Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Археялар тобы
Phylum of archaea
Термопротеоталар (сонымен қатар, Crenarchaea деп те аталады) – Археялар доменінің тобы ретінде жіктелген прокариоттар. Бастапқыда термопротеоталар күкіртке тәуелді экстремофилдер деп есептелген, бірақ соңғы зерттеулер олардың қоршаған ортадағы рРНК-сын анықтады, бұл организмдер теңіз ортасындағы ең көп кездесетін археялар болуы мүмкін. Алғашқыда олар рРНК тізбектеріне сүйене отырып, басқа археялардан бөлінді; гистондардың болмауы сияқты басқа физиологиялық ерекшеліктер бұл бөлінуді қолдады, дегенмен кейбір кренархеяларда гистондар табылған. Соңғы уақытқа дейін өсірілген барлық термопротеоталар термофильді немесе гипертермофильді организмдер болды, олардың кейбіреулері 113 °C дейін өсе алады. Бұл организмдер грам-теріс бояумен боялады және морфологиялық тұрғыдан әртүрлі, таяқшалар, кокктар, жіпшелер және ерекше пішіндес жасушаларға ие. Термопротеоталар 1984 жылы алғаш рет Regnum Eocyta бөлігі ретінде жіктелген. Термофильдер мен археяларды зерттеудегі пионер Вольфрам Зиллигтің алғашқы сипаттамасынан бері, әлемнің әртүрлі жерлерінен осы туыстас ұқсас түрлер табылды. Көптеген өсірілген термофильдерден айырмашылығы, Sulfolobus аэробты және хемоорганотрофтық түрде өседі (энергиясын қанттар сияқты органикалық көздерден алады). Бұл факторлар оларға анаэробты организмдерге қарағанда зертхана жағдайында өсуге көбірек мүмкіндік береді және Sulfolobus гипертермофильдерді және олардың ішінде көбейетін әртүрлі вирустардың үлкен тобын зерттеу үшін үлгі организмге айналды. 16S рРНК негізіндегі LTP 06 2022 53, белгілерге негізделген GTDB 08 RS214.
The Thermoproteota (also known as Crenarchaea) are prokaryotes that have been classified as a phylum of the Archaea domain. Initially, the Thermoproteota were thought to be sulfur dependent extremophiles but recent studies have identified characteristic Thermoproteota environmental rRNA indicating the organisms may be the most abundant archaea in the marine environment. Originally, they were separated from the other archaea based on rRNA sequences; other physiological features, such as lack of histones, have supported this division, although some crenarchaea were found to have histones. Until recently all cultured Thermoproteota had been thermophilic or hyperthermophilic organisms, some of which have the ability to grow at up to 113 °C. These organisms stain Gram negative and are morphologically diverse, having rod, cocci, filamentous and oddly shaped cells. Thermoproteota were initially classified as a part of Regnum Eocyta in 1984, Since its initial characterization by Wolfram Zillig, a pioneer in thermophile and archaean research, similar species in the same genus have been found around the world. Unlike the vast majority of cultured thermophiles, Sulfolobus grows aerobically and chemoorganotrophically (gaining its energy from organic sources such as sugars). These factors allow a much easier growth under laboratory conditions than anaerobic organisms and have led to Sulfolobus becoming a model organism for the study of hyperthermophiles and a large group of diverse viruses that replicate within them. 16S rRNA based LTP 06 2022 53 marker proteins based GTDB 08 RS214
ДНҚ зақымдануын рекомбинациялық жөндеу
S. solfataricus жасушаларын ультракүлгін сәулемен сәулелендіру IV типті pili түзілуін күшті түрде ынталандырады, бұл жасушалық жиналысты (агрегацияны) ынталандырады. Ультракүлгін сәулемен шақырылған жасушалық жиналыстың клеткааралық хромосомалық маркерлер алмасуының жоғары жиілігін қамтамасыз ететінін Ajon және авторлар көрсетті. Ультракүлгін сәулемен шақырылған культуралардың рекомбинация деңгейі, шақырылмаған культуралармен салыстырғанда үш ретке дейін жоғары болды. S. solfataricus жасушалары тек өз түрлерінің басқа өкілдерімен ғана жиналыса алады. Ajon және авторлар осы мәліметтерді алғаш рет келтірді. Содан бері ашық мұхиттан алынған Thermoproteota мембраналарынан алынған мол липидтерді талдау осы "төмен температуралық Crenarchaea" концентрациясын анықтау үшін қолданылды (TEX 86 қараңыз). Олардың ерекше липидтерінің өлшеулеріне сүйенсек, Thermoproteota өте көп және көміртекті ДНК тізбектерін бекітуге басты үлес қосушылардың бірі болып табылады. Бұл филумның топырақ және тұщы су ортасында да кездесетіні оның көптеген орталарда кең таралғанын көрсетеді. 2005 жылы алғашқы "төмен температуралық Crenarchaea" өсірілімінің дәлелі жарияланды. Nitrosopumilus maritimus деп аталған бұл организм аммиакты тотықтырады және 28 °C температурада теңіз аквариумынан оқшауландырылып өсірілді.
