Ғарыштағы Бастапқы Атомдық Сандық Сағат: Жобаның тоқтатылуы мен мақсаттары
Primary Atomic Reference Clock in Space
Астрофизикалық PARCS сағаты – Халықаралық ғарыш станциясында (ISS) жоспарланған, бірақ күшін жоғалтқан атомдық сағат миссиясы. GPS, гравитация, уақыт өлшеуді жақсарту.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Атомдық сағаттың негізгі эталондық сағаты немесе PARCS – 2008 жылы Халықаралық ғарыш станциясында (ХҒС) ұшуға жоспарланған, бірақ ғарыш зерттеуінің бағдарламасына орын ашу үшін тоқтатылған атомдық сағатты іске қосу миссиясы. NASA қаржыландыратын бұл миссияға лазерлік суытылған цезий атом сағаты және GPS спутниктерін пайдаланатын уақыт тарату жүйесі кірді. PARCS, белгілі бір теорияларды сынау үшін PARCS сағатымен салыстырылатын басқа типтегі сағат – суперөткізгіш микротолқындық осциллятормен (SUMO) бірге ұшуы тиіс еді. Миссияның мақсаттары: гравитациялық теорияны тексеру, лазерлік суытылған атомдарды микрогравитацияда зерттеу, Жердегі уақыт өлшеудің дәлдігін арттыру.
The Primary Atomic Reference Clock in Space or PARCS was an atomic clock mission scheduled to fly on the International Space Station (ISS) in 2008, but cancelled to make way for the Vision for Space Exploration. The mission, to have been funded by NASA, involved a laser cooled caesium atomic clock, and a time transfer system using Global Positioning System (GPS) satellites. PARCS was to fly concurrently with the Superconducting Microwave Oscillator (SUMO) a different type of clock that was to be compared against the PARCS clock to test certain theories. The objectives of the mission were to have been:
Test gravitational theory
Study laser cooled atoms in microgravity
Improve the accuracy of timekeeping on earth
Тәжірибе орындары
Эксперимент үшін ұсынылған МКС орны – Жапон эксперименттік модулінің (JEM) сыртқы жабдықтамасы болды. Бұл орын GPS спутниктік шоқжұлдызын жақсы көруге мүмкіндік берді, бұл ғарыштағы және жердегі сағаттарды салыстыру үшін қажетті еді. Сонымен қатар, көлемі, қолданылатын қуаты және салқындату жүйесі миссияның талаптарына толық сай келді.
The proposed ISS location for the experiment was on the External Facility of the Japanese Experimental Module (JEM). This location afforded good views of the GPS constellation of satellites, needed for comparing space and ground clocks. In addition, the volume, available power, and coolant system were well matched to the mission requirements.
Мақсаттар
Ғарыш кеңістігінің микрогравитациялық ортасы атомдардың жылдамдығын жердегі атомдық сағаттарда қолданылатыннан әлдеқайда төмендетуге мүмкіндік береді, бұл сағаттың дәлдігін едәуір арттырады. Бұл аса дәл ғарыш сағаты SUMO осцилляторымен үнемі салыстырылады, ал бұл екі сағаттың (негізгі қағидалары бойынша әртүрлі) "жергілікті орналасу инварианттылығын" сынақтан өткізеді. Ғарыш пен жердегі сағаттарды салыстыру гравитациялық жиілік ығысуын өлшеудің байланысты, бірақ маңызды нәтижесін береді. Соңында, GPS уақыт беру жүйесі арқылы жерге жіберілетін сигналдар, жер бетіндегі кез келген адамға қолжетімді халықаралық уақыт стандарты болып табылады.
The microgravity environment of space allows slowing of atoms to speeds well below those used in terrestrial atomic clocks, providing for substantial improvement in clock accuracy. This very accurate space clock will be compared continuously to the SUMO oscillator, and these two clocks (being fundamentally different) will provide a test of "local position invariance." Comparisons between the space and earth clocks will yield a related, but important measurement of the gravitational frequency shift. Finally, the signals conveyed to the ground through the GPS time transfer system will serve as a truly international time standard available to anyone on earth.
Қызметкерлер
Жобаның ғылыми жетекшісі JPL-дің Билл Клипштейн, ал жоба менеджері – JPL-дің Дейв Сейдель болды. NIST-тің Дон Салливан мен Билл Филлипс, сондай-ақ Колорадо университетінің Нил Эшби – қатысушы бас зерттеушілер еді. Стенфорд университетінің Джон Липасы SUMO бағдарламасының бас зерттеушісі, ал JPL-дің Джон Дик – осы бағдарламаның ғылыми қызметкері болды.
Bill Klipstein of JPL was the Project Scientist, and Dave Seidel of JPL was the Project Manager. The Co Principal Investigators were Don Sullivan and Bill Phillips of NIST, and Neil Ashby of the University of Colorado. John Lipa of Stanford University was the Principal Investigator for SUMO and John Dick of JPL was the Project Scientist for that program.