Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шығыс Лондондағы аудан, Англия
Area in East London, England
Манор Парк – Англияның шығыс Лондондағы Ньюэм Лондон округінің тұрғын ауданы. Аймақ шығысында Ильфорд, батысында Форест Гейт, солтүстігінде Уонстед, оңтүстігінде Ист-Хэммен шектеседі. Бұл жер бұрын Беконтри жүзінің бір бөлігі және Эссекс тарихи графтығының құрамында болған. 1965 жылдан бері Манор Парк Ұлы Лондонның жергілікті басқару ауданы – Ньюэм Лондон округінің бөлігі. Аймақ Лондонның E12 пошталық индексінің басым бөлігін құрайды.
Manor Park is a residential area of the London Borough of Newham in east London, England. The area is bordered by Ilford to the east, Forest Gate to the west, Wanstead to the north, and East Ham to the south. It was originally a part of the hundred of Becontree, and part of the historic county of Essex. Since 1965, Manor Park has been part of the London Borough of Newham, a local government district of Greater London. The area forms the majority of the London E12 postcode district.
Тарих
Манор паркі деп аталатын аймақ ресми түрде белгіленбеген, бірақ шамамен Кіші Ильфордтың ежелгі приходтық аумағымен шектеседі. Ромфорд жолы – Олдгейттен Колчестерге дейінгі римдік жол – аймақтың негізгі шығыс-батыс бағыты болып табылады. Бұл қала мен Эссекс қалаларын байланыстырған, жақсы орналасқан керуен жолын 1721 жылдан бастап Миддлсекс және Эссекс жол төлемі сенім қоры басқарды. Басты жергілікті жол Ромфорд жолынан оңтүстікке қарай созылды, ал солтүстік ұшы 18-шы ғасырда және одан кейін Уайт Пост Лэйн (қазіргі High Street North) деп аталды, ол Ромфорд жолымен қиылысында тұрған бағанадан аталған. «Ақ бағана» Эссекс графының пабының орнында тұрған сияқты көрінеді. Солтүстік шеті деп аталатын шағын ауыл осы аймақтың басым бөлігін құраған егістіктер арасында орналасқан. Келесі ғасырдың ортасына қарай ауылдық көрініс өзгере бастады, өйткені теміржолдар Лондондан сыртқа қарай кеңейе бастады, содан кейін қала маңындағы үйлердің салынуы жүрді. Жақын жерде үш теміржол станциясы болды: біріншісі 1840 жылы, екіншісі 1873 жылы және үшіншісі 1894 жылы ашылды. Ромфорд жолы бойында трамвайлар қатынайтын. Ромфорд жолының оңтүстігіндегі даму 1867 жылы басталды, әсіресе Солтүстік Хай-стрит пен болашақ Эссекс графы пабының орнына жақын жерде. Жұмысшылардың үйлерінің артында өлі жылқының денелерін пайдаланатын жағымсыз және зиянды өндіріс процесі – жануарлық көмір зауыты орналасқан. Жануарлық көмір, әсіресе қант өнеркәсібінде сүзгі ретінде қолданылды. Аймақ тығыз салынған сайын, мұндай кәсіптер жоғалып, 1890 жылдары көмір зауыты жабылып, 1893 жылы ашылған мектепке (Солсбери бастауыш аралас және балалар бағы) алмастырылды. Ромфорд жолының солтүстігіндегі аймақ, төрт жұп шағын, жартылай жекелеген шаруалар үйлерін (Ebor Cottages) қоспағанда, дамуға дайын болды; иелері, Гурни отбасы, 1877 жылы Томас Корбетке 110 акр базар бақшасын сатты. Корбеттер отбасы 1877 мен 1892 жылдар арасында Вудграйндж және Дурхам Роуд елді мекендерін салды. «Forest Gate Weekly» газеті елді мекеннің тартымдылығын жариялады, онда «орташа қала тұрғыны үшін үш маңызды талап бар: оңай қол жетімділік, қолайлы жалдау бағасы және бірінші сыныпты жергілікті базар» делінген. 1890 жылдары Forest Gate – қалаға Manor Park станциясы арқылы Eastern Counties теміржолымен саяхаттауға болатын, өркендеп келе жатқан орта таптың қала маңына айналды. Манор Парк пен Уайт Пост Лэйн (кейін High Street North) қиылысының маңындағы аймақ, жаңа көшелерде тұратын жергілікті тұрғындар үшін маңызды сауда және қамтамасыз ету орталығына айналды. 1898 жылы Литтл-Илфордтағы ескі Манор фермасының орнында 6000 тұрғынға арналған 1129 үй салынды.
