Америкада орта білім беру жүйесінің тарихы мен дамуы

Кіріспе

Жоғары білім беруден бұрынғы міндетті білім берудің соңғы алты жылы. Орта білім беру – АҚШ-та міндетті білім берудің соңғы алты немесе жеті жылы. Ол 12-сыныппен (17–18 жас) аяқталады. Ол 6-сыныптан (11–12 жас) немесе 7-сыныптан (12–13 жас) басталуы штаттан және кейде мектеп округінен әр түрлі. АҚШ-та орта білім беру екі кезеңнен тұрады. Біріншісі – ISCED орта білім деңгейінің төменгі сатысы, яғни 7-сыныптан 8-сыныпқа дейінгі (кейде 6-сынып та қосылады) орта мектеп немесе жасөсперімдер мектебі. Екіншісі – ISCED орта білім деңгейінің жоғарғы сатысы, яғни 9-сыныптан 12-сыныпқа дейінгі оқушыларға арналған орта мектеп немесе жоғары мектеп. Көшудің оңтайлы жасы туралы пікірталастар бар және кейбір штаттарда айырмашылықтар кездеседі; сондай-ақ, орта мектептерде бастауыш мектепке жататын сыныптар да болады. Академия 1816 жылы құрылды, және оның студенттерінің арасында Эмили Дикинсон, Сильвестр Грэм және Мэри Лион (Маунт-Холиок колледжінің негізін қалаушы) болды. 1821 жылы Амхерст колледжімен бірге жоғары білім беру де ұсыныла бастады. Діннен басқа, академиялық қозғалыс классикалық білімді батыс штаттарына тарату қажеттігінен туындады. Мыңдаған академиялар жергілікті қаражат пен оқу ақысы есебінен ашылды; көпшілігі бірнеше жылдан кейін жабылды, ал қалғандары жаңадан құрылды. 1860 жылы 6415 академия жұмыс істеді. 1861 жылы Азамат соғысы басталғанда олар уақытша жабылды; Оңтүстіктегі көпшілігі қайта ашылмады. Амхерст сияқты, көптеген колледждер (орта мектеп) академиялары ретінде басталып, кейіннен орта білімнен кейінгі бөлімдерді қосып колледжге айналды, сосын колледжге дейінгі академияны жойды. Академиялық үлгіге бірнеше колледждер, соның ішінде Род-Айлендтегі Браун университеті және Нью-Гэмпширдегі Дартмут колледжі де әсер етті. 1753 жылы Бенджамин Франклин Пенсильвания провинциясының академиясын және қайырымдылық мектебін құрды. 1755 жылы ол Филадельфияның колледжі, академиясы және қайырымдылық мектебі болып қайта аталды. Ол Пенсильвания университетіне айналды. 1840 жылы 3204 академия және оған ұқсас орта мектептер жұмыс істеді. Көпшілігі бірнеше жыл ғана жұмыс істеді, бірақ басқалары құрылды және 1860 жылға қарай бүкіл елде 6415 жұмыс істеді. Алғашқы мемлекеттік орта мектептер 1830 және 40-жылдары ұқсас табыс деңгейлері бар бай аудандарда ашылды және 1865 жылдан кейін 1890-шы жылдарға қарай кеңінен тарады. 1840 және 1860 жылдардағы академиялар мен орта мектептердің саны, аймақ бойынша:

Аймақ бойынша 1840 1850 1860
Жаңа Англия 630 985 988
Орта Атлантика 861 1,626 1,648
Оңтүстік Атлантика 969 1,366 1,515
Оңтүстік-Батыс 560 1,371 1,361
Батыс 184 550 903
АҚШ-тың жалпы саны 3,204 5,898 6,415

