Кіріспе

Уинстон Спенсер Черчилль (10 қазан 1940 – 2 наурыз 2010), көбіне Уинстон Черчилль деп танылатын, ағылшын консервативті саясаткері және Ұлыбритания премьер-министрі Уинстон Черчилльдің немересі. Ол қоғамдық тұлға ретінде танымал болған кезеңде, оны атасынан ажырату үшін әдетте Уинстон Черчилль деп атаған. Оның әкесі Рэндольф Черчилль де депутат болған.

Ерте өмір

Черчилль 1940 жылдың 10 қазанында Англияның Бэкингемшир графтығындағы Чекерс резиденциясында дүниеге келді. Бұл оның әкесі Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанына бір жыл өткен соң премьер-министр болғаннан кейін бес айда болды. Ол Людгроув, Харроу мектебінде және Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде білім алды. Оның атақты әкесі 1965 жылы, ал анасы үш жылдан кейін қайтыс болды.

Журналистік мансап

Парламент мүшесі болмай тұрып, ол журналист болды, әсіресе, алты күндік соғыс кезінде Таяу Шығыста жұмыс істеді. Сол кезде ол көптеген израильдік саясаткерлермен, оның ішінде Моше Даянмен кездесті. Ол соғыс туралы кітап жариялады. 1968 жылы ол Чехословакияға Прага көктемін жазу үшін сапарлады. Сол жылы Чикагодағы қоғамдық қайтыстардан кейін өткен Демократиялық конвенцияда оған полиция шабуыл жасады. 1970 жылдардың басында Нигериядағы Биафрада ол соғыс пен ашаршылыққа куә болды, азаматтарды кездейсоқ бомбалау оны қатты ашуландырды. Ол коммунистік Қытай және Португалиядағы Гвоздика революциясы сияқты басқа да даулы аймақтар туралы хабарлады. Ол отбасының басқа мүшелері сияқты АҚШ-та лекциялық тур жасады. 1965 жылы ол Пенсильвания штатындағы Америка революциясының ұлдары қоғамының мүшесі болды.

