Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сутегінің терең қызыл спектральдық сызығы
Deep red spectral line of hydrogen
Сутегінің альфа сызығы, көбінесе H альфа немесе Hα деп қысқартылады, – сутегі атомының терең қызыл түсті көрінетін спектральдық сызығы. Оның толқын ұзындығы ауада 656,28 нм, ал вакуумда 656,46 нм-ге тең. Бұл Балмер сериясының бірінші спектральдық сызығы және электрон сутегі атомының үшінші ең төменгі энергия деңгейінен екінші деңгейге түскен кезде пайда болады. H альфа астрономияда қолданылады, оның сәулеленуін эмиссиялық тұмандықтардан және Күн атмосферасының құбылыстарынан, соның ішінде күн жарқындарынан және хромосферадан байқауға болады.
Hydrogen alpha, typically shortened to H alpha or Hα, is a deep red visible spectral line of the hydrogen atom with a wavelength of 656.28 nm in air and 656.46 nm in vacuum. It is the first spectral line in the Balmer series and is emitted when an electron falls from a hydrogen atom's third to second lowest energy level. H alpha has applications in astronomy where its emission can be observed from emission nebulae and from features in the Sun's atmosphere, including solar prominences and the chromosphere.
Сүзгі
H-альфа сүзгісі – әдетте H-альфа толқын ұзындығына центрленген жарықтың тар жолағын өткізуге арналған оптикалық сүзгі. Бұл сүзгілер көп қабатты (~50) вакуумдық жабынмен жасалған дихроидты сүзгілер болуы мүмкін. Бұл қабаттар қажетті жолақтан басқа барлық толқын ұзындықтарын сүзуге мүмкіндік беретін интерференциялық эффектіні тудыру үшін таңдалады. Жеке алғанда, H-альфа дихроидты сүзгілер астрофотографияда және жарық ластануының әсерін азайту үшін пайдалы. Олардың Күн атмосферасын бақылау үшін жеткілікті тар жолақтылығы жоқ. Күнді бақылау үшін әлдеқайда тар жолақты сүзгіні үш бөліктен құрастыруға болады: әдетте қажетсіз толқын ұзындықтарының көп бөлігін жұтатын қызыл шыныдан жасалған «энергияны тоқтату сүзгісі», H-альфа эмиссиялық сызығына және басқа да бірнеше толқын ұзындықтарын өткізетін Fabry–Pérot эталоны, сондай-ақ H-альфа сызығын өткізіп, эталон арқылы өткен басқа толқын ұзындықтарын тоқтататын «тоқтату сүзгісі» – дихроидты сүзгі. Бұл комбинация H-альфа эмиссиялық сызығына центрленген жарықтың тар (<0,1 нм) толқын ұзындығы диапазонынан ғана өтеді. Эталондық және дихроидты интерференциялық сүзгілердің физикасы негізінен бірдей (беттер арасында жарық шағылысуының конструктивті/деструктивті интерференциясына негізделген), бірақ іске асыру әдісі әртүрлі (дихроидты интерференциялық сүзгі ішкі шағылысулардың интерференциясына, ал эталон салыстырмалы түрде үлкен ауа кеңістігіне сүйенеді). H-альфа жарығында көрінетін құбылыстардың (мысалы, жылдам қозғалатын шығыңқылар мен жарқылдар) жоғары жылдамдықтарына байланысты, күн H-альфа эталондары көбінесе (температураны немесе ауа тығыздығын өзгерту арқылы) Допплер эффектісіне бейімделу үшін реттелуі мүмкін. Әуесқойларға арналған коммерциялық H-альфа сүзгілері әдетте жолақтың енін Ангстрем бірліктерінде көрсетеді және әдетте 0,7 Å (0,07 нм) құрайды. Екінші эталонды пайдалану арқылы бұл көрсеткішті 0,5 Å-ға дейін төмендетуге болады, бұл Күн дискісінде байқалатын егжей-тегжейлердің контрастын жақсартады. Льот сүзгісін қолдану арқылы одан да тар жолақты сүзгі жасауға болады.
An H alpha filter is an optical filter designed to transmit a narrow bandwidth of light generally centred on the H alpha wavelength. These filters can be dichroic filters manufactured by multiple (~50) vacuum deposited layers. These layers are selected to produce interference effects that filter out any wavelengths except at the requisite band. Taken in isolation, H alpha dichroic filters are useful in astrophotography and for reducing the effects of light pollution. They do not have narrow enough bandwidth for observing the Sun's atmosphere. For observing the Sun, a much narrower band filter can be made from three parts: an "energy rejection filter" which is usually a piece of red glass that absorbs most of the unwanted wavelengths, a Fabry–Pérot etalon which transmits several wavelengths including one centred on the H alpha emission line, and a "blocking filter" a dichroic filter which transmits the H alpha line while stopping those other wavelengths that passed through the etalon. This combination will pass only a narrow (<0.1 nm) range of wavelengths of light centred on the H alpha emission line. The physics of the etalon and the dichroic interference filters are essentially the same (relying on constructive/destructive interference of light reflecting between surfaces), but the implementation is different (a dichroic interference filter relies on the interference of internal reflections while the etalon has a relatively large air gap). Due to the high velocities sometimes associated with features visible in H alpha light (such as fast moving prominences and ejections), solar H alpha etalons can often be tuned (by tilting or changing the temperature or air density) to cope with the associated Doppler effect. Commercially available H alpha filters for amateur solar observing usually state bandwidths in Angstrom units and are typically 0.7Å (0.07 nm). By using a second etalon, this can be reduced to 0.5Å leading to improved contrast in details observed on the Sun's disc. An even more narrow band filter can be made using a Lyot filter.