Жарық жылдар: Кайли Миногтың альбомы

Кіріспе

2000 жылы шыққан Kylie Minogue-ның студиялық альбомы

Light Years – австралиялық әнші Kylie Minogue-ның жетінші студиялық альбомы. Mushroom Records оны 22 қыркүйекте 2000 жылы Австралияда, ал Parlophone 25 қыркүйекте 2000 жылы Ұлыбританияда шығарды. 1997 жылғы Impossible Princess альбомы коммерциялық сәтсіздікке ұшырағаннан кейін Миноуг Deconstruction Records компаниясынан кетіп, музыка жазудан үзіліс жасады. 1999 жылдың маусымында Parlophone компаниясымен келісімшарт жасап, поп музыкасына оралуға шешім қабылдады. Ол Steve Anderson, Johnny Douglas, Robbie Williams, Guy Chambers және Mark Picchiotti сияқты әр түрлі авторлармен және продюсерлермен жұмыс істеді. Light Years – 1970-ші жылдардағы музыкаға сілтеме жасайтын, би-поп, диско және европоп жанрындағы альбом. Лирикалық тұрғыдан альбом әйелдердің күш-қуатын арттыру, тойлау және сексуалдық тақырыптарды ойнақы және эксцентриктік стильде қамтиды. Музыка сыншылары Миноугтың попқа оралуын жоғары бағалап, лирикалық мазмұнына қатысты көңілі толмағанына қарамастан, жағымды пікірлер білдірді. Light Years альбомы Миноугтың ең табысты туындыларының бірі деп танылды. 2001 жылғы ARIA марапаттауында альбом «Ең үздік әйел әртісі» және «Ең жақсы поп релизі» номинацияларын жеңіп алды. Light Years Австралиядағы альбомдар тізімінде бірінші орынға көтерілді, бұл Миноугтың туған жеріндегі алғашқы №1 альбомы болды. Ол Ресей, Шотландия, Жаңа Зеландия және Ұлыбритания альбомдар тізімінде де топ-10-ға енді. Light Years альбомынан бес сингл шықты, оның ішінде "Spinning Around" және "On a Night Like This" Австралияда бірінші орынға шықты, ал "Kids" және "Please Stay" топ-20-ға кірді. Барлық синглдер Ұлыбританияда топ-10-ға енді. Соңғы сингл "Your Disco Needs You" тек Австралия мен Германияда ғана жарық көрді. Light Years альбомы 2001 жылдың наурыз айынан мамыр айына дейін Еуропа мен Австралияны қамтыған On a Night Like This Tour турнесімен насихатталды. Ол кезде бұл Австралиядағы жеке орындаушының өткізген ең табысты турнесі болып, билет сатылымы шамамен 5 миллион АҚШ долларын құрады. 2018 жылы альбом Еуропада қайта шығарылып, Ұлыбритания және Шотландия альбомдар тізіміне оралды.

Light Years is the seventh studio album by Australian singer Kylie Minogue. Mushroom Records released it on 22 September 2000 in Australia; Parlophone released it on 25 September 2000 in the United Kingdom. Following the commercial failure of Impossible Princess (1997), Minogue left Deconstruction Records and took a hiatus from recording music. She signed with Parlophone in June 1999 and decided to return to her pop roots. She worked with various writers and producers, including Steve Anderson, Johnny Douglas, Robbie Williams, Guy Chambers, and Mark Picchiotti. Light Years is a dance pop, disco, and Europop album that refers to music from the 1970s. Lyrically, the album touches upon themes of women's empowerment, celebration, and sex, in a cheeky and campy approach. Music critics provided positive reviews, complimenting Minogue's return to pop despite them being ambivalent towards the lyrical content. Retrospectively, Light Years has been recognised as one of Minogue's strongest releases. The album won the ARIA Award for Best Female Artist and Best Pop Release at the 2001 ceremonies. Light Years peaked in the top position on the Australian Albums Chart, Minogue's first number one album in her native Australia. It reached the top 10 in Russia, Scotland, New Zealand, and on the UK Albums Chart. Five singles were released from Light Years, including "Spinning Around" and "On a Night Like This", which both reached number one in Australia, as well as the top 20 entries "Kids" and "Please Stay". All peaked inside the top 10 in the UK. The final single, "Your Disco Needs You" was only released in Australia and Germany. Light Years was further promoted with the On a Night Like This Tour, which visited Europe and Australia from March to May 2001. At the time, it was the highest grossing tour by a solo artist in Australia, with ticket sales of approximately US$5 million. The album was re issued in Europe in 2018 and returned to the UK Albums Chart and the Scottish Albums Chart.