Саяси мансап

Черчилль 1964 жылғы жалпы сайлауда, 90 жасында қайтыс болуына үш ай қалғанда, әкесінің Вудфордтағы (Эссекс) парламенттік орынды иеленуге мүмкіндік алмады. Алайда, ол консервативті науқанның орталығында болды: саясатта тәжірибесі жоқ болғанына қарамастан, ол Эдвард Хиттің жеке көмекшісі болып тағайындалды. Хит, ол жоғары тұрған министр болды, келесі жылы партия басшысы болып сайланды, Сер Алек Дуглас Хоумның отставкасынан кейін, ол жалпы сайлауда лейбористер мен Гарольд Уилсонға жеңілді. Черчилльдің парламентке кірудің алғашқы әрекеті 1967 жылы Манчестер Гортон сайлауында болды. Ол қазіргі лейбористік үкіметтің танымалдығына қарамастан, жеңіліске ұшырады, бірақ 577 дауыспен. 1968 жылы әкесі қайтыс болғанда Уинстон әлі де The Daily Telegraph-те журналист болған; газеттің иесі Лорд Хартвелл Рэндольф бастаған бұрынғы премьер-министрдің өмірбаянын жазуды жалғастыру үшін Мартин Гилбертті жұмысқа алу туралы шешім қабылдады. Черчилль 1970 жылғы жалпы сайлауда Манчестер маңындағы Стретфорд сайлау округінің парламенттік мүшесі болды. Депутат ретінде ол парламенттік шаңғы командасының мүшесі және Commons Flying Club төрағасы болды. Ол Джулиан Амери депутатпен дос болды, ол Қоршаған орта департаментінің тұрғын үй және құрылыс министрі ретінде оны өзінің парламенттік жеке хатшысы етіп тағайындады. Алайда Черчилль тұрғын үй мәселесіне көп көңіл бөлмеді және мүмкіндігінше аз жұмыс істеп, мемлекеттік қызметкерлердің палатаға берген сұрақтарын қабылдады. Ол Америкамен бірге Сыртқы істер министрлігіне ауысып, Таяу Шығыстағы және Коммунистік блоктағы мәселелер бойынша өте ашық болды. Ол Алек Дуглас Хоумның сыртқы істер министрі ретінде қабілеттеріне күмән келтіруге тырысқаннан кейін, ол 1973 жылдың қарашасында, консерваторлар он жыл ішінде екінші рет Харольд Уилсонның лейбористік партиясына билікті жоғалтқанға дейін үш айдан астам уақыттан кейін, отставкаға кетуге мәжбүр болды. Черчилль өзінің арғы атасы лорд Рэндольф Черчилльдің Ольстер одағын қорғау, Диплок соттарын қорғау, интернаттау және террористерге өлім жазасын қолдану туралы прецедентін қайтадан жалғастырды. Ол сол кездегі консервативті депутаттар тобының (оның ішінде Маргарет Тэтчер) бір бөлігі болды, олар BBC-нің Солтүстік Ирландиядағы қақтығысты коммунистік симпатияларды білдіретінін қатты сынға алды, бұл үшін кейбір журналистер жұмыстан шығарылды. Қорғаныс саясатының басты өкілі ретінде ол Родезияға қатысты қатал көзқарас танытып, кез келген санкцияларға қарсы дауыс берді. Оның хат-хабарлар жәшігіндегі баяндамасы сол кездегі жағдайға сай өте қатты болды, ол сыртқы істер министрі Дэвид Оуэнді Родезияны тастап кету туралы "әділетсіз" деп атағаны үшін спикердің сын-пікірін білдірді. 1975 жылы Эдвард Хиттің орнын басып, Консервативті партияның жетекшісі болған Тэтчер Черчилльді 1978 жылы қарашада саясаттың алдыңғы орындығынан босатты. Алайда консерваторлар 1979 жылдың мамыр айында өткен сайлауда билікке келген кезде ол 1922 комитетінің атқарушы құрамына сайланды. 1983 жылғы жалпы сайлауда күшіне енген шекаралық өзгерістер оның орынды шеткірек етті (содан кейін оны Еңбек партиясы алды), ол жақын маңдағы Дэвихулм сайлау округіне ауысты, ол 1997 жылғы жалпы сайлауда орынды жоюға дейін өкілдік етті. Ол өзінің отбасы тарихының арқасында танымал болғанымен, ешқашан жоғары лауазымға ие бола алмады және артқы орынды иеленді. Оның ағасы Николас Сомс 1983 жылы Консервативті партияның депутаты болып сайланды және 2019 жылға дейін парламентте болды. Парламент мүшесі болған кезінде Черчилль Пекинге басқа депутаттар делегациясымен, соның ішінде психоаналитик Зигмунд Фрейдтің немересі Клемент Фрейдпен бірге барды. Фрейд Черчилльге қонақ үйдегі ең жақсы бөлмені неге бергенін сұрады, оған Черчилль Ұлыбританияның ең әйгілі премьер-министрінің немересі болғандықтан берілген деп жауап берді. Фрейд бұл оқиғаға өзінің өмірінде алғаш рет "әжеге айналған" деп жауап берді. 1990-1991 жылдардағы Перс шығанағындағы соғыстан кейін Черчилль шөл даладағы британдық әскерлерге барды. Ол өзін сарбазбен таныстырған кезде, сарбаз: "Иә, мен Роммельмін", - деп жауап берді. 1995 жылы ол отбасымен бірге өзінің бабасының құжаттарын үлкен мұрағат ретінде Кембридждегі Черчилль колледжіне 12,5 млн фунтқа сатылған кезде ол дау-дамайға ұшырады. Сатып алу жаңадан құрылған Ұлттық лотерея грантымен қаржыландырылды. 1997 жылғы сайлауда парламенттен кеткеннен кейін (Давихульме креслосы жойылғаннан кейін) Черчилль лекция оқу арқасында көп ізделіс тапты және Ирак соғысын және исламилық терроризмге қарсы күресті қолдау үшін көптеген мақалалар жазды. Ол сондай-ақ өзінің бабасының танымал сөздерінен құралған "Ешқашан Жіберме" атты жинақты өңдеді. 2007 жылы ол UK National Defence Association қысым тобының өкілі болды. Ол сондай-ақ 1974 жылдан бастап сенімді тұлға ретінде және 1995 жылдан 2010 жылға дейін төраға ретінде National Benevolent Fund for the Aged ұйымымен айналысты. Ол Еуропарламент депутаты болуға үміттенді, бірақ сәтті болмады.

Отбасы

Черчилль – Рэндольф Черчилльдің (1911–1968) ұлы, ол сэр Уинстон Черчилльдің жалғыз ұлы және оның бірінші әйелі Памела Дигбидің (1920–1997) ұлы. Оның ата-анасы 1945 жылы ажырасты. Оның әкесі Джун Осборнға үйленді, олардың қызы Арабелла Черчилль (1949–2007) болды. Оның анасы У. Аверелл Харриманға, АҚШ-тың Ұлыбританиядағы бұрынғы елшісіне үйленді. Черчилльдің алғашқы некесі 1964 жылдың шілдесінде Мэри "Мини" Кэролайн д’Эрлангерге, банкир сэр Джерард Джон Регис д’Эрлангердің қызы және барон Эмиль Бомонт д’Эрлангердің немересіне жасалды. Олардың төрт баласы болды, соның ішінде Рэндольф есімді ұлы да бар. Черчилльдің екінші некесі 1997 жылдан бастап, өмірінің соңына дейін бельгиялық зергер Люс Энгеленмен жалғасты.