Хотчкисс мектебінің тарихы және жетістіктері

Кіріспе

Коннектикут штатының Лейквилл қаласында орналасқан жеке колледжге дайындық күндізгі және интернат мектебі – Hotchkiss School. 1891 жылы құрылған бұл мектеп АҚШ-тағы алғашқы ағылшын үлгісіндегі интернат мектептерінің бірі және студенттерге қаржылық көмек көрсетуді ерте қолдаушысы болды, құрылғаннан бері шәкіртақы бойынша оқуға қабылдап келеді. Hotchkiss мектебі Сегіз мектеп қауымдастығы мен Он мектеп қабылдау ұйымының мүшесі, бұл екі американдық интернат мектептерінің тобы. Сонымен қатар, ол колледжге дайындық жоғары мектептерінің халықаралық қауымдастығы – G20 мектептері тобының негізін қалаушы мүшесі болды. Мектептің белгілі түлектерінің қатарында Жоғарғы Сот судьясы Поттер Стюарт, Нобель сыйлығының лауреаты Дикинсон Ричардс, Morgan Stanley компаниясының негізін қалаушысы Харольд Стэнли және Йель университетінің президенті А. Уитни Грисуолд бар.

Ерте жылдары және танымал болу

1891 жылы марқұм күйеуі Бенджаминнің қару-жарақ байлығының мұрагері Мария Хотчкисс өзінің туған қаласы Лейквиллде (Коннектикут штаты) Хотчкисс мектебін құрды. Хочкисс мырза жергілікті балаларды тегін оқытатын шамамен 50 оқушыдан тұратын шағын мектеп құруды ниеттенсе де, оның бас кеңесшісі, Йель университетінің президенті Тимоти Дуайт, Хочкисс мырзаның миллиондаған долларын Йель университетіне студенттер дайындайтын мектеп ашуға жұмсауды қалады. Ол Йельдің дәстүрлі мектептері болып табылатын Филипс академиясының (Андовер) негізгі қызметкерлерін жұмысқа алды және Йель қауымының бірнеше мүшелерін қамқоршылар кеңесіне тағайындады. Мектеп студенттерді Йельдің қабылдау емтихандарына дайындауға баса назар аударды, ал 1920 жылдардың басында Хотчкисс Колледждік Кеңестерде Андовердің нәтижелерін тұрақты түрде басып өтті. Жаңадан құрылған Хотчкисс мектебі бірден сәттілікке ие болды, ал 1896 жылы бітірген 30 түлектің жиырма сегізін Нью-Хейвенге жіберді. Сол жылы Хотчкисс алғашқы халықаралық студенті, каталондық Пуэрто-Риколық Хосе Кампробиді қабылдады; сонымен қатар, қытайлық студенттер 1912 жылдан бері Хотчкиссте оқып келеді. Колледжге орналасу бойынша жеткен жетістіктерінің арқасында мектеп жылдам өсті. 1902 жылы мектепте 145 оқушы болды. 1909 жылы ол ұлттық студенттік құрамын құрып, 29 штаттан 223 студентті қабылдады; сол жылы бітірген 46 түлектің отызы Йельге түсті. 1926 жылы Хотчкисс 333 студентті қабылдады. 1974 жылы мектепте әйелдерге білім беру енгізілгенге дейін студенттер саны шамамен 300-350 болды. Бастапқыда Хотчкисс сол кезге дейін кеңейтілген стипендиялық бағдарламаны ұсынды; 1920 жылдарға дейін Хотчкисс студенттерінің шамамен 10% толық стипендия алды. (Бүгінде Хотчкисс студенттерінің 28% толық стипендиямен оқыса, тағы 8% қаржылық көмек алады.) Дегенмен, стипендия алған және ақы төлеп оқитын студенттерге толыққанды тең қарастырылмады: 1970 жылдарға дейін тек стипендия алған жігіттер ғана кампуста шаруа жұмыстарын орындауға міндетті болды. Огайолық журналист Пол Блок капелланы сыйға тартты, ал автомобиль өндірушісі Уолтер Крайслер емхананы қаржылады. 1920 жылы мектептің беделі жеткілікті деңгейде қалыптасты, сондықтан Миннесоталық жазушы Ф. Скотт Фицджеральдтың «Жұмақтың бұл жағы» романы Хотчкисс пен оның спорттық бәсекелесі Тафтты «Орта Батыстың байлығын Йельдегі әлеуметтік табысқа дайындағаны» үшін әжуалады. Мектеп тарихында Хотчкисс осындай байланыстарды дамытқаны туралы болжам бар, өйткені Жаңа Англиядағы ескі пансиондық мектептер «бірінші немесе екінші буын байлығына, әсіресе оның иелері Солтүстік-Шығыстан тыс жерде тұрса, күмәнмен қарады».

