Кіріспе

Mitsui O.S.K. Lines (株式会社商船三井; қысқартылған MOL) – Токио қаласының Минато ауданындағы Тораномон жерінде орналасқан жапондық көлік компаниясы. Бұл әлемдегі ең ірі кеме тасымалдау компанияларының бірі. MOL флотына құрғақ жүк кемелері (көлемді жүк тасымалдаушылар), сұйытылған табиғи газ тасымалдаушылар, Ro Ro Car Carrier кемелері, мұнай танкерлері, контейнерлік кемелер (соның ішінде mv MOL Triumph – әлемдегі 4-ші ірі контейнерлік кеме) және контейнерлік терминалдар кіреді. Компанияның контейнерлік тасымалдауға бағытталған қызметі 2018 жылдың сәуір айынан бастап азайтылса да, оның аллигатор логотипі бүкіл әлемдегі порттарда, жолдарда, теміржолдарда және баржалардағы контейнерлерде әлі де кездеседі. Жапонияның алғашқы индустриялану кезеңінде Mitsui zaibatsu (отбасылық конгломерат) құрамындағы маңызды бөлік ретінде құрылған компания қазір заибацудан тәуелсіз, бірақ Mitsui keiretsu (бірлескен компаниялар тобы) құрамында қала береді.

Тарих

MOL (Mitsui O. S. K. Lines) 1964 жылы Осака Шосен Кайша (OSK) (大阪商船株式会社) компаниясының (1878 жылы құрылған) және 1942 жылы құрылған Mitsui Steamship Co., Ltd. компаниясының (бұрын Mitsui Line деп аталған), Кеме қатынасы индустриясын қайта құру және қайта ұйымдастыру туралы заңға сәйкес бірігуі нәтижесінде құрылды. Ол кезде компания 83 кемеден тұратын, 13,1 миллиард иен капиталға ие, Жапониядағы ең ірі кеме компаниясы болды.

OSK

OSK 1884 жылы құрылды, онда 55 кеме иесі, олардың әрқайсысының тек аз сандағы кемелері болды, өз қызметтерін біріктірді. Бұл кеме иелерінің басты өкілі – Сумитомо заибацу немесе конгломераттың аға менеджері, Осаканың қаржы ортасындағы беделді тұлға Хиросе Сайхей болды. OSK компаниясының капиталы 1,2 млн иенге тең, оның құрамында 93 кеме болды. Алғашқы бірнеше жылда оның бағыттары Жапонияның батыс аймағындағы жағалау қатынастарымен шектелді. 1890 жылы OSK Осака – Пусан бағытын ашты, ал 1893 жылы Осака – Инчхон бағыты мен Корея жағалаулық қатынастарын іске қосты. 1893 жылы компания 1,8 млн иенге қайта капиталдандырылды, 1894 жылы 2,5 млн иенге, 1896 жылы Тайвань үкіметі OSK-ға Осака – Тайвань желілік қатынастары үшін субсидия бергенде 5 млн иенге, ал 1898 жылы компания Янцзы өзенінде жұмыс істей бастағанда 10 млн иенге дейін өсті. 1898 жылы Токугоро Накахаси компанияның үшінші президенті болды. Ол OSK-ның ішкі ұйымдастырылуын рационалдастыруға, Қытай нарығына енуге, сондай-ақ 1908 жылы Гонконгтан Вашингтонның Такома қаласына дейінгі алғашқы OSK мұхит жолын ашуға үлкен күш салды. 1911 жылы OSK Кобе – Бомбей бағытын ашты. Бұл бағыт Алыс Шығыс жүк тасымалы конференциясының (FEFC) монополиясы астында болды, оның жалғыз жапондық мүшесі – Nippon Yusen K. K. (NYK). OSK FEFC-мен күресті және 1913 жылы конференцияға қабылданды. 1918 жылы компания Бомбей – Марсель бағытын ашты және FEFC-ге толық мүшелікке қабылданды. Осы аралықта Сан-Франциско, Австралия және Оңтүстік Америка бағыттары ашылып, бүкіл әлем бойынша желілік қызмет ұсынылды. 1920 жылы Нью-Йорк қаласында қызмет бастады, бірақ ол тапшылықпен жұмыс істеді. 1930 жылы OSK Нью-Йорк экспресс қызметін бастау үшін бес жаңа жоғары жылдамдықты моторлы кемеге үлкен инвестиция жасады. Бұл қызмет Азиядан Америкаға шикі жібек тасымалын толығымен өзгертті; шикі жібек жермен жүрудің орнына Нью-Йоркке дейін сумен тасымалдана бастады. OSK компаниясының осы бағыт бойынша жүк тасымалдауының үлесі өсті, сондай-ақ оның бизнес-жүргізуі қолайсыз жағдайларға қарамастан жақсарды. Ұлы депрессия кезінде OSK мен NYK 1931 жылы ынтымақтастық туралы келісім жасады, ол арқылы OSK Такома мен Сиэтлға тоқтаған Пьюджет-Саунд бағытын жойды және өз кезегінде Оңтүстік Американың шығыс жағалауы бағытына монополияға ие болды. OSK 1930 және 1931 жылдардағы тапшылықтан тез қалпына келді және 1932 жылы дивидендтерді қайтадан төледі. Компанияның табысы 1941 жылы ең жоғары деңгейге жетті, онда OSK 87 млн иенге капиталдандырылды және 112 кемесі болды.

