Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық музыкант (1925–2015)
American musician (1925–2015)
Гунтер Александр Шульлер (22 қараша 1925 – 21 маусым 2015)
Ол Сент-Томас хор мектебінде оқыды және шебер француз мүйізшісі мен флейташы болды. 15 жасында ол-ақ Америка балет театрында (1943) кәсіби түрде мүйіз тартып, кейін Цинциннати симфониялық оркестрінде (1943–45) және содан кейін Нью-Йорктегі Метрополитен опера оркестрінде бас мүйізші болып тағайындалды, онда 1959 жылға дейін қызмет етті. Жастық шағында ол Манхэттен музыка мектебінің дайындық бөлімінде оқыды, кейін сол мектепте сабақ берді. Алайда, ол кәсіби музыкант болу үшін мектептен ерте шығып кеткендіктен, ешқандай оқу орнынан диплом алмады. Ол джаздағы мансабын Майлс Дэвиспен (1949–50) мүйізші ретінде жазбалар жасаудан бастады.
Gunther Alexander Schuller (November 22, 1925June 21, 2015)
He studied at the Saint Thomas Choir School and became an accomplished French horn player and flute player. At age 15, he was already playing horn professionally with the American Ballet Theatre (1943) followed by an appointment as principal hornist with the Cincinnati Symphony Orchestra (1943–45), and then the Metropolitan Opera Orchestra in New York, where he stayed until 1959. During his youth, he attended the Precollege Division at the Manhattan School of Music, later going on to teach at the school. But, already a high school dropout because he wanted to play professionally, Schuller never obtained a degree from any institution. He began his career in jazz by recording as a horn player with Miles Davis (1949–50).
Жүзеге асыру және өсу
1955 жылы Шулер мен джаз пианині Джон Льюис Эрик Долфи мен Орнет Коулманды пайдалана отырып, «Соңғы заман джаз қоғамы» («Modern Jazz Society»), «Концертино» (1959, джаз квартеті мен оркестр үшін), «Абстракция» (1959, тоғыз аспап үшін) және «Телоний Монк тақырыбындағы вариациялар» (1960, 13 аспап үшін) шығармаларын жазды. Ол сондай-ақ 1975 жылы Хьюстон Гранд Операсының премьералық қойылымы үшін Скотт Джоплиннің белгілі жалғыз операсы «Тремонишаны» оркестрледі.
In 1955, Schuller and jazz pianist John Lewis founded the Modern Jazz Society, Concertino (1959, for jazz quartet and orchestra), Abstraction (1959, for nine instruments), and Variants on a Theme of Thelonious Monk (1960, for 13 instruments) utilizing Eric Dolphy and Ornette Coleman. He also orchestrated Scott Joplin's only known surviving opera Treemonisha for the Houston Grand Opera's premiere production of this work in 1975.