The area known as Manor Park is not formally defined, but is more or less coterminous with the Ancient Parish of Little Ilford. Romford Road, the Roman Road from Aldgate to Colchester, is the main east–west route through the area. This well established coaching route linking the city with the towns of Essex was maintained by the Middlesex and Essex turnpike trust from 1721. The principal local road ran south from the Romford Road and the northern end was known in the 18th century and later as White Post Lane (now known as High Street North), from a post standing at its junction with Romford Road. The 'White Post' appears to have stood on the site of the Earl of Essex public house. A hamlet known as North End was located amongst fields that dominated this area. By the middle of the next century, the rural scene had begun to change as the railways started to spread outwards from London, followed by the development of estates of suburban houses. There were three railway stations close by: which first opened in 1840, which opened in 1873 and which opened in 1894. Tramways operated along the Romford Road. The beginnings of development along the south of Romford Road took place in 1867, especially close to the junction of High Street North and the site of the future Earl of Essex public house. Behind terraces of workers' houses was an animal charcoal works, an unpleasant and noxious manufacturing process involving the carcasses of dead horses. Animal charcoal was used as a filter, particularly in the sugar industry. As the area became more built up such trades disappeared and the charcoal works had gone by the 1890s, replaced by a Board School (Salisbury junior mixed and infants) which opened in 1893. Apart from four pairs of small semi detached agricultural workers' houses, known as Ebor Cottages, the area to the north of Romford Road was ripe for development; the owners, the Gurney family, sold 110 acres of market garden land to Thomas Corbett in 1877. The Corbett family built the Woodgrange and Durham Road estates between 1877 and 1892. The Forest Gate Weekly recorded the attractiveness of the estate, it having "the three great essentials to the average city man of easy access, reasonable rentals and a first class local market." By the 1890s, Forest Gate was an upmarket suburb for the aspiring middle class commuter, who could use the Eastern Counties Railway from Manor Park to travel to the city. The area around the junction of Manor Park and White Post Lane (later High Street North) became an important shopping and provisioning area for nearby residents who populated the new streets in the area. In 1898, 1,129 houses accommodated about 6,000 inhabitants were built in Little Ilford on the site of the old Manor Farm.
География
Манор Парк 1965 жылға дейін Эссекс графтығының Ист-Хэм қалалық округінің құрамында болды, содан кейін Ұлы Лондон графтығы құрылды. Аймақтың пошталық коды – және ол Шығыс Лондон пошталық аймағының бөлігі.
Manor Park was part of the County Borough of East Ham, Essex until 1965, when the Greater London county was formed. The area postcode is and it is part of the East London post town.
Дарам жолының қорғау аймағы
Durham Road консервациялық аймағы – Манор Парк станциясына жақын орналасқан шағын, кеш Виктория дәуірінде салынған аудан. Оның бастапқы тартымдылығы мен ерекшелігін сақтау мақсатында 1984 жылы консервациялық аймақ деп жарияланды. 1998 жылы оның ерекше сипатын қорғау және күшейту үшін қосымша жоспарлау шаралары енгізілді. Көпшілік арасында Manor Park Village деп белгілі болған бұл аймақ 1880 жылдары Гурни иелігіне қарасты егістік жерлерде дамыды. Ол бір құрылыс компаниясының жалпы жоспары бойынша салынды, үйлердің стильдерінің шектеулі саны ауданға ерекше мінез және біртүтас көрініс сыйлады. Корбеттер отбасы бірнеше қалалық аудандарды салды, соның ішінде Форест-Гейттегі Вудграйндж ауданы да бар.
The Durham Road Conservation Zone is a small late Victorian development, built close to Manor Park station. It was designated a Conservation Area in 1984 to retain its original charm and character. Additional planning controls were introduced in 1998 to protect and enhance its special character. The area, popularly referred to as Manor Park Village, was originally developed in the 1880s on farmland that formed part of the Gurney estate. It was built by one builder to an overall plan, with a limited range of house styles giving the area a distinctive character and unity. The developers, the Corbett family, built several suburban estates including the adjacent Woodgrange Estate in Forest Gate.
Көлік
Ромфорд жолы, A118 тас жолының бір бөлігі, көбінесе Ньюхэм және Редбридж аудандарынан өтеді, Мэнор Парк арқылы қалаға бағытталған басты жол болып табылады және шығыс аудандарды Лондон қаласымен байланыстырады. Мэнор Парк теміржол станциясы – негізгі қоғамдық көлік желісі, Элизабет желісінің тоқталысы. Пойыздар әр он минут сайын қатынайды. Жақын орналасқан Вудграйндж Парк станциясы Баркингтен Геспл Оукқа дейінгі желіде орналасқан, бұл желі халық арасында "Гоблин" деп аталады және Лондондық Жерүстік Желісінің бір бөлігі болып табылады. Екі станция да 3-аймақта орналасқан.
Romford Road, a stretch of the A118, runs for much of its length in both Newham and Redbridge, providing the main road route through Manor Park and linking the eastern districts with the city of London. Manor Park railway station is a stop on the main public transport link, the Elizabeth line. Trains between , , and run every ten minutes. Nearby Woodgrange Park station is on the Barking to Gospel Oak line, popularly referred to as the Goblin, which is part of the London Overground network. Both stations are in Zone 3.
Білім
Манор-паркте көптеген бастауыш мектептер бар, олардың ішінде 1893 жылы ашылған Солсбери бастауыш мектебі де бар. Оған Ромфорд жолының немесе Солтүстік Хай-стрит арқылы жетуге болады.
Manor Park is home to many primary schools, including Salisbury primary school, which opened in 1893; it is accessible by the main Romford Road or High Street North.
Спорт
Manor Park-та AFL лигасында ойнайтын «A. C. Manor Park» атты әуесқой футбол командасы бар.
Manor Park also has an amateur football team called A. C. Manor Park, who play in the AFL.
Халықтық мәдениетте
Кішкентай Ильфорд паркі Small Faces тобының "Itchycoo Park" әні арқылы әйгілі болды, ал осы топтың жетекші әншісі Стив Мариот осы өңірде тұрған.
Little Ilford Park was made famous in a song called Itchycoo Park by the Small Faces, whose lead singer Steve Marriott lived in the area.