Secondary education is the last six or seven years of statutory formal education in the United States. It culminates with twelfth grade (age 17–18). Whether it begins with sixth grade (age 11–12) or seventh grade (age 12–13) varies by state and sometimes by school district. Secondary education in the United States occurs in two phases. The first is the ISCED lower secondary phase, a middle school or junior high school for students seventh grade through eighth grade (sometimes sixth grade is included). The second is the ISCED upper secondary phase, a high school or senior high school for students ninth grade through twelfth grade. There is some debate over the optimum age of transfer, and variation in some states; also, middle school often includes grades that are almost always considered primary school. The academy incorporated in 1816, and eventually counted among its students Emily Dickinson, Sylvester Graham, and Mary Lyon (founder of Mount Holyoke College). By 1821 it added a higher education with Amherst College. Besides religion, the academy movement arose from a public sense that education in the classic disciplines needed to be extended into the western states. Thousands of academies were started using local funds and tuition; most closed after a few years and others were established. In 1860 there were 6,415 academies in operation. When the Civil War erupted in 1861 they generally closed down temporarily; most in the South never reopened. Like Amherst, a number of colleges began as (high school) academies, then became a college by adding post secondary unit, and then finally dropped the pre collegiate academy. Several colleges were indirectly influenced by the academy model, including Brown University in Rhode Island and Dartmouth College in New Hampshire. In 1753, Benjamin Franklin established the academy and Charitable School of the Province of Pennsylvania. In 1755, it was renamed the college and Academy and Charitable School of Philadelphia. It evolved into the University of Pennsylvania. By 1840 3,204 academies and similar secondary schools were in operation. Most lasted only a few years but others were created and by 1860 6,415 were in operation nationwide. The first public secondary schools started around the 1830s and 40s within the wealthier areas of similar income levels and greatly expanded after 1865 into the 1890s. Number of academies and secondary schools in operation, 1840 1860, by region Region 1840 1850 1860 New England630 985 988 Middle Atlantic 861 1,626 1,648 South Atlantic 969 1,366 1,515 Southwest 560 1,371 1,361 West 184 550 903 Total USA 3,204 5,898 6,415

Мемлекеттік орта мектептер

XIX ғасырдағы көптеген жоғары мектептерде "педагогиялық мектеп" болды, ол оқушыларды жалпы білім беретін мектептерде мұғалімдер ретінде даярлады. Оқуға түскендердің көпшілігі жас әйелдер болатын, олар үйленбес бұрын бірнеше жыл мұғалімдік қызмет атқаруды жоспарлаған. Жоғары сыныпқа түсушілердің саны осы деңгейдегі мектептердің оқу ақысы тегін болғанда және міндетті білім беру заңдары жасөспірімдерді белгілі бір жасқа дейін оқуға міндеттегенде артты. Әрбір американдық оқушының қабілетіне қарамастан, білім алуға тең мүмкіндік берілді деп есептелді. 1892 жылы сол кезде кең таралған түрлі академиялық бағыттарға жауап ретінде, Ұлттық білім беру қауымдастығы "Он комитеті" деп аталған педагогтардан тұратын жұмыс тобын құрды. Олар он екі жылдық білім беруді ұсынды, оның сегіз жылы бастауыш білім беруге, ал келесі төрт жылы жоғары мектепте оқуға арналды. Жоғары мектептерде оқушыларды бастапқыда колледжге түсуге ниеттенгендер мен жұмысшы мамандықтарға бағытталғандарға бөлу туралы ұсыныстарды қабылдамай, тіпті кейде нәсілдік немесе этникалық тегіне қарай да бөлуге қарсы шығып, олар бірауыздан "орта мектепте оқытылатын әрбір пән, оқушының болашақ мақсаты қандай болмасын немесе білімі қай уақытта аяқталса да, оны оқыған кезде әрбір оқушыға бірдей көлемде және бірдей әдіспен оқытылуы керек" деп ұсынды.

