Кіріспе
Бұл Мичиган штатының Детройт қаласының әкімдерінің тізімі. Қаланың қосылу тарихы туралы толық ақпарат алу үшін Детройт тарихына қараңыз. Қазіргі әкім – Майк Дагган, ол 2014 жылдың 1 қаңтарында қызметке кірісті.
This is a list of mayors of Detroit, Michigan. See History of Detroit, for more information about the history of the incorporation of the city. The current mayor is Mike Duggan, who was sworn into office on January 1, 2014.
Детройттің атқарушы билігінің тарихы
Детройт тарихының ең басындағы кезеңінде ол әскери бекініс болды, ал атқару билігі алғаш француз, содан кейін британ әскери командирлерінің қолында болды. Детройт аймағы американдық әскерлердің бақылауына өткеннен кейін көп ұзамай азаматтық билік маңызға ие болды, ал атқару билігі тағайындалған шенеуніктерге, сайланған кеңестерге және сайланған лауазым иелеріне жүктелді. Бұл 1806–1809 жылдары, көбінесе рәсімдік сипаттағы мэрмен қысқа ғана кезеңді қамтыды. Детройттың қазіргі күшті мэрлік жүйесі 1824 жылғы қалалық жарғысымен белгіленді. 1824 жылдан 1857 жылға дейін мэрлер бір жылдық мерзімге сайланды; 1858 жылдан 1953 жылға дейін мерзім екі жылға ұзартылды, ал 1953 жылдан кейін мэрлердің өкілеттік мерзімі төрт жылды құрады.
Американың ертедегі басшылығы
1796 жылы Детройт американдықтарға өткен кезде полковник Жан Франсуа Хамтрамк Детройт қолбасшысы болып тағайындалды және ол 1803 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қалды. Детройттың алғашқы жергілікті басқаруы 1802 жылы қала болып құрылғанда орнатылды. Алғашқы құрылым қала басқаруы үшін сенімділер кеңесін қарастырды, оның төрағасы ең жоғары үкіметтік лауазым болды. 1802 жылдың 9 ақпанында тағайындалған Кеңестің алғашқы төрағасы Джеймс Генри болды. Генри сол жылдың соңында осы лауазымға сайланды. Келесі сайлаулар әр жылдың мамыр айында өтті, ал Сенімділер Кеңесінің төрағалары:
Соломон Сибли 1806 жылы Детройттің алғашқы қалалық жарғысын жасады және жарғы бойынша қаланың алғашқы мэрі болды. # Мэр Аты-жөні Лауазым Партия Ескертулер 1 Джон Р. Уильямс 1824–1825 Демократ Джон Р. Уильямс Қала жарғысын жазды және 1824 жылдан 1825 жылға дейін қайта құрылғаннан кейін алғашқы мэр болып қызмет етті. 2 Генри Джексон Хант 1826 Демократ Джонатан Кирсли 1812 жылғы соғыста қызмет етті және ауыр жарақаттан аяғы ампутацияланды. Ол 1819 жылы Детройтке көшіп келді және 30 жыл бойы мемлекеттік қаражатты қабылдаушы болып жұмыс істеді. Керсли екі рет мэр болды, 1826 жылы Генри Джексон Ханттың өлімінен кейін оның мерзімін толтыру үшін тағайындалды және 1829 жылы сайланды. Майор Джон Биддл 1792 жылы Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында, Пенсильванияның бұрынғы вице-президенті Чарльз Биддлдің ұлы болып дүниеге келді. Ол 1812 жылғы соғыс кезінде АҚШ армиясында болды және Детройт саясаты мен қоғамдық өмірінде белсенді болды. Ол АҚШ Өкілдер палатасына Мичиган аумағының делегаты болып қызмет етті. Оның жазғы сарайы "Уайндот" қазіргі Мичиган штатының Уайндот қаласына дейін кеңейтілді. Леви Кук Детройт және Мичиган үкіметінде көптеген лауазымдарда қызмет етті, соның ішінде Штат палатасының өкілі, Мичиган аумағының қазынашысы және 1832, 1835 және 1836 жылдары Детройт мэрі болды. Троубридж 1819 жылы 19 жасында Детройтке көшіп келді. 