Шотландиялық титулдар: Хантли графы және Гордон герцогтарының тарихы

Кіріспе

Хантли графы – Шотландия аристократиясында 17 сәуірде 1599 жылы құрылған атақ.

17 ғасырдан бастап

1632 жылы, әкесінің қайтысынан төрт жыл бұрын, жетінші граф Шотландия жұртының виконты Абойн атанды, мұрагерлік оның екінші ұлы, құрметті Джеймс Гордонға, оның немесе әкесінің қайтысынан бастап, бірінші болып табылатын болды. Екі жылдан кейін ол қайтыс болғанда, атақтар оның ұлы, үшінші маркизге өтті. 1661 жылы 1649 жылғы акт Парламент актісімен жойылды. 1684 жылы Хантли лорды Баденох, Лохабер, Стратхавон, Балмор, Аушиндаун, Гарти және Кинкардин, Инвернесс виконты, Хантли және Энзи графы және Гордон герцогы атанды. Барлық төрт атақ Шотландия жұртында болды. Оның орнын ұлы, екінші герцог иеленді. Ол «Ескі жақтас» партиясының қолдаушысы болды. Гордон Чарльз Мордаунттың қызы, 3-ші Питерборо графы және 8-ші барон Мордаунттың қызы леди Генриеттаға үйленді. Олардың үлкен ұлы, үшінші герцог, 1747 жылдан 1752 жылға дейін Шотландияның өкілдік теңеуі ретінде Лордтар палатасында отырды. Оның орнын оның үлкен ұлы, төртінші герцог иеленді. «Солтүстіктің әтеші» деп белгілі болған ол 1767 жылдан 1784 жылға дейін Шотландияның өкілдік теңеуі болды және Абердинширдің лорд-лейтенанты және Шотландияның Ұлы мөрінің сақтаушысы болып қызмет етті. 1784 жылы ол Глостер графтығындағы Хантлидің бароны Гордон және Ұлыбритания жұрты Норфолк графтығындағы Норвич графы атанды. Гордонның арғы атасы, бірінші герцог, 1669 жылы Касл-Ризинг бароны Хауард және 1672 жылы Норвич графы атанған лорд Генри Хауардтың қызы леди Элизабет Хауардқа үйленген. Норвич графтығы 1777 жылы төртінші графтың (сонымен қатар тоғызыншы Норфолк герцогының) қайтысымен жойылды және енді Гордонның пайдасына қайта жаңғыртылды. 1819 жылы Гордон әжесінен Мордаунт бароны атағын мұра етті. Оның ұлы, бесінші герцог, армияда генерал болды және Абердинширдің лорд-лейтенанты және Шотландияның Ұлы мөрінің сақтаушысы болып қызмет етті. 1807 жылы ол әкесінің кіші атағы барон Гордон Хантли бойынша үдетілген жарлық арқылы Лордтар палатасына шақырылды. Гордон 1836 жылы заңды ұрпақсыз қайтыс болды, осы кезде герцогтік пен 1684 жылы құрылған қалған атақтар, сондай-ақ 1784 жылы құрылған атақтар жойылды. Мордаунт барондығы оның әпкелері арасында тоқтатылды. Гордонның үлкен әпкесі, леди Шарлотта Гордон, Гордон мүлкін мұра етті. Оның ұлы Чарльз Гордон Леннокс, Ричмондтың 5-ші герцогы, Гордон қосымша тегін қабылдады. 1875 жылы Гордон герцогтігі оның ұлы Чарльз Генри Гордон Леннокс, 6-шы Ричмонд герцогы, Ұлыбритания жұртында Гордон герцогы болған кезде қайта жаңғыртылды (осы атаулардың одан әрі тарихы үшін Ричмонд герцогын қараңыз). Гордон герцогының орнын оның туысы Джордж Гордон, 5-ші Абойн графы, 9-шы маркиз иеленді (отбасының осы тармағының ертеректегі тарихы үшін Абойн графына қараңыз). Алайда, Лордтар палатасы оның Гордон Баденохтың иелігіне және Энзи графтығына деген талаптарын қабылдамады (бірақ олар маркизамен бір уақытта құрылған), ал оның Хантлидің ежелгі графтығына деген талабы да назардан тыс қалды. Лорд Хантли, сондай-ақ Страхавен және Гленливет лорды Гордонның қосалқы атағын иеленген, бұған дейін 1796 жылдан 1807 жылға дейін Шотландияның өкілдік теңеуі болған. 1815 жылы ол Ұлыбритания жұрты Абердин графтығындағы Морвеннің бароны Мелдрум атанды. Оның орнын ұлы, оныншы маркиз иеленді. Ол Шығыс Гринстед пен Хантингдонширді Төменгі палатада өкілдік етті және Абердинширдің лорд-лейтенанты болып қызмет етті. Оның үлкен ұлы, он бірінші маркиз, либералды саясаткер болды және 1881 жылы Уильям Эварт Гладстонның басшылығымен Құрметті джентльмендер корпусының капитаны ретінде қысқа уақыт қызмет етті. Оның орнын оның немере інісі, он екінші маркиз иеленді. Ол подполковник (Гранвилл Сесил) Дуглас Гордонның (1883–1930) ұлы, Гранвилл Армин Гордонның (1856–1907) ұлы, оныншы маркиздің алтыншы ұлы болды. 2013 жылдан бастап атақтарды он екінші маркиздің ұлы Гранвилл Чарльз Гомер Гордон, Хантлидің 13-ші маркизі, Абойннің 9-шы графы, Стратхавон мен Гленливеттің 9-шы лорды Гордон және 1987 жылы билікке келген 5-ші барон Мелдрум иеленді. Ол Гордон руының басшысы. 1963 жылғы Peerage Act 1963 қабылданғанға дейін, барлық шотландтық теңгерімдерге Лордтар палатасында орын берген, Хантли маркиздері Ұлыбритания жұртындағы Барон Мелдрум атағы бойынша Лордтар палатасында отырды.

