Маққабейлер Ордены: Бауырластық пен өмірлік сақтандыру тарихы

Кіріспе

Бауырластық

Макабилер рыцарлары 1878 жылы Канаданың Онтарио штатындағы Лондон қаласында құрылған бауырластық ұйым болды. Көбінесе АҚШ-тың Мичиган штатында белсенді болған бұл ұйымның бауырластық ерекшеліктері мүшелеріне төмен бағада сақтандыру қызметін ұсынуға бағынған. Қоғамның алғашқы жылдарында ол қоғамдық зираттар сияқты соңғы рәсімдерге байланысты басқа да көмектерді де ұсынды. Макабилер рыцарларының ұраны латын тілінде "Astra Castra Numen Lumen" деп жазылған, яғни "Жұлдыздар менің лагерім, Құдай менің нұрым" деген мағынаны білдіреді.

Тарих

Макабилер рыцарлары Лондон қаласында, Онтариода Орманшылар орденінің мүшелері құрды. Олар өздерінің атын, рәсімдерін және дәстүрлерін Селевкид империясына қарсы күрескен еврей көтерісшілері – маккабилерге негіздеді. Олардың ерліктері Маккабилер кітаптарында баяндалған. Католик дінінде қасиетті саналатын, бірақ яһуди және протестант дінінде кияпты емес деп есептелетін Киелі кітаптардың бір бөлігі. Бірінші съезд 1878 жылдың 7 тамызында өтті. Ұйым Канадада және АҚШ-тың бірнеше штатында жылдам өсіп, 1880 жылға қарай 10 000 мүшеге жетті. Ұйымның негізі актуариаттық есептеулерге сүйенбеді, жаңа мүшелерден медициналық тексеру талап етілмеді, ал мүше басына өлім жағдайы үшін төлем 10 цент болды. Өлім жағдайлары көбейе бастағанда, ұйымның шығындары кірісінен асып түсе бастады. Мичиган штатындағы бір топ кәсіпкерлер, ұйымда көптеген мүшелері бар, маккабилердің қаржылық тұрақтылығын қамтамасыз етуге тырысты. Осы мақсатта 1880 жылы Нью-Йорк штатының Буффало қаласында қоғамды қайта ұйымдастыру үшін жаңа конституция мен заңдар әзірлеуге арналған «үлкен қарастыру» өтті. Майор Н.С. Бойнтон жаңа Жоғарғы бас қолбасшы болып сайланды. Бұл шағын ғана жікке бөлуге әкелді, ал канадалық топ Маклафлин басшылығымен бөлініп кетті. 1881 жылы екі топтың өкілдері Мичиган штатының Порт-Хюрон қаласында кездесіп, дауларын татуластыруға келісті. Екі топқа да қанағаттандыратын жаңа конституция жобасын әзірлеу үшін Бойнтон төрағалық еткен комиссия құрылды, және ол 1881 жылдың ақпанында мақұлданды. Жаңа конституция бойынша, 1000-нан астам мүшесі бар штаттар мен провинцияларда Ұлы лагерьлер құрылуы мүмкін, ал Жоғарғы кеңес (бас ұйым) ұйымның мүшелеріне арналған жәрдемақы жүйесін басқарды. Мичиганның Ұлы лагері 1881 жылдың 11 маусымында осы штатта тіркелді, бұл қайта ұйымдастырылған ұйымның негізі болып саналды. Ұйымдық тұрақтылыққа қол жеткізу қиын болды. 1881 жылдың шілдесінде Жоғарғы кеңесте Мичиган делегаттары ұлттық ұйымның таратылуын күтіп, жеке Ұлы лагерьлерге өздерінің жәрдемақы бағдарламаларын құруға рұқсат беру туралы түзетуді қабылдады. 1882 жылға қарай ұйым Мичиганнан тыс жерлерде де факто таратылды, ал Бойнтон Ұлы жазушы және содан кейін штаттың Ұлы қолбасшысы болды. Жоғарғы кеңес 1883 жылдың қыркүйегінде қайтадан жандандырылды. 1914 жылы ұйым Макабилер рыцарлары деген атын Макабилер деп өзгертті. Қаржы және жәрдемақы тұрғысынан алғанда, Макабилер 1911 жылы Ұлттық бауырластық конгресінің кестелерін және 1920 жылы Америкалық өлім-жітім ставкалары кестесін қабылдады. 1958 жылы өткізілген «Жоғарғы қарастыру» нәтижесінде Макабилер 1961 жылдан бастап өзара өмірді сақтандыру компаниясына айналды, бірақ кейбір бауырластық ерекшеліктерін сақтап қалды. 1905 жылы Батыс аралары деп аталған топ бөлініп кеткендіктен, ұйымдық құрылымда да жікке бөлініс болды. Бұл топ 1911 жылы «Гайленд Нобельдерімен» бірікті. 1930 жылдары Макабилер кішігірім бауырластық жәрдемақы қоғамдарын сіңіре бастады, соның ішінде 1935 жылы Америка бауырластығын, 1937 жылы Славян прогрессивті пайдалы одағын және 1941 жылы Мичиган одағының өмірлік қауымдастығын.