1820 жылы ол Льюис Касс басқарған экспедицияда қызмет етті, Касс оған қатты әсер етті, сондықтан Касс Троубриджді жеке хатшысы етті. 1821 жылы Троубридж АҚШ үкіметі мен Виннебаго және Меномини үндістері арасындағы келісімге қол қоюға көмектесті және кейіннен жергілікті үндістер бөлімінде хатшының көмекшісі болып тағайындалды. 1837 жылы ол Мичиган губернаторы лауазымына Виг партиясынан кандидат болып түсті және Стивенс Т. Мейсоннан жеңілді. 11 Эндрю Мак 1834 Демократ 1834 жылы мэр Чарльз Кристофер Троубриджтің мерзімінде холера эпидемиясы болды; эпидемия басылғаннан кейін Троубридж отставкаға кетті. Кейіннен ол Мичиган заң шығарушы органында Уэйн округін өкілдік етті. 14 Август Сеймур Портер 1838 – 14 наурыз 1839 Виг Август Портер Питер Бьюэлл Портердің сіңілі баласы болды; ол 20 жыл бойы Детройтте заңгер болып жұмыс істеді, 1830 жылы қалалық тіркеуші болып сайланды және 1838 жылы мэр болып сайланды. Ол 1839 жылдың 14 наурызында Мичиган штатының сенаторы болып қызмет ету үшін отставкаға кетті. Виг Ашер Бейтс 1831 жылы Детройтке келді және Бейбітшілік судьясы және қалалық прокурор болып қызмет етті. 16 Де Гармо Джонс 1839 Виг Де Гармо Джонс Нью-Йорк штатының Албани қаласынан Детройтке келді және Мичиган орталық темір жолы сияқты көптеген бизнес-жобаларға қатысты. Зина Питчер медицина дәрігері болды және АҚШ армиясында хирург ретінде мансабын бастады, ақырында 1835 жылы Армия медициналық кеңесінің президенті болды. Джеймс А. Ван Дайк заңгер мамандығы бойынша жұмыс істеді, Детройт қаласының прокуроры, Уэйн округінің прокуроры, қалалық кеңесші және мэр болып қызмет етті. 23 Чарльз Говард 1849 Виг және 1848 жылы Детройт мэрі болып сайланды. 24 Джон Лэду 1850 Демократ 1847 жылы Лэду Детройтке көшіп келді және былғары өндіру және жүн сатып алу бизнесін бастады. Захария Чандлер 1833 жылы Детройтке келді және құрғақ тауарлар дүкенін ашты. 1838 жылдың желтоқсан айында Хармон Виндзор шайқасына қатысып, ағылшын казармаларын және Темза пароходының өртеп жіберді. және Детройт портының коллекторы болып қызмет етті. Коллекторлық қызметтен кеткеннен кейін Хармон уақытының көп бөлігін Вашингтонда, Конгресс сессиялары кезінде өткізді. 27 Оливер Моултон Хайд 1854 Виг Генри Ледьярд Нью-Йорктегі танымал заңгер Бенджамин Ледьярд пен Сьюзан Френч Ливингстонның ұлы (Революциялық соғыс полковнигі және АҚШ Жоғарғы сотының судьясы Брокхолст Ливингстонның қызы және Нью-Джерси губернаторы Уильям Ливингстонның немересі). Джон Паттон Ирландияның графтығы Дауннан туған карета жасаушы болды. Ол бала кезінде АҚШ-қа эмиграциялады, кейін Детройтке келді және фабрика салды. Ол қалалық кеңесші және Детройт мэрі болды. 