Кезекте күту кешігуі – телекоммуникацияда жұмыстың орындалуына дейін кезекте күту уақыты. Желідегі кешігудің маңызды бөлігі, себептері мен түрлері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Телекоммуникация және компьютерлік инженерияда кезекте күту кешігуі – жұмыстың орындалуына дейін кезекте күту уақыты. Бұл желілік кешігудің маңызды құралы болып табылады. Коммутациялық желіде кезекте күту кешігуі – шақыруды бастаушының сигнал беруді аяқтаған сәті мен шақыруды қабылдаушыға қоңырау сигналының келуі арасындағы уақыт. Кезектегі кешігуге бастапқы коммутатордың, аралық коммутаторлардың немесе шақыруды қабылдаушыны қызмет көрсету коммутаторының кешігуі себеп болуы мүмкін. Деректер желісінде кезекте күту кешігуі – қызмет көрсетуге сұраныс пен шақырылған деректер терминалды құрылғысына (DTE) арна құру арасындағы кешігулердің қосындысы. Пакеттік коммутациялық желіде кезекте күту кешігуі – пакеттің желіге енгізілу сәті мен адреске жеткізілу сәті арасындағы кездесетін кешігулердің қосындысы.
In telecommunication and computer engineering, the queuing delay or queueing delay is the time a job waits in a queue until it can be executed. It is a key component of network delay. In a switched network, queuing delay is the time between the completion of signaling by the call originator and the arrival of a ringing signal at the call receiver. Queuing delay may be caused by delays at the originating switch, intermediate switches, or the call receiver servicing switch. In a data network, queuing delay is the sum of the delays between the request for service and the establishment of a circuit to the called data terminal equipment (DTE). In a packet switched network, queuing delay is the sum of the delays encountered by a packet between the time of insertion into the network and the time of delivery to the address.
Маршрутизаторды өңдеу
Бұл термин көбінесе маршрутизаторларға қатысты қолданылады. Пакеттер маршрутизаторға жеткенде, оларды өңдеу және жіберу қажет. Маршрутизатор бір мезгілде тек бір ғана пакетті өңдей алады. Егер пакеттер маршрутизатордың оларды өңдеуден жылдам келсе (мысалы, бірнеше пакет бірден келгенде), маршрутизатор оларды жіберу үшін кезекке қояды (буфер деп те аталады). Кідіріс пакеттен пакетке өзгеше болуы мүмкін, сондықтан кезекте күтудің кідірісін өлшеу және бағалау кезінде орташа есептер мен статистикалық мәліметтер жасалады. Кезек трафик жылдам келгеннен тола бастағанда, кезек арқылы өтетін пакеттің кідірісі артады. Кезектегі мазмұнды өңдеу жылдамдығы құрылғының беру жылдамдығына байланысты. Бұл классикалық кідіріс қисығына әкеледі. Кез келген пакеттің күтуге тиіс орташа уақыты 1/(μ λ) формуласымен есептеледі, мұнда μ – құрылғының секундына өңдей алатын пакеттер саны, ал λ – қызмет көрсету үшін келіп түсетін пакеттердің орташа жылдамдығы. Бұл формула кезекте пакеттер тасталмаған жағдайда қолданылады. Кезектегі ең ұзақ кідіріс буфердің көлеміне пропорционалды. Таратуды күтіп тұрған пакеттердің кезегі қаншалықты ұзын болса, күтудің орташа уақыты соғұрлым ұзақ болады. Жіберуді күтіп тұрған пакеттердің маршрутизатор кезегі пакеттердің жоғалуына да себеп болуы мүмкін. Маршрутизаторда кезекті сақтау үшін шектеулі буферлік жад болғандықтан, пакеттерді тым жоғары жылдамдықпен қабылдайтын маршрутизатор толық кезекке тап болуы мүмкін. Мұндай жағдайда маршрутизатордың артық пакеттерді тастаудан басқа амалы қалмайды. Егер беру протоколы толтырылған буферлерден тасталған пакеттерді тарату жылдамдығын реттеу үшін пайдаланса (Интернеттегі TCP протоколы сияқты), жолақтың ені теориялық мүмкіндікке жақын деңгейде бөліседі және желіде кідіріс минималды болады. Мұндай кері байланыс механизмі болмаған жағдайда, кідіріс болжамсыз болады және күрт өседі, бұл көлік қозғалысындағы ағынның жоғары деңгейге жеткен кезде байқалады; мұндай жағдайларда трафик ағынын реттегіш құрылғылар (on-ramps) тиімді шешім болып табылады, дәл сияқты TCP-ның өзін-өзі реттеуі пакеттер ағыны үшін ең тиімді шешім. Бұл нәтиже математикалық модельдеуге қиын және математика немесе нақты желілер тәжірибесі жоқ адамдар үшін түсініксіз болуы мүмкін. Пакеттерді тастаудың орнына, олардың санын үнемі арттырып, буферлеуге тырысу буферлік ісінуге (bufferbloat) әкеледі.
This term is most often used in reference to routers. When packets arrive at a router, they have to be processed and transmitted. A router can only process one packet at a time. If packets arrive faster than the router can process them (such as in a burst transmission) the router puts them into the queue (also called the buffer) until it can get around to transmitting them. Delay can also vary from packet to packet so averages and statistics are usually generated when measuring and evaluating queuing delay. As a queue begins to fill up due to traffic arriving faster than it can be processed, the amount of delay a packet experiences going through the queue increases. The speed at which the contents of a queue can be processed is a function of the transmission rate of the facility. This leads to the classic delay curve. The average delay any given packet is likely to experience is given by the formula 1/(μ λ) where μ is the number of packets per second the facility can sustain and λ is the average rate at which packets are arriving to be serviced. This formula can be used when no packets are dropped from the queue. The maximum queuing delay is proportional to buffer size. The longer the line of packets waiting to be transmitted, the longer the average waiting time is. The router queue of packets waiting to be sent also introduces a potential cause of packet loss. Since the router has a finite amount of buffer memory to hold the queue, a router which receives packets at too high a rate may experience a full queue. In this case, the router has no other option than to simply discard excess packets. When the transmission protocol uses the dropped packets symptom of filled buffers to regulate its transmit rate, as the Internet's TCP does, bandwidth is fairly shared at near theoretical capacity with minimal network congestion delays. Absent this feedback mechanism the delays become both unpredictable and rise sharply, a symptom also seen as freeways approach capacity; metered onramps are the most effective solution there, just as TCP's self regulation is the most effective solution when the traffic is packets instead of cars). This result is both hard to model mathematically and quite counterintuitive to people who lack experience with mathematics or real networks. Failing to drop packets, choosing instead to buffer an ever increasing number of them, produces bufferbloat.
Нөмірлік
Кендалл белгілеуінде, M/M/1/K кезек моделі, мұндағы K буфердің көлемі, нақты бір жүйедегі кезекке тұру кешіктірілісін талдау үшін қолданылуы мүмкін. Пакеттер кезектен түсірілген кезде кезекке тұру кешіктірілісін есептеу үшін Кендалл белгілеуін қолдану керек. M/M/1/K кезек моделі – желілерді талдау үшін ең қарапайым және маңызды кезек моделі болып табылады.
In Kendall's notation, the M/M/1/K queuing model, where K is the size of the buffer, may be used to analyze the queuing delay in a specific system. Kendall's notation should be used to calculate the queuing delay when packets are dropped from the queue. The M/M/1/K queuing model is the most basic and important queuing model for network analysis.