Мицуи Бусан Кайша

Mitsui Line бастапқыда Mitsui Bussan Kaisha сауда компаниясының кеме тасымалы бөлімі болды. Mitsui Bussan компаниясы 1876 жылы құрылған және мемлекеттік басқарудағы Миике кеніштерінде өндірілген көмірді экспорттау және сатуға эксклюзивті құқық алды. Ол кемелерді жалдап, көмірді өз қаражатында тасымалдады. 1878 жылы бу кемесін, ал 1888 жылы кен орындарын сатып алды. Mitsui Bussan өнеркәсіптік тасымалдаушыға айналды және 1898 жылы кеме тасымалы бөлімі құрылды. Бұл бөлім кеңейтіліп, 1904 жылы Кобеге көшірілді. Компанияға 9 кеме тиесілі болды, ал Бірінші дүниежүзілік соғыс алдында флот 15 кемеге жетті, 1919 жылы барлығы 30 кемеге дейін өсті. Үшінші бас менеджер Тейдзиро Кавамура Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде бөлімнің қызметін кеңейтті; 1914 жылы ол компанияның және басқа компаниялардың жүктерін тасымалдайтын трамптық қызметті бастады. 1917 жылы кеме құрылысы үшін жаңа цех салынды және кеме құрылысы бөлімі құрылды, ал 1920 жылы Даляньнан Кобе арқылы Сиэтлге жартылай лайнерлік қызмет ашылды, онда лайнерлік қызмет шығу рейстерінде жұмыс істеді, бірақ Сиэтлде жеткіліксіз жүк болғандықтан, кемелер басқа порттарда жүкті тоқтатып, жинауға мәжбүр болды. 1924 жылы Mitsui Bussan-ның кеме тасымалы бөлімі екі бауырлас кеме салды. Олардың бірі мұнайды қайта жағумен жабдықталған, екіншісі дизельді қозғалтқышпен жабдықталған және Жапонияда теңізге шығатын алғашқы дизельді кеме болды. Бөлім бұл кемелерді Солтүстік Америка бағытына орналастырып, олардың өнімділігін салыстырды. Дизельді Akagisan Maru кемесі жоғары көрсеткіштерді көрсетті, сондықтан Mitsui 1926 жылы қозғалтқышты өндірген Burmeister and Wain Co. (B & W) компаниясымен өндіріс және сату лицензиялық келісімін жасасты. 1928 жылы Mitsui Бангкок бағытын, 1931 жылы Филиппин бағытын, 1932 жылы Далиен-Нью-Йорк бағытын, ал 1935 жылы Парсы шығанағына бағыт ашты. 1933 жылдан бастап кеме тасымалы бөлімі Mitsui Line деп аталды. 1937 жылы Mitsui Tama кеме құрылысы бөлімі 1937 жылы Mitsui Tama кеме құрылысы зауыды ретінде бөлінді, ал 1942 жылы бұрынғы кеме тасымалы бөлімі де жеке компанияға, Mitsui Steamship Co., Ltd. (MS) айналды. Оның капиталы 50 миллион иенді құрады, ал Такахару Мицуи төраға болып сайланды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде OSK, басқа жапондық кеме компаниялары сияқты, тек кеме иесі болуға мәжбүр болды. Соғыс аяқталған кезде оның 55 кемесі ғана қалды, жалпы көлемі – [көрсетілмеген], олардың көпшілігі соғыс стандартындағы, сапасы төмен кемелер болды. Барлық кемелер одақтас державалардың Азаматтық сауда флоты комитеті арқылы бақылауда болды. Алайда, 1950 жылы OSK жаһандық қызметке оралды. 1957 жылдың соңына қарай компания соғыстан бұрын FEFC-ден алған теңіз қатынасы құқықтарын дерлік толық қалпына келтірді және 13 халықаралық бағыт бойынша айына 18 рейс жасады. 1947 жылы басталған үкіметтік кеме құрылысы бағдарламасының арқасында бұрынғыдан гөрі бәсекелестік күшті болды, себебі ақшасы бар кез келген адам кеме құрылысына қатыса алатын болды. Соғыстан бұрын конференция мүшелері жаңа келгендерді қабылдамауға тырысты. OSK осы бағдарлама бойынша 38 кеме салды. 1953 жылы OSK Жапониядан эмигранттарды тасымалдау үшін Оңтүстік Америкаға бағыт ашты. Бастапқыда бұл қызмет пайдалы болды, бірақ 1962 жылы эмигранттардың саны жылына 2000-нан асты. 1963 жылы OSK осы зиянды бизнесті бөліп шығару үшін Japan Emigration Ship Co., Ltd. (JES) құрды. Кейіннен JES Mitsui OSK Passenger Co., Ltd. болып қайта ұйымдастырылды. Осы кезеңде OSK-ның көптеген бизнес-жобалары зиян келтірді. 1964 жылы компанияның иелігінде 41 кеме болды, олардың жалпы көлемі – [көрсетілмеген]. Компанияның капиталы 7.6 миллиард иенді құрады, ал қарыздары шамамен 34.9 миллиард иенге жетті.

