Электр Елдері: Протопанк тобының тарихы

Кіріспе

The Electric Eels (E.E. Cummings құрметіне кіші әріптермен жазылған) – 1972 және 1975 жылдар аралығында белсенді болған американдық протопанк тобы, Джон Д. Мортонның Огайо штатының Кливленд қаласында құрған тобы. Electric Eels тек бес рет ғана көпшілік алдында өнер көрсетті, бірақ өмір сүрген қысқа кезеңінде олар ашулы, қақтығысқа бейім және зорлық-зомбылыққа ұмтылуымен жергілікті жерде танымал болды. Олар көрермендермен төбелес шығарып, полицияның назарын аударғандығымен әйгілі болды; топ мүшелері сахнадан тыс уақытта да бір-біріне қатыгездік көрсетті. Олардың стилі – қатаң гараждық рок пен еркін джаздың келіспейтін, шулы үйлесімі. The Dead Boys тобының әншісі Сти́в Ба́торс әсіресе Дейв "E" Макманның вокалдық өнері мен сахналық бейнесіне тәнті болды. Electric Eels көп концерт бермесе де, олар жиі репетиция жасап, көптеген жазбаларды жасады, олар топ тарағаннан кейін көп жылдар өткен соң ғана жарық көрді.

Өмірбаян

Мортонмен бірге (гитара), басқа да бастапқы мүшелер Дейв "Э" Макманус (вокал, кларнет) және Брайан Макмахон (гитара; Слинт мүшесімен шатастырмау керек), барлығы 1972 жылы Огайо штатының Лейквуд қаласындағы Лейквуд орта мектебінің бұрынғы оқушылары еді. Үшеуі Капитан Бифхарттың концертіне барып, қолдау тобынан (Youngstown's Left End) көңілі толмады, сондықтан өздері жақсырақ орындай алатынына шешім келді. Сол дәуірдегі басқа рок-топтардан өзгеше, Мортонға да еркін джаз әсер еткен: "Мен Орнет Коулманды, Джон Кейлді, Сун Ра мен Альберт Айлерді тыңдағанымды есімде сақтаймын. Electric Eels осылай болуы керек еді, бірақ біз оны толық түсінбедік". Осының нәтижесінде жергілікті жазбалар дүкенінде Rocket from the Tombs тобының Питер Лагнермен де кездесулер болды. Electric Eels бастапқыда дәстүрлі емес аспаптарды қолданды, барабаншы да, кез келген музыкалық аспапта техникалық біліктілігі бар адам да болған жоқ. Олардың сирек қойылымдарында әр түрлі уақытта металл табақтарды балғамен ұру, намыстар, электрлік шөп кескіш және төбелес болды. Бұл олардың өнерін "өнер терроризмі" деп сипаттауға себеп болды. 1973 және 1974 жылдардың көп бөлігі Кливлендте және кейін Колумбуста, әдетте топ 40 хиттерін орындайтын топтарды шақыратын барларда концерттер табуға тырысып, көбінесе сәтсіз аяқталды. Мортон бұл шешімге Кливлендте "көп әйелмен" қарым-қатынас жасағаны үшін алған өлім қаупінің себеп болғанын мәлімдеді. Концерттер болғанда, промоутерлер оларды ортасынан тоқтатып тастауға белсенділік танытты. Дебюттік концертінде топ мас және тәртіпсіздік жасағаны үшін полицияға ұсталды. Мортон ұсталғанға қарсылық көрсетіп, қолы сынды, нәтижесінде үш аптадан кейінгі келесі концертінде сырғанау сызығы мен кілттен жасалған импровизациялық шинамен ойнауға мәжбүр болды. Мортонның, әсіресе, зорлыққа бейімділігі болды, ол жиі физикалық төбелес пен топтағы уақытша бөлінулерге әкелді, немесе ол және Дейв И жұмысшы сыныбының барына барып, гомосексуалды жұп сияқты бірге билеп, төбелес шығаратын. 1973 жылдың соңында Макмахон топтан шығып, оның орнына гитара мен клавиатурада шебер музыкант болған және бір уақытта Mirrors тобының мүшесі болған Пол Маротта келді. Барабаншылар топтың тарихында келіп-кетіп отырды, бірақ бас гитарасы әрқашан болмады. 1975 жылдың басында Маротта жұмыстан шығып, Макмахон қайта оралды. Маротта сол жылы топтың барлық репетицияларын жаздырып, тамызда бас аспаппен бірге ойнайтын жазбалар жасады. Топтың қасақана тудырған жанжалдары мен дау-дамайлары оларды свастиканың нацистік бейнелерін қолдануға итерді, Мортон кейіннен бұл Уильям Берроуз бен Ленни Брюстің ықпалында болғанын мәлімдеді: "Біз осылай қаладық, осы қоздыруды жасағымыз келді, осы мәселелерге бетке бас тіккіміз келді". Сонымен қатар, американдық нацистік партияның расистік әдебиетінен алынған үзінділер "Spinach Blasters" (AKA "Spin Age Blasters") әніндегі экспромторлық ән мәтіндеріне шабыттандырды. Маротта: "Бұл шок тактикасы, бұл жанжалды өнер, бұл сатира болуы керек еді". Бұл Нью-Йорк пен Лондондағы Джонни Тундерс, Сид Вишес және Сиукси Сиу сияқты басқа панктердің ұқсас шок тактикасы мен бейнелерін қолдануын болжады. Ақырында Electric Eels Кливлендтегі оригиналды музыканы қолдайтын The Viking Saloon-ның "Special Extermination Night" 22 желтоқсан 1974 жылы Rocket from the Tombs және Mirrors тобымен бірге концертке қатысуға мүмкіндік алды. Бұл концерт Кливлендтің жаңа және бірегей панк-рок сахнасының басталуын белгіледі. Бірақ 1975 жылғы қаңтардағы қайталама іс-шара Electric Eels-ті олардың сахнада газбен жұмыс істейтін шөп кескішті қолданғандары үшін соңғы барынан шығарып жіберді. Бұл Мароттаның топтан кетуіне әкелді. Маротта топтан кеткеннен кейін, Брайан Макмахон қайта қосылды және олар кейіннен The Cramps тобымен атаққа ие болған Ник Нокс барабаншысын да жұмысқа алды. Олар Мароттамен татуласып, 1975 жылдың басында олардың репетицияларының кейбірін жаздырды. Осы сессиялар олардың өлімінен кейін шығарылған материалдардың көп бөлігін құрайды, соның ішінде 1978 жылғы Rough Trade "Agitated" b/w "Cyclotron" әні, бұл олардың көптеген жылдар бойы шығарылған жалғыз жазбасы болды. "Cyclotron" әнінде Эльтон Джонға сілтеме жасалған, оның музыкасы мен стилі көбінесе глэм-рок сахнасына енген. Алайда, топтың Нокс құрамы қысқа өмір сүрді, 1975 жылы Case Western Reserve University-де тек бір концерт өткізді (көздер бұл жылдың мамыр немесе қыркүйек айында болды ма, жоқ па, әртүрлі пікірде), содан кейін Мортоннан шабыт алған төбелес салдарынан сол жерде тарап кетті. Сол жылы алғашқы үш Electric Eels мүшесі, Маротта және Mirrors тобының екі мүшесі жаңа топ құрды, The Men from UNCLE, бірақ бұл қайтадан тараудан бұрын екі репетиция ғана өтті. Маротта The Styrenes тобын құрды, оның ішінде Мортон да кездейсоқ мүше болды.