Өмірбаян

1997 жылы Кайли Миноуг өзінің алтыншы студиялық альбомын – «Impossible Princess» шығарды. Альбом әншінің музыкалық бағытындағы күрт өзгерісті көрсетті, оған электроника мен альтернативті музыка элементтері енгізілді. Британдық тыңдарман жаңа музыкалық бағытына қызығушылық танытпады, оны соңғы трендтерді қуу әрекеті деп қарады және оның «ИндиКайли» деген жаңа бейнесіне жақындаса алмады. Нәтижесінде «Impossible Princess» британдық хит-парадтарда елеулі әсер етпеді – ол бастапқыда Ұлыбритания альбомдар тізімінде 10-орынға жетті және шығуынан кейінгі алғашқы екі аптада бар болғаны 18 000 дана сатылды. Сәтті промо-турдан кейін Миноуг 1998 жылдың қарашасында Deconstruction Records және BMG компанияларымен ынтымақтастығын тоқтатты, осымен алты жылдық қарым-қатынас аяқталды. Ықпалдасудан кейін Миноуг актерлік мансабына назар аудару үшін музыка жазудан уақытша үзіліс жасады. Ол Барбадосте бірнеше ай бойы Тоби Гоуфтың қойлымдарындағы «Темпест» пьесасында Миранда рөлін орындады. Сондай-ақ ол 2000 жылы шыққан «Cut» және «Sample People» австралиялық фильмдерінде түсті. 1998 жылы Сиднейде өткен гейлер мен лесбияндық Марди Граға, 1999 жылы Мельбурнның «Crown Casino» және Сиднейдің «Fox Studios» ашылу салтанатына қатысып, Австралияда бірнеше тікелей эфирде өнер көрсетті. Миноуг Дюран Дюранның 1984 жылғы «The Reflex» әнін «Undone: The Songs of Duran Duran» (1999) атты құрмет альбомында орындады және Pet Shop Boys тобымен 1999 жылғы «Nightlife» студиялық альбомында «In Denial» атты дуэтке бірлесіп жұмыс істеді. «In Denial» әнінен кейін Parlophone – Pet Shop Boys тобы 1985 жылдан бері ынтымақтасып келе жатқан британдық дискілік лейблы – 1999 жылдың маусым айында Миноугпен келісімшартқа отырды. Ол жаңа альбомды жазуға кірісетінін хабарлады, сондай-ақ: «Мен жаңа лейблді таңдауда көп уақыт жұмсадым [ ] менің келесі альбомыммен көп нәрсеге жетемін деп үміттенемін және осы жаңа серіктестікпен кез келген нәрсе мүмкін деп сенемін» деді. Parlophone A&R директоры Майлз Леонард: «Мен [Миноугтың] әлі де өте күшті дауысы бар екеніне және әртіс ретінде әлі де жұлдыз екеніне сендім. Дұрыс жобамен, дұрыс авторлармен, дұрыс продюсерлермен және дұрыс командамен оның әлі де жанкүйерлері болатынын білдім» деп түсіндірді.

In 1997, Kylie Minogue released her sixth studio album, Impossible Princess. The album represented a drastic change in the singer's musical direction, incorporating elements of electronica and alternative music. The British public was unimpressed with her new musical direction, viewing it as a trend chasing attempt, and failed to identify with her new intimate image as "IndieKylie". The backlash resulted in Impossible Princess having little impact on British record charts—it initially peaked at number 10 on the UK Albums Chart and sold only 18,000 copies in the first two weeks of release. After embarking on a successful promotional tour, Minogue left Deconstruction Records and BMG in November 1998, ending their six year relationship. Following the split, Minogue took a break from recording music to focus on her acting career. She spent several months in Barbados performing Miranda in Toby Gough's production of The Tempest during an annual operatic festival. She also starred in the Australian films Cut and Sample People, both released in 2000. She gave several live performances in Australia, including the 1998 Sydney Gay and Lesbian Mardi Gras, the opening ceremonies of Melbourne's Crown Casino and Sydney's Fox Studios in 1999. Minogue performed Duran Duran's 1984 single "The Reflex" on the tribute complication Undone: The Songs of Duran Duran (1999), and collaborated with the Pet Shop Boys on a duet, titled "In Denial", on their 1999 studio album Nightlife. Following "In Denial", Parlophone—a British record label the Pet Shop Boys had been with since 1985—decided to sign Minogue in June 1999. She announced she would start working on a new album, saying: "I took my time in choosing a new label [ ] there is much I hope to achieve with my next album and I believe that anything is possible with this new partnership." Parlophone A&R executive Miles Leonard commented: "I believed that [Minogue] was still very strong vocally, and still definitely a star I believed in her as an artist and I knew that with the right project, the right songwriters, the right producers, the right team, she would still have a fanbase out there."