In 1891, Maria Hotchkiss, the heir to her late husband Benjamin's armaments fortune, founded Hotchkiss School in her hometown of Lakeville, Connecticut. Although Mrs. Hotchkiss had intended to establish a small school of roughly 50 students that would educate local boys for free, her chief advisor, Yale University president Timothy Dwight, wanted to use Mrs. Hotchkiss' millions to establish a feeder school for Yale. He hired key staff from Phillips Academy (Andover), a traditional Yale feeder school, and placed several members of the Yale community on the board of trustees. The school focused heavily on preparing students for Yale's entrance exams, and by the early 1920s Hotchkiss was consistently beating Andover's scores at the College Boards. The newly constituted Hotchkiss School was an instant success, and the graduating class of 1896 sent twenty eight of its thirty graduates to New Haven. That same year, Hotchkiss enrolled its first international student, the Catalan Puerto Rican José Camprubí; in addition, Chinese students have attended Hotchkiss since 1912. Buoyed by its college placement record, the school grew rapidly. In 1902, the school had 145 students. By 1909, it already had a national student body, attracting 223 students from 29 states; of that year's forty six graduates, thirty went to Yale. By 1926, Hotchkiss already enrolled 333 students. The school remained at roughly 300 350 students until the advent of coeducation in 1974. From the start, Hotchkiss offered what was (for its day) an extensive scholarship program; through the 1920s, approximately 10% of Hotchkiss students were on full scholarships. (Today, 28% of Hotchkiss students are on full scholarships, and another 8% receive some amount of financial aid.) However, scholarship students and paying students were not treated with total equality: as late as the 1970s, only the scholarship boys were required to perform chores on campus. Ohio newspaperman Paul Block donated the chapel; and automobile magnate Walter Chrysler paid for the infirmary. By 1920, the reputation was sufficiently established that Minnesota native F. Scott Fitzgerald's This Side of Paradise poked fun at Hotchkiss and its athletics rival Taft for "prepar[ing] the wealth of the Middle West for social success at Yale." The school's history speculated that Hotchkiss developed these ties because older New England boarding schools "looked askance at first or second generation wealth, especially if its possessors resided beyond the Northeast."

Тәртіп сақшылары мен мырзалар

Жылдар өте келе мектеп, 1926 жылдан 1955 жылға дейін мектепті басқарған, ұзақ жыл қызмет еткен директоры Джордж Ван Сантвордтың, бұрынғы Йель профессоры және 1908 жылы Hotchkiss-ті бітірген түлегінің арқасында әдептілік пен мәдениеттілікке ие болды. Ван Сантворд өзінің Hotchkiss-те тек бір ғана мектеп ережесі болғанын айтты: "Мырза болыңыз" – бұл қағиданы ол өзінің Hotchkiss директоры Хубер Бюлерден мұра еткен. (Бұл сөз 1893 жылғы студенттер жарияланымдарында пайда болған. Hotchkiss Йель университетіне көптеген студенттерді жіберіп тұрды; социолог Джером Карабель 1930 жылдары «Нью-Хейвенге Hotchkiss-тен Нью-Йорк, Бостон және Филадельфия қалаларының мемлекеттік мектептерінен келген студенттерден гөрі көп студенттер келді» деп есептеген. Ван Сантворд Йель университетінің президенті Джеймс Роуленд Ангелден идеологиялық жақтас тапты, ол Hotchkiss түлектерінің кешкі асында колледжге емтихан тапсыру орта білім беру үшін «ұлы зиян» екенін мәлімдеді. 1954 жылы Ван Сантворд зейнетке шығуын жариялағанда, Time журналы «АҚШ-тың барлық дайындық мектептерінің ішінде Hotchkiss-тің деңгейіне жететін мектептердің өте аз, тіпті жоқ болуы мүмкін» деп мақтанды. (Time журналының бас редакторы – Хенри Люс, Hotchkiss-ке қаржы жинаған және бұрынғы Hotchkiss стипендиаты). Ван Сантвордтың басшылығымен Hotchkiss 1884 жылдан кейінгі американдық пансиондық мектептердің арасында алғаш рет 1951 жылы Марселл Уинстон '55 оқуға қабылданғанда қара нәсілді студенттерді қабылдады. Ол сондай-ақ 1930 жылы зорлық-зомбылықты тоқтатты. Алайда, Ван Сантворд мектептің қамқорлар кеңесіне күшті ықпал еткендіктен, Hotchkiss зейнетке шыққаннан кейін шамамен екі онжылдыққа дейін қыздарды қабылдамайтын болды. Оның басшылығымен Hotchkiss-тің қаржылық көмек ресурстары «көбінесе жаңадан кедейленген, Ұлы депрессия кезінде қиындықтарды бастан өткерген жақсы отбасыларға» бөлінді. Ол сондай-ақ, аз қамтылған студенттер үшін жазғы мектеп ашу туралы ұсыныстарға қарсы болды (сәтті болмады). Ван Сантворд студенттердің тәртібіне қатысты мектептің «екінші мүмкіндік жоқ» қағидасын толыққанды өзгерте алмады, оны әжуалы түрде «Stalag 17» лагерімен салыстырды. Осы беделді мойындап, Hotchkiss бұрынғы студенті К.Д.Б. Брайанды мектептің ресми тарихына кіріспе жазуға шақырды, онда Брайан Hotchkiss-тің оны «электрлік кофеқайнатқышпен және Лакки Страйк темекісін тартып жүргені үшін» қалай қуғанын айтады.