Along with Morton (guitar), other original members were Dave "E" McManus (vocals, clarinet) and Brian McMahon (guitar; not to be confused with Slint member), all ex pupils of Lakewood High School, Lakewood, Ohio in 1972. The three had been to see a Captain Beefheart gig and been unimpressed enough by the support band (Youngstown's Left End) to decide that they could do better themselves. Unlike other rock groups of the era, Morton had also been influenced by free jazz: "I remember listening to Ornette Coleman, John Cale, Sun Ra and Albert Ayler. That's what the eels was supposed to be, but we didn't really understand it". This had also led to early meetings with Peter Laughner of Rocket from the Tombs at the local record store. The Electric Eels featured unconventional instrumentation initially, with no drummer nor anyone who was technically competent on any musical instruments. Their rare performances did feature at various times, sheet metal hit with sledgehammers, anvils, a power lawnmower and fist fights. This led to the description of their act as "art terrorism". Much of 1973 and 1974 was spent, mostly unsuccessfully, trying to get gigs in bars that normally booked Top 40 covers bands in Cleveland and then Columbus, where the band moved for some months. Morton has claimed that this move was caused by death threats he had received in Cleveland for sleeping with "one too many married women". When gigs did happen, promoters were known to pull them half way through. On their debut show the band were arrested by police for being drunk and disorderly. Morton resisted arrest and gained a broken hand, which caused him to play their next gig, three weeks later with an improvised splint made from a slide rule and a wrench. Morton, in particular, had an inclination for violence that often led to physical fights and temporary splits in the band, or he and Dave E would go to a working class bar and provoke a fight by dancing together as if a homosexual couple. In late 1973 McMahon left the band, replaced by Paul Marotta, who was a competent musician on both guitar and keyboards and was simultaneously a member of Mirrors. Drummers came and left during the history of the band, but bass guitar was always absent. By early 1975, Marotta had quit and McMahon had returned. Marotta would record the band throughout that year and play during some August recording sessions that also included a bass. The deliberate provocation and controversy of the band also saw them use the Nazi imagery of the swastika, Morton later claiming that this was influenced by William Burroughs and Lenny Bruce: "That is something we wanted, to have that provocation, we wanted to confront those issues". In addition, excerpts taken from racist American Nazi Party literature were used as an inspiration sheet for extemporaneous lyrics in the song "Spinach Blasters" (AKA "Spin Age Blasters"). Marotta: "It was shock tactics, it was confrontational art, it was meant to be satire". This presaged the use of similar shock tactics and images by other punks in New York City and London, such as Johnny Thunders, Sid Vicious and Siouxsie Sioux. Eventually the Electric Eels got a gig at a Cleveland venue which would support original music, The Viking Saloon's "Special Extermination Night" 22 December 1974 with Rocket from the Tombs and Mirrors. This gig marked the public start of a new and unique Cleveland punk rock scene. However the repeat event in January 1975 would see the eels banned from the last bar that would have them, due to their use on stage of a gas powered lawnmower. This led to the departure from the band of Marotta. After Marotta left the band, Brian McMahon rejoined and they also recruited drummer Nick Knox, later to find fame with The Cramps. They made their peace with Marotta, who went on to record some of their rehearsals in early 1975. It is these sessions which make up most of the eels material released since their demise, including the 1978 Rough Trade single "Agitated" b/w "Cyclotron", which was their only released recording for many years. The song "Cyclotron" has a lyrical reference to Elton John whose music and style often crossed over into the glam rock scene. However, the Knox line up of the band was short lived, performing only one gig – the band's fifth, overall – at Case Western Reserve University in 1975 (sources differ as to whether this was in May or September of that year), before finally splitting there and then due to a Morton inspired fist fight. Later that year the original three eels members, Marotta and two members of Mirrors formed a new band, The Men from UNCLE, but this lasted only two rehearsals before splitting again. Marotta went on to form The Styrenes, of which Morton was also an occasional member.