Даму және тіркеу

Parlophone компаниясымен кездесу барысында Миноуг қандай бағытты таңдау ниетінде екенін талқылау үшін әнші өзінің поп тамырына оралуға шешім қабылдады. Ол: "Мен өзім ең жақсы жасай алатынымды [поп музыканы] істеуім керек, адамдар менен осы музыканы күтеді" деді. Миноуг бұл альбомды жаңа бастама деп есептеді, себебі ол қайтадан поп музыкасын орындауға кірісті. Миноуг 1970-ші жылдардың музыкасынан шабыттанды, оны бала кезінде ата-анасының пластинкалары арқылы ашты, соның ішінде "Грейс" (1978) фильмінің саундтрегі, Донна Саммердің "Bad Girls" және "Dim All the Lights" (екеуі де 1979 жылы). Лейбл тағы бір Pete Waterman Limited (PWL) жазбасын жасағысы келмеді, бірақ сапалы поп музыканы жасауды, үлкен үлестер мен ынтымақтастық арқылы қолдауды қалады. Оның командасы PWL иесі Пит Уотерманға жүгінді, ол Миноугпен оның мансабының басында жұмыс істеген, өндіріс кезінде. Бірақ бұл ынтымақтастық орын алмады. Миноуг "Light Years" альбомын жасаудан ләззат алды, өйткені оның қалай дыбысталуын қалаған адамдармен жұмыс істеу мүмкіндігі болды. Ол әртүрлі продюсерлермен жұмыс істеудің альбомаға алуан түрлілік сыйлайтынын сезінді. Ол альбомның әнге негізделуін қалады және музыкалық стильдерді продюсерлерге үш түйін сөзбен түсіндірді: "бассейн жаны", "дискотека" және "коктейльдер". Миноуг "Light Years" альбомында Сиднейде, Лондонда және Лос-Анджелесте жұмыс істеді, онда ол альбомды аяқтады. Parlophone компаниясымен келісімшартқа отырғанға дейін Миноуг өзінің жиі серіктесі Стив Андерсонмен Вилтширдегі Бокс қаласындағы Real World Studios-та бір апта өткізді, онда "Impossible Princess" альбомының көп бөлігі жазылған. Миноуг өндіріс процесінің ортасында "Bittersweet Goodbye" әнін таңдады, ол оны тыныштандырды. Әнге Уил Малоунның струнный аранжировкасы қосылды, ал Андерсон Миноугтың бастапқы демодан вокалын сақтап қалды. Чикаголық диджей Марк Пикчиотти Миноугтың "Butterfly" әнін жазу үшін Лос-Анджелеске ұшып келді, содан кейін оны өз туған қаласында өндірді. Take That тобының бұрынғы мүшесі Робби Уильямс өзінің ән жазушы серіктесі Гай Чемберспен бірге үш ән жазды: "Loveboat", "Your Disco Needs You" және "Kids". Миноуг алғашқы екеуінің авторы болып табылады. Ол Уильямстың өзіне ұқсас музыкалық шығармаларының негізінде идеалды серіктесі деп тапты, және Уильямс пен Чембер арасындағы жұмыстың керемет екенін сезінді. Чембер Миноугпен бірге "I'm So High" әнін де жазды. Олар Миноугтың альбом үшін жақсы негіз деп санайтын алғашқы серіктестері болды. Миноуг "Light Years" әнінің сөздерін Biffco әншілері Ричард Стэннард пен Джулиан Галлахермен бірге 10 минутта жазды. Алғашында "Light Relief" деп аталған демо-жазба лейблдың күтпеген сүйіктісіне айналды және соңғы трек-листке енді. Әнші-жазушылар "Please Stay" әнінде де бірлесіп жұмыс істеді. Ол "On a Night Like This" әнін жазды, ол бастапқыда швед әншісі Пандора үшін жазылған, ол 1999 жылы "No Regrets" альбомына енген. Нью-Йоркте A&R атқарушысы Джейми Нельсон Миноугке "Spinning Around" әнінің демо-жазбасын ұсынды, ол оны жазуға келісті. Айра Шикман, Осборн Бингем, Кара ДиоГуарди және Паула Абдул жазған бұл трек бастапқыда Абдулдың студиялық альбомына енуге арналған, бірақ альбом іске аспағаннан кейін Миноугке берілді. Миноуг Пол Полити мен Барри Уайт жазған, ал Love Unlimited 1974 жылы қайта орындаған "Under the Influence of Love" әнін жазды. Бұл ән Миноугке оның бұрынғы әндерін еске түсірді, бірақ ол оны "Light Years" альбомын жасағанға дейін естімеген. Джонни Дуглас "Password", "Disco Down" және "Koocachoo" әндерін жазды және өндірді, сондай-ақ Миноуг Андерсонмен бірге жазған "So Now Goodbye" әнін өндірді.