Over the years, the school acquired a reputation for gentility, fostered by long serving headmaster George Van Santvoord, a former Yale professor and 1908 Hotchkiss graduate who ran the school from 1926 to 1955. Van Santvoord claimed at his Hotchkiss, there was only one school rule: "Be a gentleman"—a principle he inherited from his own Hotchkiss headmaster, Huber Buehler. (The phrase dates back to an 1893 student publication. Hotchkiss continued to send large numbers of students to Yale; sociologist Jerome Karabel calculated that in the 1930s, "more students came to New Haven from Hotchkiss than from the combined public school systems of New York, Boston, and Philadelphia." Van Santvoord found an ideological ally in Yale president James Rowland Angell, who declared (at a Hotchkiss alumni dinner, no less) that college entrance examinations were "disastrous" for secondary education. When Van Santvoord announced his retirement in 1954, Time magazine grandly asserted that "of all U. S. prep schools, few, if any, can beat the standards Hotchkiss has set." (The man in charge of Time was Henry Luce, a Hotchkiss fundraiser and former Hotchkiss scholarship student.) Under Van Santvoord, Hotchkiss became the first of the post 1884 American boarding schools to accept black students when Marcellus Winston '55 matriculated in 1951. He also abolished hazing in 1930. However, Van Santvoord strongly opposed co education, and due to his continuing influence over the school's board of trustees, Hotchkiss did not begin accepting girls until nearly two decades after his retirement. Under his leadership, Hotchkiss' financial aid resources "largely went to the nouveau poor, well to do families who had taken their lumps during the Great Depression." He also opposed (unsuccessfully) proposals to start a summer school for low income students. Neither did Van Santvoord fully dislodge the school's no second chances approach to student discipline, which was facetiously compared to "Stalag 17". Recognizing this reputation, Hotchkiss invited a former student, C. D. B. Bryan, to write the introduction to the official history of the school, in which Bryan recounts how Hotchkiss expelled him "for having an electric coffeepot and smoking a Lucky Strike."

Хочкисті жаңғырту

А. Уильям "Билл" Олсен 1960 жылы мектеп директоры болып тағайындалды және Хочкисстегі өмірдің қатаң талаптарын жеңілдетуге кірісті. Ол мектеп күнтізбесіне жаңа мерекелер енгізді (сол кезде тек жоғары сынып оқушыларына ғана Алғыс айту күні үйге баруға рұқсат берілді), студенттерге жатақханаларында радио ұстауға рұқсат берді, темекі шегу мен ішімдік ішуді заңдастырды (Коннектикут штатында он сегіз жасқа толғандар белгілі бір жағдайларда алкогольге қол жеткізе алады), жазалау және шығару жүйесін жұмсартты. 1970 жылы ол міндетті түрде жексенбі күнгі шіркеуге баруды жойды; Хочкисс құрылғаннан бері діни ағымдарға бөлінбегенімен, оның экуменизм идеясы католиктерге сол күні сағат 9:00-де жексенбілік Мессаға қатысуға рұқсат беру болды, егер олар сол күні кешке мектептің ресми протестанттық қызметіне қатысса. Мектеп студенттер құрамын әртараптандыру үшін де шаралар қабылдады. 1953 жылы Хочкисс көмегімен Хочкисс түлегі Юджин Ван Вурхис '51 аз ұлтты Нью-Хейвен студенттеріне дайындық мектебіне түсу процесінде көмектесу үшін Улисс С. Грант қорын құрды. Хочкисс 1960 жылдардан бастап басқа да жұмысқа алу жобаларына, Prep for Prep және қалалық студенттерге арналған Үлкен мүмкіндік (GO) жазғы бағдарламасына қатысты. 1974 жылы Хочкисс қыздарды қабылдауды бастады (бірақ кейбір басқарма мүшелері Олсенді қызды қабылдауға қарсы болу үшін жұмыстан босатуға жақындап келді), және бүгінде студенттер арасындағы жыныстық теңгерім шамамен 50–50 құрайды. Хочкисс Global Education Benchmark Group (GEBG) мүшесі.

