1916 жылғы АҚШ президенттік сайлауы

Кіріспе

33-ші төртжылдық АҚШ президенттік сайлауы

1916 жылғы АҚШ президенттік сайлауы – 1916 жылғы 7 қарашада өткен 33-ші төртжылдық президенттік сайлау. Демократтардың үміткері Вудро Вильсон Республикалық партияның үміткері, Жоғарғы соттың бұрынғы судьясы Чарльз Эванс Хьюзді шамалы айырмамен жеңді. 1916 жылдың маусым айында Республикалық Ұлттық конвент Хьюзді партияның консервативтік және прогрессивтік қанаттары арасындағы келісім ретінде таңдады. Хьюз 1912 жылы Жоғарғы сотта қызмет еткен және сол жылғы қатыгез саяси күреске қатыспаған. Ол үшінші раундта Джон У. Уикс, Элиу Рут және бірнеше басқа үміткерлерді жеңді. Консервативтік және прогрессивтік республикашылар 1912 жылғы сайлауда президент Уильям Говард Тафт пен бұрынғы президент Теодор Рузвельт арасында бөлінген болса, Хьюздің Вильсонды осы лауазымнан ығыстыру ниетіне көбінесе бірікті. Бүгінгі күнге дейін Хьюз Жоғарғы сот судьясы болғаннан кейін ірі партияның президенттікке үміткері атанған жалғыз адам болып қала береді. Вильсон 1916 жылғы Демократиялық Ұлттық конвентте, сондай-ақ вице-президент Томас Р. Маршалл қайта сайланды, екеуі де қарсылықсыз тағайындалды. Хьюздің серігі – Теодор Рузвельттің екінші мерзімінде вице-президент болған Чарльз В. Фэрбенкс. Науқан Мексика революциясы мен Бірінші дүниежүзілік соғысқа толы жағдайда өтті. Еуропалық жанжалға ресми түрде бейтарап болғанымен, АҚШ халқының көп бөлігі Ұлыбритания мен Франция басқаратын одақтас күштерді Германия мен Австрия-Мажарстанға қарсы қолдады, себебі Германия әскері азаматтарға қатыгездікпен қарады және Германия мен Австрия монархияларының милитаристік сипаты болды. Одақтас күштерге деген симпатияларына қарамастан, көптеген американдықтар соғысқа қатысудан аулақ болуды және бейтараптық саясатын жалғастыруды қалады. Вильсонның науқаны «Бізді соғыстан сақтады» және «Америка – бірінші» сияқты танымал ұрандарды Еуропада немесе Мексикамен соғыс болмасын деген ниеттегі сайлаушыларға үндеу үшін пайдаланды. Хьюз Вильсонды қақтығысқа «қажетті дайындықтарды» жасамағаны үшін сынады. Көптеген адамдар Хьюзді жеңімпаз деп есептесе де, Вильсон шамалы айырмамен, шамамен 18,5 миллион дауыстан 600 мың дауыспен жеңді. Вильсон Оңтүстік штаттарында үстемдік етіп, бірнеше маңызды штаттарды шамалы көпшілік дауыспен жеңіп, сайлау коллегиясында аздап көпшілікті қамтамасыз етті. Вильсон шешуші штат – Калифорнияны бар болғаны 3773 дауыспен жеңіп алды. Республикалық партия 1912 жылғыдай бөлінбегендіктен, Вильсон төрт жыл бұрынғыдай оңай жеңіске жетпеді, өзінің туған штаты Нью-Джерсиді, сондай-ақ Коннектикут, Делавэр, Иллинойс, Маршаллдың туған штаты Индиана, Айова, Мэн, Массачусетс, Нью-Йорк, Орегон, Род-Айленд, Батыс Вирджиния (дегенмен ол штаттан бір сайлаушы дауысын жеңіп алды) және Висконсин штаттарын жоғалтты. Алайда Вильсон 1912 жылы жоғалтқан екі штатты (Юта және Вашингтон) қайта жеңіп алды және 1912 жылы Калифорниядан 13 сайлаушы дауысының тек екеуін ғана алғаннан кейін Калифорнияны толық жеңіп алды. Вильсон Пенсильвания мен Нью-Йорк штаттарында жеңіліп, сайлауда жеңіске жеткен алғашқы кандидат болды (кейін Гарри Трумэн мен Джордж Буш та осылай істеді). Бұл 1892 жылдан бері демократтың екінші мерзімге сайланған алғашқы сайлауы және 1832 жылдан бері демократтың қатарынан екінші мерзімге сайланған алғашқы сайлауы болды. АҚШ 1917 жылдың сәуір айында, Вильсонның екінші мерзімі басталғаннан кейін бір ай өткен соң соғысқа қатысты.