20 ғасыр

1910-1940 жылдар аралығында жоғары мектептерді дамыту қозғалысы көптеген қалалар мен елді мекендерде мемлекеттік жоғары мектептердің қарқынды ашылуына, ал кейін ірі қалаларда аудандық немесе қауымдық жоғары мектептердің құрылуымен кеңейтілуіне әкелді. Бұл қалалардың кейбіреулерінде 19 ғасырдан бері бір-екі мектеп болған. Жоғары мектептерге түсу және бітіру көрсеткіштері жаңа мектептер салудың және «колледж үшін» емес, «өмірге» дағдылар алуға бағытталған практикалық оқу бағдарламасының арқасында айтарлықтай өсті. Мектеп округтерінің жергілікті шешімдер қабылдауына және оқуға оңай және ашық қабылдау саясатына көшу болды. Оқу бағдарламасының теориялықтан практикалыққа қарай өзгеруі білікті жұмысшылардың көбеюіне әкелді. Ашық тіркеу мүмкіндігі және салыстырмалы түрде жеңіл стандарттар, мысалы, сыныпты қайталаудың қарапайымдығы, орта білім берудің дамуына да ықпал етті. Білім деңгейінің өсуі, негізінен, мемлекеттік жоғары мектептерді салу және оларды кадрлармен қамтамасыз етудің халықтық қозғалысының нәтижесі болды. Ғасырдың ортасына қарай, кез келген оқушы 12 жыл оқып, диплом алуға мүмкіндік беретін, ең төменгі орташа баллмен жалпы білім беретін мектептер кең таралды. 1954 жылы АҚШ Жоғарғы Сотының «Браун против Білім беру кеңесі» ісі бастауыш және жоғары мектептердегі сегрегацияны жоюды міндетті етті, бірақ бұл шешімнен кейін жеке христиан мектептері сегрегациядан қашуға тырысқан ақ нәсілді отбасыларды қабылдау үшін қарқынды дамыды. 1955 жылы АҚШ-тағы жоғары мектептердегі оқушылардың саны 80%-ға жуық болды, бұл Еуропа елдерінің көпшілігіндегі көрсеткіштен жоғары. Мақсат – міндетті білім алу жасына жеткенде мектепті тастап кеткендердің санын азайту болды, бұл көрсеткіш штаттар бойынша 14-тен 18 жасқа дейін өзгереді, және экономикалық қиындықтарға ұшырау қаупі бар оқуды тастағандардың санын азайту. 1965 жылы президент Линдон Б. Джонсонның кедейлікке қарсы күресінің бір бөлігі ретінде қабылданған «Ежелгі және орта білім беру туралы» заң («ESEA») бірінші сыныптан бастап орта білім беруді қаржыландыруға қаражат бөлді, бұл қаражат I тақырып аталды, сонымен бірге ұлттық оқу бағдарламасын құруға тыйым салды. Бұл заң білім алудағы тең мүмкіндіктерді қамтамасыз етуге баса назар аударды және жоғары стандарттар мен есеп беруді орнатты. Заң сонымен қатар әр балаға тең мүмкіндіктер беру арқылы оқушылардың үлгеріміндегі айырмашылықты қысқартуға бағытталған. 1980 жылдан кейін білім деңгейінің өсуі баяулады, бұл білімді жұмыс күшінің өсуін де тежей бастады. 1990 жылдардың басында көптеген штаттық заң шығарушы органдар мен федералды үкімет бастаған білім беру реформасы аясында елдің мемлекеттік жоғары мектептерінің үштен екісі 10-шы және одан жоғары сыныптарда бітіру емтиханын тапсыруға міндетті болды, бірақ 2006 жылы жаңа талаптар қабылданбады. Бұл талап мемлекеттер студенттерге стандарттарға сәйкес келмесе диплом беруден бас тарта бастаған кезде дау тудырды. 1980-ші жылдары жаңа чартерлік мектептер құруға рұқсат беруге қысым күшті болды және 1988 жылы Американдық мұғалімдер федерациясы оны қабылдады. Бұл мектептер көптеген мемлекеттік заңдар мен округтік ережелерден тәуелсіз, заңды және қаржылық дербестікке ие болады және процестер мен кірістерге қарағанда оқушылардың нәтижелері үшін жауапкершілік тартады. Миннесота штаты 1991 жылы чартерлік мектеп туралы заң қабылдаған алғашқы штат болды. 2001 жылы «Ешбір бала қалып қоймасын» заңы федералды қаржы алатын барлық мемлекеттік мектептерден барлық оқушыларға жыл сайын штаттық стандартталған тест жүргізуді талап етті. I тақырыптан қаржы алатын мектептер тест нәтижелерінде Жыл сайынғы жетістіктерге жетуі керек; мысалы, бесінші сынып оқушылары стандартталған тесттерде алдыңғы жылдың бесінші сынып оқушыларына қарағанда жақсы нәтижеге қол жеткізуі керек. АЙП-ті екінші жыл қатарынан өткізіп алған мектептер жақсартуға мұқтаж деп жарияланады және егер мүмкіндік болса, оқушылар мектеп округіндегі жақсы мектепке ауысуға құқылы. Көптеген штаттарда стандарттарға негізделген білім беру 12 жылдық білімді аяқтауға қарағанда, жетістіктің академиялық үлгерімдерге өлшенуін өзгертті. 2006 жылы студенттердің үштен екісі осы стандарттарға сәйкес келетін штаттарда өмір сүрді. 2009 жылға қарай 50 штаттың 41-інде және Вашингтонның ұлттық астанасында чартерлік мектептер жұмыс істеді, олардың 59% -ында күту тізімі бар.