1950-1964 жылдар

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және соғыстан кейін барлық MS кемелері үкімет бақылауында болды. 1945 жылы Жапония соғысқа жеңілген кезде, MS-тің кемелерінен тек 17-сі ғана қалды, бірақ MS бұрын Азаматтық сауда теңіз комитетіне (CMMC) жалға берілген операцияларды қайта иеленгенде, кемелер саны 22-ге жетті.

Соғыстан кейінгі кезең

Содан кейін MS өзінің флотын және бағыттарын соғысқа дейінгі желісін қайта құру үшін қарқынды кеңейтуді бастады және тіпті FEFC-ге өтініш берді. Өтініш қабылданбағаннан кейін, MS 1953 жылы осы бағытқа конференция мүшесі емес кемелерді қойды. Ұзақ күрес соңын күткеннен кейін, конференция мәселені саяси тұрғыдан шешуге тырысты және 1955 жылы британдық елші Жапонияның кеме жүргізу саясатын ашық сынады. Сол жылы Жапония Тарифтер мен сауда жөніндегі келісімге (ГАТТ) қосылды, ал Жапонияның көлік министрі мәселені даусыз шешуге мүдделі болды. Көлік министрінің делдалы арқылы конференция ұсынған соңғы нұсқада MS-тің қабылдауы тиіс болған өте қатаң талаптар болды, олардың бірі – MS тек NYK басқаруымен бірнеше жыл жұмыс істеген жағдайда ғана FEFC-ге қосыла алатындығы еді. 39 айлық тартыс аяқталды және MS 1956 жылы NYK басшылығымен кемелерді орналастыруды бастады. Бес жыл өткен соң, MS ақыры конференцияға қосылды.