In an early meeting with Parlophone to discuss which direction Minogue intended to pursue, the singer decided to return to her pop roots, saying "I should do what I do best [Pop music] is the kind of music that people want from me." Minogue believed the album was a new beginning, as she started singing pop music again. Minogue was inspired by the music of the 1970s, which she discovered when she was a child via her parents' record collection, including the soundtrack from Grease (1978), Donna Summer's "Bad Girls" and "Dim All the Lights" (both in 1979). The label did not want to make another Pete Waterman Limited (PWL) record, but quality pop music with the help of great contributions and collaborations. Her team approached PWL owner Pete Waterman, who had worked with Minogue earlier in her career, during the production. However, the collaboration did not happen. Minogue enjoyed making Light Years; she got a chance to work with people who were certain how they wanted her to sound. She felt that working with different producers would help the album have a diverse feeling. She wanted the album to be song driven and explained the musical styles to the producers with three keywords: "poolside", "disco", and "cocktails". Minogue worked on Light Years in Sydney, London, and Los Angeles, where she put the final touches on the album. Before signing with Parlophone, Minogue spent a week with her frequent collaborator Steve Anderson at Real World Studios in Box, Wiltshire, where most of the production of Impossible Princess was done. Minogue picked "Bittersweet Goodbye" when she was deep in the production process, saying it made her feel calm. A string arrangement by Wil Malone was added to the track, while Anderson kept Minogue's vocals from the original demo. Chicago based DJ Mark Picchiotti flew to Los Angeles to record Minogue's vocals for "Butterfly", and then produced the track in his hometown. Former Take That member Robbie Williams contributed three songs with his songwriting partner Guy Chambers: "Loveboat", "Your Disco Needs You", and "Kids". Minogue shared the songwriting credit on the first two. She found in Williams her ideal male counterpart based on their similar musical output; she felt the work between Williams and Chamber was extraordinary. Chamber co wrote another track with Minogue titled "I'm So High". They were among the earliest collaborations, which Minogue felt were a good foundation for the album. Minogue wrote the lyrics to "Light Years" with Biffco's songwriters Richard Stannard and Julian Gallagher in 10 minutes. The demo, originally titled "Light Relief", was unexpectedly favoured by the label and was picked up for the final tracklist. The songwriters also collaborated on "Please Stay". She ended up recording "On a Night Like This", a song written originally for the Swedish recording artist Pandora for her 1999 album No Regrets. In New York, A&R executive Jamie Nelson pitched a demo of "Spinning Around" to Minogue and she agreed to record it. The track—written by Ira Shickman, Osborne Bingham, Kara DioGuardi, and Paula Abdul—was originally intended to be featured on Abdul's studio album, but it was given to Minogue after the album failed to materialise. Minogue recorded "Under the Influence of Love", a song written by Paul Politi and Barry White that Love Unlimited covered in 1974. The track reminded Minogue of her previous songs, despite having not heard it before the production of Light Years. Johnny Douglas wrote and produced "Password", "Disco Down", and "Koocachoo"; he also produced "So Now Goodbye", a track that Minogue wrote with Anderson.

Музыкалық стильдер

Музыкалық сыншылар Light Years альбомын dance pop, disco және Europop жанрындағы альбом деп сипаттады. Альбом оның ерекше поп стиліне қайта оралуын білдірді, бұл эксперименталды Impossible Princess альбомынан кейін болды. Sputnikmusic журналының рецензентері және Digital Spy-дан Nick Levine диско, 1970-ші жылдар мен 2000-жылдар басындағы музыка элементтеріне назар аударды. AllMusic-тен Chris True альбомның 1990-жылдардың соңындағы жасөспірімдер поп қозғалысын көрсететінін атап өтті. Albumisms-тен Quentin Harrison альбомды "жақсы ырғақты бөлімдермен, әуенді оркестрлік үзінділермен және жарқын грувтармен" толы деп сипаттады, сондай-ақ 1970-ші жылдардағы Cheryl Lynn, Tina Charles және The Hues Corporation әртістерінің ықпалын атап өтті. The Guardian-нан Betty Clarke бұл трек Light Years альбомының тонын береді деп ойлады және оны Minogue-дің "Hand on Your Heart" (1989) әнімен салыстырды. "Disco Down" әні Giorgio Moroder-дің жұмыстарымен салыстырылды және қосымшада Рождестволық шіркеу қоңыраулары болды. The Age-ден Michael Dwyer Minogue-дің "Butterfly" заманауи хаус және электронды би трегінде "қатты Марди Гра" стилінде орындалғанын айтты. "On a Night Like This" әні қараңғы, еуропоптық бояуға ие, оны Spiller-дің "Groovejet (If This Ain't Love)" (2000) әнімен салыстырды. Бек-вокалдар мен скрипкалар мен флейталардың аранжировкасы бесінші трек "Loveboat" әнін құрайды. Әнге фанки жеңіл гитара мен француздық эффекттер қосылған. "Loveboat" әні Barry Manilow-тың, Minogue-дің "I Don't Need Anyone" (1997) және Williams-тың "Millennium" (1998) әндерімен салыстырылды. "Koocachoo" джаз және 1960-шы жылдар музыкасы элементтерін қамтиды, синтезатор мен горн аранжировкасының негізінде құрылған. Тректе грув бас риф, ретро гитара тоны, ситар, клавиатура эффекттері және хордағы "ba baba ba" гармониясы бар. Ағылшын бассисі Paul Turner трекке бас және гитара қосты. Minogue хор, салтанатты горн, ерлер хоры және биік сопраноның қосалқы вокалымен бірге ән айтады. Herald Sun-нан Cameron Adams әнді Village People-дың "Y. M. C. A." (1978) және Queen-нің "Bohemian Rhapsody" (1975) арасындағы гибрид деп сезінді, ал BBC News-тан Chris Charles оны "ABBA және Pet Shop Boys қаладағы ең ыстық гей-клубта тойлауда" деп сипаттады. Самбамен үйлестірілген "Password" әні жасырылған кіріспе трек ретінде пайдаланылды. "Please Stay" әнінде латын поп, жұмсақ акустика және фламенко элементтері бар. Crossing "Bittersweet Goodbye" альбомының жалғыз сезімтал балладасын Olivia Newton John, Kate Bush және Cocteau Twins-тің "ерекше қоспасы" деп тапты. Одан кейін Minogue-дің "Under the Influence of Love" (1967) әні келеді, онда оның вокалы бридж үшін екі рет жазылған. Smith бұл тректі "Saint Etienne ең жақсы Nolans-пен кездеседі" деп атады. Dwyer "I'm So High" сияқты әндер Minogue-ге "клубтан радиоға көшуге көмектеседі" деді. Алдын ала соңғы трек - Williams-пен дуэтке орындалған "Kids". Ағылшын музыканттары Chris Sharrock және Neil Taylor "Kids" әнінде тиісінше перкуссия мен гитарада ойнады. Дискодан кейінгі атау трегі Summer-дің "I Feel Love" (1977) әніне құрмет көрсету болып табылады, онда гармониялар мен электронды сенімдер бар. Трек Clarke-қа Brotherhood of Man-нің "Angelo" (1977) әнін еске салады. Лирикалық тұрғыдан Minogue "шын мәнінде тырысып барып, шектеулерді жойғанын" айтты, бірнеше әнде әзіл, шоу-қыз бейнелері немесе лагерь элементтері бар. Әндер оның бұрынғы Impossible Princess альбомындағы автобиографиялық стильде жазылған әндерден гөрі, оның қиялынан туған. Minogue әр әнді фильм немесе бейнеклиптен алынған көрініс сияқты жазып, идеяны әнге айналдыруға тырысқанын еске алды. Harrison Minogue-дің "Impossible Princess" альбомындағы өсуіне кедергі келтірмей, флирт, көңіл көтеру және романтика тақырыптарына назар аудару қабілетін атап өтті. The Guardian-нан Betty Clarke бұл трек Light Years альбомының тонын береді деп ойлады. True және Smith оны Minogue-дің Impossible Princess альбомындағы эксперименталды жұмысынан алысқанын түсіндірді. Blogcritics-тен Pam Avoledo махаббатқа толы әннің өзін-өзі білдіріп, өмірін өз қолына алған әйелді бейнелейтінін тапты. Clarke "On a Night Like This" және "So Now Goodbye" әндерін "клубтағы ең әдемі жігітті ұстап алып, қалаған кезде тастап кету" ұғымын сәтті бейнелейтін дискотекалық әзіл-қалжың ретінде қарастырды, ал "Bittersweet Goodbye" махаббатқа арналған ән. Smith бұл тректі 1997 жылдың қараша айында қайтыс болған бұрынғы жары Michael Hutchence-ке арналған құрмет ретінде қарады. The Sydney Morning Herald газетіне жазған Catherine Keenan альбомның "гей клубтарының гимндеріне толы және жыныстық мазмұннан құралмайтынын" айтты. Minogue тыңдаушыларды "Your Disco Needs You" әнінде би биіне қосылуға шақырады. "Loveboat" әні осы аттас 1970-ші жылдардағы телесериалға құрмет көрсету болып табылады, сонымен қатар өлеңдерінде мартини, бикини және Джеймс Бонд туралы айтылады. Онда француз тіліндегі бірнеше фразалар мен әзіл-қалжыңдар бар, мысалы: "Крем жағып ал / Мен жете алмайтын жерлер". Levine "Loveboat" әнінің мәтінін сезімтал дистих ретінде сипаттады. Атау трегінде Minogue фиктивті KM Air рейсінде стюардесса рөлін ойнайды.