Between 1910 and 1940, the high school movement resulted in rapidly increasing founding of public high schools in many cities and towns and later with further expansions in each locality with the establishment of neighborhood, district, or community high schools in the larger cities which may have had one or two schools since the 19th century. High school enrollment and graduation numbers and rates increased markedly, mainly due to the building of new schools, and a practical curriculum based on gaining skills "for life" rather than "for college". There was a shift towards local decision making by school districts, and a policy of easy and open enrollment. The shift from theoretical to a more practical approach in curriculum also resulted in an increase of skilled blue collar workers. The open enrollment nature and relatively relaxed standards, such as ease of repeating a grade, also contributed to the boom in secondary schooling. There was an increase in educational attainment, primarily from the grass roots movement of building and staffing public high schools. By mid century, comprehensive high schools became common, which were designed to give a free education to any student who chose to stay in school for 12 years to get a diploma with a minimal grade point average. In 1954, the U. S. Supreme Court case, Brown v. Board of Education, made desegregation of elementary and high schools mandatory, although private Christian schools expanded rapidly following this ruling to accommodate white families attempting to avoid desegregation. By 1955, the enrollment rates of secondary schools in the United States were around 80%, higher than enrollment rates in most or all European countries. The goal became to minimize the number who exited at the mandatory attendance age, which varies by state between 14 and 18 years of age, and become considered to be dropouts, at risk of economic failure. In 1965, the far reaching Elementary and Secondary Education Act ('ESEA'), passed as a part of President Lyndon B. Johnson's War on Poverty, provided funds for primary and secondary education known as Title I funding while explicitly forbidding the establishment of a national curriculum. It emphasized equal access to education and established high standards and accountability. The bill also aimed to shorten the achievement gaps between students by providing every child with fair and equal opportunities to achieve an exceptional education. After 1980, the growth in educational attainment decreased, which caused the growth of the educated workforce to slow down. Under the education reform movement started in the early 1990s by many state legislatures and the federal government, about two thirds of the nation's public high school students are required to pass a graduation exam, usually at the 10th and higher grade levels, though no new states had adopted a new requirement in 2006. This requirement has been an object of controversy when states have started to withhold diplomas, and the right to attend commencement exercises, if a student does not meet the standards set by the state. Pressure to allow people and organizations to create new Charter schools developed during the 1980s and were embraced by the American Federation of Teachers in 1988. These would be legally and financially autonomous public school free from many state laws and district regulations, and accountable more for student outcomes rather than for processes or inputs. Minnesota was the first state to pass a charter school law in 1991. In 2001, the No Child Left Behind Act required all public schools receiving federal funding to administer a statewide standardized test annually to all students. Schools that receive Title I funding must make Adequate Yearly Progress (AYP) in test scores; for instance, each year, fifth graders must do better on standardized tests than the previous year's fifth graders. Schools that miss AYP for a second consecutive year are publicly labeled as in need of improvement, and students have the option to transfer to a better school within the school district, if such options exist. Standards based education has been embraced in most states which changed the measurement of success to academic achievement, rather than the completion of 12 years of education. By 2006, two thirds of students lived in states with effective standards requiring passing tests to ensure that all graduates had achieved these standards. By 2009, charter schools were operating in 41 of the 50 states and the national capital of Washington, D. C., and 59% of these had waiting lists.

Оқу бағдарламасы

Білім беруді реттеу құқығы конституциялық тұрғыдан жеке штаттарда болады, АҚШ Конгресінің тікелей және АҚШ Білім министрлігінің федералдық өкілеттігі федералды конституциялық құқықтарды реттеу және сақтаумен шектеледі. Дегенмен, ұлттық бағдарламалар мен блок гранттарға федералдық қаржыландыру арқылы үлкен жанама ықпал ету жүзеге асырылады, бірақ ешбір штаттың осы қаражатты қабылдауға міндеттемесі жоқ. АҚШ үкіметі ұлттық мақсаттарды, міндеттерді және стандарттарды ұсынуға құқылы, бірақ оларды міндетті түрде орындауға құқығы жоқ, олар көбінесе оның құзыретінен тыс жатады. АҚШ-тағы көптеген жоғары мектептер кәсіби немесе колледжге дайындыққа бағытталған оқу бағдарламаларын ұсынады. Кәсіби бағдарламаларды ұсынатын мектептерде автомеханиктер немесе ағаш өңдеушілер сияқты техникалық мамандықтардың жоғары деңгейі бар, сондай-ақ оқудың соңғы жылында жарты күн оқу/мақұлданған жұмыс бағдарламасы қарастырылған, себебі бағдарламаның мақсаты студенттерді жоғары білім алмастан табыс әкелетін жұмысқа дайындау болып табылады. Мамандық деңгейі мектеп орналасқан штат пен ауданға байланысты өзгереді.