Irradiation of S. solfataricus cells with ultraviolet light strongly induces formation of type IV pili that can then promote cellular aggregation. Ultraviolet light induced cellular aggregation was shown by Ajon et al. to mediate high frequency inter cellular chromosome marker exchange. Cultures that were ultraviolet light induced had recombination rates exceeding those of uninduced cultures by as much as three orders of magnitude. S. solfataricus cells are only able to aggregate with other members of their own species. and Ajon et al., Since then, analysis of the abundant lipids from the membranes of Thermoproteota taken from the open ocean have been used to determine the concentration of these “low temperature Crenarchaea” (See TEX 86). Based on these measurements of their signature lipids, Thermoproteota are thought to be very abundant and one of the main contributors to the fixation of carbon DNA sequences from Thermoproteota have also been found in soil and freshwater environments, suggesting that this phylum is ubiquitous to most environments. In 2005, evidence of the first cultured “low temperature Crenarchaea” was published. Named Nitrosopumilus maritimus, it is an ammonia oxidizing organism isolated from a marine aquarium tank and grown at 28 °C.
Эукариоттармен мүмкін байланыстар
Екі доменді жіктеу жүйесі туралы зерттеулер кренархея мен эукариоттар арасындағы байланыс мүмкіндіктерін ашты. 2008 жылғы (кейін, 2017 жылғы) ДНҚ талдауы эукариоттардың термопротеота сияқты организмдерден пайда болған болуы мүмкін екенін көрсетті. Эукариоттардың ата-тегі болуы мүмкін басқа кандидаттарға жақын туысқан асгардтар кіреді. Бұл эукариоттық организмдердің прокариоттардан дамуы мүмкін екенін ұсынады. Бұл нәтижелер 1984 жылғы Джеймс А. Лейк ұсынған эоцит гипотезасына ұқсас. Лейктің жіктеуі бойынша, кренархеялар мен асгардтар екеуі де Эоцита патшалығына жатады. Ғалымдар бұл гипотезаны жоққа шығарса да, негізгі идея сақталды. "Eocyta" термині қазір TACK тобына немесе Thermoproteota типіне қатысты қолданылады. Дегенмен, бұл тақырып қызу талқылауда және зерттеулер жалғасуда.
The research about two domain system of classification has paved the possibilities of connections between crenarchaea and eukaryotes. DNA analysis from 2008 (and later, 2017) has shown that eukaryotes possible evolved from thermoproteota like organisms. Other candidates for the ancestor of eukaryotes include closely related asgards. This could suggest that eukaryotic organisms possibly evolved from prokaryotes. These results are similar to the eocyte hypothesis of 1984, proposed by James A. Lake. The classification according to Lake, states that both crenarchaea and asgards belong to Kingdom Eocyta. Though this has been discarded by scientists, the main concept remains. The term "Eocyta" now either refers to the TACK group or to Phylum Thermoproteota itself. However, the topic is highly debated and research is still going on.