The 1916 United States presidential election was the 33rd quadrennial presidential election, held on Tuesday, November 7, 1916. Incumbent Democratic President Woodrow Wilson narrowly defeated former associate justice of the Supreme Court Charles Evans Hughes, the Republican candidate. In June, the 1916 Republican National Convention chose Hughes as a compromise between the conservative and progressive wings of the party. Hughes was on the Supreme Court in 1912 and was not involved in the bitter politics of that year. He defeated John W. Weeks, Elihu Root, and several other candidates on the third ballot. While conservative and progressive Republicans had been divided in the 1912 election between the candidacies of incumbent President William Howard Taft and former President Theodore Roosevelt, they largely united around Hughes in his bid to oust Wilson. Hughes remains, as of today, the only person to have served as a Supreme Court justice and later been a major party's presidential nominee. Wilson was re nominated at the 1916 Democratic National Convention, as was Vice President Thomas R. Marshall, both without opposition. Hughes's running mate was Charles W. Fairbanks, who had been Theodore Roosevelt's vice president in his second term. The campaign took place against a background dominated by war — the Mexican Revolution and World War I. Although officially neutral in the European conflict, public opinion in the United States favored the Allied forces led by Great Britain and France against the German Empire and Austria Hungary, due to the harsh treatment of civilians by the German Army and the militaristic character of the German and Austrian monarchies. Despite their sympathy for the Allied forces, most American voters wanted to avoid involvement in the war and preferred to continue a policy of neutrality. Wilson's campaign used the popular slogans "He kept us out of war" and "America First" to appeal to those voters who wanted to avoid a war in Europe or with Mexico. Hughes criticized Wilson for not taking the "necessary preparations" to face a conflict. Although many saw Hughes as the favorite to win, Wilson after a hard fought contest defeated him by nearly 600,000 votes out of about 18.5 million cast in the popular vote. Wilson secured a narrow majority in the Electoral College by sweeping the Solid South and winning several swing states with razor thin margins. Wilson won California, the decisive state, by just 3,773 votes. Since the GOP was not as split as in 1912, Wilson did not have the same easy victory as he had four years earlier, losing his home state of New Jersey along with the states of Connecticut, Delaware, Illinois, Marshall's home state of Indiana, Iowa, Maine, Massachusetts, New York, Oregon, Rhode Island, West Virginia (although he still won an electoral vote from the state), and Wisconsin. However, Wilson still managed to win two states that he had lost in 1912 (Utah and Washington), and fully won California after having only obtained two out of 13 electoral votes from California in 1912. Wilson became the first candidate to win election while losing both Pennsylvania and New York (Harry Truman and George W. Bush would later do the same). It was the first election since 1892 in which a Democrat was elected to a second term, and the first since 1832 in which a Democrat was elected to a consecutive second term. The United States entered the war in April 1917, one month after Wilson's second term began.

Республикалық партияның кандидатурасы

1916 жылғы Республикалық партияның президенттікке кандидаттығы
Президентке
Вице-президентке
АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы (1910–1916)
Америка Құрама Штаттарының 26-шы вице-президенті (1905–1909)
Делегаттар (нұсқау): 18 делегат
Конвенттегі ең жоғары дауыс: 950 дауыс
82 530 дауыс

Басқа ірі үміткерлер

Бұл бөлімдегі кандидаттар номинациялық бюллетеньдердегі ең көп дауысқа ие болуы бойынша сұрыпталған. Джон У. Уикс, Элиху Рут, Чарльз У. Фэрбенкс, Альберт Б. Камминс, Теодор Рузвельт, Теодор Э. Бертон, Массачусетстен АҚШ сенаторы (1913–1919), Нью-Йорктен АҚШ сенаторы (1909–1915), Индианадан АҚШ вице-президенті (1905–1909), Айовадан АҚШ сенаторы (1908–1926), Нью-Йорктен АҚШ президенті (1901–1909), Огайодан АҚШ сенаторы (1909–1915). W (Шегінді): Үшінші дауыс беруден бұрын, ID (Нұсқау берілген делегаттар): 0 делегат, HCV (Ең жоғары конвент дауысы): 105 дауыс. 0 дауыс. W (Шегінді): Үшінші дауыс беру кезінде, ID (Нұсқау берілген делегаттар): 0 делегат, HCV (Ең жоғары конвент дауысы): 103 дауыс. 786 дауыс. W (Шегінді): Үшінші дауыс беру кезінде, ID (Нұсқау берілген делегаттар): 40 делегат, HCV (Ең жоғары конвент дауысы): 89 дауыс. 176,080 дауыс. ID (Нұсқау берілген делегаттар): 82 делегат, HCV (Ең жоғары конвент дауысы): 85 дауыс. 191,951 дауыс. ID (Нұсқау берілген делегаттар): 14 делегат, HCV (Ең жоғары конвент дауысы): 81 дауыс. 83,739 дауыс. W (Шегінді): Үшінші дауыс беру кезінде, ID (Нұсқау берілген делегаттар): 40 делегат, HCV (Ең жоғары конвент дауысы): 78 дауыс. 122,169 дауыс. Лоуренс Й. Шерман, Филандер С. Нокс, Генри Форд, Мартин Г. Брумбауг, Роберт М. Ла Фолетт, Т. Колеман дю Понт. Иллинойс штатынан АҚШ сенаторы (1913–1921), Пенсильвания штатынан Мемлекеттік хатшы (1909–1913), Мичиган штатынан Форд мотор компаниясының президенті (1906–1919), Пенсильвания штатының губернаторы (1915–1919), Висконсин штатынан АҚШ сенаторы (1906–1925), Делавэр штатынан Дюпонның президенті (?–1915). ID (Нұсқау берілген делегаттар): 56 делегат, W (Шегінді): Үшінші дауыс беруден бұрын, HCV (Ең жоғары конвент дауысы): 66 дауыс. 155,945 дауыс. ID (Нұсқау берілген делегаттар): 0 делегат, NFN (Ресми түрде ұсынылмаған), HCV (Ең жоғары конвент дауысы): 36 дауыс. 386 дауыс. ID (Нұсқау берілген делегаттар): 32 делегат, NFN (Ресми түрде ұсынылмаған), HCV (Ең жоғары конвент дауысы): 32 дауыс. 131,965 дауыс. ID (Нұсқау берілген делегаттар): 19 делегат, W (Шегінді): Екінші дауыс беруден бұрын, HCV (Ең жоғары конвент дауысы): 29 дауыс. 233,100 дауыс. ID (Нұсқау берілген делегаттар): 25 делегат, HCV (Ең жоғары конвент дауысы): 25 дауыс. 133,486 дауыс. ID (Нұсқау берілген делегаттар): 6 делегат, HCV (Ең жоғары конвент дауысы): 13 дауыс. 0 дауыс.