Негізгі

Көптеген штаттарда жыл сайын ағылшын тілі, ғылым, әлеуметтік тағылымдар және математиканың "негізгі" пәндері бойынша курстар міндетті, ал басқалары 10-сыныптан кейін көбірек таңдау жасауға рұқсат береді. Көптеген жоғары мектептер бітіру үшін төрт ағылшын тілі кредитін талап етеді. Әдетте үш ғылым курсы ұсынылады: биология, химия және физика. Жоғары мектептегі математика курстары әдетте алгебраға дейін дайындық, алгебра I, геометрия, алгебра II және тригонометрия сабаларын қамтиды. Жоғары сыныптарда алдын ала есептеу, есептеу және статистика, сондай-ақ Жоғары деңгейдегі (AP) немесе Халықаралық бакалавриат (IB) аккредитациясын алу мүмкіндігі бар. Әдетте, бітіру үшін математикадан үш кредит жеткілікті (бірақ төрт кредит ұсынылады). Ағылшын тілі және тіл сабақтары әдетте жоғары мектептің төрт жылында міндетті болып табылады, бірақ көптеген мектептер журналистика, публикалық сөйлеу/дебат, шетел тілі, әдебиет, драма және жазу (техникалық және шығармашылық) сабаларын ағылшын/тіл сабақтарының құрамына қосады. Әлеуметтік тағылымдарға тарих, саясаттану, экономика және география кіреді. Саясаттану және экономика сабақтары кейде бір жылдық курстың екі семестрі ретінде біріктіріледі. Қосымша оқу мүмкіндіктеріне социология және психология сабақтары кіреді. Көптеген штаттарда бітіру үшін денсаулық сақтау немесе әл-ауқат курсы міндетті. Бұл сабақта әдетте негізгі анатомия, тамақтану, алғашқы жәрдем, жыныстық тәрбие, сондай-ақ есірткі, темекі және алкогольге қатысты жауапты шешімдер қабылдау туралы ақпарат беріледі. Кейбір жерлерде діни нанымдарына байланысты контрацепция туралы білім беруге рұқсат етілмейді. Кейбір жерлерде денсаулық сақтау және дене тәрбиесі сабақтары біріктіріліп, бір сабақ ретінде немесе әр семестрде ұсынылады. Кейбір жеке мектептерде, мысалы, католик мектептерінде, студенттер бітіру алдында теологияны оқуға міндетті. Дене тәрбиесінің екі жылдық курсы (студенттер көбінесе "спортзал", "ДТ" немесе "физкультура" деп атайды) әдетте қажет, бірақ кейбір штаттар мен мектеп округтері барлық студенттердің әр семестрде дене тәрбиесін алуын талап етеді. Көптеген штаттарда соқырлар мен саңыраулар үшін арнайы мектептер бар, бірақ осындай студенттердің көп бөлігі стандартты мектептерге интеграцияланады. Бірнеше штат ғылым, математика немесе өнер сияқты мамандандырылған салалардағы өте дарынды студенттер үшін пансиондық жоғары мектептерді ұйымдастырады. Қорғаныс министрлігі әскери қызметшілердің балалары үшін әскери базаларда шағын саны жоғары мектептерді басқарады. Көптеген жоғары мектептерде ынталы және дарынды студенттер үшін "күшті" сабақтар бар, онда білім беру сапасы жоғары және студенттен көп күтіледі. Кейбір жоғары мектептерде қалыпты күшті (H) (кейде "жаңартылған" деп аталады), Жоғары деңгейдегі (AP) немесе Халықаралық бакалавриат (IB) курстары ұсынылады, олар күшті сабақтардың арнайы түрлері болып табылады. Ұлыбритания және Франция сияқты шетелдік білім беру жүйелерімен үйлесетін оқу бағдарламаларын ұсынатын халықаралық мектептер де бар. Кейбір мектептерде университеттегі таңдалған сабақтарды университеттік және жоғары мектептік кредиттер үшін қабылдауға мүмкіндік беретін бірдей оқуға қатысу бағдарламалары бар. Жоғары мектепті бітіру оқушыға жоғары мектеп дипломның берілуіне әкеледі. Осыдан кейін орта білім толыққанды деп есептеледі және студенттер жоғары білім алуға мүмкіндік алады.

