Кіріспе

Лейси Грин – Букингемшир округіндегі ауыл және азаматтық приход, Принс Рисбороның оңтүстік-шығысында, Букингемшир графтығында орналасқан. Ол қаладан жоғары Чилтерн төбелерінде жатыр. Бұл елді мекен 19-ғасырдың басында Лизи Грин деп аталып келген. Приходтағы шағын елді мекендерге Лосли Роу, Спен, Гардероб және Парслоу Хиллок кіреді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде RAF Бомбалаушылар командасы әуежай үшін ауыл шаруашылығы жерлерін пайдаланды. Кейіннен бұл жерлер қайтадан ауыл шаруашылығына, мектеп стадионына және ауылдық спорт алаңына айналдырылды. Әулие Иоанн Евангелистің шіркеуі 1822–1825 жылдары салынды, бастапқыда ол жай ғибадатхана ретінде пайдаланылды; 1871 жылы J. P. Seddon жобасы бойынша кірпішпен шпили қосылды. Приход Ризборо миссионерлік округінің құрамында. 1842 жыл шамасында примитивті методистер басты жол бойында шіркеу салды, ол 2001 жылға дейін қолданыста болды. Ауылда дүкен, спорт клубы, ауылдық клуб және бастауыш мектеп бар. Үш паб бар: ауылдағы Black Horse, Лослидегі Whip Inn және Парслоу Хиллоктағы Pink and Lily. Лейси Грин Францияның Хамбе қаласымен туысқан. Бұл ауылда шеф-аспаз Хестон Блюментал тұрған, оның ата-анасы бұл аймақта ойын-сауық орталықтарына ие болған.

Лейси Грин жел диірмендері

1650 жылға дейін жетекші сарапшы Стэнли Фриз жазған Лейси Грин жел диірмені Англиядағы ең көне сақталған шұжық диірмені болып табылады және 1970 жылдары Чилтерн қоғамының басшылығымен еріктілердің күшімен толық құлаудың алдынан қайта жаңартылды. Октагон тәрізді құрылыстың кірпіш негізі бар, оның үстіне ағаштан жасалған сыртқы қаптамасы орнатылған; желкендері заманауи, бірақ механизмдері көбінесе түпнұсқа. Жел диірмені 1985 жылы II* санатқа енгізілді. Диірменнің бастапқыда жақын орналасқан Чешемде тұрғаны және 1821 жылы Лейси Гринге көшірілгені туралы кең таралған сенім бар, бірақ оны растайтын бастапқы деректер табылмады және Чилтерн қоғамы осы оқиғаны 1932 жылдан кейін анықтай алмады. Оқиғаның пайда болуын түсіндіруге бағытталған, біршама болжамдық теорияны Чилтерн қоғамының диірменге арналған нұсқаулығының авторы Майкл Хайфилд ұсынды. Ол өмірінің барлық уақытын осы аймақта өткізген және бала кезінде "Чешумс диірменінен" қуылғанын есінде сақтаған 96 жастағы әйелмен болған әңгімесін еске алады. Диірмен 1860 жылдардан бері Чешир отбасының меншігінде болды және кейде жергілікті тұрғындар арасында Чешир диірмені деп аталды, Букингемшир диалектісіндегі меншік жұрнағы 'ums' қосылып, Чешир диірмені Cheshums диірмені болып ауыстырылды.