Candidates in this section are sorted by their highest vote count on the nominating ballotsJohn W. WeeksElihu RootCharles W. FairbanksAlbert B. CumminsTheodore RooseveltTheodore E. BurtonU. S. Senatorfrom Massachusetts(1913–1919)U. S. Senatorfrom New York(1909–1915)U. S. Vice Presidentfrom Indiana(1905–1909)U. S. Senatorfrom Iowa(1908–1926)U. S. Presidentfrom New York(1901–1909)U. S. Senatorfrom Ohio(1909–1915)W (Withdrew):Before Third BallotID (Instructed Delegates): 0 delegatesHCV (Highest Convention Vote): 105 votes0 votesW (Withdrew):In Midst of Third BallotID (Instructed Delegates): 0 delegatesHCV (Highest Convention Vote): 103 votes786 votesW (Withdrew):In Midst of Third BallotID (Instructed Delegates): 40 delegatesHCV (Highest Convention Vote): 89 votes176,080 votesID (Instructed Delegates): 82 delegatesHCV (Highest Convention Vote): 85 votes191,951 votesID (Instructed Delegates): 14 delegatesHCV (Highest Convention Vote): 81 votes83,739 votesW (Withdrew):In Midst of Third BallotID (Instructed Delegates): 40 delegatesHCV (Highest Convention Vote): 78 votes122,169 votesLawrence Y. ShermanPhilander C. KnoxHenry FordMartin G. BrumbaughRobert M. La FolletteT. Coleman du PontU. S. Senatorfrom Illinois(1913–1921)Secretary of Statefrom Pennsylvania(1909–1913)President of the<br/ >Ford Motor Companyfrom Michigan(1906–1919)Governorof Pennsylvania(1915–1919)U. S. Senatorfrom Wisconsin(1906–1925)President of DuPontfrom Delaware(?–1915)ID (Instructed Delegates): 56 delegatesW (Withdrew):Before Third BallotHCV (Highest Convention Vote): 66 votes155,945 votesID (Instructed Delegates): 0 delegatesNFN (Not Formally Nominated)HCV (Highest Convention Vote): 36 votes386 votesID (Instructed Delegates): 32 delegatesNFN (Not Formally Nominated)HCV (Highest Convention Vote): 32 votes131,965 votesID (Instructed Delegates): 19 delegatesW (Withdrew):Before Second BallotHCV (Highest Convention Vote): 29 votes233,100 votesID (Instructed Delegates): 25 delegatesHCV (Highest Convention Vote): 25 votes133,486 votesID (Instructed Delegates): 6 delegatesHCV (Highest Convention Vote): 13 votes0 votes

Конвенция

1916 жылы 7-10 маусым аралығында Чикаго қаласында Республикалық ұлттық конвент өтті. Партия басшыларының басты мақсаты – 1912 жылы партияны екіге бөлген қақтығысты емдеу еді. 1916 жылғы үміткерлікке бірнеше кандидат ашық түрде таласып, ең белгілілері – Нью-Йорк штатының сенаторы Элиху Рут және Массачусетс штатының сенаторы Джон У. Уикс болды. Бірақ партия басшылары екі фракцияға да қанағаттандыратын орташа кандидатты іздеді. Олар 1910 жылдан бері Жоғарғы сот судьясы қызметін атқарып, соңғы алты жылда саяси мәселелер туралы көп айтпаған Чарльз Эванс Хьюзге жүгінді. Ол үміткерлікті белсенді түрде іздемегенімен, одан бас тартпайтынын мәлімдеді. Ол үшінші раундта жеңіске жетті. Бұрынғы вице-президент Чарльз В. Фэрбенкс оның серігі ретінде ұсынылды. Бүгінгі күнге дейін Хьюз – ірі саяси партияның президенттікке ұсынған жалғыз Жоғарғы сот судьясы болып қала береді.

Дауыс беру бюллетені 1 2 3
Чарльз Эванс Хьюз 253 326 950
Джон В. Уикс 105 102 2
Элиху Рут 103 89 9
Чарльз В. Фэрбенкс 89 75 7
Альберт Б. Камминс 85 77 2
Теодор Рузвельт 81 65 19
Теодор Э. Бертон 78 69 9
Лоуренс Йейтс Шерман 66 59 5
Филандер К. Нокс 36 30 6
Генри Форд 32 29 9
Мартин Гроув Брумбау 29 22 2
Роберт М. Ла Фоллетт 25 25 23
Уильям Говард Тафт 14 4 0
Т. Коулман дю Понт 7 13 6
Генри Кэбот Лодж 7 2 0
Джон Ванамакер 5 1 1
Фрэнк Б. Уиллис 1 2 2
Уильям Бора 2 0 2
Уоррен Г. Хардинг 1 0 1
Сэмюэл В. МакКалл 0 1 1
Леонард Вуд 0 1 1

Қарастырылған үміткерлер

Кандидаттар қаралды: Теодор Рузвельт, Виктор Мёрдок, Хирам Джонсон, Гиффорд Пинчот. АҚШ Президенті, Нью-Йорк штатынан (1901–1909), АҚШ Өкілі, Канзас штатынан (1903–1915), Калифорния Губернаторы (1911–1917), АҚШ Орман шаруашылығы басқармасының бастығы, Пенсильвания штатынан (1905–1910). DN (Үсыныстан бас тарту), NFN (Ресми түрде ұсынылмаған), DI (Қызығушылық танытпады), DI (Қызығушылық танытпады).