Many states require courses in the "core" areas of English, science, social studies, and math every year although others allow more choice after 10th grade. The majority of high schools require four English credits to graduate. Three science courses, biology, chemistry, and physics are usually offered. High school math courses typically include Pre algebra, Algebra I, Geometry, Algebra II with trigonometry classes. Advanced study options can include Precalculus, Calculus, and Statistics generally with an opportunity to earn Advanced Placement (AP) or International Baccalaureate (IB) accreditation. Usually, only three math credits are required for graduation (although four is recommended). English and language classes are usually required for four years of high school although many schools count journalism, public speaking/debate, foreign language, literature, drama, and writing (both technical and creative) classes as English/Language classes. Social studies classes include History, Political Science, Economics and Geography. Political science and Economics classes are sometimes combined as two semesters of a year long course. Additional study options can include classes in Sociology, and Psychology. Many states require a health or wellness course in order to graduate. The class typically covers basic anatomy, nutrition, first aid, sexual education, and how to make responsible decisions regarding illegal drugs, tobacco, and alcohol. In some places, contraception is not allowed to be taught for religious reasons. In some places, the health and physical education class are combined into one class or are offered in alternate semesters. In some private schools, such as Catholic schools, theology is required before a student graduates. Two years of physical education (usually referred to as "gym," "PE" or "phys ed" by students) is commonly required, although some states and school districts require that all students take Physical Education every semester. Most states operate special residential schools for the blind and deaf, although a substantial number of such students are mainstreamed into standard schools. Several operate residential high schools for highly gifted students in specialized areas such as science, mathematics, or the arts. A smaller number of high schools are operated by the Department of Defense on military bases for children of military personnel. Most high schools have classes known as "honors" classes for motivated and gifted students, where the quality of education is higher and much more is expected from the enrolled student. Some high schools offer Regular Honors (H) (sometimes called Advanced), Advanced Placement (AP) or International Baccalaureate (IB) courses, which are special forms of honors classes. International schools offering programs of study in line with foreign systems of Education, such as those of Britain and France, are also available. Some schools also offer dual enrollment programs, in which select classes at a university may be taken for both university and high school credit. Graduation from high school or senior high school leads to the awarding of the high school diploma. After this, secondary education is considered complete and students may pursue tertiary level study.

Мектептердің түрлері

Орта білім алу түрлі мектептер мен оқу орталарында жүзеге асырылуы мүмкін.

Мемлекеттік мектептер

АҚШ-тың мемлекеттік білім беру жүйесі үш деңгейге бөлінеді: бастауыш (немесе алғашқы) білім беру, орта және жоғары мектеп (біріктірілген орта білім беру) және колледж немесе университет (жоғары білім беру) деңгейі. Оқу 5-6 жаста басталып, мектеп жүйесіне, штат саясатына және оқушының үлгеріміне байланысты 16-18 жасқа дейін аяқталады. Мектепке дейінгі немесе балабақшаға дейінгі дайындық 3 жастан бастап қабылдауға болады, бірақ ол міндетті емес. Бұдан кейін білім беру үлгілері әртүрлі болады, себебі бастауыш мектептің ұзақтығы құрылысына қарай өзгереді. Кейбір штаттарда орта мектептер бар, ол орта білім берудің бөлігі болып табылады және бастауыш мектеп пен жоғары мектеп арасында 6-9 сыныптарды қамтиды, ал басқаларында орта мектеп жоқ және оның орнына біріктірілген жоғары мектептер бар. Жоғары мектеп әдетте 9-12 сыныптарды құрайды, бірақ біріктірілген үлгіде 8-12 сыныптар болады. АҚШ-тың құзырында тұратын барлық балаларға, нәсіліне, жынысына, қабілетіне, азаматтық статусына, дініне немесе экономикалық жағдайына қарамастан, тегін мемлекеттік бастауыш және орта білім алу құқығы кепілдендірілген. АҚШ-та мемлекеттік білім беруге жауапкершілік негізінен штат және жергілікті басқару деңгейлерінде жүзеге асырылады. 2010-2011 жылдарға қарай АҚШ-та 13,588 мектеп округінде шамамен 98,800 мемлекеттік мектеп бар. Мемлекеттік мектептерді қаржыландырудың 8% ғана федералдық көздерден түседі, ал қалған 92% негізінен штат және жергілікті қаржыландырудан келеді. Оқу бағдарламасының талаптары штаттар бойынша әртүрлі, себебі оларды әзірлеу және федералдық үкіметтен бекітуді алу міндеті осы штаттар мен жергілікті мектеп округтеріне, сондай-ақ қажет болған жағдайда ұлттық қауымдастықтарға жүктеледі. Көптеген мектептер пән бойынша үстемелі бағалау жүйесі арқылы, яғни A-ден F-қа дейінгі шкала бойынша білу деңгейін анықтайды, осылайша жылдар бойы жиналған бағалардың орташасы – G.P.A. есептеледі. Ата-аналардың қатысуы АҚШ-та ынталандырылады, көптеген мектептерде ата-аналар мен мұғалімдер қауымдастықтары – PTA жұмыс істейді.

