Америкалық барабаншы Джон Пол Денсмор және «The Doors» тобының тарихы

Кіріспе

Американдық барабаншы

Джон Пол Денсмор (1 желтоқсан 1944 жылы туған) – американдық музыкант. Ол рок-топ The Doors тобының барабаншысы ретінде ең жақсы танымал және Рок-н-ролл Даңқ залының мүшесі. Ол топтың жасаған барлық жазбаларында ойнаған, оның барабан тартуы джаз бен әлемдік музыкадан, сондай-ақ рок-н-роллдан шабыттанған. Ол The Doors-тың басқа мүшелерімен бөлісетін көптеген наградалардың ішінде, өмір бойы жетістіктері үшін Грэмми сыйлығы және Голливуд Даңқ аллеясындағы жұлдыз бар. Денсмор 1971 жылы әнші Джим Моррисонның қайтысынан кейін, топтың басқа екі мүшесінің The Doors әндерінің құқықтарын коммерциялық мақсатта пайдалануға лицензия беруге тырысқан әрекеттеріне вето қоюымен, сондай-ақ 21-шы ғасырда The Doors атауын және логотипін пайдалануға қарсылығымен де белгілі. Денсмордың 1960-шы жылдардағы келісімшартқа сүйене отырып, топтың атын немесе музыкасын пайдалану үшін The Doors мүшелерінің бірауыздан келісімін талап ететін ветосын орындау үшін күресі, оның Моррисонның мұрагерлерімен бірге толық жеңіспен аяқталды. Денсмор сонымен қатар биші және актер ретінде сахна өнерінде жұмыс істеді, сондай-ақ драматург және The Doors тақырыбында екі кітаптың авторы болды. Оның үшінші кітабы, "The Seekers" (2020), ол жұмыс істеген және кездескен көрнекті адамдар туралы.

Ерте өмір

Денсмор 1944 жылдың 1 желтоқсанында Лос-Анджелесте католик отбасында дүниеге келді. Ол фортепианода ойнап өсті, кейін мектептегі қадамдық оркестр үшін барабан/перкуссияны таңдады. Сондай-ақ ол оркестрде литаврада ойнады. Денсмор Санта-Моника қалалық колледжінде және Калифорния мемлекеттік университетінде, Нортриджде оқыды; соңғысында ол джаз виолончелисті Фред Катцтың басшылығымен этникалық музыканы зерттеді. Денсмордың барабанға деген ықпалына оның кумірі деп атаған Элвин Джонс (Джон Колтрейннің барабаншысы) және Арт Блейки сияқты хард-джаз өкілдері кірді.

Есіктер

1960 жылдардың ортасында Денсмор гитарист Робби Кригерге қосылды, олар «Психоделикалық рейнджерлер» тобын құрды. Көп ұзамай ол клавишашы Рэй Манзарек, Манзаректің екі бауыры және Джим Моррисонмен «Рик пен қаргалар» тобында репетиция бастады. Бауырлар топтан кеткеннен кейін Денсмор Кригерге оларға қосылуын ұсынды, осылайша 1965 жылы «The Doors» тобы құрылды. Кригермен бірге Денсмор Лос-Анджелестегі Рави Шанкардың «Киннара» музыка мектебінде үнді ситарашысынан сабақ алды. Төрттік екі жылдық жұмыстан кейін 1967 жылы танымал болды, алты студиялық және бірнеше концерттік альбомдар шығарды, нәтижесінде 100 миллионнан астам дана сатылды. Денсмордың автобиографиясында айтылғандай, ол Моррисонның өзін-өзі жойғысы келген мінез-құлқына наразылық білдіріп, бір рет топтан шығып кеткен, бірақ келесі күні қайта оралды. Денсмор бірнеше рет топтың гастрольдік сапарларын тоқтатуды ұсынды, бірақ Кригер мен Манзарек бұл ұсынысқа қарсылық көрсетті. 1970 жылдың 12 желтоқсанында Нью-Орлеандағы концертте Моррисон мағынасыз сөздер айтқаннан кейін, топ тікелей эфирде өнер көрсетуді тоқтатуға келісті, ал бұл концерт «The Doors» тобының квартет ретіндегі соңғы қоғамдық өнері болды.

