциясын жүк тасымалы үшін Лондондық терминал ретінде пайдалануды жоспарлады, себебі станция Гранд Суррей каналына ыңғайлы жақын орналасқан болатын. Сондықтан, олар осы мақсатта кеңейтілген тұйық жолдарды (сайдангтарды) салды. 1849 жылдан кейін аймақтағы басты жүк тасымалдау орталығы Бриклайерс Армс учаскесіндегі Уиллоу Уолкке көшірілді, бірақ тұйық жолдар вагондарды сақтау үшін қолданыла берді. 1871 жылғы Ordnance Survey картасында станцияның солтүстігіндегі, басты жолдың батыс жағында үлкен вагондар сарайы бейнеленген, алайда бұл 1894 жылғы картада көрсетілмеген. Оның орнына 1894 жылы жолдың шығыс жағында вагондар мен локомотивтердің біріктірілген сарайы салынды, бірақ ол 1906 жылы жабылды. Лондон арқылы жүк тасымалын Ұлы Шығыс темір жолы жүзеге асырды, ол 1870-жылдардан бастап осы жерде өз тауар депосын ұстады. Бұл қызметтерді 1923 жылдан бастап Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы, ал 1948 жылдан кейін Британ темір жолдарының Шығыс бөлімі жалғастырды. Олар 1962 жылы тоқтатылды.

Локомотив қоймалары мен жөндеу цехтары

L&CR 1839 жылы мұнда локомотивтер паркін және локомотивтерді жөндеу шеберханасын ашты, оның біріншісі әсіресе жиі апаттарға ұшыраған. Алғашқы ғимарат, ең алғашқы дөңгелек ғимараттардың бірі, 1844 жылы өртеніп кетті. 1845 жылы оның орнына жаңасы салынды, ал 1848 жылы LB&SCR салған тік сарай 1863 жылғы қазан айындағы дауылда қирады. LB&SCR 1863 және 1869 жылдары тағы екі ғимарат салды. 1882 жылы екінші (1845 жылғы) Кройдон локомотивтер паркі тозығы жетіп, сол жылы жаңа паркімен ауыстырылды, оның шатыры 1929 жылға дейін Оңтүстік теміржолы (SR) тарапынан қайта жаңартылды. Әртүрлі локомотивтер парктері 1930 жылдары Норвуд тоғысында жаңа құрылыстармен байланысты қайта ұйымдастыру жоспарының аясында бұзыла бастады, бірақ соғыс басталғандықтан олар 1947 жылға дейін ресми жабылмады және 1951 жылға дейін локомотивтерді тіреуге пайдаланылды. Олар 1957 жылы жөндеу шеберханаларымен бірге бұзылып, электрлі пойыз құрамаларын сақтауға арналған қосымша жолдармен алмастырылды.

Лондонның жер асты

Шығыс Лондон желісі 2007 жылдың 22 желтоқсанында жабылды және 2010 жылдың 27 сәуірінде жаңа Лондон жерүсті жүйесінің бір бөлігі ретінде қайта ашылды. Темза өзенінің астындағы туннельді жөндеу жұмыстарына байланысты қызмет 1995 және 1998 жылдар аралығында да жабылды. Шығыс Лондон желісінің кеңейтілуіне Нью-Кросс-Гейттен солтүстікке қарайғы эстакада салу кірді, бұл пойыздарға Батыс Кройдоннан тікелей келуге мүмкіндік берді, сондай-ақ жақын жерде пойыздерді техникалық қызмет көрсету орталығы салынды. 1-ші платформа және оған іргелес келегі (оңтүстікке қарай) жаңартылды, содан кейін желі New Cross Road көшесінің астынан өтіп, төменгі баяу келегімен бірікті. LO қызметтері 2010 жылдың 23 мамырына дейін осы жерде аяқталды, содан кейін қызметтер оңтүстікке қарай ұзартылды. Лондон жерүсті жүйесінің қызметтері басталар кезде барлық платформаларға билеттік бақылау кедергілері орнатылды.

Бейкерлу желісінің кеңейтілуі

TFL осы бекетте Бейкерлу желісін ұзарту аясында болашақта Лондон метросының қызметтерін ұсынды. TFL мәлімдемесіне сәйкес, қаржыландыру жеткілікті болса, құрылыс 2023 жылы басталып, қызметтер 2028/29 жылдары іске қосылады.

Байланыстар

Лондон автобустарының 21, 53, 136, 171, 172, 177, 321, 436, 453 және түнгі маршруттары N21, N53, N89, N136 және N171 станцияға қатынайды.

Апат

1899 жылдың 7 тамызында "Терьер" No.59 Чим локомотивімен сүйреп келген пойыз станцияға жақымдағандағы сигналдарды өткізіп жіберген машинист салдарынан "Гладстоун" No. 199 Самуэль Лэйн локомотивімен соқтығысты. Нәтижесінде он бес адам жарақаттанды.