Нэнси Джонсон: Американ саяхаты және өмір жолы

Кіріспе

Американдық саясаткер (туған 1935)

Нэнси Элизабет Ли Джонсон (5 қаңтар 1935 жылы туған) – Коннектикут штатынан американдық лоббист және саясаткер. Джонсон 1983 жылдан 2007 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасының республикалық мүшесі болды, 6-шы округті, ал округтер қайта бөлінгеннен кейін 5-ші округті өкілдік етті. 2007 жылдың қыркүйегінде Джонсон Вашингтон қаласында Бейкер, Донелсон, Беерман, Колдуэлл және Берковиц, ПК компаниясы үшін лоббилік жұмысты бастады.

Балалық шағы, білім алуы және алғашқы мансабы

Нэнси Джонсон Чикаго қаласында дүниеге келген. Ол 1953 жылы Чикаго университетінің лабораториялық мектебін (орта мектеп), ал 1957 жылы Гарвард университетінің Радклифф колледжін бітірген. 1957 және 1958 жылдары Лондон университетінің Куртольд өнер институтында оқыды. Кейін Коннектикут штатының Нью-Британ қаласына көшіп, қазірге дейін сол жерде тұрып келеді. 1977-1983 жылдар аралығында Коннектикут Сенатында қызмет етуге дейін, ол өз қауымдастығының мектептері мен әлеуметтік қызмет көрсету ұйымдарында белсенді волонтер болып жұмыс істеген.

Сайлаулар

Джонсон 1982 жылы 52 пайыз дауыспен Өкілдер палатасына сайланды, демократтық штат сенаторы Уильям Э. Карриді жеңді. Ол сол жылы АҚШ Сенатына сәтсіз үміткер болған демократ Энтони "Тоби" Моффеттің орнын басты. 1996 жылы қайта сайлану үшін тартысқа түсіп, демократ Шарлотта Коскоффты 50%–49% есебімен жеңіп, шамалы артықшылықпен жеңіске жетті. Бұл оның қайта сайлану үшін өткізген жалғыз қиын жарысы болды. Ол дауыс пайызының төмендеуін Палата этикалық комиссиясында спикер Ньют Гингричке қатысты этикалық мәселелерді қараумен айналысқан уақытына байланысты деп түсіндірді, бұл оған өзінің сайлау округінде жұмыс істеуіне кедергі келтірді. 1998 жылы ол Коскоффқа қарсы 59% дауыспен жеңіске жетті, ал 2000 жылы Пауль Валентиге қарсы 63% дауыс алды. Егер Ал Гор 2000 жылғы президенттік сайлауда жеңіске жеткен болса, Джонсон Губернатор Джон Г. Роулендтің АҚШ Сенатына тағайындауына басты үміткер деп есептелді, Гордың өкілі Джо Либерманның орнын толтыру үшін. Либерман президенттік сайлаумен бір уақытта Сенатқа қайта сайланды. 2002 жылы Джонсонның Жаңа Британиядағы сайлау округі демократ конгрессмен Джеймс Х. Малонидің Уотерберидегі 5-округімен біріктірілді. Жаңа округ Малонидің нөмірін сақтап қалғанмен, географиясы мен демографиясы Джонсонға сәл артықшылық берді. Ол жалпы сайлауда Малониден 54% дауыспен жеңіске жетті. 2004 жылы ол демократ Тереза Герратананы жеңіп, 60% дауыс алды.