Кеме жасау

MS 1950 жылдан 1964 жылы OSK-мен бірігуге дейін 38 кеме салды, ал оның тоннажы Жапониядағы ең ірі тоннаж болды. Оның кемелерінің бірі – Кинкасан Мару әлемдегі алғашқы көпірмен басқарылатын кеме болды. MS экипаждарын ұтымды түрде ұйымдастыруды және инженерлердің еңбек жағдайларын жақсартуды жоспарлады. Mitsui Shipbuilding & Engineering Co., Mitsui Tama Shipyard компаниясының тікелей мұрагерімен ынтымақтасып, инновациялық көпірмен басқарылатын кемелерді жобалады. Кинкасан Мару 1961 жылы тапсырылды және MS оны тағы бір көпірмен басқарылатын кемемен бірге 1951 жылы қайта ашылған Нью-Йорк бағытына қойды. Нью-Йорк бағытынан басқа, MS әлемдік бағыттарда батыс және шығысқа қарай, Орталық және Оңтүстік Америка бағытында, Батыс Африка бағытында және Ұлы көлдер бағытында жұмыс істеді. 1964 жылы MS-дің меншігінде 45 кеме болды. Дегенмен, MS-нің 1950 жылдан 1964 жылы OSK-мен бірігуге дейінгі көрсеткіштері көңіл көншітпеді, ол 5,5 миллиард иен капиталмен және 26,7 миллиард иен қарызбен жұмыс істеді.

Mitsui-OSK бірігуі

1964 жылы теңіз тасымалдау саласын қайта ұйымдастырудан кейін, нәтижесінде жапондық теңіз компаниялары алты топқа бөлінді, әлемдік теңіз тасымалы контейнерленуге бет бұрды. OSK және MS компанияларының бірігуінен құрылған Mitsui O. S. K. Lines, Ltd. (MOL) компаниясы Калифорния бағытында контейнерлік тасымалдау қызметін бастады, сондай-ақ төрт жапондық оператордан құралған кеңістік жалға алу консорциумына қосылды. Бірігуден кейін бизнес нәтижелері жақсарды және бұрынғы жылдардан әкелінген залал 1966 жылы өтелді. Компания 1968 жылы 20 миллиард иенаға, ал 1972 жылы 30 миллиард иенаға қайта капиталдандырылды. 1974 жылы меншікті кемелер паркі 152 кемеге жетті, ал операциялық парк – меншікті және уақытша жалдамаға алынған кемелер – 291 кемеден тұрды, жалпы көлемі .

Контейнерлеу

1969 жылы қазанда «Америка Мару» (MOL) контейнерлік кемесі Кобеден Сан-Францискоға дейін алғашқы рейс жасады. 1970 жылы NYK және Yamashita Shinnihon Steamship Co. компанияларымен бірге контейнерлік тасымал Австралия бағытына, ал 1971 жылы тағы бес жапон компаниясымен Солтүстік Тынық мұхиты бағытына тарады. 1971 жылы MOL, Nippon Yusen Kaisha, Overseas Container Line, Ben Line және Hapag Lloyd компанияларынан құралған TRIO тобының құрамында Еуропа бағыты да қолданысқа енді. 1972 жылы Нью-Йорк және Жерорта теңізі бағыттарында контейнерлік қызмет басталды. 2013 жылдың маусым айында «MOL Comfort» контейнерлік кемесі Йемен жағалауында екіге бөлініп батып кетті. Кеменің алдыңғы бөлігі бату алдында өртке ұшырады. Барлық 26 экипаж мүшесі Hapag Lloyd-тың «Yantian Express» кемесі, қазір банкрот болған Hanjin Shipping компаниясының «Hanjin Beijing» кемесі және ZIM компаниясының «ZIM India» кемесімен құтқарылды. Үш кеменің экипажы оларды екі сал мен бір құтқару қайығынан тапты.

Тасымалданатын кен

Екінші бағыт мамандануға қарай болды. OSK мен MS-дің екеуінің де кен тасымалдаушы кемелері болды, ал біріккеннен кейін MOL Жапония кен нарығындағы ең үлкен үлеске ие болды. 1970 жылы Nippon Steel Corporation компаниясының жүк кепілдігімен салынған «Ячиёсан Мару» сол кезде Жапониядағы ең ірі кен тасымалдаушы кеме болды.