32 Уильям С. Дункан 1862–1863 Демократ Уильям С. Дункан 1849 жылы Детройтке көшіп келді және пиво қайнатушы болып жұмыс істеді. Ол Мичиган штатының Гросс-Иль аралындағы үйінің жанында қайық апатында қайтыс болды. Джордж С. Лэнгдон кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді, соңынан пиво қайнату және мальта өндіру бизнесіне кірісіп, көптеген байлық жинады. Мэр кеңсесіндегі қызметтен кейін ол кейбір қаржылық қиындықтарға тап болды және қалалық әкімшілікте кеңсе қызметкері болып жұмыс істеуге мәжбүр болды. Томпсон мэр болып қызмет еткен кезде республикашыл болды және 1876 және 1880 жылғы Республикалық Ұлттық конвенцияға делегат болды. Ол сондай-ақ штат сенаторы болып сайланды, 1894 жылы сайланды. 1888 жылы Томпсон сенсациялық және көпшілікке жария болған төбелесге қатысты, онда Томпсон қатты соққыға ұшырады, оның қарындасының күйеуі Даниэль Кампаумен, соңғысы Томпсонға "ол әйелі туралы бармақтарда және басқа да қоғамдық орындарда сөйлемеуі керек" екенін ескертті. Уильям Г. Томпсон 1804 жылы велосипедтің соққысынан алған жарақаттардан қайтыс болды. Ол мэр болып сайланудан бұрын Детройт қалалық кеңесінің президенті болып қызмет етті. Кейіннен ол басқа қалаларда да осы сияқты зауыттар салды. 43 Хазен С. Пингрий 1890–1897 Республикалық Соғыстан кейін Пингрий Детройтке көшіп келді және Пингрий мен Смит аяқ киім компаниясын құрды, оның жылдық сатылымы 1 000 000 доллардан асты. Пингрий 1889 жылы қалалық төсеу келісімдерінде, кәріз келісімдерінде және мектеп кеңесіндегі жемқорлықты әшкерелеу және жою платформасымен Детройт мэрі болып сайланды. 44 Уильям Рихерт 22 наурыз 1897 – 5 сәуір 1897 Республикалық Уильям Рихерт сегіз жыл Детройт қалалық кеңесінде қызмет етті және 1895 және 1897 жылдары осы органның президенті болды. Рихерт 22 наурыздан 5 сәуірге дейін 1897 жылы Пингрий мэр және губернатор болып сайлануға құқықсыз деп жарияланғаннан кейін әрекеттегі мэр болып қызмет етті. Ол 1897 жылы Хазен С. Пингрийдің мерзімін аяқтау үшін Детройт мэрі болып сайланды және кейіннен екі рет сайланды. 1900 жылы Мейбури Мичиган губернаторы лауазымына сәтті сайланбады. Ол 1894 жылдан 1897 жылға дейін қалалық прокурордың көмекшісі, 1902 жылдан 1904 жылға дейін әкімдер кеңесінің мүшесі, 1905 жылдан 1906 жылға дейін Детройт мэрі, 1910 және 1911 жылдары Мичиган университетінің регенті, 1911 жылдан 1921 жылға дейін және 1924 жылдан 1927 жылға дейін Уэйн округінің апелляциялық судьясы және 1921 жылдан 1923 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі болды. Ол 1897 жылы қалалық казначей болып сайланғаннан кейін кеңесші лауазымынан кетті және екі мерзімге мэр болып сайланды, 1907–1908 және 1911–1912 жылдары. Бизнес тез өсті және Брайтмейер Флористтердің телеграфтық жеткізілім ұйымдастырушыларының бірі болды және оның президенті болды (қазіргі Флористтердің әлемдік жеткізілімі немесе FTD). Ол өте жақсы қызмет еткендіктен, ол мэрліке кандидат ретінде ұсынылып, 1909–1910 жылдарға мерзімге сайланды. 49 Уильям Барлум Томпсон 1911–1912 Демократ Детройт және Мичиган штатының Хамтрамк қаласы өскен сайын, Маркс шаруашылығын жақын қалалар жұтып алды; Оскар Маркс әкесі шаруашылықты сатқанда, ол Оскарға бірнеше мың доллар берді, ол банкрот болған оптикалық фирманы сатып алуға пайдаланды, Мичиган оптикалық компаниясы. 1910 жылы ол қалалық бағалаушы болып тағайындалды және екі жылдан кейін Детройт мэрінің үш мерзіміне сайланды.