In 1632, four years before his father's death, the seventh Earl was created Viscount Aboyne in the Peerage of Scotland in his own right, with remainder that the title should be passed on to his second son the Hon. James Gordon on his death or on the death of his father, whichever came first. When he died two years later the titles passed to his son, the third Marquess. In 1661 the attainder of 1649 was revoked by Act of Parliament. In 1684 Lord Huntly was created Lord Badenoch, Lochaber, Strathavon, Balmore, Auchindoun, Garthie and Kincardine, Viscount of Inverness, Earl of Huntly and Enzie and Duke of Gordon. All four titles were in the Peerage of Scotland. He was succeeded by his son, the second Duke. He was a supporter of the Old Pretender. Gordon married Lady Henrietta, daughter of Charles Mordaunt, 3rd Earl of Peterborough and 8th Baron Mordaunt. Their eldest son, the third Duke, sat in the House of Lords as a Scottish representative peer from 1747 to 1752. He was succeeded by his eldest son, the fourth Duke. Known as "Cock o' the North", he was a Scottish Representative Peer from 1767 to 1784 and served as Lord Lieutenant of Aberdeenshire and as Keeper of the Great Seal of Scotland. In 1784 he was created Baron Gordon of Huntley, in the County of Gloucester, and Earl of Norwich, in the County of Norfolk, in the Peerage of Great Britain. Gordon's great grandfather, the first Duke, was the husband of Lady Elizabeth Howard, daughter of Lord Henry Howard, who had been created Baron Howard of Castle Rising in 1669 and Earl of Norwich in 1672. The earldom of Norwich had become extinct on the death of the fourth Earl (also the ninth Duke of Norfolk) in 1777 and was now revived in Gordon's favour. In 1819 Gordon also inherited the barony of Mordaunt through his grandmother. His son, the fifth Duke, was a general in the Army and served as Lord Lieutenant of Aberdeenshire and as Keeper of the Great Seal of Scotland. In 1807 he was summoned to the House of Lords through a writ of acceleration in his father's junior title of Baron Gordon of Huntley. Gordon died without legitimate issue in 1836 when the dukedom and remaining titles created in 1684 as well as the titles created in 1784 became extinct. The barony of Mordaunt fell into abeyance between his sisters. Gordon's eldest sister, Lady Charlotte Gordon, inherited the Gordon estates. Her son Charles Gordon Lennox, 5th Duke of Richmond, assumed the additional surname of Gordon. In 1875, the dukedom of Gordon was revived when his son Charles Henry Gordon Lennox, 6th Duke of Richmond, was made Duke of Gordon in the Peerage of the United Kingdom (see the Duke of Richmond for further history of these titles). The Duke of Gordon was succeeded in the marquessate of Huntly by his kinsman George Gordon, 5th Earl of Aboyne, who became the ninth Marquess (see the Earl of Aboyne for earlier history of this branch of the family). However, the House of Lords did not allow his claims to the lordship of Gordon of Badenoch and earldom of Enzie (although they had been created at the same time as the marquessate) while his claim to the ancient earldom of Huntly was also overlooked. Lord Huntly, who also held the subsidiary title of Lord Gordon of Strahaven and Glenlivet, had earlier been a Scottish Representative Peer from 1796 to 1807. In 1815 he had been created Baron Meldrum, of Morven in the County of Aberdeen, in the Peerage of the United Kingdom. He was succeeded by his son, the tenth Marquess. He represented East Grinstead and Huntingdonshire in the House of Commons and served as Lord Lieutenant of Aberdeenshire. His eldest son, the eleventh Marquess, was a Liberal politician and served briefly under William Ewart Gladstone as Captain of the Honourable Corps of Gentlemen at Arms in 1881. He was succeeded by his great nephew, the twelfth Marquess. He was the son of Lieutenant Colonel (Granville Cecil) Douglas Gordon (1883–1930), son of Granville Armyn Gordon (1856–1907), sixth son of the tenth Marquess. as of 2013 the titles are held by the twelfth Marquess' son, Granville Charles Gomer Gordon, 13th Marquess of Huntly, 9th Earl of Aboyne, 9th Lord Gordon of Strathavon and Glenlivet and 5th Baron Meldrum, who succeeded in 1987. He is Chief of Clan Gordon. Before the passing of the Peerage Act 1963, which granted all Scottish peers a seat in the House of Lords, the Marquesses of Huntly sat in the House of Lords in virtue of their junior title of Baron Meldrum, which was in the Peerage of the United Kingdom.