Көліктер

MOL компаниясы 1965 жылы Nissan Motor Company компаниясының жүк кепілдігімен Жапониядағы алғашқы Car Carrier кемесі Oppama Maru-ды салды. MOL төмен фрахт мөлшерлемесімен автомобильдерді тасымалдай алмады, өйткені ол конференциялық тарифтерді сақтауға міндетті болды. Сондықтан Nissan 1970 жылы Oppama Maru-ды пайдалану және өзінің автомобильдерін тасымалдау үшін Nissan Motor Car Carrier Co. компаниясын құрды. Осы модельге сүйене отырып, MOL және Honda Motor Co. 1973 жылы Honda автомобильдерін АҚШ-қа тасымалдау үшін Act Maritime Co. компаниясын құрды. MOL Ro Ro Car Carrier бөлімшесі ACE (Auto Car Carrier Express) деп аталады, ал компания флотындағы көптеген Roll on/roll off кемелерінің аттарында "Ace" қосымшасы бар. Бұл бөлім жаңа және қолданылған автомобильдерді, жүк көліктерін, тіркемелерді, Mafi ролл-трейлерлерін, ауыр құрылыс машиналарын және басқа да дөңгелекті жүктің теңіз көлігімен тасымалдау және таратуға маманданған. 1990 жылдан бері MOL Euro Marine Logistics аймақтық желісіне инвестиция жасап келеді. 2006 жылдың шілдесінде MOL компаниясы тасымалдау саласындағы ең ауыр тұрақсыздықтан зардап шекті. Оқиға кезінде, жүк толығымен жоғалғанына қарамастан, кеме құтқарылып, әлі де теңізде жүзіп жатыр. 2019 жылдың 1 қаңтарында MV Sincerity Ace Оаху аралының солтүстік-батысында, Жапониядан Гонолулу портына бағыт алғанда өртенді. АҚШ жағалау күзеті жақын маңдағы бірнеше кемені экипажды құтқару үшін басқа бағытқа бұрды, бірақ салдарынан 4 адам қаза тауып, 1 адам жоғалып кетті. 2022 жылдың 17 ақпанында Фелисити Эйс Азор аралдарына жақын жерде, Эмденнен Дэвисвиллге (АҚШ) бағыт алғанда өртенді. Кеме Porsche және Volkswagen автомобильдерімен толық жүктелген болатын. Дабыл сигналынан кейін 22 экипаж мүшесі тікұшақпен эвакуацияланды, ал португалдық әскери кемесі мен төрт жүк кемесі құтқаруға келді, сонымен қатар құтқару буксирлерінің келуін күтті. Кеме 2 наурызда сүйретіп әкелген кезде суға батып кетті.

