Кіріспе

Американдық бейсболшы Марк Генри Белангер (8 маусым 1944 – 6 қазан 1998), «Жапырақ» деген лақап атымен танымал, американдық кәсіби бейсболшы және жаттықтырушы. Ол 18 маусым бойы Үлкен лига бейсболында шортстоп ретінде ойнады, ең бастысы 1966 мен 1979 жылдар аралығында алты Американдық лига Шығыс дивизионының титулын, бес Американдық лиганың жеңімпаздығын және екі Әлем сериясінің чемпиондығын жеңіп алған Балтимор Ориолс командасының құрамында. Қорғаныс шебері Белангер 1969 мен 1978 жылдар аралығында сегіз «Алтын қолғап» сыйлығын жеңіп алды, үш рет Американдық лигадағы ассисттер мен қорғаныс көрсеткіші бойынша көшбасшы болды; ол Американдық лига шортстоптары арасындағы ең жоғары қорғаныс көрсеткішімен (.977) зейнетке шықты. Қорғаныстағы Wins Above Replacement (WAR) көрсеткіші бойынша Белангер Оззи Смит пен Джо Тинкермен бірдей, лига көшбасшысы ретінде алты мәрте жеңіске жеткен. Белангер шортстоп ретіндегі карьералық ойындар, ассисттер және қос ойындар бойынша командалық рекордтарды орнатты, олардың барлығы кейін Кал Рипкен-младшиймен жаңаланды. Ойыншылық карьерасынан кейін ол Үлкен лига бейсболшыларының қауымдастығының ресми өкілі болды. 1983 жылы Белангер Балтимор Ориолс Даңқ залына енгізілді.

Ерте өмір

Белангер Массачусетс штатының Питтсфилд қаласында дүниеге келді және Питтсфилд орта мектебінде оқыды, онда бейсбол мен баскетбол ойнады. Баскетболда ол мектеп тарихындағы алғашқы 1000 ұпай жинаған ойыншы атанды. Ол "Ориольс" клубымен аматор ретінде келісім шарт жасасты және 7 тамызда клуб сапында тұңғыш рет өнер көрсетті.

