The Style Council тобының тарихы

Кіріспе

1983–1989 жылдары сахнада болған ағылшын тобы. Тұрақты құрамы барабаншы Стив Уайт пен Веллердің сол кездегі әйелі, вокалист Ди Си Ли есімді әртістермен толықты. Сонымен қатар, Трейси Янг, Трейси Торн (Everything but the Girl) және барабаншы/перкуссияшы Стив Сиделник (Мадонна, Сил және Ричард Эшкрофтпен жұмыс істеген) сияқты басқа да музыканттар топпен бірге өнер көрсетіп, ынтымақтастық жасайтын. Веллердің бұрынғы тобында болғандай, Лондондық топтың көптеген хиті өз елінде танымал болды, онда олар жеті әнмен топ-10 тізіміне енді.

Құрылысы және ерте босатылуы

Топ 1982 жылдың соңында Пол Уэллер құрды және бастапқыда тек өзінен және Мик Талботтан тұратын. Уэллер оны таңдау себебін «ол рок мифы мен рок мәдениетіне деген жек көруді бөліседі» деп түсіндірді. Топ әртүрлі музыкалық стильдерді көрсетті. «Speak Like a Child» (күшті соул әсерімен), «Money Go Round» және «Long Hot Summer» синт-балладасының барлығында Талбот клавишатура мен органмен орындады және Ұлыбритания сингл чартында сәйкесінше 4-ші, 11-ші және 3-ші орындарға ие болды. Дегенмен, альбом 36 апта бойы чартта болды және одан кейін мамыр айында «You're the Best Thing» және қазан айында «Shout to the Top!» деген екі Top 10 синглы жарық көрді. Альбом 1984 жылдың наурыз айынан бастап Билли Брэгг пен The Questions тобының қолдауымен Ұлыбритания бойынша гастрольдік турмен толықтырылды. Бұл концерттер «Атқарушылар кеңесі» деп аталды, содан кейін қысқа еуропалық тур өтті. Кейін топ Жапонияда төрт рет концерт қойып, үлкен танымалдыққа қол жеткізді. Бұл концерттер 1984 жылдың қыркүйек айында шыққан «Far East and Far Out» видеофильміне түсірілді. Топ күзде DJ Vaughn Toulouse-пен бірге Ұлыбританиядағы екінші «Атқарушылар кеңесі» гастроліне шықты. Концерттерде қолдау тобының орнына Тони Марчант режиссерлік еткен жарты сағаттық пьеса қою жоспарланған, бірақ актерлердің бірі аяғын сындырғандықтан соңғы минутта пьеса алынып тасталды. Ұлыбританиядағы келесі кездесулер Италияда өтті, онда Болоньяда билеттерге болған үлкен сұраныс соңғы минутта үлкен аренаға ауысуға мәжбүр етті. 1984 жылы топ АҚШ-та қысқаша турне жасады. Бұл «My Ever Changing Moods» синглінің АҚШ Billboard Hot 100 чартында 29-шы орынға ие болуына әкелді. Бұл ән топтың және Уэллердің АҚШ-тағы ең жоғары сатылымды синглы болып табылады, соның ішінде The Jam тобымен және жеке орындаушы ретіндегі кезеңдері де ескерілді. 1984 жылдың соңында Style Council Billboard журналында «Жылдың ең жақсы жаңа тобы» деп танылды. Style Council жылын Royal Albert Hall залындағы екі түнгі концертпен аяқтады. Латын музыкасы, джаз және фанк сияқты әртүрлі стильдерді үйлестіріп, көбінесе саяси мәтіндерді қолданған бұл альбом заманауи сыншылардың пікірінше, топтың ең жақсы жұмысы саналды. Ол топ 40-қа 13 апта бойы кірді (октябрьде қайтадан кіруді қоса алғанда), оның ішінде үш аптасы топ 10-дыққа кірді. Алдыңғы сингл «Walls Come Tumbling Down!» синглы чартта 6-шы орынды иеленсе, «Come to Milton Keynes» және «The Lodgers» әндері сәйкесінше 23-ші және 13-ші орындарға жетті. Әлем бойынша бір миллионнан астам данасы сатылды. «You're the Best Thing» (Café Bleu альбомынан) және «The Big Boss Groove» әндерімен бірге альбомнан «Internationalists» және «Walls Come Tumbling Down!» әндері Ұлыбританиядағы Live Aid концертінде орындалды, онда олар Вембли стадионында Status Quo және Boomtown Rats тобынан кейін екінші болып сахнаға шықты. Алайда, халықаралық танымалдық топтың мансабын дамытуға көп әсер етпеді, ал болашақтағы коммерциялық табыстар негізінен олардың туған елімен шектелді.