Мұнай дағдарысы

1971 жылы АҚШ-тың алтын эмбаргосы және әлемдік ақша жүйесінің өзгеруі MOL үшін ауыр соққы болды. Ол қаржылық стратегиясын өзгертіп, АҚШ долларында және басқа валюталарда көбірек қаражат сақтады. 1973 жылғы мұнай дағдарысы одан да қиын болды. MOL құрылыс кезіндегі танкерлерді дереу тоқтатты және бірігуден бері ең жақсы бизнес нәтижелерін тіркеді; жүк тасымалынан түскен кіріс 327,5 миллиард иенді құрады. Бірақ көп ұзамай нәтижелер күрт нашарлап, 1978 жылға дейін төмендеу жалғасты. MOL шығындарды қысқартуға күш салды және бір мезгілде контейнерлік кемелердің көлемін және санын арттырды. Контейнерлік тасымалдау өнеркәсіптік дамыған және дамушы елдер арасында өсті, ал бұл кеңеюді қаржыландыру үшін үлкен инвестициялар қажет болды. Солтүстік Америка бағытында интермодалды тасымалдау дамуы да басталды, және MOL 1972 жылы теміржол көлігін, сондай-ақ транзиттік уақытты қысқарту үшін теңіз тасымалын пайдалана отырып, АҚШ-тың «Sea Land» теңіз компаниясымен бәсекелесу үшін «Mini Land Bridge» (MLB) қызметін енгізді, ал 1980 жылы қызметті IPI (Interior Point Intermodal) қызметіне дейін кеңейтті. MLB қызметі басталған кезде әлемдік сауда құрылымы өзгерді және 1979 жылы Азиядан АҚШ-қа тасымалданатын жалпы жүктің 60 пайызы жаңадан индустрияланған елдерде (NIC) тиелді. MOL бағыттарын қайта ұйымдастырып, АҚШ-қа Жапониядан бағытталған сапарлары үшін бастапқы порттарын Гонконг, Тайвань және басқа NIC-терге ауыстырды, ал жаңадан индустрияланған елдердің кеме компаниялары осы жаңа сұранысты пайдаланып, Тынық мұхиты бағыттарына кеңейді. Теңіз тасымалында бәсекелестік күшейді және MOL 1982 жылы Алыс Шығыс пен Солтүстік Американың батыс жағалауы арасында тікелей контейнерлік қызметті бастады. MOL осы қызметтерді консолидациялау және АҚШ-та қызмет көрсету желісін құру үшін үлкен капиталдар инвестициялады. Мұнай бағасының өсуіне қарсы шара ретінде MOL «Mitsui Engineering & Shipbuilding» компаниясымен бірлесіп, энергияны тиімді пайдаланатын кемелерді салған. 1981 жылы тапсырылған «Awobasan Maru» кемесі отын тұтынуын 30 пайызға төмендететін жаңа технологияларды енгізген алғашқы кеме болды. 1974 жылы MOL Сауд Арабиясының «Saudi Arabian Shipping Co., Ltd.» (SASCO) және «Arabian Marine Operation Co. Ltd.» (AMOCO) компанияларын Сауд Арабиясының ханзадасымен бірлескен кәсіпорындар ретінде құрды. SASCO кеме иесі, ал AMOCO танкерлік операцияларды басқарады. MOL бұл бірлескен кәсіпорынның болашақта мұнайды ұлттандыру кезінде артықшылықты мәртебе береді деп үміттенеді, бірақ бастапқыда бұл компаниялардың жұмысы жақсы болмады, ал AMOCO 1977 жылы бункерлік жабдықтау құқығын алды. Екі жылдан кейін екінші мұнай дағдарысы болды және MOL тұрақты бункерлік жабдықтауды қамтамасыз етті.

Өлшемін азайту

Персоналдық шығыстар бірінші мұнай дағдарысынан кейін өсті, ал иена қайта бағаланды. Бұл өзгерістер MOL компаниясына ауыр соққы болды, себебі оның табысының көп бөлігі АҚШ долларында еді. Бәсекеге қабілеттілігін арттыру үшін MOL өз кемелерінің санын азайтты және ыңғайлы ту (FOC) кемелерінің санын көбейтті; 1975 жылы 127 болған өз кемелерінің саны 1982 жылы 82-ге дейін, теңізде жұмыс істейтін қызметкерлердің саны 3127-ден 2233-қа дейін азайды, ал жүк тасымалынан түскен кірістер сол кезеңде 282 миллиард иеннен 476 миллиард иенге дейін өсті. MOL сондай-ақ MES компаниясымен бірлесіп, жоғары тиімді кемелер салды, оларға теңізшілер заңымен бекітілген ең төменгі шекте 18 адамнан тұратын экипаж қажет болды, ал басқа кемелерге 22 немесе 24 адам қажет еді. Алғашқы супер-заманауи кеме – 1979 жылы тапсырылған "Канберра Мару" кемесі Австралия бағытына жіберілді.

Жолаушылар қызметі

1970 жылы MOL, JES қайта ұйымдастырылуы нәтижесінде Mitsui OSK Passenger Co., Ltd. (MOP) компаниясын құрды. MOP-тың үш жолаушы кемесі болды. Ол кезде Жапонияда теңіз арқылы жолаушы тасымалын жүргізетін жалғыз компания осы MOP болды, бірақ 1990 жылдары теңіз саяхатының қарқыны артуына байланысты бірнеше жапондық кеме компаниялары да осы нарыққа енді.