Прогрессивтік партия бұрынғы президент Теодор Рузвельтті қайтадан кандидат етіп ұсынды. Вице-президенттікке прогрессивтер Луизиана штатынан Джон Паркерді ұсынды, ол бұрын сәтті болмаған сайлау кампаниясын өткізген еді. Калифорния губернаторы Хирам Джонсонды қайтадан ұсыну туралы ұсыныс жасалды, сондай-ақ партия съезінің төрағасы Реймонд Робинс ұсынылды, бірақ екеуі де Паркердің пайдасына өздерінің кандидатураларын қайтарды. Алайда, Рузвельт съезге телеграмма жіберіп, олардың ұсынысын қабылдай алмайтынын және президенттікке республикалық кандидат Чарльз Эванс Хьюзді қолдайтынын мәлімдеді. Рузвельт жеке және саяси себептермен прогрессивтік партияның ұсынысын қабылдамады. Ол үшінші партия тізімімен президенттікке қайта түсу демократтарға жеңіс сыйлайтынына сенді және президент Вильсонға қарсылығы күшті болды. Сондай-ақ, Вильсонның Германия мен Еуропадағы басқа да соғысып жатқан елдерге АҚШ-ты "қорқытып", зорлық көрсетуге мүмкіндік беретініне оның сенімі мол болды. Бұрынғы АҚШ өкілі Виктор Мёрдок (Канзас штаты) Уильям Дженнингс Брайан мен Генри Фордтан тұратын тізімді қолдауға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтті болмады. Ұлттық комитет мүшесі Харольд Л. Айкс сияқтылар Хьюзді қолдау туралы мәселені қарастырудан бас тартты. Рузвельттің орнын Хирам Джонсон немесе Гиффорд Пинчотпен алмастыру туралы әңгімелер болды. Аталған барлық кандидаттар бұл ұсыныстан бас тартты, ал осы кезде Генри Джастин Аллен сияқты бірқатар көшбасшылар Рузвельттің үлгісімен Хьюзді қолдауға көшті. Айова және Мэн штаттары сияқты бірнеше штаттық партиялар тарап бастады. Соңында, 26 маусымда Чикагода өткен Прогрессивтік партияның Ұлттық комитеті Хьюзді қолдады, бірақ наразылық танытты. Хьюзді қолдаудан бас тартқан Икес сияқтылар да Рузвельтсіз партияның сайлауда тұрақты бола алмайтынын мойындады. Рузвельттің орнына Виктор Мёрдокты қоюға әлсіз әрекет жасалды, бірақ бұл ұсыныс 31 дауысқа қарсы 15 дауыспен жеңілді. Рузвельт олардың ұсынысын қабылдамағандықтан Прогрессивтік партия тез арада құлдырап қалды. Көптеген мүшелер Республикалық партияға оралды, бірақ айтарлықтай бөлігі Вильсонды Бірінші дүниежүзілік соғыстан АҚШ-ты шығарғандығы үшін қолдады. Президенттікке кандидат жоқ болғандықтан, партияның көптеген мүшелері, әсіресе вице-президенттікке кандидат Джон Паркер мен Бэйнбридж Колби Хьюзді қолдаудан бас тартты. Паркер өзі президенттікке кандидат болғысы келді. Колби Хьюзді қолдауға қарсы болғанымен, прогрессивтік кампанияны орындау мүмкін емес деп санайды және жеке түрде Вильсонды қолдады. Біраз уақытқа дейін тамыздың басында тағы бір съезд шақырылатын сияқты болды, бірақ партияның қалған өкілдері арасында Индианаполисте өткен конференция оны өткізуге қарсы шешім қабылдады, сонымен қатар Рузвельттің тізімге енуден бас тартуынан туындаған бос орынды толтыруға да қарсы дауыс берді (бірақ Паркер вице-президенттікке кандидат болып қала берді). Прогрессивтік партия демократтар мен республикашылдар арасындағы тартысқа билік тепе-теңдігін ұстап тұру үшін жеткілікті сайлаушыларды сайлауға үміттене отырып, ұйымдасқан жерлерде сайлау тізімін дайындады. Вице-президенттікке кандидат ретінде қатысқан Джон Паркер Вудро Вильсонды президенттікке қолдады.