Бүгінгі күні Хочкисс студенттерінің 43%-ы өзінің түсін анықтайды. Мектептің мақсаты 2028 жылға қарай студенттердің жартысын қаржылық көмекпен қамту. Сонымен қатар, мектеп оқуға қабылданған студенттің расталган қаржылық қажеттілігін 100% өтеуге міндеттенеді және студенттердің 28%-ына толық стипендия тағайындайды.

Берешек пен шығындар

2021 жылдың 30 маусымына қарай Хочкисс мектебінің қаржылық қоры 606,1 миллион долларды құрады. 2021-22 оқу жылындағы Ішкі кірістер қызметіне ұсынған есебінде Хочкисс жалпы активтері 760,3 миллион доллар, таза активтері 665,5 миллион доллар, инвестициялық портфелі 549,5 миллион доллар және қолма-қол ақшасы 9,2 миллион доллар екенін көрсетті. Хочкисс сондай-ақ бағдарламалық қызметтерге жұмсалған шығындар 61,1 миллион доллар және гранттар (көбінесе студенттерге қаржылық көмек) 12,9 миллион доллар екенін хабарлады.

Жыныстық зорлық-зомбылық туралы тергеу

2015 жылы бұрынғы оқушы мектепке шағымданып, "жақсы білінетін және көтеріңкіреген жыныстық шабуылдар, жыныстық зорлық-зомбылық пен педофилия ортасында" зорлыққа ұшырағанын және жыныстық қысымға ішкерілгенін мәлімдеді. Ол жатақхана меңгерушісі мен оқытушысы оны есірткілік заттармен улап, өз бөлмесіне сүйреп апарып зорлағанын айтты. Осы және басқа да шағымдарға байланысты Hotchkiss мектебі жыныстық зорлық-зомбылық мүмкіндіктерін тергеу үшін екі заң фирмасын тартты. Тергеушілер 150-ден астам адаммен сұхбаттасып, 200 мыңнан астам құжатты қарады. 2018 жылы тергеушілер кем дегенде жеті бұрынғы қызметкердің жылдар бойы оқушыларды зорлыққа ұшыратқанын, бірақ мектеп әкімшілігінің зорлық туралы сенімді хабарламаларға тиісті уақытта жауап бермегенін анықтады. Тергеушілер: «Барлық жыныстық қылықтар бірден хабарланбағанымен, құрбандар, басқа студенттер мен оқытушылар тарапынан зорлық-зомбылық орын алған кезде немесе оған жақын уақытта бірнеше хабарламалар түсті, бұл мектепті әрекет етуге итермелеуі керек еді» деп түсіндірді. Дегенмен, мектеп бұрынғы осы қызметкерге жыныстық қылықтар туралы хабарламалар түскеннен кейін уақытша жұмыстан шеттетуден кейін Hotchkiss-ке оралуға рұқсат берген. Hotchkiss тергеушілерді тергеуді жалғастыруға келісімін берді, егер тағы да құрбандар табылатын болса. Мектеп есеп жарияланғаннан кейін бірнеше рет өкініш білдірді. Бұрынғы директор, қамқорлық кеңесінің мүшесі болған, тергеушілермен ынтымақтасқаннан кейін қызметінен кетті. Қамқорлық кеңесінің өкілдері тергеу барысында жиналған ақпарат құқық қорғау органдарына берілетінін мәлімдеді. 2022 жылы мектеп «болашақта зорлық-зомбылықтың алдын алуға деген міндеттемесін» көрсету үшін естелік бақ құрды. Сотта Hotchkiss аурудың болжауға болмайтынын, себебі «Қытайда саяхатшыға осы аурудың тіркелген жалғыз жағдайы осы» деп мәлімдеді.