Отбасының басқа мүшелері

Гордон отбасының тағы да бірнеше мүшелері көзге түсті. Бірінші маркиздің кіші ұлы Лорд Джон Гордон 1627 жылы Мелгам виконты атанды. Лорд Адам Гордон (1801 жылы қайтыс болды) – екінші герцогтың кіші ұлы, армия генералы болды. Лорд Уильям Гордон (1744–1823), үшінші герцогтың екінші ұлы, Корольдік теңіз күштерінің вице-адмиралы болды. Лорд Джордж Гордон, үшінші герцогтың үшінші және кіші ұлы, Людгерсхолл округінен парламент депутаты болды, бірақ оны Гордон бүліктерін (қырқынын) бастаған адам ретінде жақсырақ еске алады. Чарльз Гордон (1798–1878), бесінші герцогтың заңды емес ұлы, Корольдік теңіз күштерінің адмиралы болды. Лорд Джон Фредерик Гордон (1799–1878), тоғызыншы маркиздің үшінші ұлы, Корольдік теңіз күштерінің адмиралы болды. Ол король Уильям IV-нің әйелі Дороти Джорданнан туған қызы Леди Аугуста Фицкларенске үйленді. Лоренс Джордж Франк Гордон (1864–1943), подполковник Лорд Фрэнсис Артур Гордонның (1808–1857) немересі, тоғызыншы маркиздің алтыншы ұлы, армияның бригадир генералы болды. Лорд Дуглас Гордон, оныншы маркиздің төртінші ұлы, Хантингдон округінен парламент депутаты болды. Отбасының негізгі резиденциясы Абойн қамалы. Бұрын отбасы Абердинширдегі Хантли қаласындағы Хантли қамалына да ие болған.