The Progressive Party re nominated former President Theodore Roosevelt. For Vice President, Progressives nominated businessman John Parker of Louisiana, who had run an unsuccessful campaign. California Governor Hiram Johnson was suggested for renomination, and Raymond Robins, chairman of the party convention, was proposed, but both withdrew their names in favor of Parker. However, Roosevelt telegraphed the convention and declared that he could not accept their nomination and would be endorsing Republican nominee Charles Evans Hughes for the presidency. Roosevelt turned down the Progressive nomination for both personal and political reasons. He was convinced that running for president on a third party ticket again would merely give the election to the Democrats and had developed a strong dislike for President Wilson. He also believed Wilson was allowing Germany and other warring nations in Europe to "bully" and intimidate the United States. Former U. S. Representative Victor Murdock of Kansas pushed for a ticket consisting of William Jennings Bryan and Henry Ford but nothing came of it. Some, such as National Committeeman Harold L. Ickes, refused to consider endorsing Hughes. There was some talk of replacing Roosevelt with Hiram Johnson or Gifford Pinchot. All those discussed refused to consider the notion, and by this point, some leaders such as Henry Justin Allen had started to follow Roosevelt's lead and endorsed Hughes. Various state parties, such as those in Iowa and Maine, began to disband. Finally, when the Progressive Party National Committee met in Chicago on June 26, those in attendance begrudgingly endorsed Hughes; even those like Ickes who had vehemently refused to consider granting an endorsement to Hughes began to recognize that without Roosevelt the party had no electoral staying power. There had been a weak attempt to replace Roosevelt on the ticket with Victor Murdock, but the motion was defeated 31 to 15. With Roosevelt refusing their nomination, the Progressive Party quickly fell into disarray. Most members returned to the Republican Party, but a substantial minority supported Wilson for his efforts in keeping the United States out of World War I. Without a presidential nominee, many in the party, notably vice presidential nominee John Parker and Bainbridge Colby, remained steadfast in their refusal to support Hughes. Parker desired the presidential nomination himself. Colby, while opposed to the endorsement of Hughes, now considered a Progressive campaign impractical and privately supported Wilson. It appeared likely for a time that another convention would be called in early August, until a conference held among the remaining representatives of the party in Indianapolis decided against it, while also narrowly voting against filling the vacancy that had been caused by Roosevelt's refusal to be placed on the ticket (though Parker remained the vice presidential nominee). Electoral tickets would still be put in place where the Progressive Party remained organized in the hopes of electing enough electors so as to possibly hold the balance of power in a close contest between the Democratic and Republican candidates. While running as the vice presidential nominee, John Parker would endorse Woodrow Wilson for the presidency.

Басқа кандидаттар

Бұл бөлімдегі кандидаттар пошта арқылы өткен алғашқы сайлауда алған дауыстарының саны бойынша реттелген. Пенсильвания штатынан Джеймс Х. Маурер, Солтүстік Дакотадан Артур ЛеСюэр – Мемлекеттік өкіл (1915–1919), газет редакторы. 12 264 дауыс, 3 495 дауыс.

Евген В. Дебс және Чарльз Эдвард Рассел үміткерліктен бас тартты. Партия құрылғаннан бері президенттікке үміткер болып келген Дебс, Индиана штатының 5-ші сайлау округінен АҚШ Өкілдер палатасына өтуге бел буды. Нью-Йорктік газет редакторы Аллан Бенсон әскерилікке қарсы күресу платформасымен және барлық соғыстарды ұлттық референдумда дауыс беруге ұсынуымен көзге түсті. Дәстүрлі үміткерлерді таңдау құрылтайының орнына, дауыс беру пошта арқылы жүргізілді, нәтижесінде Бенсон 32 398 дауыстың 16 639-ын алды (Маурер үшін 12 264, Ле Сюэр үшін 3 495). Вице-президенттікке үміткерді таңдауда Джордж Росс Киркпатрик, Нью-Джерсидегі лекторы, Миссуриден келген Кейт Ричардс О'Хареге қарағанда 20 607 дауысқа 11 388 дауыспен жеңіске жетті.

Жалпы сайлау

Үгіт-науқан кезінде Эдвард М. Хаус Вильсонның басты кеңесшісі болды. Ходжсон былай дейді: «Ол науқанның құрылымын жоспарлады, оның тонын белгіледі, қаржысын басқарды, спикерлерді, тактиканы және стратегияны таңдады, сондай-ақ науқанның ең үлкен жетістігі және ең үлкен қаупін – оның дарынды, бірақ шаршағыш кандидатын басқарды». Демократтар өз науқанын «Ол бізді соғыстан сақтады» деген ұранмен құрды, республикашылдардың жеңісі Мексика және Германиямен соғысқа алып келеді деп мәлімдеді. Вильсонның ұстанымы Батыс штаттарын жеңіп алуда шешуші рөл атқарды. Чарльз Эванс Хьюз соғысқа дайындық пен әскерді күшейтуді жақтады. Вильсон немістерге шектеусіз суасты кемелерімен соғысты тоқтатуға сәтті қысым жасағаннан кейін, Хьюздің Вильсонның бейбіт платформасына шабуыл жасауы қиын болды. Оның орнына Хьюз Вильсонның Мексикадағы әскери араласуын сынады, онда АҚШ Мексика революциясындағы түрлі топтарды қолдады. Хьюз сонымен қатар Вильсонды түрлі «жұмысшыларды қолдайтын» заңдарды (мысалы, жұмыс күнін сегіз сағатқа шектеу) қолдағаны үшін де сынады, олардың бизнес мүдделеріне зиян келтіретінін айтты. Алайда оның сын-пікірлері көпке дейін танылмады, әсіресе осындай заңдарды қолдаған фабрика жұмысшылары арасында. Хьюз бұрынғы танымал президент Теодор Рузвельттің күшті қолдауымен және республикашылдардың сол кезде елдегі басым партия болғанымен көмектесті. Хьюз Калифорнияда маңызды қателік жасады. 1912 жылғы республикашылдардың арасындағы бөлініс Калифорниядағы екі қарсыласатын топпен бірге күйін жоғалтпады. Хьюз Калифорниядағы науқанын прогрессивті топ емес, консервативті республикашылдармен негіздеуге шешім қабылдады. 1912 жылы Рузвельттің вице-президенттікке үміткері болған Калифорнияның губернаторы Хайрам Джонсон Хьюзді қолдады және оның үгітшісі болды. Алайда Джонсон прогрессивті топты жұмылдырмады және олар Вильсонды нағыз прогрессивті саясаткер деп санады. Вильсон Калифорнияда 3,773 дауыспен (0,3%) жеңіске жетті, соның арқасында сайлаушылар алқасы мен президенттікке ие болды.

