Кіріспе

Медменхэм ( /ˈmɛdənhəm/) – Англияның Бакингемшир графтығының оңтүстік-батысындағы ауыл және азаматтық қауымдастық. Ол Темза өзенінің жағасында, Марлоудан оңтүстік-батысқа қарай және Темзадағы Хенлиден 5 шақырым (5 км) шығысқа қарай орналасқан. Бұл қауымдастыққа сонымен қатар Danesfield кіреді, ол негізінен Әуе күштері офицерлері үшін салынған тұрғын үйлерден тұрады, бірақ Әуе күштері, Корольдік теңіз флоты және Ұлыбритания армиясының басқа шендегі әскери қызметшілерінің отбасылары да онда тұрады.

Топоним

Топонимнің шығу тегі ежелгі ағылшын тіліндегі "орташа өлшемдегі шаруашылық" деген сөзден басталады. Атаудың тағы бір түсіндірмесі – саксондық көшбасшы Меда, оның ізбасарлары Медингтер деп белгілі болған, сондықтан Мединхам, Медхам немесе Медменхам деп аталған. 1086 жылғы "Domesday Book" кітабында ол Медмехам деп тіркелген.

Ерекшеліктері

Ауылда ескі ағаш каркасты кірпіш және кремний тастан салынған үйлер, сондай-ақ жергілікті бор тастан 20 ғасырдың басында салынған шаруалар үйлері бар. Англия шіркеуінің Сент-Петр шіркеуі 1839 жылы күрделі жөндеуден өтті. А4155 тас жолындағы "Ит және Дамақ" (Dog and Badger) мейрамханасы 16 ғасырдың соңында салынған, ал атауы Хамблдендегі мейрамханадан берілген, ол "Бұғы және Аңшы" (Stag and Huntsman) деп аталды. Ауылдық жол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қолданылысы тоқтатылған Ескі паром өтпесінде аяқталады. Бұл Темза өзенінің жағалауымен Бэкингемширден Беркширге дейін созылған тас жолдың орны болған. Бұрынғы паром өтпесінің жанындағы тас жол бойында лорд Девонпорттың 1899 жылы паром арқылы халықтың өту құқығын сәтті қорғауын еске алатын үлкен Медменхэм паром ескерткіші орналасқан. Ауылдың жанында, бірақ A4155 тас жолымен бөлінген, темір ғасырындағы екі төбешік бекінісінің біріншісі – Медменхэм бекінісі орналасқан. Danesfield Camp, сондай-ақ Danes Ditches деп те аталады, Хёрли ауылына жақын, шығысқа қарай жол бойында орналасқан. Сондай-ақ ауылға Лоуэр Вудэнд және Роквелл Энд шағын ауылдары да қосылған.

Аббатхана

Медменхемде 12-ші ғасырда Вобурн аббаттығының меншігінде цистерциандық аббаттық құрылды, бірақ ол 1200 жылға дейін патшалық жарғымен ресми түрде мойындалмады. Ол Әулие Марияға арналған, бірақ 1536 жылы жабылды. 1547 жылы монастырлардың таратылуы кезінде аббаттық тәркіленіп, Мур отбасына берілді, содан кейін жеке Дуффилдтерге сатылды. Дуффилдтердің меншігінде болған кезде, аббаттық 1700-ші жылдардың ортасы мен 1774 жылдар аралығында, клубтың 1762 жылы жаман қалыпқа түскеніне қарамастан, сэр Фрэнсис Дашвуд басқарған «Ақ тозақ клубының» орналасқан жері ретінде танымал болды, олар оны «діни рәсімдердің ұятты пародилері» үшін пайдаланды, бір дереккөздің мәліметінше, бұл клуб бұрын Медменхем монахтары деп аталған. Кейіннен, клубтың кездесулері аббаттықтан Уэст-Уайкомб төбесіндегі бірнеше туннельдер мен үңгірлерге көшірілді. Біраз жылдар өткен соң, «монастар» кездескен Батыс Уайкомб үңгірлері «Тозақ отты үңгірлер» деп аталатын туристік орынға айналды. Дашвуд аббаттықтың қираған қалдықтарын Дуффилдтерден жалға алған. Клуб таратылғаннан кейін (1763 жылға дейін) мүлік Честердің бас судьясына сатылды. 1898 жылы ғимаратқа өзгерістер енгізілді, содан бері ол аббаттыққа ұқсамайды. Келесі жөндеу жұмыстары 20-шы ғасырда аяқталды. Бүгінде ғимарат жеке тұрғын үй болып табылады және қоғамға ашық емес. 2015 жылғы есепте ол неміс отбасының меншігінде екені көрсетілген, аббаттықтың бір бөлігі 1970-ші жылдары, ал қалған бөлігі 1990-шы жылдардың ортасында сатып алынған. Ол кезде мүлік сатылымға қойылған. Есепте 12 000 шаршы фут (шамамен 1115 шаршы метр) көлемдегі интерьерде «тоғыз жатын бөлме, алты қабылдау бөлме, спортзал, бар, үй шаруашылығына арналған коттедж және кеңселер» бар екені айтылған. Мүлік 1955 жылдан бері ІІ санаттағы ескерткіш ретінде тіркелген. Ол кезде ол бастапқы аббаттықтың кейбір тас элементтері қолданылып, екі үйге айналдырылды. Қорытынды 1755 жылы сэр Фрэнсис Дашвуд үшін үйдің өзгертілгенін және 1898 жылы қалпына келтіріліп, кеңейтілгенін растайды.