Клод Мысық және екі алып егеуқырдың оқиғасы

Кіріспе

Warner Bros. театрлық мультфильм кейіпкері

Клод Мысық – Warner Brothers студиясының Looney Tunes және Merrie Melodies мультфильмдер сериясындағы анимациялық кейіпкер.

Кейіпкердің өмірбаяны

Клод Кэт кейіпкерінің бастауы 1943-1946 жылдар аралығында аниматор Чак Джонс қолданған бірнеше басқа мысық кейіпкерлерінде жатыр. Бұл мысықтар көбінесе сыртқы түрі мен мінезі жағынан ұқсас, қара түсті жүні және алаңдаушы мінезімен ерекшеленді. Мысалы, 1943 жылғы «Аристо мысық» фильмінде Джонс аты аталмаған мысығын миды манипуляциялайтын Хьюби мен Берти есімді екі тышқанға қарсы қойды. 1943 жылғы «Fin'n Catty» фильмінде де сол мысық су және алтын балықты пайдаланып, Сильвестр мен Твити стилінде манипуляция жасайды. Ол сондай-ақ «Иісті кішкентай» (1945; Пепе Ле Пьюдің дебюті) және 1946 жылғы «Жырақтап сыңғырлау» фильмінде пайда болды (Клодтың бұл ерте нұсқасы 1949 жылы ресми қайта жасалғанға дейін Хьюби мен Бертимен соңғы рет көрінді). Джонс невротикалық мысықты 1949 жылғы «Мысық құлатушылар» фильмі үшін қайта жасады (мүмкін, оны Фриз Фреленгтің танымал мысығы Сильвестрден ажырату үшін). Бұл қысқаметражды фильм – тағы бір Хьюби мен Бертинің басты рөлдегі туындысы, бірақ бұл жолы олар қарсыласатын антагонист – Клод, ол болашақтағы барлық мультфильмдердегідей сары түсті, қызыл шашы және ақ құрсақты (оның нақты белгілері мультфильмнен мультфильмге өзгеретін). Бұл, болашақтағы барлық Клод Кэт мультфильмдеріндегідей, Джонстың кейіпкерге мұқият назар аударғанын көрсетіп тұр. Клод – жүйкелі және жалқау жануар. Оның үйін манипуляциялық Хьюби мен Берти тышқандарынан қорғау әрекеті сәтсіз аяқталады, өйткені кеміргіштер оны мазақтап, терезелерге пейзаж суреттерін және аквариумды қойып, жиһаздарды төбеге шегелейді. Джонс 1950 жылғы «Гипохондрик мысық» фильмінде Клодты тағы бір рет тышқандармен кездестірді. Бұл жолы шағын Макиавеллилер невротикалық Клодты өлімін айтты. Клод 1951 жылғы «Шырша ұстағыштар» және 1952 жылғы «Мысық жылыну» фильмдерінде тағы да тышқандармен бетпе-бет келді. Джонс 1950 жылғы «Екеуі тым көп» фильмінде Клодтың мінезіне тағы бір ерекшелік қосты. Мұнда Клодты Клодтың иелері жаңадан асырап алған Фриски Паппи есімді кішкентай итті қорқытады. Алайда, басты тақырып – қызғану, өйткені Клодтың бұзушыны қуу әрекеті мысықтың өте қайтақ болуына байланысты қайта-қайта сәтсіз аяқталады – әдеттегі көрініс Клодтың үстіне секіріп, қорқыныштан дірілдеп, төбеге жабысуы, ал иттің оның артынан ойыншықтап келіп, қабақтап қоюы. Ақырында, Клод Фрискидің артына тығылып, қабақтап, иттің үстіне секіріп, төбеге жабысып, қорқыныштан дірілдеуіне себеп болады. Джонс 1952 жылғы «Терьерге шалдыққан» және 1954 жылғы «Қабақтап тұрма» фильмдерінде (соңғысында Твититің эпизодық рөлі бар) сценарийді аздап өзгертті. Болашақтағы мультфильмдерде Джонс Клодты үнсіз жамандық жасаушы ретінде бейнеледі, ол әлі де өзінің барлық невроздарына ие. Кейіпкердің эволюциясының бұл кезеңі 1954 жылғы «Мысықтардың құрылысы» және 1958 жылғы «Мысықтардың қастығы» фильмдерінде жақсы көрінеді. Бірінші мультфильмде Клод иесін Марк Антоний есімді үй жануарының қымбат мысық Пассифутты жеуге тырысып жатқанына сендіреді. Марк Антоний үйден қуылды, бұл Клодқа үйді толық бақылауға мүмкіндік берді; бірақ Марк Антоний мысықты алдап, оған қылмыстарын мойындаған құжатқа қол қоюға мәжбүр болғанға дейін. Екінші мультфильмде ұқсас, аты аталмаған мысық кейіпкері бар. Клодтың соңғы мультфильмі 1962 жылғы «Луврге қайта кел!» фильмінде түсірілді, онда ол Пепе Ле Пьюдің қорлауына ұшыраған Пенелопа Пуссикатты жақсы көретін Пьер есімді француз мысығы ретінде бейнеленген. Клодтың рөлін үнқоюшы актер Мел Бланк Марвин Марсианға ұқсас ерекше, тұншықтырған дауыспен сомдады.