The United States public education system is structured into three levels: elementary (also known as primary) education, middle and high school (which is secondary together) education, and college or university level (also known as post secondary) education. Schooling starts at age 5 6 and ends anywhere from 16 to 18 depending on the school system, state policy, and the student's progress. Pre School or Pre Kindergarten accept as young as age 3 and is not required. From there education models differ as elementary school can last anywhere from to depending on the structure. Some states have middle schools which is part of secondary education and between elementary school and high school encompassing grades from 6 to 9, while others have no middle school and instead combined mixed high schools. High school is generally grades 9–12, with the exception of the mixed model which is 8–12. All children are guaranteed the right to a free public elementary and secondary education when living within the jurisdiction of the United States regardless of race, gender, ability, citizen status, religion or economic status. Public education in the United States is mainly the responsibility of State and local level administration levels. As of 2010 2011 around 13,588 school districts exist within which around 98,800 public schools exist in the United States. Only 8% of funding for public schools comes from federal sources, the other 92% comes mostly from state and local funding. Curriculum requirements vary state by state as it is up to these states and local school districts, in addition to national associations if applicable, to come up with and be approved by the federal government in order for them to receive funding. Most schools mark proficiency in a subject through the A F grading scale accumulating throughout years creating a grade point average or G. P. A. Parent involvement is encouraged in the U. S. with many having parent teacher associations otherwise known as PTA's.

Шарт мектептері

Чартерлік мектептер дәстүрлі мемлекеттік мектептерге қарағанда аз ережелерге, қағидаларға және заңдарға бағынады, мемлекеттік мектептерге қарағанда мемлекеттік қаржыландыру көлемі аз болады, әдетте әр оқушыға белгілі бір сома қарастырылады және көбінесе сұраныс көп болады.

Колледжге дайындық мектептері

Колледжге дайындық мектептері, көбінесе "дайындық мектептері" деп аталады, мемлекеттік қаржыландырылатын, чартерлік мектептер немесе оқу ақысы мен қайырымдылық көмектерімен қаржыландырылатын және тәуелсіз қамқоршылар кеңесімен басқарылатын жеке меншік тәуелсіз орта мектептер болуы мүмкін. АҚШ-та мектепке қабылданған студенттердің 1%-дан да азы дербес жеке дайындық мектебінде оқиды, бұл көрсеткіш 9% оқитын діни мектептермен және 88% оқитын мемлекеттік мектептермен салыстырғанда өте аз. Бұл мектептер мемлекеттік бақылауға немесе реттеуге жатпаса да, білім беру ұйымдарының алты аймақтық аккредиттеу агенттігінің бірімен аккредиттеледі.

Үйде оқытады

АҚШ-та шамамен 2 миллион немесе 2,9% бала үйде оқытылады. Үйде оқыту барлық 50 штатта заңмен рұқсат етілген, ал АҚШ Жоғарғы Соты үйде оқытуға қатысты тікелей шешім қабылдаған жоқ. Алайда, Висконсин штаты Йодерге қарсы істе (406 АҚШ 205, 1972 жыл) Амиш ата-аналарының діни нанымдарына байланысты балаларын мемлекеттік мектептерден шығару құқығын қолдады.

Жоспарлау түрлері

Орта білім беру деңгейінде оқушылар американдық бастауыш білім беру жүйесінен – бүкіл оқу күні бойы бір сыныпта, бір мұғаліммен білім алатын жүйеден – әр түрлі мұғалімдердің әр түрлі сыныптарда оқытатын бірнеше пәндік курсқа қатысуға көшеді. Осы жүйе американдық колледждер мен университеттерде де бакалавриат және магистратура деңгейінде қолданылады. Бұл оқушылардың уақытты тиімді басқару және мектепте бір сыныптан екіншісіне жылдам өту үшін бағдарлау дағдыларын дамытуын қажет етеді, сонымен қатар бұрынғыдан гөрі көп мұғалімдермен және сыныптастармен қарым-қатынас жасау үшін жеке қарым-қатынас дағдыларын жетілдіруді талап етеді.