Карьералық жетілу
1959 жылы Шулер өнерден бас тартып, композиция, оқыту және жазуға көбірек мән берді. Ол халықаралық деңгейде дирижерлік етіп, Диззи Гиллеспи, Джон Льюис сияқты ұлы музыканттармен джазды зерттеді және жаздырды. 1960 және 1970 жылдары Шулер Нью-Ингланд консерваториясының президенті болды, онда ол «Нью-Ингланд рагтайм ансамблін» құрды. Осы кезеңде ол Бостон симфониялық оркестрінің жазғы резиденциясы Тэнглвудта түрлі лауазымдарда жұмыс істеді, 1965 жылдан 1969 жылға дейін жаңа музыкалық іс-шаралар директоры, ал 1970 жылдан 1984 жылға дейін Тэнглвуд музыка орталығының көркемдік директоры болды және «Тэнглвуд қазіргі заманғы музыка фестивалін» құрды. 1970 және 1980 жылдары Шулер «Margun Music» және «Gun Mar» баспаларын, сондай-ақ «GM Recordings» жазбалар компаниясын құрды. 1999 жылы «Margun Music» және «Gun Mar» компаниялары «Music Sales Group» компаниясына сатылды. Шулер 1976 жылы «Columbia Records» компаниясы шығарған консерваторияның кантри скрипкалық тобымен «Country Fiddle Band» атты LP жазды. Роберт Кристагау 1981 жылы жарық көрген «Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies» еңбегінде былай деп жазды: «Мелодиялар тартымды және таныс, (беймәлім?) ритмнің сәнділігі XIX ғасырға сай, ал аспаптардың көптігі («Flop Eared Mule» әнінде жиналған жиырма төрт аспап) әсем де, көңілді де. Тамаша жаңалық». Шулер «Jazz Masterworks Editions» бас редакторы және Вашингтондағы «Smithsonian Jazz Masterworks Orchestra» оркестрінің әрі директоры болды. Тағы бір сақтау жұмысы – Чарльз Мингустың соңғы, ауқымды «Epitaph» шығармасын 1989 жылы Линкольн орталығында редакциялау және оның өлімінен кейін алғаш рет орындауы, кейін «Columbia/Sony Records» компаниясынан шықты. Ол джаз тарихына арналған екі маңызды кітаптың авторы: «Early Jazz» (1968) және «The Swing Era: The Development of Jazz, 1930–1945». Оның шәкірттерінің арасында Ирвин Свак, Ральф Патт, Джон Феррито, Мохаммед Фейруз, Гитта Штайнер, Оливер Кнуссен, Нэнси Зельцман, Риккардо Далли Кардильо және тағы да жүздеген адамдар болды.
In 1959, Schuller largely gave up performance to devote himself to composition, teaching and writing. He conducted internationally and studied and recorded jazz with such greats as Dizzy Gillespie and John Lewis among many others. In the 1960s and 1970s, Schuller was president of New England Conservatory, where he founded The New England Ragtime Ensemble. During this period, he also held a variety of positions at the Boston Symphony Orchestra's summer home in Tanglewood, serving as director of new music activities from 1965 to 1969 and as artistic director of the Tanglewood Music Center from 1970 to 1984 and creating the Tanglewood Festival of Contemporary Music. In the 1970s and 1980s Schuller founded the publishers Margun Music and Gun Mar and the record label GM Recordings. Margun Music and Gun Mar were sold to Music Sales Group in 1999. Schuller recorded the LP Country Fiddle Band with the Conservatory's country fiddle band, released by Columbia Records in 1976. Reviewing in Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981), Robert Christgau wrote: "The melodies are fetchingly tried and true, the (unintentional?) stateliness of the rhythms appropriately nineteenth century, and the instrumental overkill (twenty four instruments massed on 'Flop Eared Mule') both gorgeous and hilarious. A grand novelty." Schuller was editor in chief of Jazz Masterworks Editions, and co director of the Smithsonian Jazz Masterworks Orchestra in Washington, D. C. Another effort of preservation was his editing and posthumous premiering at Lincoln Center in 1989 of Charles Mingus's immense final work, Epitaph, subsequently released on Columbia/Sony Records. He was the author of two major books on the history of jazz, Early Jazz (1968) and The Swing Era: The Development of Jazz, 1930 1945. His students included Irwin Swack, Ralph Patt, John Ferritto, Mohammed Fairouz, Gitta Steiner, Oliver Knussen, Nancy Zeltsman, Riccardo Dalli Cardillo and hundreds of others.