Music critics have characterised Light Years as a dance pop, disco, and Europop album. The album marked a return to her signature pop style, following the experimental record Impossible Princess. A reviewer from Sputnikmusic and Nick Levine of Digital Spy emphasise elements of disco, the 1970s and early 2000s music. AllMusic's Chris True noted the album reflects the late 1990s teen pop movement. Described the album as being filled with "crisp rhythm sections, melodic orchestral passages and vivid grooves", Albumisms Quentin Harrison also noted influences from 1970s artists Cheryl Lynn, Tina Charles, and The Hues Corporation. The opening track, "Spinning Around", is a string laden dance pop song with prominent influences from disco music. The Guardians Betty Clarke opined that the track sets the tone for Light Years and compared it to Minogue's "Hand on Your Heart" (1989). The bittersweet "Disco Down" was compared to the work of Giorgio Moroder and featured Christmassy church bells during the chorus. Michael Dwyer of The Age found Minogue goes "hardcore Mardi Gras" on the contemporary house and electronic dance track "Butterfly". "On a Night Like This" has a darker, more Europop edge, which was compared to Spiller's "Groovejet (If This Ain't Love)" (2000). Backing vocals and the arrangement of strings and fluttering flutes drive the fifth track, "Loveboat". The song features funky light guitar and faux French effects. "Loveboat" was compared to the work of Barry Manilow, Minogue's "I Don't Need Anyone" (1997), and Williams's "Millennium" (1998). "Koocachoo" has elements of jazz and the 1960s music, and built around a chirping synth and horn arrangement. The track contains a groovy bass riff, retro guitar tone, sitar, keyboard sound effects, and "ba baba ba" harmonies in the chorus. English bassist Paul Turner contributed bass and guitars to the track. Minogue sings in a serious tone, accompanied by a brass section, regal horns, a male chorus, and high soprano back up vocals. Cameron Adams from the Herald Sun felt that the song is a hybrid between Village People's "Y. M. C. A." (1978) and Queen's "Bohemian Rhapsody" (1975), while Chris Charles of the BBC News described it as "ABBA and the Pet Shop Boys getting down at the hottest gay club in town". The samba infused "Password" was used as a pregap hidden introductory track. "Please Stay" features Latin pop, soft acoustic, and flamenco elements. Crossing found "Bittersweet Goodbye", the album's only sentimental ballad, to be a "strange concoction" of Olivia Newton John, Kate Bush and Cocteau Twins. It is followed by Minogue's cover of "Under the Influence of Love" (1967), in which her vocals are double tracked for the bridge. Smith referred to the track as "Saint Etienne meets the best of the Nolans". Dwyer wrote songs like "I'm So High" help Minogue "leave the club floor for car radio with equally enjoyable results". The penultimate track is "Kids", a joyous pop duet with Williams. English musicians Chris Sharrock and Neil Taylor played percussion and guitars on "Kids", respectively. The post disco title track is an homage to Summer's "I Feel Love" (1977), featuring harmonies and electronic touches. The track reminds Clarke of Brotherhood of Man's "Angelo" (1977). Lyrically, Minogue said that she was "really going for it [without] holding back", with several songs containing cheekiness, showgirl images, or camp elements. The songs were written from her imagination, rather than the autobiographical style of songwriting that she had experimented with on her previous record Impossible Princess. Minogue recalled writing each song as if it was a scene from a film or a video and trying to interpret and convert the idea into a song. Harrison highlighted Minogue's ability to focus on themes of flirtation, fun, and romance "without undercutting her previous growth as an artist" on Impossible Princess. The Guardians Betty Clarke opined that the track sets the tone for Light Years. True and Smith interpreted it as Minogue's move away from her more experimental work on Impossible Princess. Pam Avoledo of Blogcritics found the amorous song depicted a woman who is expressing herself and taking control of her life. Clarke viewed "On a Night Like This" and "So Now Goodbye" as the up tempo disco antics that successfully depict the notions of "grabbing the best looking man in the club, then ditching him when you feel like it". while "Bittersweet Goodbye" is a stripped back ode to love. Smith viewed the track as a tribute to her former lover Michael Hutchence, who died in November 1997. Writing for The Sydney Morning Herald, Catherine Keenan wrote the album is "full of gay club anthems and not short on sex". Minogue calls for the listener to join her on the dance floor on "Your Disco Needs You". "Loveboat" is an homage to the 1970s television series of the same name, while referencing martinis, bikinis and James Bond in its lyrics. It contains several French phrases and cheeky lines such as "Rub on some lotion / The places I can't reach." Levine referred to the lyrics of "Loveboat" as a sensual couplet. On the title track, Minogue plays an air hostess on a fictional KM Air flight.

