Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Цифрлық сигналдарды мультиплекстеу техникасы. Уақытты бөлу мультиплексі (УБМ) – бұл тәуелсіз сигналдарды ортақ сигнал жолы арқылы беру және қабылдау әдісі, мұнда беріліс желісінің екі шетіндегі синхронды коммутаторлар сигналдың әрқайсысын желіде тек уақыттың белгілі бір бөлігінде, кезекпен пайда болуын қамтамасыз етеді. Бұл техника беріліс ортасының бит жылдамдығы берілетін сигналдың жылдамдығынан жоғары болған жағдайда қолданылады. Сигналды мультиплекстеудің осы түрі телекоммуникация саласында 19 ғасырдың соңында телеграф жүйелері үшін әзірленген, бірақ 20 ғасырдың екінші жартысында цифрлық телефонияда ең кең қолданыс тапты.
Multiplexing technique for digital signals
Time division multiplexing (TDM) is a method of transmitting and receiving independent signals over a common signal path by means of synchronized switches at each end of the transmission line so that each signal appears on the line only a fraction of time in an alternating pattern. It can be used when the bit rate of the transmission medium exceeds that of the signal to be transmitted. This form of signal multiplexing was developed in telecommunications for telegraphy systems in the late 19th century, but found its most common application in digital telephony in the second half of the 20th century.
Тарих
Уақытты бөлу мультиплексі алғаш рет телеграфияда бірнеше хабарларды бір уақытта бір тарату желісі арқылы жіберу үшін жасалды. 1870 жылдары Эмиль Бодо бірнеше Хьюз телеграф машиналарын қолданатын уақыттық мультиплекстеу жүйесін жасады. 1944 жылы британдық армия No. 10 сымсыз жиынтығын пайдаланып, 50 мильге дейінгі қашықтықтағы микротолқынды реле арқылы 10 телефондық әңгімені мультиплекстеді. Бұл майдандағы командирлерге Англиядағы штабпен Англия каналы арқылы байланыс орнатуға мүмкіндік берді. 1953 жылы RCA Communications компаниясы 24 арналы TDM жүйесін коммерциялық пайдалануға енгізді, ол RCA-ның Брод-стрит, Нью-Йорк, Рокки-Пойнт және Лонг-Айленд, Нью-Йорк, Риверхед қалаларындағы станциялары арасында аудио ақпаратты жіберді. Байланыс Лонг-Айленд арқылы микротолқынды жүйе арқылы жүзеге асырылды. Эксперименталды TDM жүйесі 1950-1953 жылдар аралығында RCA Laboratories тарапынан әзірленді. 1962 жылы Bell Labs инженерлері алғашқы D1 арналық банктерін жасады, олар Bell орталық кеңсесінің аналогты коммутаторлары арасындағы төрт сымды мыс магистралі арқылы 24 сандық дауыстық қоңырауды біріктірді. Арналық банк 1,544 Мбит/с сандық сигналды 8000 жеке кадрға бөлді, олардың әрқайсысы 24 тікелей байттан тұрады. Әрбір байт 64 кбит/с тұрақты биттік жылдамдығымен кодталған бір телефон қоңырауын білдірді. Арналық банктер кадрдағы бір байттың белгілі бір орнын (уақытша сәйкестендіру) оған тиесілі қоңырауды анықтау үшін пайдаланды.
Time division multiplexing was first developed for applications in telegraphy to route multiple transmissions simultaneously over a single transmission line. In the 1870s, Émile Baudot developed a time multiplexing system of multiple Hughes telegraph machines. In 1944, the British Army used the Wireless Set No. 10 to multiplex 10 telephone conversations over a microwave relay as far as 50 miles. This allowed commanders in the field to keep in contact with the staff in England across the English Channel. In 1953, a 24 channel TDM was placed in commercial operation by RCA Communications to send audio information between RCA's facility on Broad Street, New York, their transmitting station at Rocky Point and the receiving station at Riverhead, Long Island, New York. The communication was by a microwave system throughout Long Island. The experimental TDM system was developed by RCA Laboratories between 1950 and 1953. In 1962, engineers from Bell Labs developed the first D1 channel banks, which combined 24 digitized voice calls over a four wire copper trunk between Bell central office analogue switches. A channel bank sliced a 1.544 Mbit/s digital signal into 8,000 separate frames, each composed of 24 contiguous bytes. Each byte represented a single telephone call encoded into a constant bit rate signal of 64 kbit/s. Channel banks used the fixed position (temporal alignment) of one byte in the frame to identify the call it belonged to.
Технология
Уақыт бойынша бөліп мультиплекстеу негізінен цифрлық сигналдар үшін қолданылады, бірақ екі немесе одан көп сигналдар немесе бит ағындары бір коммуникациялық арнада бірдей уақытта қосалқы арналар түрінде берілуі мүмкін, бірақ физикалық тұрғыдан арнаны кезекпен пайдаланады. Уақыт домені әр қосалқы арнаға арналған белгілі бір ұзындықтағы бірнеше қайталама уақыт тілімдеріне бөлінеді. 1-қосалқы арнаның үлгі байты немесе дерек блогы 1-уақыт тілімінде, 2-қосалқы арнаның 2-уақыт тілімінде және т.б. беріледі. Бір TDM кадры әр қосалқы арна үшін бір уақыт тілімін, сондай-ақ синхрондау арнасын және кейде синхрондаудан бұрын қателерді түзету арнасын қамтиды. Соңғы қосалқы арнадан, қателерді түзетуден және синхрондаудан кейін цикл жаңа кадрмен қайта басталады, 1-қосалқы арнадан алынған екінші үлгі, байт немесе дерек блогынан бастап.
Time division multiplexing is used primarily for digital signals, but may be applied in analog multiplexing in which two or more signals or bit streams are transferred appearing simultaneously as sub channels in one communication channel, but are physically taking turns on the channel. The time domain is divided into several recurrent time slots of fixed length, one for each sub channel. A sample byte or data block of sub channel 1 is transmitted during time slot 1, sub channel 2 during time slot 2, etc. One TDM frame consists of one time slot per sub channel plus a synchronization channel and sometimes error correction channel before the synchronization. After the last sub channel, error correction, and synchronization, the cycle starts all over again with a new frame, starting with the second sample, byte or data block from sub channel 1, etc.