2006 жылғы қайта сайлау науқаны

2006 жылғы қарашада өткен жалпы сайлауда Джонсон демократ Крис Мерфимен күш сынасты, ол бастапқыда Коннектикут штатының Саутингтон қаласының бірінші округінен сайланған, қазір Чеширде тұратын сенатор еді. 2006 жылғы сәуірде Джонсон MoveOn саяси әрекеттер комитеті ұйымдастырған жағымсыз жарнамалық науқанның нысаны болды. Бұл комитет оны опасыз лоббист Джек Абрамофф пен бұрынғы көпшілік көшбасшысы Том Делей (R TX) есімдерімен байланысты деп айыптады. Джонсон өзінің жарнамалық науқаны арқылы бұл айыптауларды жоққа шығарып, Мерфиді қатты сынға алды, оны MoveOn комитетінің шабуылдық жарнамаларын жоққа шығармағаны үшін айыптады. Джонсон өзінің қарсыласынан қаражат жағынан басымдыққа ие болды. 2006 жылғы сәуірде Джонсон жылдың бірінші тоқсанында 436 000 доллар жинағанын, оның 60 пайызы PAC-терден, ал 56 пайызы Коннектикут штатының шегінен тыс жерден келген салымдардан түскенін мәлімдеді. 2006 жылғы екінші тоқсанда ол шамамен 800 000 доллар жинады және 2006 жылғы 30 маусым күнінде қолында 2,6 миллион доллар болды. Қазан айының соңында Крис Мерфи аз көшбасшылыққа ие болды, ал сайлауға жақындаған кезде сауалнамалар оның төрт дауысқа алда екенін көрсетті. Ақырында Джонсон қарашадағы сайлауда Крис Мерфиге 12 дауыспен жеңіліп қалды; Палатаның мүшелері арасында одан да ауыр жеңіліске ұшыраған жалғыз өкіл Джон Хостетлер (IN 08) болды. Hartford Courant газетінде жарияланған мақалаларда Джонсонның телеарнадағы жағымсыз жарнамалары, Мёрфиді жыныстық қылмыскерлер мен есірткі сатушыларды қолдады деп айыптауы кері нәтиже берген болуы мүмкін деген болжамдар айтылды. Ол республикашылдардың басты идеологиялық бағытын жиі қолдады. National Journal сияқты бейтарап бақылаушылар оны Палатаның идеологиялық ортасына жақын деп бағалады, бірақ American Conservative Union (ACU) сияқты басқалары оны орташа консерватор деп санады. ACU Джонсонның 2005 жылғы дауыс беру көрсеткіштеріне 100 баллдан 40 балл берді, ал либералдық Americans for Democratic Action оған 35 балл берді. Жалпы алғанда, ол әлеуметтік мәселелерде орташа және либералды, ал экономикалық мәселелерде консервативті болды. Джонсон бірнеше орташа консервативті республикалық топтардың мүшесі болды, соның ішінде The Wish List, The Republican Main Street Partnership, Republicans for Choice, the Republican Majority for Choice және Republicans for Environmental Protection (қазір ConservAmerica деп аталады). Бірақ ол президент Джордж Буш пен консервативті Палата басшыларының бағдарламаларының көптеген элементтерін қолдады. 1998 жылы Джонсон сол кездегі президент Билл Клинтонға қарсы импичмент процесіндегі төрт баптың екеуіне дауыс берді – Клинтонның импичментін қолдаған Коннектикут штатының делегациясының жалғыз мүшесі. 2003 жылы Джонсон Демократтармен бірге ішінара тууды шектеу туралы заңға қарсы дауыс берді. Бұл заң жобасы 2 қазан 2003 жылы 281–142 дауыспен қабылданды. 2006 жылы Джонсон республикалық бюджеттік келісім туралы заң жобасына қарсы дауыс бергеннен кейін қызу пікір тудырды, бұл заң жобасы Палатада екі дауыспен қабылданды. Ол партиялық шекараны кесіп, демократтардың жағына шыққан 14 орташа республикашылдың бірі болды.

In the November 2006 general election, Johnson faced Democrat Chris Murphy, a state senator originally elected from the First District town of Southington, Connecticut, who now lives in Cheshire. In April 2006, Johnson became the target of a negative ad campaign run by a political action committee, MoveOn. org, which alleged ties to disgraced lobbyist Jack Abramoff and former Majority Leader Tom DeLay (R TX). Johnson responded with her own advertising campaign dismissing the charges and strongly attacking Murphy, accusing him of not disavowing the MoveOn attack ads. Johnson had a large cash advantage over her challenger. In April 2006, Johnson reported that she had raised $436,000 in the first quarter of the year, with 60% of that coming from PACs, and 56% from contributors from outside Connecticut. In the second quarter of 2006 she raised almost $800,000, and had cash on hand, as of June 30, 2006, of $2.6 million. In late October, Chris Murphy had a slight lead, and heading into the election, polls showed him ahead by four points. Johnson ultimately lost the race in November to Chris Murphy by 12 points; the only House incumbent to suffer a worse defeat was John Hostettler (IN 08). Articles in the Hartford Courant speculated that Johnson's negative TV ads, which accused Murphy of coddling sex offenders and drug dealers, may have proven counterproductive. although she frequently supported the mainstream Republican agenda. Some nonpartisan observers such as National Journal rated her near the ideological midpoint in the House, although others, like the American Conservative Union (ACU) rated her as a moderate conservative. The ACU gave Johnson's 2005 voting record 40 points out of 100; the liberal Americans for Democratic Action gave her 35 points. In general, she was moderate to liberal on social issues and conservative on economic ones. Johnson is a member of several socially moderate Republican groups including The Wish List, The Republican Main Street Partnership, Republicans for Choice, the Republican Majority for Choice, and Republicans for Environmental Protection, now known as ConservAmerica, although she has supported many elements of President George W. Bush's agenda and the agenda of conservative House leaders. In 1998, Johnson voted for two of the four articles of impeachment then President Bill Clinton—the only member of the Connecticut delegation to support Clinton's impeachment. In 2003, Johnson voted with the House Democrats to oppose Partial Birth Abortion Ban Act. The bill was passed by a large majority 281–142 on October 2, 2003. In 2006, Johnson attracted considerable controversy after voting against a Republican budget reconciliation bill that passed the House by two votes. She was one of 14 moderate Republicans who crossed party lines to side with Democrats against it.