The Knights of the Maccabees was founded in London, Ontario by members of the Order of the Foresters. They based their name, ceremonies and rituals on the Maccabees, a group of Jewish rebels against the Seleucid Empire whose exploits are described in the Books of the Maccabees, considered part of the Biblical canon in Catholicism, but apocryphal in Judaism and Protestant Christianity. The first convention was held on August 7, 1878. The group grew rapidly in Canada and several US States, reaching 10,000 members by 1880. The organization was not on an actuarially sound basis no medical exams were required of new members, and assessments of death was 10 cents for each member. As death claims began piling up, the organizations expenses began to outweigh its income. A group of business men in Michigan, where the order had a number of members, endeavored to put the Maccabees on a sound financial basis. To this end a "grand review" was held in Buffalo, New York in 1880 to reorganize the society, drawing up a new constitution and laws. Major N. S. Boynton was elected the new Supreme Lieutenant Commander. This created a brief schism with the Canadian group seceding under a man named McLaughlin. In 1881 a meeting of the two factions representatives met at Port Huron, Michigan, and they agreed to reconcile their differences. A committee was appointed, chaired by Boynton, to draft a new constitution acceptable to both factions, and this was agreed to in February 1881. Under the new constitution, Great Camps could be formed in states or provinces with more than 1,000 members and the Supreme Tent (overall organization) operated the beneficiary aspect of the organization. The Great Camp of Michigan was incorporated in that state on June 11, 1881, which was considered the foundation date of the reorganized order. Organizational stability remained elusive. At the Supreme Tent in July 1881 the Michigan delegates obtained an amendment to allow individual Great Camps to establish their own beneficiary programs, anticipating that the national organization would become defunct. By 1882, the order had indeed become dormant outside of Michigan, and Boynton became Great Record Keeper and then Great Commander of the state. The Supreme Tent was then revived, again, in September 1883. In 1914 the organization changed its name from the Knights of the Maccabees to simply The Maccabees. In terms of finances and benefits, the Maccabees adopted the National Fraternal Congress Tables in 1911 and the American Mortuary Table of Rates in 1920. A "Supreme Review" conducted in 1958, the Macabees became a mutual life insurance company effective 1961, though still kept some fraternal features. Organizationally, the group suffered a split in 1905, when a group called the Western Bees seceded in 1905. This group eventually merged with the Highland Nobles in 1911. In the 1930s the Maccabees began absorbing some smaller fraternal benefit societies, including the Brotherhood of America in 1935, the Slavic Progressive Beneficial Union in 1937 and the Michigan Union Life Association in 1941.

ХХ ғасыр

1920 жылы әйелдердің көмекші ұйымы, «Макаби әйелдері», 200 000-нан астам мүшесі бар екенін мәлімдеді. 1926 жылы олар штаб-пәтерін Мичиган штаты, Детройт қаласының орталығындағы «Макабис» ғимаратында құрды. 1960 жылы «Макабилер» Мичиган штатының Детройт қаласының маңындағы Саутфилд қаласына жаңа ғимаратқа көшіп барды. 1986 жылы олар Саутфилдте жаңа кеңсе ғимаратын салды. 1941 жылы ұйым «Мичиган Юнион Лайф Ассоциациясын» бақылауға алып, оның өзара көмек қоғамынан заманауи, заңды резервтік сақтандыру компаниясына айналуына септігін тигізді. 1962 жылы ұйым тағы бір рет атауын өзгертті, бұл жолы «Maccabees Mutual Life Insurance Company» деп өзгерді. 1990 жылдары ұйым өзара меншік құқығынан айырылып, «Royal Insurance Group» компаниясына сатылды және «Royal Maccabees Life Insurance Company» деген атпен жұмыс істеді. 1999 жылы «Royal Maccabees» компаниясын оның бас компаниясы «Royal & SunAlliance Financial Services» «Swiss Re» компаниясына сатты. «Swiss Re» оны өзінің еншілес компаниясы «Reassure America Life Insurance Company»-мен біріктірді.

Ұйым

Топ үш деңгейлі модель бойынша құрылды, оның құрамында жергілікті бағынышты лагерьлер, аудандық деңгейдегі үлкен лагерьлер және барлығы бірге Жоғарғы шатыр деп есептелді. Макаби әйелдері – бұл топтың әйелдер бөлімі болды.

Мүшелік

Мүшелік 18 мен 70 жас аралығындағы барлық ақ нәсілді адамдарға ашық болды, бірақ 52 жастан асқандар мүшелік артықшылықтарынан тыс қалды. Өтініш берушілер жақсы моральдық қасиеттерімен, денсаулығымен және қоғамдық қабылдаумен жақсы болуы керек еді. Сонымен қатар, аса қауіпті жұмыстармен айналысатын адамдар, мысалы, көмір шахтерлері, электр желілерінде жұмыс істеушілер, әуе саяхатшылары, жарылыс жұмыстарымен айналысатындар, өте тұтанғыш немесе жарылғыш материалдарды өндірушілер және су асты кемелерінің офицерлері мүшелікке қабылданбады. Сонымен қатар, алкоголь сатумен айналысатын немесе алкогольге тәуелді адамдар да қабылданбады. Теміржол қызметкерлерінің, экспресс-қызметкерлерінің, шахтерлердің (көмір шахтерлерін қоспағанда) және өрт сөндірушілердің белгілі бір тобы әр 1000 долларға қосымша 25 цент төлеуге міндетті болды. 1896 жылдың 1 желтоқсанында Орденнің 40 штат пен провинцияда 182 000 мүшесі болды, бірақ мүшелердің үштен бірі Мичиган штатында шоғырланған. Мүшелер арасындағы өлім-жітім көрсеткіші 1000 адамға шаққанда 5,54 құрады, бұл өте төмен көрсеткіш деп есептелді. Олардың 1892 жылы ашылған Порт-Хурон қаласындағы тұрақты бас кеңсесі де болды.