Кіріспе

1970 жылдардағы Цинциннати Редс бейсбол командаларының лақап аты – «Үлкен қызыл машина». 1970 жылдан 1979 жылға дейін Ұлттық лигада басымдық танытқан және бейсбол тарихындағы ең жақсы командалардың бірі саналатын Цинциннати Редс бейсбол командасы осылай аталды. Команда алты рет Ұлттық лиганың Батыс дивизионында жеңіске жетті, төрт рет Ұлттық лиганың чемпионы атанды және екі рет Әлем сериясінде жеңімпаз болды. 1970 мен 1979 жылдар аралығында команда маусымдық көрсеткішінде 95-тен астам жеңіс тіркеп, барлығы 953 жеңіс және 657 жеңіліс көрсетті. Сол «Редс» командасының ядросы 1981 жылы Үлкен лигалардағы ең жақсы нәтижеге қол жеткізді, бірақ ойыншылардың наразылығына байланысты Боуи Кунның екі маусымдық плей-офф форматына сәйкес плей-оффқа қатыса алмады.

Шығу тегі

Атақ 1969 жылғы 4 шілдеде Боб Герцельдің «The Cincinnati Enquirer» газетінде жарияланған мақаласында пайда болды, бірақ 1970 жылғы командаға қатысты айтылғанда кеңінен танылды. Бұл команда алғашқы 100 ойынының 70-ін жеңіп алды (МЛБ тарихында санаулы реттерде ғана орындалған көрсеткіш), 102–60 есебімен тұрақты маусымды аяқтады және Ұлттық лиганың чемпиондық титулын жеңіп алды. Жаңадан келген және болашақта Даңқ залына енетін менеджер Спарки Андерсон «Биг Ред Машина» командасын басқарды. Оның қатарында Пит Роуз, Джонни Бенч, Джо Морган және Тони Перес сияқты шебер ойыншылар болды, ал Дейв Консепсьон, Джордж Фостер, Сезар Геронимо және Кен Гриффи, С. оларға қолдау көрсетті. 1970 жылдардағы «Цинциннати Редс» командасы сол онжылдықта кез келген командадан көп рет Әлем сериясына қатысып, жалпы есеп бойынша 953 жеңіс және 657 жеңіліс тіркеді. Олар 1921 және 1922 жылдардағы «Нью-Йорк Джайентс» командасынан кейін екінші рет қатарынан Әлем чемпионатын жеңіп алған жалғыз Ұлттық лига командасы. Ұлттық лига командаларының арасында тек 1996 жылғы «Атланта Брейвс» және 2009 жылғы «Филадельфия Филлис» командалары ғана Әлем чемпионатын қайтадан жеңу мүмкіндігімен «Көктемгі классикаға» оралды, бірақ екеуі де «Core Four» дәуіріндегі «Нью-Йорк Янкис» командасына есе жіберді. 2010–2014 жылдардағы «Сан-Франциско Джайентс» командасы бес жылдың ішінде үш рет Әлем чемпионатын жеңіп алды, бұл оларды Ұлттық лиганың династиясы деп санау туралы пікірталас тудырды, бірақ олар осы кезеңде қатарынан постсезонға қатыса алмады. Команда құрамында Бенч, Перес және Морган сияқты үш Даңқ залына енген ойыншы, алты Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы, төрт Ұлттық лиганың үздік хоум-ран соққан ойыншысы және үш NL Batting чемпионы болды. Осы сегіз ойыншы бірлесіп 25 «Алтын қолғап» сыйлығын жеңіп алды және 63 «Жұлдызды ойынға» қатысты. Бенч, Роуз, Морган, Перес, Консепсьон, Фостер, Гриффи және Геронимодан (жинап айтқанда «Үлкен сегіз») тұратын бастапқы құрам 1975 және 1976 жылдары 88 ойын өткізіп, оның ішінде тек 19 ойында ғана жеңіліске ұшырады.

Кейінгі жылдар

Дэн Дриссен 1977 және 1978 жылдары Тони Перестің орнына бірінші базада ойнады. Рей Найт 1979 жылы Цинциннати үшін үшінші базада Пит Роузды алмастырды, ал «Қызылдардың» бастапқы құрамында әлі де «үлкен сегіздіктің» алтысы болды: Бенч, Морган, Фостер, Консепсьон, Гриффи және Джеронимо. Цинциннати Редс 1979 жылы тағы бір дивизиондық титул жеңіп алды, бірақ NLCS-де Питтсбург Пайретс клубына есе жіберді. «Биг Ред Машина» 1981 жылы соңғы рет жарқын ойын көрсетті, олар ереуіл маусымын бейсболдағы ең жақсы көрсеткішпен аяқтады. Бастапқы құрамда «үлкен сегіздіктің» тек үш өкілі қалды: Фостер, Гриффи және Консепсьон. Бенч жарақат алып, қақпашыдан үшінші базаға ауыстырылды. Том Сивер 23 ойынды ғана бастап, 14-2 есебімен жеңіске жетті және 2.54 ERA көрсетті, ал «Редстің» ереуілге байланысты қысқартылған 108 ойындық тұрақты маусымында осы көрсеткіштер тіркелді. Бұған қарамастан, «Қызылдар» маусымның екі бөлігінде де Ұлттық лиганың Батыс дивизионында екінші орынды иеленді, нәтижесінде бейсболдағы ең жақсы жалпы көрсеткішке ие болғанына қарамастан, постсезонға қатысу мүмкіндігінен айырылды.