The band was founded in late 1982 by Paul Weller and initially consisted only of himself and Mick Talbot, who Weller said he chose because "he shares my hatred of the rock myth and the rock culture". The band showed a diversity of musical styles. Singles "Speak Like a Child" (with its loud soul influenced style), the extended funk of "Money Go Round", and the synth ballad "Long Hot Summer" all featured Talbot on keyboards and organ, and reached number 4, number 11 and number 3, respectively, on the UK Singles Chart. Nevertheless, the album spent 36 weeks on the chart and was followed by two further Top 10 singles, "You're the Best Thing" in May and "Shout to the Top!" in October. The album was complemented by a UK tour starting in March 1984 with supporting acts Billy Bragg and the Questions. These shows were dubbed "Council Meetings" and were followed by a brief European tour. Later the band played four dates in Japan, where they became hugely popular. These shows were captured on the video Far East and Far Out, released in September 1984. The band set out on their second "Council Meetings" UK tour in the autumn, this time with DJ Vaughn Toulouse. The shows were also intended to include a half hour play directed by Tony Marchant instead of a support band, but the play was pulled in the last minute when one of the actors broke his leg. The UK dates were followed by dates in Italy were huge demands for tickets in Bologna forced a last minute switch to a bigger venue. In 1984, the band also undertook a brief tour of the United States. This led to the single "My Ever Changing Moods" reaching No. 29 on the US Billboard Hot 100. The song remains the group's and Weller's highest charting US single, including his period with the group the Jam and also as a solo artist. By the end of 1984, the Style Council were voted "best new band" in Billboard magazine. The Style Council ended the year playing two nights at the Royal Albert Hall. Mixing different styles such as Latin music, jazz and funk, and largely featuring political lyrics, it was widely considered to be the band's best work by contemporary critics. It notched up a total of 13 weeks in the top 40 (including a re entry in October), of which three weeks were spent in the top 10. The preceding single "Walls Come Tumbling Down!" reached number 6 on the singles chart, while "Come to Milton Keynes" and "The Lodgers" reached number 23 and 13, respectively. Worldwide, it reached over one million sales. Together with "You're the Best Thing" (from Café Bleu) and "The Big Boss Groove", two songs from the album—"Internationalists" and "Walls Come Tumbling Down! "—were played by the band at the UK Live Aid concert, where they appeared second in the running order at Wembley Stadium between Status Quo and the Boomtown Rats. The international exposure, however, did little to boost the group's career, and future commercial success was largely confined to their home country.

Басқа альбомдар

1986 жылы "Home and Abroad" концерттік альбомынан кейін топ 1987 жылы "The Cost of Loving" атты үшінші студиялық альбомын шығарды, ол әртүрлі пікірлерге ие болды. Альбомдар тізімінде ол 2-орынға жетті. Альбомнан шыққан "It Didn't Matter" синглы синглдар тізімінде 9-орынды иеленді. The Style Council тобы 1989 жылы тарады. Тарасу туралы Пол Уэллер 1990 жылы былай деді:

"Promised Land" (алғашқыда Джо Смут орындаған) кавер-нұсқасы сол кездегі "Modernism: A New Decade" сессиясынан шыққан жалғыз туынды болды және ақпан айында Ұлыбритания синглдар тізімінде 27-орынға жетті.

2019 жылғы қайта қосылу

2019 жылдың тамызында Уэллер, Талбот, Ли және Уайт "It's a Very Deep Sea" әнін жазу үшін жиналды. Бұл сессия 2020 жылы Sky Arts телеарнасында көрсетілген "Ұзақ ыстық жаздар: Стиль кеңесінің тарихы" деректі фильміне енді, сондай-ақ сол аттас мансапты қамтитын аудиожинақ жарық көрді.

Саясат

1984 жылдың желтоқсанында Уэллер “Советтік жиын” деп аталатын ансамбль құрып, “Soul Deep” атты қайырымдылық әнін жазды. Бастапқыда бұл ұзаққа созылған еңбек дауы кезінде ереуілде болған шахтерлерге қаржы жинау мақсатында жасалса, кейіннен сол ереуілде қаза тапқан такси жүргізушісі Дэвид Уилкидің отбасына да көмек көрсету үшін арналды. Әнге Style Council және Джимми Раффин мен Джуниор Гискомб сияқты тағы бірнеше орындаушылар қатысты. Ән BBC Radio 1 арнасында эфирге берілді және топ Top of the Pops бағдарламасында, сондай-ақ Channel 4 арнасының The Tube бағдарламасында тікелей орындады. Style Council өзінің өлеңдерінде The Jam-нен гөрі саяси тұрғыдан айқын көзқарас білдірді, “Walls Come Tumbling Down!”, “The Lodgers” және “Come to Milton Keynes” сияқты әндер 1980 жылдары Ұлыбритания үкіметінің Тэтчер саясатына және “орташа Англияға” тікелей шабуыл жасады. 1985 жылы Билли Брэгг Уэллерді Стиль кеңесінің Red Wedge саяси науқанында жетекші рөл атқаруға көндірді, бұл науқан британдық Лейборист партиясымен байланысты және жастарға бағытталған. Оның сол кездегі көзқарастары “дәстүрлі британдық социалист” деп сипатталғанымен, 2014 жылы Уэллер бұл тәжірибе оны саясаткерлердің “пайдаланғанына” сезінгенін мойындады, сондай-ақ: “Red Wedge-ге дейін Стиль кеңесі тәуелсіз түрде көп жұмыс істеді, көптеген қаржы жинады. Бірақ Red Wedge-ден кейін біз қатты көңілімізді қалдырып, бәрін тоқтаттық. Біз бәріне күмәнмен қарадық” деді. Алдыңғы сұхбатында, танымал музыкада әлі де “ашық айтуға орын бар” екенін мәлімдеген Уэллер, ол “ең алдымен және бастысы” музыкант екенін атап көрсетті және былай деді: “80-ші жылдары Стиль кеңесінде біз сол кездегі көптеген саяси оқиғаларға қатыстық. Бірақ кейбір уақыттан кейін бұл музыканы көлеңкелеп тастады деп ойлаймын”.