Оқу бағдарламасы

Семестрлік кесте бойынша жұмыс істейтін Хотчкисс классикалық білім береді. Мектеп үздік студенттерге түйіндемелік жобаға дайындалу үшін университетте академиялық зерттеулер жүргізу мүмкіндігін ұсынады; соңғы жылдары студенттер Йель, Гарвард және Стэнфорд университеттерінде жұмыс істеді. 1991 жылы The New York Times газеті Хотчкисс мектебінің жазғы бағдарламасын "өте амбициялыларға арналған жазғы мектеп" деп атады. Бұған қоса, Дирфилд академиясының студенттік газеті "көптеген адамдар Хотчкисс мектебін елдегі ең жақсы дайындық мектептері арасында экологиялық сананың көшбасшысы деп санайды" деп хабарлайды.

Стандартталған сынақтар

2023 жылғы түлектердің орташа SAT ұпайы 1430, ал орташа ACT ұпайы 31 болды. Мектеп 2021-22 оқу жылы басталмас бұрын Advanced Placement сабақтарын жойды, бұл Колледж кеңесі ұсынатыннан гөрі зерттеуге негізделген және түсінік тұрғысынан күрделірек жоғары деңгейдегі сайыпқылау курсын ұсыну мақсатында жасалғанын түсіндірді.

Колледжге орналасу

2007 жылы The Wall Street Journal газеті Хочкисс мектебінің Choate Rosemary Hall және Deerfield Academy мектептерімен салыстырғанда Гарвард, Принстон және тағы алты университет қабылдауларында көбірек студенттерді қабылдағанын мәлімдеді, Йель университетінен басқа.

Жеңіл атлетика

Hotchkiss 19 мектеп аралық спорт командасын ұстайды. Оның түстері – Yale Blue және ақ, ал талисманы – Bearcat. 1933 жылы Сэмюэл Готтшо Хочкисс бейсбол командасын суретке түсірді, бұл сурет Конгресс кітапханасының Готтшо-Шлейснер жинағында сақталған. Hotchkiss пен Taft мектебінің арасында ұзақ жылдардан бері даурығып келе жатқан бәсекелестік олардың географиялық жақындығынан (екі мектеп те Литчфилд округінде орналасқан) және орталық батыспен байланыстарынан туындайды.

Клубтар

Hotchkiss 65-тен астам клуб ұсынады, оның ішінде кампуста және түлектер арасында таралатын екі апта сайын жарық көретін студенттік газет – The Record, The Mischianza жылнамасы, Hotchkiss қауымының қара және испан тілдес мүшелерінің мәдениеті мен бай тарихын мерекелейтін BaHSA клубы, Hotchkiss Chorus музыкалық ансамблі және St. Luke's Society сияқты кең ауқымды әлеуметтік қызмет ұйымдары бар. Сонымен қатар, Calliope – тек қыздардан құралған a cappella тобы, Bluenotes – тек ұлдардан құралған a cappella тобы, Hotchkiss сөз және дебат командасы, Food for Thought – мектептің философия клубы да көзге түседі. Мектеп жыл сайын студенттер ұйымдастыратын "Hotchkiss Film Festival" кинофестивалін қабылдайды, ол бүкіл әлемнен жас режиссерлерді жүлделер мен стипендиялар үшін жарысуға шақырады.

Кампус

Мектеп Беркшир тауларына қарайды, ауылдық кампуста орналасқан. Кампуста 12 жеке жынысты жатақхана және бір аралас жатақхана, екі көл, тоғыз тесікті гольф алаңы, оқу шаруашылығы, және бір орман бар. Мектеп EPA Green Power серіктесі және 2008 жылы ең жоғары екінші деңгейдегі LEED Gold сертификатын алды, сондай-ақ 34% жасыл энергия қолданады (EPA бойынша 2009 жылы жасыл K–12 мектептері арасында сегізінші орында). Бұл мектеп Брюс Прайс, Кас Гилберт және Делано мен Олдрич архитекторларының грузин сәулет дәстүрін сақтайды.

Hotchkiss Golf Course – 1924 жылы Сет Рейнор жобалаған, шамамен 3000 ярдтық тоғыз тесікті гольф алаңы. Golf Digest журналы оны Америкадағы 25 үздік тоғыз тесікті гольф алаңдарының бірі деп бағалаған. Hotchkiss-те Baker Complex та бар, оған синтетикалық Sprole Field, көптеген жолдар, корттар мен алаңдар, үш тоған және кең жаяу жолдары кіреді.