Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық оркестрлік флейташы, ағылшын карикатурисі Джулиус Бейкер (23 қыркүйек 1915 – 6 тамыз 2003) – көрнекті американдық оркестрлік флейташылардың бірі болды. Бес онжылдық бойы ол Чикаго симфониясы және Нью-Йорк филармониялық оркестрі сияқты Американың жетекші оркестрлік ұжымдарымен концерттер берді.
American orchestral flute player
the English cartoonist
Julius Baker (September 23, 1915 – August 6, 2003) was one of the foremost American orchestral flute players. During the course of five decades he concertized with several of America's premier orchestral ensembles including the Chicago Symphony and the New York Philharmonic Orchestra.
Өмірбаян
Бейкер Огайо штатының Кливленд қаласында дүниеге келді. Тоғыз жасында еврей-орыс иммигранты әкесінен флейта сабақтарын бастады. Кейіннен ол Аугуст Капуто және жергілікті флейташы Роберт Морриспен оқыды. Ол Леонардо Де Лоренцоның шәкірті болған Истман музыка мектебінде және Уильям Кинкейдтен сабақ алған, ал Марсель Табутомен бірге сабақтарда болған Кертис институтында білім алды. 1937 жылы бітірген соң Бейкер Кливлендке оралып, Артур Родзинский басқарған Кливленд оркестрінде, ал Морис Шарп жетекшілік еткен топта екінші флейтада ойнады. Одан кейін ол Нью-Йорк филармониясының бас флейташысы ретінде ұзақ және көрнекті қызмет етті.
Baker was born in Cleveland, Ohio, and at age nine started flute lessons with his Jewish Russian immigrant father. Later he studied with August Caputo and local flautist Robert Morris. He attended the Eastman School of Music, where he was pupil of Leonardo De Lorenzo, and the Curtis Institute, where he studied with William Kincaid and had classes with Marcel Tabuteau. Upon graduation in 1937, Baker returned to Cleveland to play second flute in the Cleveland Orchestra, conducted by Artur Rodziński, and in the section led by Maurice Sharp. He went on to a distinguished and long tenure as principal flute in the New York Philharmonic.
Оқыту, орындау
Джулиус Бейкер ұстаз ретінде кеңінен танылды және 1954 жылдан бастап Джульярд мектебінде, 1980 жылдан бастап Кертис музыка институтында, ал 1991 жылдан бастап Карнеги Меллон университетінде оқытушы болып жұмыс істеді. Ол Бруно Уолтер және Леонард Бернштейн сияқты дирижерлермен көптеген жазбалар жасады және 1937 жылдан 1941 жылға дейін Кливленд оркестрінде екінші флейтада орындады. Бейкер 1941-1943 жылдары Фриц Райнер басқаратын Питтсбург симфониялық оркестрінде, 1943-1951 жылдары Нью-Йорктегі CBS телеарнасында Альфредо Антонини басқаратын CBS симфониялық оркестрінде, 1951-1953 жылдары Рафаэль Кубеликтің басшылығымен Чикаго симфониялық оркестрінде, содан кейін 1965 жылдан бастап 18 жыл бойы Леонард Бернштейн, Пьер Булез және Зубин Мехта сияқты көрнекті дирижерлермен бірге Нью-Йорк филармониясында жетекші флейташы болды. Ол сол кезде Колумбия симфониялық оркестрінде де ойнады. Бейкер камералық музыканы ұнататын және 1946 жылдан 1964 жылға дейін бірге орындаған Бах Ария тобының негізін қалаушы мүшелерінің бірі болды. Бейкер сонымен қатар «Кішкентай теңіз қызы», «Сұлу және ғашық» және «Сүйкімсіз» сияқты бірнеше танымал фильмдердің музыкалық сүйемелдемесінде орындады. Ол скрипкашы Оскар Шумскиймен бірге Бахтың №5 Бранденбург концертін, сондай-ақ пианист және дирижер Гленн Гулдпен CBC телеарнасы үшін түсірген. Бейкер Гленн Гулд, скрипкашы Рафаэль Друян және Нью-Йорк филармониясының мүшелерімен бірге Иоганн Себастьян Бахтың №4 Бранденбург концертін (G мажор, BWV 1049) жазды. Фильмдерден басқа, Бейкер 1971 жылы «Дик Каветт шоуы» және 1995 жылы «Ұлы өнерлер» атты қоғамдық телеарналардың танымал бағдарламаларында да пайда болды. Бейкер 1948 жылы «Америка дауысы» үшін Альфредо Антонини басқаратын CBS симфониясымен бірге Иберт Флейта концертін оркестрмен алғаш рет американдық орындауын ұйымдастырды, бұл концерт кейіннен оның жеке лейблі «Oxford Records» арқылы шығарылды. Бейкер CBS-те жұмыс істеген кезінде досы Джон Серри ағамен бірлесіп жұмыс істеді және 1951 жылы Серридің флейта мен аккордеонға арналған «La Culebra» және «Desert Rumba» атты шығармаларының демонстрациялық жазбасын жасады, екеуі де Бейкерге арналған еді. Бейкер 1983 жылы Нью-Йорк филармониясынан зейнеткерлікке шықты және АҚШ, Еуропа және Азияда концерттер мен реситалдер оқып, өнерін дамытуға белсенді түрде кірісті.