СЖҚ

1983 жылы сұйытылған табиғи газды (СЖГ) импорттау, Жапонияның энергия ресурстарын әртараптандыру мақсатында басталды. «МОЛ», «NYK», «Кавасаки Стимершип», «Chubu Electric Power Company, Incorporated» және басқа жапондық электр және газ компаниялары бірлесіп Индонезиядан СЖГ тасымалдау үшін «Badak LNG Transport Inc.» және «Arun» атты екі мамандандырылған компания құрды. Бұл екі компания «МОЛ» және басқа кеме компаниялары салған жеті СЖГ кемесін пайдаланды. «МОЛ» 1983 жылы Жапонияның алғашқы ірі метанол тасымалдаушысы – «Козан Мару» кемесін қабылдап, Сауд Арабиясынан Жапонияға метанол тасымалдауды бастады. Сол кезде Жапонияның өнеркәсіптік құрылыстар экспорты өсті және модульдеу кезеңі басталды. «МОЛ» ірі зауыттарды тасымалдауға қызығушылық танытып, 600 тонналық сыйымдылығы бар деррикпен жабдықталған, әлемдегі ең ірілерінің бірі – «Atlas Maru» кемесін қоса алғанда, бес арнайы кеме қабылдады. 1980 жылдардың соңында құрылыстар экспорты төмендеді және бұл арнайы кемелердің көпшілігі сатылды немесе басқа елдердің туына көшті.

Қайта құрылымдау

1984 жылы Америка Құрама Штаттарының теңіз заңнамасы қайта қаралып, міндетті тәуелсіз әрекет ету ережесі енгізілді. Бұл кеме жүйтіндегі компанияларға Федералды теңіз комиссиясында тіркелген жағдайда, арзан тарифтерді қолдану құқығын берді. Солтүстік Америка бағыттарындағы конференциялар нашарлап, бағыттардағы тасымалдау тарифтері күрт төмендеді. Қиыр Шығыс пен АҚШ арасындағы барлық бағыттарда залал көрілді және MOL компаниясының қызмет көрсету нәтижелері нашарлады. MOL бұл бағыттардағы шығындарды қысқарту және бәсекеге қабілеттілігін арттыру үшін күш салды. Сол жылы Лос-Анджелестегі контейнер терминалдарының сыйымдылығын арттыру туралы шешім қабылданды, сондай-ақ Каосиунгті қоса алғанда, Азия порттарында өз контейнер терминалдары құрылды. MOL Тынық мұхиты бағытындағы операцияларды қайта ұйымдастыруға да белсенді күш жұмсады, алты жапон компаниясының консорциумын таратып жіберді. 1985 жылы Кавасаки Steamship компаниясының K Line қызметімен (KL) Жапония – Тынық мұхитының оңтүстік-батыс бағытында, ал East Asiatic Co. (EAC) компаниясымен Қиыр Шығыс – Тынық мұхитының оңтүстік-батыс бағытында екі компаниядан тұратын консорциум құрылды. Сонымен қатар, Тынық мұхитының солтүстік-батыс бағытында KL және EAC компанияларымен үш компаниядан тұратын консорциум құру туралы шешім қабылданды. Әр бағытта жаңадан салынған ірі контейнерлік кемелермен апталық қызмет көрсету басталды. Алғашқы кеме, Asian Venture, 1960 TEU (20 футтық эквивалентті контейнер бірлігі) сыйымдылығымен FOC (Convenience Flag) кемесі болды, ал осы бағыттағы негізгі кемелер 1984 жылы пайдалануға берілгеннен кейін FOC кемелеріне айналды. Сонымен қатар, 1985 жылы MOL Лос-Анджелес, Чикаго және Огайо штатындағы Колумбус қалалары арасында екі қабатты пойыз қызметін іске қосты, ал келесі жылы оны Нью-Йоркке дейін ұзартты. Нью-Йорк бағыты интермодальды тасымалдауға бағытталған осы тенденцияның нәтижесінде ең бәсекеге қабілетті бағытқа айналды. NYK және Yamashita Shinnihon Steamship Co. кейіннен Japan Line компаниясымен бірігіп, желілік бизнес үшін Nippon Liner Systems және трамп бизнес үшін Navix Lines компанияларын құрды. MOL 1986 жылы бірлескен қызмет көрсетуді бастады, оған MOL Alligator сериясындағы кемелерді қоса алғанда, алты жоғары жылдамдықты ірі кемелер қосылды. Қызмет сапасын жақсарту мақсатында MOL 1984 жылы компьютерлік брондау жүйесін енгізді және 1986 жылы онлайн жүйесін АҚШ және Қиыр Шығысқа дейін кеңейтті. Алайда, бұл бағыт 1986 жылдан кейін залалға ұшырап, компанияның қаржылық жағдайына елеулі әсер етті, нәтижесінде MOL 1987 және 1989 жылдары аралығында дивиденд төлемеді.