Мәселелер

Джонсон денсаулық сақтау және Ирак соғысы жөніндегі республикалық саясатты ынталы түрде қолдайды, бірақ Буштің энергиялық бағдарламасына қарсы болды, соның ішінде Арктикалық ұлттық жабайы табиғат қорығында (ANWR) мұнай бұрғылауға. Ол Ұлттық білім беру қауымдастығы және Сьерра клубы сияқты ұйымдардан жоғары бағалар мен марапаттар алды. 2005 жылы Джонсон әлеуметтік қамсыздандыруды ішінара жекешелендіру жоспарын қолдады, сондай-ақ сол кездегі көпшілік көшбасшысы Том Делей ұсынған, Палатаның этикалық ережелерін әлсірететін шараға дауыс берді. Джонсонның негізгі мәселелерінің бірі – денсаулық сақтау. Ол 2006 жылы қолданысқа енген Medicare Part D дәрі-дәрмектерге жәрдемақы бағдарламасының авторларының бірі болды. 2006 жылдың 15 мамырында Джонсон Medicare Part D бағдарламасына уақтылы тіркелмегендерге салынатын айыппұлды жою туралы заң жобасын ұсынатынын мәлімдеді, бұл Джонсонның авторлық бағдарламасына қатысты кең таралған сынға жауап ретінде жасалды. Оның заң жобасы қабылданбады, бірақ AARP оны қолдады. Ол сонымен қатар әлеуметтік жәрдемақы алушылардың Medicaid-ке қатысу құқығын сақтайтын заңнаманы әзірледі, бұл әлеуметтік реформа заңына орташа көзқарас енгізді.

Комитеттер

1988 жылы Джонсон – күшті «Жолдар мен құралдар» комитетіне тағайындалған алғашқы республикашыл әйел атанды. Көп ұзағаннан кейін ол үш түрлі «Жолдар мен құралдар» кіші комитетінің төрағасы болды. 2006 жылы 109-шы Конгресс аяқталғанда «Жолдар мен құралдар» комитетінің төрағасы Билл Томас (R CA) зейнеткерлікке шыққан соң, егер республикашылар Өкілдер палатасын сақтап, Джонсон қарашадағы сайлауда өкілдігін сақтап қалғанда, оның орнына төраға болуға мүмкін үміткерлердің бірі болды. Алайда, екеуі де орындалмады. 1983 жылы Джонсон – АҚШ Өкілдер палатасының балалар, жастар және отбасы мәселелері жөніндегі арнайы комитетінің алғашқы мүшелерінің бірі болды.

Үгіт-насихатқа қатысушылар

Коннектикут фармацевтикалық өнеркәсіптің орталығы болып табылады, онда Pfizer және Bayer компаниялары штаттағы ірі өндіріс орындарына ие. Тарапсыз OpenSecrets мәліметтеріне сәйкес, Джонсон 2000 жылдан бері фармацевтикалық өнеркәсіптен Конгресске түскен қаржылай үлестер бойынша алдыңғы қатарда болды, ол осы саладан 534 830 доллар көлемінде қаржылай қолдау алған.

Конгресстен кейінгі мансап

Конгресстегі мансабынан кейін 2007 жылы Джонсон Гарвард университетінің Саясат институтының аға ғылыми қызметкері болды. Ол сонымен қатар Ақпараттық технологиялар және инновациялар қорының, қоғамдық саясатты зерттейтін ой-сананы қалыптастырушы орталығының тең төрағасы қызметін атқарды. 2007 жылдың қазан айында Джонсон Нью-Йорк қаласының бұрынғы мэрі Руди Джулианидің республикалық партиядан президенттікке кандидат болуын қолдады. 2013 жылы Джонсон Холлингсворт және Перри ісінде бір жынысты некелерді қолдау мақсатымен Жоғарғы Сотқа ұсынылған amicus curiae құжатына қол қойды.

Жеке өмір

Джонсон Теодор Джонсонға үйленген, ол акушер-гинеколог (ОБГИН) дәрігері; және үш ересек қызы бар.