Қаптамалау және босату

Неміс фотографы Винсент Петерс «Жарқыраған жылдар» альбомының суреттерін түсірді, ал обложканы жасау үшін Марк Фарроу таңдалды. Фотосессия Ибицада өтті, Миноуг бұл орынның «ерекше сүйкімділікке ие» екенін айтты. Обложкада көк түсті шифондан тігілген купальник киген Миноуг алысқа қарайды. Parlophone обложкада Миноугтың тегін қалдырып, оны «Кайли» альбомы деп таратты. Миноуг обложка музыканың мәнін – күн сәулесі, жағажай, көңіл көтеру және сұлулықты бейнелеуін қалады. Альбомның жасалуына көмектескен Уильям Бейкер, Миноугтың «поп-принцесса тағына қайта оралуы туралы визуалды мәлімдеме» жасайтын обложканы қалағанын айтты, ал нәтиже оның «өз орнына оралғанын» көрсетеді. Crossing журналы обложканың «көзге ұнайтын суреті қиялды аз қалдырады» және Миноуг «кітапқа назар аудармай, обложкаға көз салғанды» жөн көреді деп жазды. Сол басылымнан Кристиан Гильтенен Миноугтың «күн батудың сәулесімен» «керемет образ» жасағанын жазды. Idolator сайтына жазған Майк Васс «көңілді, ойын-сауықты және флиртке толы» обложканың «Жарқыраған жылдар» музыкасын сәтті жеткізгенін айтты. Миноуг өзінің мансап жолын сипаттап, альбомды «Жарқыраған жылдар» деп атады. Ол өзін жаңадан танып келе жатқанын және осы саяхатының жалғасатынына сенімді. Ол былай деді: «Мен ұзақ жол жүрдім деп ойлаймын, кейбір күштер менің қайда бара жатқанымды біледі, бірақ маған білуге рұхсат етілмеген – бұл жағдайды бұзып жібермеу үшін». Тыңдаушы тректі тек ашылу әні «Spinning Around»-ды кері ойнату арқылы ғана ести алады. Бұл идея Робби Уильямстан шабыттанды, ол әдетте альбомдарының соңында жасырын тректерді қалдырады. Миноуг ересектерге арналған альбом жасағанына қарамастан, көңіл көтеру сезімін сақтағысы келгенін айтты. Parlophone 2000 жылдың 25 қыркүйегінде оны Ұлыбританияда шығарды. EMI 2000 жылдың 26 қыркүйегінде Канадада альбомды шығарды және Солтүстік Америкада таратты. 2001 жылдың 5 наурызында Ұлыбританияда турлық арнайы басылымы шығарылды, онда әртүрлі ремикстері бар екінші дискі қоса берілді. 2007, 2009 және 2011 жылдары қайта шығарылды. 2018 жылы BMG «Жарқыраған жылдар» альбомын көк винилде, Sainsbury's супермаркеттерінің желісі арқылы ғана, 2500 данамен шығарды.