Дәстүрлі кестелеу

Студенттер жыл бойы күніне алты, жеті, сегіз немесе кейде тоғыз сабақ алады. Алты сабақтың ұзақтығы шамамен 50–60 минутты құрайды. Жеті сабақтың ұзақтығы шамамен 45–52 минутты құрайды. Сегіз сабақтың ұзақтығы шамамен 40–48 минутты құрайды. Тоғыз сабақтың ұзақтығы 42 минут немесе одан кем болады.

4x4 блоктық кестелеу

Студенттер бірінші семестрде күн сайын шамамен 90 минуттық төрт курстан өтеді, ал екінші семестрде күн сайын төрт түрлі курстан өтеді. Бұл жылына тоғыз курс оқылуына әкеледі. Көп жағдайда жергілікті мектепке қатысу инспекторлары міндетті білім беру заңдарын сақтайды, ал барлық билік ата-аналарды/заңды өкілдерді балаларының мектепке баруын қамтамасыз етуге жауапты деп есептейді. Заң бойынша сегізден он төрт жасқа дейінгі барлық балалар жыл бойы үш ай мектепке баруға міндетті болды, және осы он екі аптаның алтысы қатарынан болуы керек еді. Бұл заңнан ерекшеліктерге бала басқа мектепте бірдей мерзім оқығандығының дәлелі, баланың материалды оқығандығын растау, кедейлікте өмір сүруі немесе баланың материалды үйренуге кедергі келтіретін физикалық немесе психикалық мүмкіндігі шектеулі болуы жатты. Кейін, 1873 жылы заң қайта қарастырылды. Жас шегі он төрттен он екіге дейін төмендетілді, бірақ жылдық қатысу талабы жылына 20 аптаға дейін арттырылды. 1918 жылға қарай АҚШ-тың барлық штаттарында мектепке қатысуды міндеттеу туралы заң болды.

Элит мектептері

Куксон, Питер В., кіші, және Каролина Ходжес Персел. Билікке дайындық: Американың элиталық мектеп-интернаттары (Basic Books, 1985) онлайн.
Маклаклан, Джеймс. Америка мектеп-интернаттары: тарихи оқу (1970) онлайн.

Кәдімгі мектептер мен мұғалімдер

Бёркс, Бенджамин Д. Вирджиния штатының қалыпты мектептеріндегі қалыпты жағдай: Вирджиния штатының мемлекеттік қалыпты мектептерінің тарихы, 1882–1930 жж. (PhD диссертациясы, Вирджиния университеті; ProQuest Dissertations Publishing, 2002. 3035340). Кокран Смит, Мэрилин және басқалар, ред. Мұғалімдерді даярлау жөніндегі зерттеулер жинағы (Routledge, 2008) онлайн. Харпер, Чарльз А. Мемлекеттік мұғалімдер білімінің ғасыры; Мемлекеттік мұғалімдер колледждерінің қалыпты мектептерден қалыптасу тарихы (1939) онлайн. Гербст, Юрген. "АҚШ-тағы XIX ғасырдағы қалыпты мектептер: жаңа көзқарас." Білім беру тарихы 9.3 (1980): 219–227. онлайн.

Лабарри, Дэвид Ф. "Бекушік қарым-қатынас: Университеттегі мұғалімдер білімінің тарихы" Мэрилин Кокран Смит және басқалар, ред. Мұғалімдерді даярлау жөніндегі зерттеулер жинағы (Routledge, 2008) 290–306 бб. Лукас, Кристофер Дж. Америкадағы мұғалімдер білімі: ХХІ ғасырдағы реформалар күнтәртібі (Palgrave Macmillan US, 1999) 3–94 бб. онлайн. Мэттингли, Пол Х. Сыныпсыз мамандық: XIX ғасырдағы американдық мектеп оқытушылары (NYU Press, 1975) онлайн. Огрен, Кристин А. Америка мемлекеттік қалыпты мектебі: Ұлы игіліктің құралы (Palgrave Macmillan, 2005).

Негізгі дереккөздер

Бойер, Эрнест Л. Орта мектеп: Америкадағы орта білім туралы есеп (1983) онлайн. Перрон, Вито. Жоғары мектептердің портреттері: Америкадағы орта білім туралы есепке қосымша (1985) онлайн. Сайзер, Теодор Р. ред. Академиялар дәуірі: білім беру классикасы (Оқытушылар колледжі, Колумбия университеті, 1964). онлайн кітап шолуы.