Жарыстар

Үлкен қызыл машинаның басты қарсыласы Лос-Анджелес Доджерс болды. Екі команда көбінесе NL West дивизионының титулы үшін күресті және 1970 жылдан 1979 жылға дейін әр жылы бірінші немесе екінші орынды иеленді, 1971 жылдан басқа. "Қызылдар" клубының бас жаттықтырушысы Спарки Андерсон бірде былай деген: "Менің ойымша, екі лиганың ешқайсысында біздіңдей қарсыластық жоқ. "Джайнтс" командасы "Доджерс" командасының табиғи қарсыласы болуы керек, бірақ менің ойымша, енді бұл сезім жоқ. Біз бен "Доджерс" арасындағыдай емес". Бұл қарсыластық дивизиондарды қайта бөлу нәтижесінде аяқталды. Дегенмен, олар 1995 жылғы NLDS-де кездесті, онда "қызылдар" "Доджерс" командасын үш ойында жеңіп шықты. "Үлкен қызыл машина" сонымен қатар Пенсильвания штатының екі командасымен болған қарсыластықтың да бір бөлігі болды. 1970 жылдары "қызылдардың" алған төрт титулы осы командаларға қарсы болды ("Питтсбург Пайрэтс" 1970, 1972 және 1975 жылдары, ал "Филадельфия Филлис" 1976 жылы). 1979 жылы Пит Роуз "Филлис" командасымен келісімшарт жасасып, оларға алғашқы Әлем чемпионатын жеңуге көмектескен кезде, "Үлкен қызыл машинаның" бұл қарсыластықтың бір бөлігі екенін көрсетті.

Статистика

Цинциннати Редс маусым нәтижелері, 1970–1979
Маусымдық рекорд Дивизиондық орны Плей-офф
1970 102–60 1-ші (Батыс) NLCS жеңісі Питтсбург Пираттарына қарсы, 3–0
Әлем сериясын Балтимор Ориолсқа жоғалтты, 4–1
1971 79–83 4-ші (Батыс)
1972 95–59 1-ші (Батыс) NLCS жеңісі Питтсбург Пираттарына қарсы, 3–2
Әлем сериясын Окленд Атлетикстікке жоғалтты, 4–3
1973 99–63 1-ші (Батыс) NLCS жеңілісі Нью-Йорк Метске, 3–2
1974 98–64 2-ші (Батыс)
1975 108–54 1-ші (Батыс) NLCS жеңісі Питтсбург Пираттарына қарсы, 3–0
Әлем сериясы жеңісі Бостон Ред Сокстікке қарсы, 4–3
1976 102–60 1-ші (Батыс) NLCS жеңісі Филадельфия Филлиске қарсы, 3–0
Әлем сериясы жеңісі Нью-Йорк Янкиске қарсы, 4–0
1977 88–74 2-ші (Батыс)
1978 92–69 2-ші (Батыс)
1979 90–71 1-ші (Батыс) NLCS жеңілісі Питтсбург Пираттарына қарсы, 3–0

Үлкен қызыл машинаның ұлдары

"Қызыл машина" клубында үлкен лигада ойнайтын көптеген жас ойыншылар болды. Ең табыстысы Кен Гриффи ағаның ұлы Кен Гриффи кіші болды, ол танымал бейсболшылар қатарына енді. Сонымен қатар, Эд Спраг Старшийдің ұлы Эд Спраг-младший, Чарли Лейбрандттың ұлы Брэндон Лейбрандт, Педро Борбонның ұлы Педро Борбон-младший, Эд Кросбидің ұлы Бобби Кросби, Пит Роуздың ұлы Пит Роуз-младший, Клайд Машордың ұлдары Деймон Машор және Джастин Машор, Хэл МакРэйдің ұлы Брайан МакРэй, Джулиан Хавьердің ұлы Стэн Хавьер және Тони Перестің ұлы Эдуардо Перес, сондай-ақ Билл Пламмердің немересі Коннер Менез және Ли Мейдің немересі Джейкоб Мей МЛБ-де ойнады. Бұған қоса, Пол Блэрдің ұлы Пол Блэр III, Бобби Толанның ұлы Робби Толан, Ли Мейдің ұлы Ли Мей-младший, Томми Хелмстің ұлы Томми Хелмс-младший, Рич Хинтонның ұлы Роберт Хинтон, Даррел Чейнидің ұлы Кит Чейни және немересі Чейс Чейни, Энди Косконың ұлы Брин Коско, Кен Гриффи ағаның ұлы Крейг Гриффи және Тони Перестің ұлы Виктор Перез кіші лига бейсболында өнер көрсетті.