Уилсонның жоспарлы жоспары

Сайлауға дейінгі апталарда Уилсон Хьюзге жеңіліп қалса, 1917 жылдың наурызына дейін ол әрекетсіз президент болып қала береді деп уайымдады. Уилсон үшін бұл қиын мәселе болды, себебі Америка Құрама Штаттары Бірінші дүниежүзілік соғысқа кіруге азықталғандай еді. Сондықтан Уилсон жеке түрде бір жоспарды ұсынды: егер Хьюз жеңіске жетсе, Уилсон Хьюзді дереу мемлекеттік хатшы қылып тағайындайды (сол кезде бұл лауазым президенттің ізбасары еді). Уилсон мен вице-президент Маршалл екеуі де отставкаға кетеді, соның арқасында Хьюз дереу президент міндетін атқарушы болып, ұзақ әрекетсіз президенттікке жол берілмейді. Бұл жоспар алғаш рет екі он жылдықтан кейін Роберт Лансингтің естеліктерінде жарияланды, ол Уилсонның мемлекеттік хатшысы болған және жоспар бойынша, Хьюз сол лауазымға тағайындалуы үшін отставкаға кететін немесе қызметтен босатылатын еді.

Нәтижелер

Нәтиже өте жақын болды және қорытындысы біраз уақытқа дейін белгісіз қалды.

Нәтижелер күмәнді

Кейбір Нью-Йорк газеттері, соның ішінде The World және The Sun, шаршембі күні таңертең Хьюзді жеңімпаз деп жариялады, және ол алты штат (Калифорния, Айдахо, Нью-Гэмпшир, Солтүстік Дакота, Вашингтон және Вайоминг) Хьюзге дауыс бергенін бұрмалап жариялады. Сербия Корольдігінің ресми газеті де оны 1916 жылғы 16 қарашада жеңімпаз деп жариялады. Науқаннан тараған халық арасындағы әңгіме бойынша, Хьюз сайлау түнінде өзі жаңадан сайланған президент деп ойлап ұйықтап қалды. Бір журналист Вильсонның қайта оралуына байланысты оның пікірін білу үшін келесі күні оған телефон шалғанда, телефонға жауап берген адам журналиске "президент ұйықтап жатыр" деді. Журналист: "Оянғанда оған президент емес екенін айтыңыз" деді. Сәрсенбі күні кешке қарай Уилсон дауыс беруде 254 сайлаушы дауысын жинады, жеңіске жету үшін Калифорния немесе Миннесота штатының дауысы қажет болды. Демократтар бейсенбі күні түстен кейін Калифорнияда жеңіске жеткендерін жариялады, ал Калифорнияның Республикалық партиясы сол түні жеңілгенін мойындады. Вильсон 1832 жылы Эндрю Джексоннан бері екінші рет қатарынан сайланған алғашқы демократ президенті болды. Вице-президент Томас Р. Маршалл да 1828 жылы Джон Кэлхуннан бері екінші мерзімге сайланған кез келген партияның алғашқы вице-президенті атағын алды. Кэлхун Джон Куинси Адамс басқарған кезде вице-президент болып қызмет еткен және Эндрю Джексон басқарған кезде қайта сайланғандықтан, Уилсон мен Маршалл 1820 жылы Джеймс Монро мен Дэниел Д. Томпкинстен кейін қайта сайлануға қол жеткізген алғашқы үміткерлер жұбы болды.

Мемлекет бойынша нәтижелер

Калифорния штаты шешуші болып шықты, оны Уилсон шамамен миллион дауыс бергеннің ішінде тек 3800 дауыспен жеңді. Егер Хьюз Калифорнияны және оның 13 сайлаушы дауысын алғанда, ол сайлауда жеңіске жетер еді. Нью-Гэмпшир сайлауда шешуші штат болмаса да, Вильсонның жеңісі Америка президенттік сайлауындағы ең кішкентай екінші көрсеткішті құрады – бар болғаны 56 дауыс, 1852 жылы Делавэрде Франклин Пирстің 25 дауыспен жеңісінен кейін. Вильсон жеңген штаттардың кейбіреулерінде, әсіресе Оңтүстікте, халықтың дауыс айырмасы үлкен болды. Уилсон Жаңа Англияда, Атлантикалық орталық штаттарда және Шығыс Солтүстік Орталық аймағында Хьюзден кейін қалды. Оның батыс Солтүстік Орталықта үлкен артықшылығы болған жоқ, бірақ Батыс Оңтүстік Орталықта, Таулы аймақта, сондай-ақ Шығыс Оңтүстік Орталықта және Оңтүстік Атлантика аймақтарында өте үлкен болды. Вильсонның жалпы дауысының жартысы оған тиесілі болмаған 18 штаттан берілді. Бүгінгі күнге дейін бұл Солтүстік Дакота мен Оңтүстік Дакотаның бір кандидатқа дауыс бермеген соңғы президенттік сайлауы, ал бұрынғылары – 1896 және 1912 жылдар. Бұл Иллинойс штатының 1976 жылға дейін жеңілген кандидатқа соңғы рет дауыс бергені, Миннесота штатының 1968 жылға дейін жеңілген кандидатқа соңғы рет дауыс бергені және Батыс Вирджиния штатының 1952 жылға дейін жеңілген кандидатқа соңғы рет дауыс бергені. Бұл штат құрылғаннан бастап 2008 жылға дейін демократтың Батыс Вирджинияда жеңіске жетпеген жалғыз сайлауы болды. Бұл демократтардың 1936 жылға дейін Нью-Гэмпшир штатында жеңіске жеткен соңғы сайлауы және 1932 жылға дейін Аризона, Калифорния, Колорадо, Айдахо, Канзас, Мэриленд, Миссури, Монтана, Небраска, Невада, Нью-Мексико, Солтүстік Дакота, Огайо, Юта, Вашингтон және Вайоминг штаттарында жеңіске жеткен соңғы сайлауы. Бұл сондай-ақ 1844, 1968 және 2016 жылдардағы президенттік үміткердің өз штатынан айырылған төрт жағдайдың бірі. Бұл сайлау мен 1968 жылғы сайлау – президенттік және вице-президенттік сайлауда жеңген кандидаттардың өздерінің әр штатында жеңіліске ұшыраған жалғыз сайлаулары. Уилсон Миннесота, Массачусетс және Род-Айленд штаттарын жеңіп алмай жеңіске жеткен соңғы демократ болды (дегенмен ол бұған дейін 1912 жылы осы екі штаттың бірінде жеңіске жеткен еді).