Мансап

Белангер Ориолстың тұрақты шортстопы ретінде жұмыс істеді және он жылдан астам осы лауазымды сақтап қалды. 1967 жылдың 14 мамырында Yankee Stadium-дағы ойында, ол алғашқы рет Yankee клубының бас ойыншысы Мел Стоттлмайрға қарсы соққы жасады. Белангердің дене бітімі – 6'1" (1.85 м) бойы және 170 фунт (77 кг) салмағы болғандықтан, оны "Блейд" деп атады. Бас лига тарихындағы ең үздік шортстоптердің бірі ретінде танылғанына қарамастан, Белангер нашар соққышы ретінде белгілі болды. 1970 жылы ол АЛ-нің білікті ойыншылары арасында үштік таж категориясының барлық үш түрінде соңғы орынды иеленді. 18 маусым бойы бас лигада Белангер бар болғаны 20 хоумран соқты және өмір бойы .228 орташа көрсеткішке ие болды, толық маусымда .230 көрсеткішін тек үш рет ғана басып өтті. Оның өмір бойына соққан орташа көрсеткіші .228 – бұл 5,000-нан астам карьералық соққы жасаған кез келген бас лигалық ойыншыдан үшінші ең төмен көрсеткіш, тек Джордж Макбрайдтан (.218) және Эд Бринкманнан (.224) жоғары. Белангер 1920 жылдан бері кем дегенде 2,500 соққы жасаған қақпашы емес ойыншылардың арасында ең төменгі жетінші орташа көрсеткішпен мансабын аяқтады. Белангердің нашар соққы жасауына қарамастан, ол өз дәуірінің ең үздік питчерлеріне қарсы, соның ішінде Берт Блайлевен, Нолан Райан және Томми Джонға қарсы сәтті өнер көрсетті. Белангер шебер алаңгер болды және сегіз рет АЛ Алтын қолғаптарын жеңіп алды (1969, 1971 және 1973–78). Ол сондай-ақ 1976 жылы All Star командасына шақырылды. Белангер шортстоп пен екінші базалық комбинациялардың таңдалған тобына қосылды, олардың әрқайсысы бір маусымда бірге ойнап Алтын қолғаптарды жеңіп алды (Дейви Джонсонмен және тағы да Бобби Гричпен әр жылы және 1995 жылдар аралығында). Брукс Робинсон 1960–1975 жылдар аралығында әр маусымда үшінші базада AL Алтын қолғаптарын жеңіп алғандықтан, Ориолстың ішкі алаңының сол жағы бұзылмайтын сияқты көрінді. Ол 1969 жылы өткен алғашқы Американ Лигасы Чемпионаты сериясының ойынында сирек кездесетін хоумран соқты, ал 1970 жылғы АЛЧС-те .333 орташа көрсеткішпен ойнағаннан кейін, оның үлесі Ориолстың 1970 жылғы Әлемдік сериядағы жеңісіне, команданың бес жылда екінші титулына әкелді. Серия кезінде ол 1-ші ойында 4-3 есебімен жеңіске жету үшін сызықты ұшырып, бірінші базада теңдестіруді аяқтады, ал 3-ші ойында жеңіске жету үшін ассистент жасады. Белангер алты АЛЧС сериясында ойнады және карьералық ойындар, путауттар, ассистер, жалпы мүмкіндіктер және қос ойын бойынша лигалық плей-офф рекордтарын орнатты. (Бұл рекордтардың барлығын 1998 және 2002 жылдар аралығында Омар Вискел мен Дерек Джетер бұзды.) 1977 жылдың 3 маусымында Белангер спорт жазушысы Фред Ротенберг "бейсбол тарихындағы ең таңғажайып үш ойынның бірі" деп атаған ойынның бір бөлігі болды. Тоғызыншы таймда "Роялз" үшін базалар толтырылып, Канзас-Сити 7-5 есебімен төмендеді, Джон Уотхан оң жақ алаңға ұшып келген топты соқты, оны Пат Келли бірінші рет ұстады. Барлық жүгірушілер бір базаны алға жылжыту үшін белгіленді, бірақ Келли Белангерге жіберді, ол бірінші және екінші базаның арасында Фредди Патекті ұстап, оны белгіледі. Бұл оқиғалар болып жатқанда, үшінші базаға сәтті жеткен Дейв Нельсон ұпай жинауға тырысты. Патекті белгілеп тастағаннан кейін Белангер үшінші базаға қарай жүгіріп, Нельсонды үй тақтасынан он фут қашықтықта ұстап, оны үш еселік ойынды аяқтап, ойынды аяқтады. Белангерге 2005 жылы еркін агенттік берілді, мүмкін, менеджер Ерл Уиверді жариялы түрде сынға алғандықтан, ол Лос-Анджелес Доджерс командасымен осы маусымда келісімшартқа отырды. Беланжер Ориольстан кеткеннен кейін бұрынғы команда мүшесі Рич Дауэр: "Барлығы Марк Беланжерді сағынады. Сіз әлемдегі ең үздік шортстоп туралы айтып отырсыз. Ол сізді ешқашан жаман жағдайға салмайды, ол сізді ойлап таппайтын ойын ойнату үшін керек жерге қояды. Егер менің ойымда қандай да бір сұрақ болса, мен Блэйдке қарар едім, ал ол бармағын созып, қай жаққа қозғалуым керектігін көрсетер еді".

Кейінгі өмірі

Белангер бірнеше жыл бойы «Ориолс» командасының кәсіби одақ өкілі болды. Ол 1981 жылғы ереуіл кезінде келіссөздерді жүргізген төрт ойыншының бірі еді. Белжангер белсенді ойыншылық қызметтен зейнетке шыққаннан кейін (және қайтыс болғанға дейін) MLB ойыншылар қауымдастығында мүшелермен байланыс жөніндегі өкіл ретінде жұмыс істеді. Белангер мен оның бірінші әйелі Дэрил Мэриленд штатындағы Тимониум және Флорида штатындағы Ки-Бискейнде екі үйге ие болды. Олардың Ричард және Роберт есімді екі ұлы болды. 1997 жылдың басында ол екінші әйелі Вирджиния Френчқа үйленді, ол одан кейін де сақталды. Ұзақ жылдар бойы темекі шеккен Белангерге 1990 жылдардың соңында өкпе рагы диагнозы қойылды және ол Нью-Йорк қаласында 54 жасында қайтыс болды. Одан кейін екінші әйелі Вирджиния, ұлдары Ричард және Роберт, ата-анасы және үш туысы қалды. Ол Массачусетс штатының Питтсфилд қаласындағы Сент-Джозеф зиратында жерленген.