Кіріспе
Электроникада күшейту – екі портты тізбектің (көбінесе күшейткіштің) сигналдың қуатын немесе амплитудасын кіріс портынан шығыс портына, сигналға кейбір қуат көзінен алынған энергияны қосу арқылы арттыру қабілеті. Ол әдетте шығыс портындағы сигнал амплитудасының немесе қуатының кіріс портындағы амплитудаға немесе қуатына шамамен қатынасы ретінде анықталады. Ол көбінесе логарифмдік децибел (дБ) бірліктерімен ("дБ күшейту") көрсетіледі. Бірден артық (нөлден артық дБ) күшейту, яғни амплификация, белсенді компоненттің немесе тізбектің ерекше қасиеті болып табылады, ал пассивтік тізбектің күшейтуі бірден кем болады. Күшейту термині ғана нақты емес, ол шығыс пен кіріс кернеуінің қатынасына (кернеу күшейтуі), токқа (ток күшейтуі) немесе электр қуатына (қуат күшейтуі) сілтеме жасай алады. Аудио және жалпы мақсаттағы күшейткіштер саласында, әсіресе операциялық күшейткіштерде, бұл термин көбінесе кернеу күшейтуін білдіреді, бірақ радиожиілік күшейткіштерде ол көбінесе қуат күшейтуін білдіреді. Сонымен қатар, күшейту термині кіріс және шығыс бірліктері әртүрлі болатын сенсорлар сияқты жүйелерде де қолданылады; мұндай жағдайларда күшейту бірліктері нақты көрсетілуі керек, мысалы, фотосенсордың жауап беру қабілеті үшін "5 микровольт фотонға". Биполярлық транзистордың "күшейтуі" әдетте hFE ("бета", Ic статикалық қатынасы Ib-ге бөлінген) немесе кейде hfe (шағын сигналдың ток күшейтуі, Ic графигінің Ib-ге қатысты еңістігі) дегенге қатысты. Электрондық құрылғының немесе тізбектің күшейтуі, әдетте, қолданылатын сигналдың жиілігіне байланысты өзгереді. Басқаша көрсетілмесе, термин өткізу жолағындағы жиіліктер үшін күшейтуді, яғни жабдықтың жоспарланған жұмыс жиілік диапазонын білдіреді. Күшейту термині антенна дизайнында басқа мағынаға ие; антенна күшейтуі – бағытталған антеннадан сәулелену қарқындылығының (жойылмайтын антеннадан сәулелену қарқындылығының орташасы) қатынасы.
In electronics, gain is a measure of the ability of a two port circuit (often an amplifier) to increase the power or amplitude of a signal from the input to the output port by adding energy converted from some power supply to the signal. It is usually defined as the mean ratio of the signal amplitude or power at the output port to the amplitude or power at the input port. It is often expressed using the logarithmic decibel (dB) units ("dB gain"). A gain greater than one (greater than zero dB), that is, amplification, is the defining property of an active component or circuit, while a passive circuit will have a gain of less than one. The term gain alone is ambiguous, and can refer to the ratio of output to input voltage (voltage gain), current (current gain) or electric power (power gain). In the field of audio and general purpose amplifiers, especially operational amplifiers, the term usually refers to voltage gain, but in radio frequency amplifiers it usually refers to power gain. Furthermore, the term gain is also applied in systems such as sensors where the input and output have different units; in such cases the gain units must be specified, as in "5 microvolts per photon" for the responsivity of a photosensor. The "gain" of a bipolar transistor normally refers to forward current transfer ratio, either hFE ("beta", the static ratio of Ic divided by Ib at some operating point), or sometimes hfe (the small signal current gain, the slope of the graph of Ic against Ib at a point). The gain of an electronic device or circuit generally varies with the frequency of the applied signal. Unless otherwise stated, the term refers to the gain for frequencies in the passband, the intended operating frequency range of the equipment. The term gain has a different meaning in antenna design; antenna gain is the ratio of radiation intensity from a directional antenna to (mean radiation intensity from a lossless antenna).
Бірлік пайда
1 факторлы ұлпа (0 дБ-қа тең), кіріс және шығыс кернеу деңгейлері мен кедергісі бірдей болатын жағдай бірлік коэффициенті деп те аталады.