| Solomon Sibley was the author of Detroit's first city charter in 1806, and became the city's first mayor under the charter. # Mayor Term Party Notes 1 John R. Williams 1824–1825 Democratic John R. Williams wrote the City Charter and served from 1824 to 1825 as the first mayor under the re incorporation. 2 Henry Jackson Hunt 1826 Democratic Jonathan Kearsley served in the War of 1812, and was wounded badly enough to have his leg amputated. He moved to Detroit in 1819 to become of Receiver of Public Monies, a post he held for 30 years. Kearsley was mayor twice, being appointed once in 1826 to fill Henry Jackson Hunt's term after his death, and being elected himself in 1829. Major John Biddle was born in Philadelphia, Pennsylvania in 1792, the son of Charles Biddle, former Vice President of Pennsylvania, He was in the US Army during the War of 1812, and was active in Detroit politics and civic life. He went on to serve as Michigan Territory delegate to the United States House of Representatives. His summer estate, "Wyandotte," was expanded into the current city of Wyandotte, Michigan. Levi Cook served in multiple positions in the government of Detroit and Michigan, including as Representative to the State House, Treasurer of the Michigan Territory, and mayor of Detroit in 1832, 1835, and 1836. Trowbridge moved to Detroit in 1819, at 19 years of age. In 1820, he served on the Lewis Cass expedition, led by Lewis Cass, so impressing Cass that the latter made Trowbridge his private secretary. In 1821, Trowbridge helped negotiate a treaty between the US government and the Winnebago and Menominee Indians, and was later appointed assistant secretary in the local Indian department. In 1837, he ran as the Whig candidate for governor of Michigan, and was defeated by Stevens T. Mason. 11 Andrew Mack 1834 Democratic A cholera epidemic broke out in 1834 during Mayor Charles Christopher Trowbridge's term; when the epidemic had subsided, Trowbridge resigned. He later represented Wayne County in the Michigan Legislature. 14 Augustus Seymour Porter 1838 – March 14, 1839 Whig Augustus Porter was the nephew of Peter Buell Porter; he practiced law for 20 years in Detroit, acting as city Recorder in 1830 and elected mayor in 1838. He resigned on March 14, 1839 to serve as United States Senator for Michigan. Whig Asher Bates came to Detroit in 1831, and served as Justice of the Peace and City Attorney. 16 De Garmo Jones 1839 Whig De Garmo Jones came to Detroit from Albany, New York, and was involved in many business ventures, including the Michigan Central Railroad. Zina Pitcher was a medical doctor, and began his career as a surgeon in the United States Army, eventually becoming president of the Army Medical Board in 1835. James A. Van Dyke was a lawyer by profession, served as City Attorney for Detroit, Wayne County prosecuting attorney, city alderman, and mayor. 23 Charles Howard 1849 Whig and in 1848 he was elected mayor of Detroit. 24 John Ladue 1850 DemocraticIn 1847, Ladue moved to Detroit, and began in the business of manufacturing leather and purchasing wool. Zachariah Chandler arrived in Detroit in 1833 and opened a dry goods store. In December 1838, Harmon took part in the Battle of Windsor, personally burning the British barracks and the steamer Thames. and serving as Collector for the Port of Detroit. After he left the office of Collector, Harmon spent much of his time in Washington, DC, during congressional sessions. 27 Oliver Moulton Hyde 1854 Whig Henry Ledyard was the son of prominent New York lawyer Benjamin Ledyard and Susan French Livingston (the daughter of Revolutionary War Colonel and US Supreme Court justice Brockholst Livingston and granddaughter of New Jersey governor William Livingston). John Patton was a carriagemaker born in County Down, Ireland. He emigrated to the United States as a boy, and later came to Detroit and established a factory. He was an alderman as well as mayor of Detroit. 32 William C. Duncan 1862–1863 Democratic William C. Duncan moved to Detroit in 1849 and set up shop as a brewer. He died in a boating accident near his home on Grosse Ile, Michigan. George C. Langdon began work as a clerk, and eventually went into the business of brewing and malting, amassing a considerable fortune. After his stint in the mayor's office, he suffered some reversals of fortune, and was forced to return to clerking at the City Hall. Thompson was a Republican while serving as mayor, and a delegate to both the 1876 and 1880 Republican National Convention. He also served as a state senator, being elected in 1894. In 1888, Thompson was party to a sensational and public fight, where Thompson was considerably pummeled, with his broth in law Daniel Campau, where the latter warned Thompson that "he must not talk about his wife hereafter in barrooms and other public places, as he had been doing." William G. Thompson died in 1904 of injuries received after being knocked down by a bicycle. He served as president of the Detroit City Council before being elected mayor. He later built similar plants in other cities. 43 Hazen S. Pingree 1890–1897 Republican Following the war, Pingree moved to Detroit and there established the Pingree and Smith Shoe Co., which eventually had sales of over $1,000,000 per year. Pingree was elected mayor of Detroit in 1889 on a platform of exposing and ending corruption in city paving contracts, sewer contracts, and the school board. 44 William Richert March 22, 1897 – April 5, 1897 Republican William Richert served on the Detroit City Council for eight years, and as president of the body in 1895 and 1897. Richert served as acting mayor from March 22 to April 5, 1897, after Pingree was declared ineligible to serve as both mayor and governor. He was elected mayor of Detroit in 1897 to complete Hazen S. Pingree's term, and was elected twice thereafter. In 1900, Maybury ran unsuccessfully for Governor of Michigan. He was assistant city attorney from 1894 to 1897, a member of the board of aldermen from 1902 to 1904, mayor of Detroit from 1905 to 1906, a regent of the University of Michigan in 1910 and 1911, circuit judge of Wayne County from 1911 to 1921 and 1924 to 1927, and a member of the United States House of Representatives from 1921 to 1923. He resigned his seat as an alderman in 1897 after being elected city treasurer, and served as mayor for two terms, in 1907–1908 and 1911–1912. The business grew rapidly, and Breitmeyer was one of the organizers, and served as president, of Florists' Telegraph Delivery (now Florists' Transworld Delivery, or FTD). So well did he perform that he was nominated as the candidate for mayor, and was elected for a term in 1909–1910. 49 William Barlum Thompson 1911–1912 Democratic As Detroit and Hamtramck, Michigan grew, the encroaching cities swallowed the Marx farm; when Oscar Marx's father sold the farm, he gave Oscar several thousand dollars, which he used to buy into a bankrupt optical firm, the Michigan Optical Company. In 1910, he was appointed City Assessor, and two years later saw his first of three terms as Detroit's mayor.