The key state proved to be California, which Wilson won by only 3,800 votes out of nearly a million cast. If Hughes had carried California and its 13 electoral votes, he would have won the election. Although New Hampshire may not have been a deciding state in the election, the margin of victory for Wilson there was the second smallest ever recorded in an American presidential election at just 56 votes, behind Franklin Pierce's 25 vote victory in Delaware in 1852. In some of the states carried by Wilson, particularly in the South, the popular vote margin was large. Wilson ran behind Hughes in New England, the Mid Atlantic states, and in the East North Central section. His lead was not great in the West North Central, but was very large in the West South Central and Mountain as well as in the East South Central and South Atlantic sections. Half of Wilson's total vote was cast in the 18 states that he did not carry. To date this is the last presidential election in which North Dakota and South Dakota did not vote for the same candidate, with the only others being 1896 and 1912. This is the last time Illinois voted for a losing candidate until 1976, the last time Minnesota voted for a losing candidate until 1968, and the last time West Virginia voted for a losing candidate until 1952. It was the only time a Democrat was elected without winning West Virginia from the state's founding until 2008. This was the last election in which the Democrats won New Hampshire until 1936 and the last in which the Democrats won Arizona, California, Colorado, Idaho, Kansas, Maryland, Missouri, Montana, Nebraska, Nevada, New Mexico, North Dakota, Ohio, Utah, Washington, and Wyoming until 1932. This would also be one of four times in which the winning presidential candidate lost his home state including 1844, 1968, and 2016. This election and the 1968 election are the only elections ever where the winning presidential and vice presidential candidates lost each of their home states. Wilson was the last Democrat to win an election without carrying Minnesota, Massachusetts, and Rhode Island (although he had previously won the latter two states in 1912). States/districts won by Wilson/MarshallStates/districts won by Hughes/Fairbanks Woodrow WilsonDemocratic Charles Evans HughesRepublican Allan BensonSocialist James HanlyProhibition No CandidateProgressive Arthur ReimerSocialist Labor Margin State Total State electoralvotes # % electoralvotes # % electoralvotes # % electoralvotes # % electoralvotes # % electoralvotes # % electoralvotes # % #Alabama 12 99,409 76.04 12 28,662 21.92 1,916 1.47 741 0.57 70,747 54.12 130,728 ALArizona 3 33,170 57.17 3 20,524 35.37 3,174 5.47 1,153 1.99 12,646 21.80 58,021 AZArkansas 9 112,211 65.97 9 48,879 28.73 6,999 4.11 2,015 1.18 63,332 37.23 170,104 ARCalifornia 13 466,289 46.65 13 462,516 46.27 42,898 4.29 27,713 2.77 3,773 0.38 999,603 CAColorado 6 178,816 60.74 6 102,308 34.75 10,049 3.41 2,793 0.95 409 0.14 76,508 25.99 294,375 COConnecticut 7 99,786 46.66 106,514 49.80 7 5,179 2.42 1,789 0.84 606 0.28 6,728 3.15 213,874 CTDelaware 3 24,753 47.78 26,011 50.20 3 480 0.93 566 1.09 1,258 2.43 51,810 DEFlorida 6 55,984 69.34 6 14,611 18.10 5,353 6.63 4,786 5.93 41,373 51.25 80,734 FLGeorgia 14 127,754 79.51 14 11,294 7.03 941 0.59 20,692 12.88 107,062 66.63 160,681 GAIdaho 4 70,054 52.04 4 55,368 41.13 8,066 5.99 1,127 0.84 14,686 10.91 134,615 IDIllinois 29 950,229 43.34 1,152,549 52.56 29 61,394 2.80 26,047 1.19 2,488 0.11 202,320 9.23 2,192,707 ILIndiana 15 334,063 46.47 341,005 47.44 15 21,855 3.04 16,368 2.28 3,898 0.54 1,659 0.23 6,942 0.97 718,848 INIowa 13 