Claude Cat had his origins in several other cat characters used by animator Chuck Jones from 1943 to 1946. These cats were mostly similar in appearance and temperament, with black fur and anxious personalities. For example, in the 1943 film The Aristo Cat, Jones paired his unnamed cat against the mind manipulating mouse duo, Hubie and Bertie. In the 1943 film Fin'n Catty, the same cat has a manipulation with water and a goldfish in the style of Sylvester and Tweety. He also appeared in Odor able Kitty (1945; the debut of Pepé Le Pew), and in the 1946 film Roughly Squeaking (this early version of Claude was his last appearance with Hubie and Bertie before his official redesign in 1949). Jones redesigned the neurotic feline for the 1949 film Mouse Wreckers (perhaps to distinguish him from Friz Freleng's popular puss, Sylvester). The short is another Hubie and Bertie vehicle, only this time, the antagonist they antagonize is Claude, drawn as he would appear in all future cartoons: yellow, with a red shock of hair and a white belly (his exact markings, however, would vary from cartoon to cartoon). In this, as in all future Claude Cat cartoons, Jones' careful attention to personality is easily evident. Claude is a nervous and lazy animal. His attempts to protect his home from the manipulative mice Hubie and Bertie prove futile as the rodents torment him by (among other things) putting upside down and sideways landscape paintings and an aquarium in the windows or by nailing the furniture to the ceiling. Jones set the mice on Claude once more in the 1950 film The Hypo Chondri Cat. This time, the miniature Machiavellis convince the neurotic Claude that he is dead. Claude would run afoul of the mice once more in 1951's Cheese Chasers and against another mouse duo in Mouse Warming in 1952. Jones added another idiosyncrasy to Claude's id in another 1950 film, Two's A Crowd. Here, Claude is scared out of his mind by a diminutive dog named Frisky Puppy, newly adopted by Claude's owners. The main theme, however, is jealousy, as Claude's attempts to oust the intruder repeatedly fail due to the cat's intense cowardice a running gag has Claude repeatedly leaping up and clinging to the ceiling, shivering in fear, after the puppy playfully comes up behind him and barks. At the end, however Claude gets revenge by sneaking up behind Frisky and barking, causing the puppy to leap up and cling to the ceiling, also shivering in fear. Jones repeated the scenario with slight variations in Terrier Stricken in 1952 and No Barking in 1954 (the latter featuring a cameo by Tweety at the end). In future cartoons, Jones recast Claude as a silent villain, still possessing his full set of neuroses. This stage of the character's evolution is best exemplified by the 1954 film Feline Frame Up and in the 1958 film Cat Feud. In the first cartoon, Claude convinces his owner that fellow pet Marc Antony is trying to eat the precious kitten Pussyfoot. Marc Antony is tossed out, allowing Claude the run of the house; that is, until Marc Antony outwits the cat and makes him sign a confession admitting to his crimes. In the second cartoon that contains a similar, unnamed, cat character. Claude's final cartoon was in 1962's Louvre Come Back to Me! where he is depicted as a French cat (named Pierre) that loved Penelope Pussycat, when he is insulted by Pepé Le Pew. Claude was played by voice actor Mel Blanc using a quirky, strangulated voice similar to that of Marvin the Martian.

Кейінгі пайда болуы

Клод Кэттің бір нұсқасы 1988 жылғы «Кім Роджер Раббитті кінәлады» фильміндегі «Акменің қоштасу рәсімі» өшірілген сахнасында эпизодтық рөлде пайда болуы жоспарланған. Ол Каспер қоштасу рәсіміне келгенде қорқып, басқа анимациялық кейіпкерлермен бірге көрінеді. Клод «Тинни Тунз Адвенчерс» телесериалының «Мистер Популярдың салқын қағидалары» атты эпизодында пайда болады. Клод 1996 жылғы «Space Jam» фильміндегі баскетбол ойынының көрермендерінің бірі ретінде пайда болады. 2006 жылғы «Бах, Хамдак! Looney Tunes Рождествосында» Клод Кэт Рождествоға қарай үйіне бара жатқан Lucky Duck Superstore қызметкері ретінде шағын эпизодтық рөлде көрінеді. Клод «The Looney Tunes Show» ашылуында қысқаша пайда болады. Клод «New Looney Tunes» телесериалының бірнеше эпизодында Джон Кассир дауысымен пайда болады. Клод Хьюби мен Бертимен бірге «Looney Tunes Cartoons» мультсериалының «Frame the Feline» атты қысқаметражды фильмінде де пайда болады, оны Эрик Бауза дауыстаған.