Кейінгі мансап

Денсмор 1973 жылы Doors тобының бұрынғы мүшесі Кригермен бірге Butts Band деп аталатын музыкалық топ құрды. Топ екі түрлі құрамда екі альбом шығарды және 1975 жылы тарады. 1980-ші жылдары Денсмор рок-н-роллдан кетіп, би өнеріне бет бұрды, Бесс Снайдер және Co. компаниясымен бірге екі жыл бойы АҚШ-та гастрольдік сапармен болды. Ол «Rounds» пьесасын продюсерлік етті, ол 1987 жылы театр саласындағы NAACP сыйлығын жеңіп алды. 1988 жылы ол Ген Динарски театрында «Band Dreams and Bebop» фильмінде басты рөлді ойнады. 1989 жылы Уолленбойд театрында Дональд Бартельмнің «Джаз королі» атты әңгімесі негізінде бір актерлік қойылымды жасады. Адам Антпен бірлесіп 1992 жылы Theatre Theatre сахнасында «Be Bop A Lula» фильмін түсірді. Ол көптеген телешоуларда ойнады, ең есте қаларлығы – өзінің Square Pegs шоуындағы рөлі, Джонни Слэштің Open 24 Hours тобының барабаншысы ретіндегі жұмысы және 1992 жылы «Beverly Hills 90210» телесериалының 2-ші маусымының 23-ші эпизодында Диланның қамқоршысы Бен рөлінде ойнады. Сонымен қатар, ол Самуэль Уоррен Джозефтің сценарийімен және режиссерлігімен түсірілген «Мүмкіндік терезесі» атты корпоративтік ашкөздік туралы қарапайым комедиялық фильмін продюсерлік етті және музыкасын жазды. Оның басқа фильмдерінің қатарында Малкольм Макдауэллмен түсірілген «Get Crazy», Пенелопа Спирис режиссерлік еткен «Dudes» және Оливер Стоунның «The Doors» фильмі бар. Стоунның фильмінде ол Моррисонның жекелеген жазбаларын жаздырған инженер ретінде пайда болды, ол кейін «An American Prayer» альбомына айналды, ал оның жас кезіндегі кейіпкерін актер Кевин Диллон сомдады, ол бұрын Стоунмен «Platoon» (1986) фильмінде де жұмыс істеген. Денсмор өзінің өмірі мен Моррисон және The Doors тобымен өткізген уақыты туралы «Riders on the Storm» (1990) атты ең көп сатылған автобиографиясын жазды. Кітаптың бірінші тарауында Денсмор Моррисонның қазасынан шамамен үш жыл өткен соң, ол және топ Моррисонның қабірін зиярат еткен күнді еске алады. Денсмордың басқа кітаптарына «The Seekers» (2020) кіреді, онда ол өміріне үлкен әсер еткен және басқаларға да ықпал еткен маңызды адамдар туралы әңгімелейді. Денсмор Кригер мен Манзарекпен бірге 2012 жылы Әмір Бар Левтің түсірген «RE:GENERATION» деректі фильмінде пайда болды. Фильмде Денсмор Скриллекспен бірлесіп «Breakn' A Sweat» атты жаңа әнді жазады.

Densmore formed a musical group with fellow ex Doors member Krieger in 1973 called the Butts Band. The group released two albums with two different lineups, and disbanded in 1975. Densmore left rock and roll in the 1980s, moving to the world of dance as he performed with Bess Snyder and Co., touring the United States for two years. The play Rounds, which he co produced, won the NAACP award for theatre in 1987. In 1988, he played a feature role in Band Dreams and Bebop at the Gene Dynarski Theatre. He developed and performed a one man piece from the Donald Barthelme short story, The King of Jazz, at the Wallenboyd Theatre in 1989. With Adam Ant, he co produced Be Bop A Lula at Theatre Theatre in 1992. He has acted in numerous TV shows, most memorably as himself in the show Square Pegs, working as a drummer for Johnny Slash's band Open 24 Hours, and in an episode of Beverly Hills 90210 in 1992, in Series 2, Episode 23, where he plays Ben, Dylan's sponsor. He also produced and co scored the feature film, Window of Opportunity, a dark comedy about corporate greed written and directed by Samuel Warren Joseph. His other film credits include Get Crazy with Malcolm McDowell, Dudes directed by Penelope Spheeris, and The Doors directed by Oliver Stone. In the Stone film, he appeared as the recording engineer to Morrison’s solo sessions, which would eventually become An American Prayer, while his younger self was portrayed by actor Kevin Dillon, who also worked with Stone on Platoon (1986). Densmore wrote his best selling autobiography, Riders on the Storm (1990), about his life and the time he spent with Morrison and the Doors. In the first chapter Densmore describes the solemn day on which he and the band finally visited Morrison's grave around three years after Morrison's death. Densmore's other books include The Seekers (2020) in which he discusses notable people in his life that have made a great impact on him and others. Densmore appears alongside Krieger and Manzarek in 2012's RE:GENERATION, a documentary directed by Amir Bar Lev. It features Densmore collaborating on a new song with Skrillex entitled "Breakn' A Sweat".