German fashion photographer Vincent Peters shot the artwork for Light Years, while Mark Farrow was selected to design the cover. The shoot took place in Ibiza, a place that Minogue felt "has a magical quality" to it. On the cover, wearing a blue chiffon swimsuit, Minogue stares into the distance. Parlophone dropped Minogue's surname on the cover, and branded it as a "Kylie" album. Minogue wanted the cover to capture the music's essence: sunshine, beach, fun, and glamour. William Baker, who helped through the album process, said that he wanted a cover that was "a visual statement about [Minogue] reclaiming the throne of the Princess of Pop" and the result shows she has "returned to her rightful place!" Crossing found the glossy sleeve artwork "leaves very little to the imagination" and that Minogue is "unashamedly playing [her] 'never mind the book, have a gander at the cover' card". From the same publication, Christian Guiltenane wrote Minogue created "a stunning fantasy figure" with the sunset's glow behind her. Writing for Idolator, Mike Wass commented that the "camp, fun and flirty" cover successfully captured the music of Light Years. Minogue titled the album Light Years describing her career journey, which she believes will continue as she has just begun to discover herself. She said: "I feel like I've come a long way I think some other forces know where I'm going, but I'm not meant to know–that would've ruined it." The listener can only hear the track by rewinding the opening song "Spinning Around". Robbie Williams, who usually has hidden tracks at the end of his albums, inspired this. Minogue said that although she was making a grown up album, she wanted to keep a sense of enjoyment. Parlophone released it on 25 September 2000 in the UK. EMI released the album in Canada on 26 September 2000 and distributed the album in North America. A special tour edition package was released in the UK on 5 March 2001, containing a second disc featuring various remixes. 2007, 2009, and 2011. In 2018, Light Years was re released by BMG as a blue vinyl exclusively through Sainsbury's supermarket chain in Europe, limited to 2500 copies.

Жылжыту

Parlophone компаниясымен келісімшартқа қол қойғаннан кейін көп ұзамай Миноуг пен Бейкер «Кайли» атты әсем суреттер кітабын жариялады. Тек фотосуреттерден тұратын бұл кітап фанаттардың естеліктерімен, пікірлерімен және Миноугтың өмірінен оқиғалармен толы. Кітапта Миноугтың жалаңаш эскизі, сондай-ақ Эль Макферсон, сәнді дизайнер Вивьен Вествуд, актер Барри Хамфрис және әнші Бой Джордж сияқты бірнеше танымал адамдардың суреттері бар. Миноуг альбомды кеңінен насихаттады, түрлі телебағдарламалар мен музыкалық фестивальдерде өнер көрсетті. 2000 жылдың 17 маусымында, альбом жарыққа шығу алдында, Миноуг Лондонның G A Y түнгі клубында арнайы өнер көрсетіп, «Spinning Around», «Better the Devil You Know» және «Step Back in Time» әндерін орындады. Сол айда ол 2000 жылғы Жазғы Паралимпиаданың ашылу салтанатында «Waltzing Matilda», «Celebration» (1992) және «Spinning Around» әндерін шырқады. Миноуг альбомды «On a Night Like This Tour» атты алтыншы концерттік турнесімен насихаттады. 2001 жылдың наурыз айында ол Еуропа бойынша гастрольдік сапар жасады, ал сәуір және мамыр айларында Австралияға барды. Турне стиліне Бродвей шоулары мен 1930 жылдардағы мюзиклдер шабыт берді. Ұлыбританияда турне билеттерінен бір апта ішінде 140 000 дана сатылды. Австралияда Миноуг Сиднейдегі ойын-сауық орталығында рекордтық тоғыз концерт өткізіп, бұл көрсеткіш бойынша AC/DC тобының бұрынғы рекордын жаңартты. 2001 жылдың 11 мамырындағы Миноугтың концерті түсіріліп, «Live in Sydney» деген атпен бейнежазба ретінде шығарылды.