Julius Baker was well known as a teacher and served as a faculty member at the Juilliard School from 1954, the Curtis Institute of Music from 1980, and Carnegie Mellon University from 1991. He made many recordings with conductors such as Bruno Walter and Leonard Bernstein, and played second flute with the Cleveland Orchestra from 1937 to 1941. Baker emerged as principal flautist with the Pittsburgh Symphony Orchestra under Fritz Reiner from 1941 to 1943, the CBS Symphony Orchestra under Alfredo Antonini at the CBS network in New York City (1943 1951), with the Chicago Symphony Orchestra under Rafael Kubelik from 1951 to 1953, and subsequently with the New York Philharmonic for 18 years, beginning in 1965 under such legendary conductors as: Leonard Bernstein, Pierre Boulez and Zubin Mehta. During that time he also played in the Columbia Symphony Orchestra. Baker loved chamber music and was one of the founding members of the Bach Aria Group, with whom he played from 1946 to 1964. Baker also performed on several notable film scores, including The Little Mermaid, Beauty and the Beast and Lovesick. In addition, he appeared opposite violinist Oscar Shumsky in filming Bach's Brandenburg Concerto No. 5, with pianist and conductor Glenn Gould for CBC Television. Baker also collaborated with Glenn Gould, the violinist Rafael Druian and members of the New York Philharmonic in a recording of Johann Sebastian Bach's Brandenberg Concerto No. 4 in G Major, BWV 1049. In addition to film, Baker was also featured on network television in such noted programs as: The Dick Cavett Show in 1971 and the Public Broadcasting Service series Great Performances in 1995. Baker gave the first American performance with orchestra of the Ibert Flute Concerto in 1948 with the CBS Symphony under the direction of Alfredo Antonini for Voice of America, and that concert was later issued on his own label, Oxford Records. Baker also collaborated with his friend John Serry, Sr. during his tenure at CBS and produced a demonstration recording in 1951 of Mr. Serry's compositions for flute and accordion entitled La Culebra and Desert Rumba, both of which were dedicated to Baker. Baker retired from the New York Philharmonic in 1983 in order to devote himself to playing recitals programs and concertos around the United States, Europe and Asia.
Оксфорд дыбыс шығару компаниясы
Бейкер электроникаға әуес болатын және әуесқой радиооператор да болды. Ол өзінің алғашқы жекелеген жазбаларын жазу үшін аудио жабдықтар құрастырды. The Flute Talk мақаласында былай делінген: "Электроникаға деген оның қызығушылығы The Oxford Recording Company компаниясын құруға әкелді, ол үйден пошта арқылы тапсырыстарды қабылдап жұмыс істеді және 1946 мен 1951 жылдар аралығында оның флейтадан жасаған бес жазбасын шығарды."
Baker was also an electronics buff and amateur ham radio operator. He built audio equipment upon which he taped his early solo recordings. The Flute Talk article explained, "His interest in electronics developed into The Oxford Recording Company, a mail order business he ran out of his home and which produced five of his flute recordings between 1946 and 1951.