Партиялық емес сайлау
1918 жылы жаңа қалалық харта күшіне енді, ол қалалықтың барлық кеңселерінің партиялық емес болуын талап етті. Келесі әкімдер партиялық емес сайлауларда сайланды, бюллетеньде партиялық белгілер болған жоқ және ресми партиялық байланысы жоқ партиялық негізде қызмет етті: Бұл талап 1974, 1997 және 2012 жылдарғы келесі қалалық харталарда қайталанды. Сондықтан, төменде көрсетілген партиялық тиесілігі әр әкімнің жеке және/немесе саяси тарихына негізделген және ешқандай ресми мәртебе білдірмейді. 1903 жылы Малкомсон Генри Фордтың жаңа кәсіпорны – Ford Motor Company-на қаржылай көмек көрсетті. Кузенс көп қарыз алып, жаңа фирмаға 2500 доллар инвестициялады және операцияның бизнес жағын басқарды. 1919 жылы ол сайлауға қатысып, екі рет Детройт қаласының әкімі болып сайланды. Осыған байланысты, Лодж екі рет әкім міндетін атқарды: бір рет Джеймс Дж. Кузенс 1922 жылы, екінші рет Джозеф А. Мартин 1924 жылы отставкаға кеткеннен кейін. 53 Фрэнк Эллсворт Доремус 9 сәуір 1923 – 10 маусым 1924 Демократ. Ол 1911 жылдан 1921 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында қызмет етті, Доремус 1923 жылы әкім болып сайланды, бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты 1924 жылдың 10 маусымында қызметтен кетті. 54 Джозеф А. Мартин 10 маусым 1924 – 2 тамыз 1924 Республикалық. Джозеф А. Мартин 1920 жылдан 1923 жылға дейін Детройттың қоғамдық жұмыстар комиссары болды. Ол 1924 жылы Фрэнк Эллсворт Доремустың денсаулығына байланысты отставкаға кеткеннен кейін әкім міндетін атқарды. 1928 жылы Джозеф А. Мартин қайтыс болды. 55 Джон К. Лодж 2 тамыз 1924 – 21 қараша 1924 Республикалық. 1920 жылы Мичиган штатының сенатына сайланды, 1922 жылы Уоррен Г. Хардинг оны Детройттың пошта бастығы етіп тағайындады. 57 Джон К. Лодж 10 қаңтар 1928 – 14 қаңтар 1930 Республикалық. Ол алғашқы сайлауда Джон В. Смит пен Джозеф А. Мартиннен кейін үшінші орынды иеленді, бірақ кандидат ретінде үгіттеуін жалғастырды және 15 000 дауыс жарамсыз деп танылғаннан кейін ғана жеңілді. Боулз қылмысқа қарсы реформатор ретінде үгіт жүргізді, бірақ ол полиция комиссары Гарольд Эммонсты кейбір рейдтерді бұйырғаннан кейін жұмыстан босатқаннан кейін «заңсыздыққа төзімділік танытуда» деп айыпталды және ол қызметке келгеннен кейін алты ай өткен соң қайтару сайлауы өтті. Қайтару сәтті аяқталды. 59 Фрэнк Мерфи 23 қыркүйек 1930 – 10 мамыр 1933 Демократ. Ол 1930 жылы Чарльз Боулсты қайтарудан кейін оған қарсы үгіт жүргізіп, сайланды және келесі жылы толық мерзімге қайта сайланды. Фрэнк Мерфи 1933 жылы Франклин Д. Рузвельт оны Филиппиннің генерал-губернаторы етіп тағайындағанда әкімдік қызметінен кетті. Кейіннен ол Мичиганның губернаторы, АҚШ-тың бас прокуроры болды және мансабын АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы ретінде аяқтады. Детройт көше теміржол комиссиясында қызметтенгеннен кейін Кузенс Детройт қалалық кеңесіне орынға үміткер