Коммерциализацияға қарсы тұру

Дэнсмор, Манзарек және Кригер, Джим Моррисонның қайтысынан кейін, "Riders on the Storm" әнін Pirelli Tyres тауарын сату үшін пайдалануға рұқсат берді, бірақ тек Ұлыбританияда ғана. Кейін Денсмор өзінің құлағында "Джимнің даусын естігенін" айтты және ол тапқан ақшаның бір бөлігін қайырымдылыққа берді. 2003 жылы Денсмор "Break On Through (To the Other Side)" әні үшін Cadillac компаниясының 15 миллион долларлық ұсынысын қабылдамады. Ол Моррисонның The Doors тобының музыкасын лицензиялауға қарсы болғанын, әсіресе олардың ең көп сатылған "Light My Fire" синглын Buick телеарнасының жарнамасында пайдалануға, сондай-ақ Денсмордың Doors әндері мен жазбаларын коммерциялық мақсатта лицензиялау туралы теріс пікірлерін келтірді. Денсмор сондай-ақ Манзарек пен Кригердің "21-ғасыр есіктері" деген атпен гастрольдік сапарға шығуына қарсы болды. Келесі сот процесінде, онда Денсморға Моррисоннің мұрагерлері де қосылды, қарсы тараптың адвокаттары Денсморды американдық емес, коммунист және экологиялық террорист ретінде көрсетуге тырысты. Денсморды қолдаған танымал музыканттардың ішінде Бонни Райт, Рэнди Ньюман, Нил Янг, Том Петти, Эдди Веддер және Том Уэйтс болды. Полиция тобының бұрынғы барабаншысы Стюарт Коупленд, 2002 және 2003 жылдары Кригер мен Манзарекпен бірге өнер көрсеткен, сонымен қатар Денсмор мен Моррисоннің мұрагерлері атынан куәлік берді. 2013 жылы Денсмор "The Doors Unhinged" атты кітап жариялады, онда Кригер мен Манзарекпен олардың турнелерінде Doors тобының атын және логотипін пайдалануы, сондай-ақ Денсмордың Cadillac компаниясының коммерциялық ұсынысын қабылдамауы туралы ұзақ, бірақ сәтті аяқталған сот дауы туралы айтылған.

Құрметтер

The Doors тобының мүшесі ретінде ол 1993 жылы Рок-н-ролл даңқ залына енгізілді. 2007 жылы Дэнсмор және оның тобындағы әріптестері өмір бойы жеткен жетістіктері үшін «Грэмми» сыйлығымен марапатталды. The Doors туралы Rock and Roll Hall of Fame веб-сайтында: «Дэнсмор – шығармашылық пен динамикалық стильге ие домбырашы, ол The Doors тобының түсқайналы, калейдоскоптық музыкасына ерекше үлес қосты» делінген. Ол және The Doors екі рет Лос-Анджелес қаласы тарапынан құттықтау алды. 2017 жылы Венеция жағажайында өткен қоғамдық жиында қала әкімдігі 4 қаңтарды The Doors күні деп жариялады, бұл топтың 1967 жылы осы күні шыққан дебюттік альбомының 50 жылдығына арналған құрметті шара болды. Шара барысында Лос-Анджелес қалалық кеңесінің мүшесі Майк Бонин Дэнсмор мен Кригерді таныстырды, олар әйгілі «Венеция» әріптерінің астында The Doors логотипін салтанатты түрде жарыққа шығарды. Бір жыл өткен соң, 2018 жылдың 4 қаңтарында Дэнсмор Сан-Фернандо аңғарындағы Энсино қаласындағы Денсмор даңғылы мен Моррисон көшесінің қиылысында Лос-Анджелес қалалық кеңесінің мүшесі Пол Корецтің екінші жариялауын қабылдады, онда құрметті көше тақталары ашылды.

Жеке өмір

Денсмор төрт рет үйленген. 1970 жылы ол өзінің бірінші әйелі Джулия Броузға үйленді, Роби мен Линн Кригер куәгер болды, ал Джулияның досы болды. Олар 1972 жылы ажырасып кетті. Ажырасудан бірнеше жыл өткен соң ол Дебби Файфқа үйленді, бірақ олар да бірнеше жылдан кейін ажырасты. Содан кейін 1990 жылы актриса Лесли Нилге үйленді және олар бір қызды болып туды. Кейін 2006 жылы араздасуларына байланысты ажырасып, ажырасып кетті. 2012 жылдан бері ол Ильдико фон Сомогимен бірге, 2020 жылы оған үйленді.