Синглдар

"Spinning Around" 2000 жылдың маусым айында Light Years альбомының жетекші синглы ретінде жарық көрді. Бұрын жарияланбаған екі трек – "Cover Me With Kisses" және "Paper Dolls" альтернативті би тректері, синглдің B жағына енгізілді. Лиз Коллинз синглдің обложкасын түсірді, онда Миноуг пастельді қызғылт түсті киімде, хула-хупті ұстап тұрған күйде бейнеленген. Ән Австралия сингл чартында бірінші орынға еніп, әншінің "Confide in Me" (1994) әнінен кейінгі алғашқы хит-парадтағы жеңісі болды. Ән Ұлыбританияда да бірінші орынға ие болды, бұл оны Мадоннадан кейін үш онжылдыққа созылған бірінші орынды алған екінші орындаушы етті. Бұл әншінің Ұлыбританиядағы бесінші бірінші орыны және "Tears on My Pillow" (1990) әнінен кейін он жыл ішіндегі алғашқы жеңісі болды. Екінші сингл "On a Night Like This" қыркүйек айында, B жағында "Ocean Blue" балладасымен бірге шығарылды. Ол Австралияда бірінші орынға ие болды, бұл оның сол аймақтағы алтыншы бірінші орыны болды; сонымен қатар ол бес әнмен бірінші орынға дебют жасаған әнші рекордын орнатты. Ұлыбритания сингл чартында сингл екінші орынға дебют жасады. Сюжет жеңіл түрінде 1995 жылы Мартин Скорсезе түсірген "Казино" қылмыстық драма фильміне негізделген, онда Миноуг трофейлік әйел рөлін сомдайды; голланд актері Рутгер Хауэр оның экрандағы күйеуі рөлінде ойнады. Уильямстың төрт түпнұсқа трегі B жағында пайда болды: "John's Gay", "Often", "Karaoke Star" және "Kill Me or Cure Me". Саймон Хилтон режиссерлік еткен музыкалық бейнеклипте "Grease" мюзиклынан алынған хореография мен Басби Берклиге сілтемелер бар. Сингл Австралияда он төртінші, ал Ұлыбританияда екінші орынға ие болды. Желтоқсан айында шыққан төртінші сингл "Please Stay" Ұлыбритания сингл чартында 10-орынға, оның 20-шы топ-10 қатарына және Австралия сингл чартында 15-орынға жетті. Бұл Ұлыбританиядағы Light Years альбомының соңғы шығарылымы болды және оған "Santa Baby" әнінің кавер нұсқасы мен бұрын жарияланбаған "Good Life" трегі қосылды. Музыкалық бейнеклипте Миноуг өрт сөндіруші бағанасынан сырғып түсіп, бильярд үстелінің үстінде билейтіні көрсетілген. "Your Disco Needs You" соңғы сингл ретінде таңдалды және тек Австралия мен Германияда жарық көрді. Ол тректің және "Password" әнінің арнайы тапсырыспен жасалған микстерін қамтиды. Альбом тректері ретінде өте танымал болғанымен, мазмұны "өте гей" және "өте эпажды" деп есептелгендіктен, ол Ұлыбританияда сингл ретінде шығарылмады. Бұл шешім әншінің шығарылуын талап ететін жанкүйерлердің наразылықтары мен петицияларын тудырды. Ән Австралияда 20-шы, Германияда 31-ші орынға ие болды. "Butterfly" трегі төртінші сингл болуға үміткер болды, ол ремикстеліп, 2001 жылдың қараша айында Марк Пикчоттидің Blueplate Records лейблымен АҚШ-та промо-сингл ретінде жарық көрді. Ол Billboard Hot Dance Club Play чартында он төртінші орынға жетті.

"Spinning Around" was released as the lead single from Light Years in June 2000. Two previously unreleased tracks, the alternative dance "Cover Me With Kisses" and acoustic track "Paper Dolls", were included on the single's B side. Liz Collins shot the single's artwork, which captured Minogue dressed in pastel pink clutching a hula hoop. The song entered the Australian Singles Chart at number one, becoming the singer's first chart topper since "Confide in Me" (1994). The song debuted at number one in the United Kingdom, making her only the second artist to have a number one single in three consecutive decades (after Madonna). It was her fifth number one single in the UK and her first in a decade, following "Tears on My Pillow" (1990). The second single, "On a Night Like This", was released in September, with the ballad "Ocean Blue" as the B side track. It debuted at number one in Australia, making it her sixth number one in that region; it also gave her the record for having the most singles debuting at number one with five entries. On the UK Singles Chart, the single debuted at number two. The plot is loosely based on Martin Scorsese's 1995 crime drama movie Casino, with Minogue portraying a trophy wife; Dutch actor Rutger Hauer served as her on screen husband. Four original tracks by Williams appeared as B side tracks: "John's Gay", "Often", "Karaoke Star", and "Kill Me or Cure Me". The music video, directed by Simon Hilton, contains choreography taken from Grease and references to Busby Berkley. The single peaked at number fourteen in Australia and at number two in the United Kingdom. Released on December, the fourth single "Please Stay" peaked at number 10 on the UK Singles Chart, her 20th top 10 entry, and number 15 on the Australian Singles Chart. It was the final release from Light Years in the UK, and was backed by two B side tracks: a cover of "Santa Baby" and the previously unreleased track "Good Life". The music video saw Minogue sliding down a fireman's pole and dancing on top of a pool table. "Your Disco Needs You" was chosen as the final single, released only in Australia and Germany. It includes specially commissioned mixes of the track and "Password". Hugely popular as an album track, it was never released as a single in the UK because the content was considered "too gay" and "too camp". The decision sparked protests and petitions from fans lobbying for its release. The track peaked at number 20 in Australia and number 31 in Germany. "Butterfly", a track that was in the running to be the fourth single, was remixed and issued in the US as a promotional single by Mark Picchiotti's Blueplate Records in November 2001. It peaked at number fourteen on the Billboard Hot Dance Club Play chart.

Шығару тарихы

Шығарылым күні мен форматтары: Light Years аймағы | Шығарылым күні | Формат(тар) | Лейбл(дер) | Сілтеме(лер) Австралия 22 қыркүйек 2000 ж. Mushroom.