болды және кеңес президенті болу үшін жеткілікті дауыс жинады. Содан кейін ол екі рет әкім болып сайланды, төрт жыл қызмет етті. Ол 1939 жылға дейін кеңседе қалды, содан кейін ол әкімдікке үміткер болып, ақырында Патрик Х. О'Брайенді екі есеге жеңді. Алайда, кеңсеге келгеннен кейін, Рединг парақорлыққа араласты, рекетшілерге қорғаныс сатып, полиция қызметкерлеріне жоғарылатулар жасады. Бұл жемқорлық келесі әкімдік сайлау науқаны дайындалып жатқанда ашылды. 64 Эдвард Джеффрис 2 қаңтар 1940 – 5 қаңтар 1948 Республикалық. Жас Джеффрис 1932 жылы Детройт қалалық кеңесіне үміткер болды және 1932 жылдан 1940 жылға дейін төрт мерзімге сол органда қызмет етті, соңғы екеуі қалалық кеңес төрағасы болды. Ол 1932 жылдан 1948 жылға дейін Детройт қалалық кеңесінде қызмет етті, содан кейін ол әкім кеңсесіне ауысты. Ван Антверпен бір мерзімге әкім болып қызмет етті, 1950 жылы арнайы сайлауда кеңеске оралды және 1962 жылы қайтыс болғанға дейін кеңесте қалды. Кобо ешқашан Берроузға қайтып келмеді, оның орнына 1935 жылы қалалық қазынашы лауазымына үміткер болды және жеті рет қатарынан қызмет етті. Ол төртінші рет әкімдікке үміткер болудан бас тартты, бірақ өкілеттігі аяқталғанда қайтыс болды. Мириани 1965 жылы қайтадан қалалық кеңеске сайланды. Сотталғаннан кейін ол саясаттан шықты. Гриббс бір мерзімге әкім болып қызмет етті, қайта сайланудан бас тартты. Ол 1975 жылдан 1982 жылға дейін округ сотының судьясы, ал 1982 жылдан 2000 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Мичиган апелляциялық сотында қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Янг Тускеги авиациясында қызмет етті және соғыс аяқталғаннан кейін Детройтке оралды. Келесі жылы Арчер сегіз жылдық мерзімге сайланды. Арчер үшінші мерзімге үміткер болмады. Кіші Килпатрик 1996 жылы анасы босатқан Мичиган штатының Өкілдер палатасына үміткер болып саяси мансабын бастады және 2001 жылы штаттық палатада оппозиция жетекшісі болды. 73 Кеннет Кокрел кіші 18 қыркүйек 2008 – 11 мамыр 2009 Демократ. Кіші Кокрел де қалалық кеңеске үміткер болды және 1997 жылы алғаш рет сайланды. Алайда, Кокрел одан кейін өткен арнайы сайлауда Дэйв Бингке жеңіліп, қалалық кеңестегі өзінің орнына оралды. Кокрел осы жылы қалалық кеңеске қайта сайланды. 74 Дэйв Бинг 11 мамыр 2009 – 31 желтоқсан 2013 Демократ. Ол әкімдікке үміткер болу үшін Детройтке көшті. 75 Майк Дагган 1 қаңтар 2014 – қазіргі уақыт Демократ. Майк Дагган Уэйн округының орынбасары және прокуроры болды, ал 2004 жылдан 2012 жылға дейін Детройт медициналық орталығының президенті және бас директоры болды. Ол Детройт әкімі болу үшін кетіп қалды, алғашқы сайлау бюллетеніне іліге алмағаннан кейін, одан кейін өткен сайлауға қатысу үшін сәтті жазба үгіт жүргізді, онда ол Бенни Наполеонды жеңді. Дагган – Роман Гриббстен кейін қала әкімі болып сайланған алғашқы ақ нәсілді адам, қала әкімі болып сайланған кезде қала басымдықпен ақ нәсілді болған.