Соңғы онжылдықтағы жетістіктер
1993 жылдан бастап қайтыс болғанға дейін Шулер Вашингтон штатының Спокан қаласындағы Солтүстік-Батыс Бах фестивалінің көркемдік директоры қызметін атқарды. Фестиваль жыл сайын Спокан маңындағы концерт залдарында Дж. С. Бах және басқа композиторлардың туындыларын ұсынды. 2010 жылғы фестивальде Шулер Сент-Джон соборында В минорындағы мессаны дирижерлік етті, орындаушылар – Шығыс Вашингтондағы кәсіби әншілерден құралған Бах фестивалі хоры және Спокан симфониясының мүшелері мен басқа музыканттардан тұратын BachFestival тобы болды. Фестивальде Шулер дирижерлік еткен тағы бір есімді қойылымдар – 2008 жылғы «Матайдың құмарлығы» және 2005 жылғы Генделдің «Мессиясы». Шулердің Споканмен байланысы 1982 жылы Спокан симфониясын бір аптаға қонақ дирижер ретінде басқарудан басталды. Одан кейін 1984-1985 жылдары музыкалық директор болып жұмыс істеді, сосын жиі қонақ дирижер ретінде қатысты. Шулер жақын орналасқан Sandpoint фестивалінің де көркемдік директоры болды. 2005 жылы Бостон симфониясы, Жаңа Англия консерваториясы және Гарвард университеті Брюс Брубакердің кураторлығымен «Мен Американы естімін» атты Шулердің музыкалық фестивалін ұсынды. Брубакер сол кезде: «Гунтер Шулер – американдық музыкалық мәдениетінің маңызды куәсі» деп мәлімдеді. Оның симфониялық құрылымға сәйкес келетін төрт бөлімнен тұратын «Сөз аяқталатын жер» атты модернистік оркестрлік туындысы 2009 жылы Бостон симфониялық оркестрімен тұңғыш рет орындалды. 2011 жылы Шулер екі томдық автобиографиясының бірінші томын жариялады – «Гунтер Шулер: Музыка мен сұлулықты іздеу». 2012 жылы Шулер Джоплиннің операсынан «Тремония» сюитасын тұсаукесер етті. Ол 2013 жылы Лондонның Оңтүстік жағалауында өткен «The Rest is Noise» маусымының аясында орындалды. Шулер 2015 жылғы 21 маусымда Бостонда лейкемияның асқынуларынан қайтыс болды. Ол 1948 жылы әнші және пианист Марджори Блэкке үйленді, олардың некесі 1992 жылы оның қайтысына дейін сақталды. Оның ұлдары Джордж мен Эд, сондай-ақ ағасы Эдгар одан кейін тірі қалды.
From 1993 until his death, Schuller served as Artistic Director for the Northwest Bach Festival in Spokane, Washington state. Each year the festival showcased works by J. S. Bach and other composers in venues around Spokane. At the 2010 festival, Schuller conducted the Mass in B minor at St. John's Cathedral, sung by the Bach Festival Chorus, composed of professional singers in Eastern Washington, and the BachFestival, composed of members of the Spokane Symphony and others. Other notable performances Schuller conducted at the festival include the St Matthew Passion in 2008 and Handel's Messiah in 2005. Schuller's association with Spokane began with guest conducting the Spokane Symphony for one week in 1982. He then served as Music Director from 1984 to 1985 and later regularly appeared as a guest conductor. Schuller also served as Artistic Director to the nearby Festival at Sandpoint. In 2005, the Boston Symphony, New England Conservatory, and Harvard University presented a festival of Schuller's music, curated by Bruce Brubaker, titled "I Hear America." At the time, Brubaker remarked, "Gunther Schuller is a key witness to American musical culture." His modernist orchestral work Where the Word Ends, organized in four movements corresponding to those of a symphony, was premiered by the Boston Symphony Orchestra in 2009. In 2011 Schuller published the first volume of a two volume autobiography, Gunther Schuller: A Life in Pursuit of Music and Beauty. In 2012, Schuller premiered a new arrangement, the Treemonisha suite from Joplin's opera. It was performed as part of The Rest is Noise season at London's South Bank in 2013. Schuller died on June 21, 2015, in Boston, from complications from leukemia. He married Marjorie Black, a singer and pianist, in 1948, and the marriage lasted until her death in 1992. His sons George and Ed survived him, as did his brother Edgar.