2018 Контейнерлік қызмет біріктіріледі

2016 жылдың 31 қазанында Mitsui OSK Lines, Kawasaki Kisen Kaisha және Nippon Yusen Kabushiki Kaisha компаниялары контейнерлік тасымалдау бизнесін жаңа бірлескен кәсіпорын құру арқылы біріктіруге келісті. Бұл интеграцияға олардың шетелдегі терминалдар қызметі де кірді. 2018 жылдың 1 сәуірінен бастап "Ocean Network Express" деген атпен жұмыс істейтін жаңа бірлескен кәсіпорынның бас кеңсесі Жапонияда (Токио), бизнес-операциялар кеңсесі Сингапурда, ал өңірлік кеңселер Ұлыбританияда (Лондон), АҚШ-та (Ричмонд, Вирджиния), Гонконгта және Бразилияда (Сао-Паулу) орналасқан.

2020 жылғы мұнай төгілуі

2020 жылдың 25 шілдесінде MOL компаниясы басқаратын MV Wakashio кемесі Маврикийдің оңтүстігінде қарап қалды және мұнай төгілді.

MOL көк облигациялары

2023 жылдың 18 желтоқсанында Mitsui OSK Lines (MOL) компаниясы Жапониядағы алғашқы кеме тасымалдау компаниясы ретінде, ашық саудада "көк облигациялар" шығару жоспарын жариялады. Бұл жоспардың мақсаты – бес жыл ішінде экологиялық жобаларға 10 миллиард иен (70,3 миллион доллар) қаражат жинау. Жапонияның Кредиттік Рейтинг Агенттігі берген ең жоғары рейтингке ие облигациялар, MOL-дің "BLUE ACTION 2035" стратегиясының аясындағы шаралардың бөлігі болып табылады. Аталған стратегия 2023-2025 қаржы жылдары аралығында теңіз және жаһандық қоршаған ортаны сақтауға 4,5 миллиард доллар (650 миллиард иен) инвестициялауды көздейді.

2022 Микаге автономды сапары және кемеге қондыру

2022 жылдың тамызында MV Mikage экипажсыз алғашқы теңіз саяхатын және автономды жағалау контейнерлік кемесінің докқа кіруін сәтті аяқтады. Екі күндік сынақ барысында кеме Цуругадан Сакайға дейін 161 теңіз милясын жүзіп өтті.

Флот

+Mitsui O. S. K. Lines контейнерлік кемелерінің сыныптарыКеме сыныбыҚұрылған жылдарыСыйымдылығы (TEU)Сыныптағы кемелер саныЕскертпелерMOL Creation сыныбы2007–2008, 2013–20148,110–8,56010Ocean Network Express желісімен басқарыладыMOL Maestro сыныбы2010–20116,72410Ocean Network Express желісімен басқарыладыMOL Globe сыныбы2011–20125,60510Ocean Network Express желісімен басқарыладыMOL Bravo сыныбы2014–201610,10010Ocean Network Express желісімен басқарыладыMOL Triumph сыныбы2017–201820,170–20,1826Ocean Network Express желісімен басқарылады