218,699 42.55 280,439 54.57 13 10,973 2.14 3,371 0.66 460 0.09 61,740 12.01 513,942 IAKansas 10 314,588 49.95 10 277,658 44.09 24,685 3.92 12,882 2.05 36,930 5.86 629,813 KSKentucky 13 269,990 51.91 13 241,854 46.50 4,734 0.91 3,039 0.58 129 0.02 332 0.06 28,136 5.41 520,078 KYLouisiana 10 79,875 85.90 10 6,466 6.95 292 0.31 6,349 6.83 73,409 78.95 92,982 LAMaine 6 64,033 46.97 69,508 50.99 6 2,177 1.60 596 0.44 5,475 4.02 136,314 MEMaryland 8 138,359 52.80 8 117,347 44.78 2,674 1.02 2,903 1.11 756 0.29 21,012 8.02 262,039 MDMassachusetts 18 247,885 46.61 268,784 50.54 18 11,058 2.08 2,993 0.56 1,097 0.21 20,899 3.93 531,823 MAMichigan 15 286,775 44.05 339,097 52.09 15 16,120 2.48 8,139 1.25 842 0.13 52,322 8.04 650,973 MIMinnesota 12 179,152 46.25 179,544 46.35 12 20,117 5.19 7,793 2.01 290 0.07 468 0.12 392 0.10 387,364 MNMississippi 10 80,422 92.78 10 4,253 4.91 1,484 1.71 520 0.60 76,169 87.87 86,679 MSMissouri 18 398,032 50.59 18 369,339 46.94 14,612 1.86 3,884 0.49 902 0.11 28,693 3.65 786,769 MOMontana 4 101,063 56.88 4 66,750 37.57 9,564 5.38 302 0.17 34,313 19.31 177,679 MTNebraska 8 158,827 55.28 8 117,771 40.99 7,141 2.49 2,952 1.03 624 0.22 41,056 14.29 287,315 NENevada 3 17,776 53.36 3 12,127 36.40 3,065 9.20 348 1.04 5,649 16.96 33,316 NVNew Hampshire 4 43,781 49.12 4 43,725 49.06 1,318 1.48 303 0.34 56 0.06 89,127 NHNew Jersey 14 211,018 42.68 268,982 54.40 14 10,405 2.10 3,182 0.64 855 0.17 57,964 11.72 494,442 NJNew Mexico 3 33,527 50.20 3 31,152 46.64 1,996 2.99 112 0.17 2,375 3.56 66,787 NMNew York 45 759,426 44.51 879,238 51.53 45 45,944 2.69 19,031 1.12 2,666 0.16 119,812 7.02 1,706,305 NYNorth Carolina 12 168,383 58.10 12 120,890 41.71 509 0.18 55 0.02 47,493 16.39 289,837 NCNorth Dakota 5 55,206 47.84 5 53,471 46.34 5,716 4.95 997 0.86 1,735 1.50 115,390 NDOhio 24 604,161 51.86 24 514,753 44.18 38,092 3.27 8,080 0.69 89,408 7.67 1,165,086 OHOklahoma 10 148,113 50.59 10 97,233 33.21 45,527 15.55 1,646 0.56 234 0.08 50,880 17.38 292,753 OKOregon 5 120,087 45.90 126,813 48.47 5 9,711 3.71 4,729 1.81 310 0.12 6,726 2.57 261,650 ORPennsylvania 38 521,784 40.22 703,823 54.26 38 42,638 3.29 28,525 2.20 419 0.03 182,039 14.03 1,297,189 PARhode Island 5 40,394 46.00 44,858 51.08 5 1,914 2.18 470 0.54 180 0.20 4,464 5.08 87,816 RISouth Carolina 9 61,846 96.71 9 1,550 2.42 135 0.21 162 0.25 60,296 94.28 63,952 SCSouth Dakota 5 59,191 45.91 64,217 49.80 5 3,760 2.92 1,774 1.38 5,026 3.90 128,942 SDTennessee 12 153,280 56.31 12 116,223 42.70 2,542 0.93 145 0.05 37,057 13.61 272,190 TNTexas 20 286,514 76.92 20 64,999 17.45 18,969 5.09 1,985 0.53 221,515 59.47 372,467 TXUtah 4 84,145 58.78 4 54,137 37.82 4,460 3.12 149 0.10 111 0.08 144 0.10 30,008 20.96 143,146 UTVermont 4 22,708 35.22 40,250 62.43 4 798 1.24 709 1.10 17,542 27.21 64,475 VTVirginia 12 101,840 66.99 12 48,384 31.83 1,056 0.69 678 0.45 67 0.04 53,456 35.16 152,025 VAWashington 7 183,388 48.13 7 167,208 43.89 22,800 5.98 6,868 1.80 730 0.19 16,180 4.25 380,994 WAWest Virginia 8 140,403 48.44 1 143,124 49.38 7 6,150 2.12 175 0.06 2,721 0.94 289,852 WVWisconsin 13 191,363 42.80 220,822 49.39 13 27,631 6.18 7,318 1.64 29,459 6.59 447,134 WIWyoming 3 28,316 54.62 3 21,698 41.86 1,453 2.80 373 0.72 6,618 12.77 51,840 WY TOTALS: 531 9,126,868 49.24 277 8,548,728 46.12 254 590,524 3.19 221,302 1.19 33,406 0.18 15,295 0.08 578,140 3.12 18,536,585 US

Салдары

Бұл сайлауда Уилсонның көрсеткен нәтижелері Төртінші партиялық жүйеде бұрын-соңды болмаған жаңалық болды. Дауыстардың осылай ауысуы кейбір сарапшыларды Демократиялық партияның 1920 жылғы сайлауда шешуші артықшылыққа ие болуы мүмкін деген ойға жетеледі.