Канадалық теңіз саяхатшысы және барлаушысы Чарльз Герберт Литтл

Кіріспе

Командир Чарльз Герберт Литтл (Charles Herbert Little RCN, CD, FRCGS) (1907 жылдың 11 желтоқсаны – 2004 жылдың 10 қаңтары) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канада Әскери-теңіз барлау директоры және автор.

Өмірбаян

Чарльз Герберт (Херби) Литтл Онтарионың Маунт-Форест қаласында туып өсті. Ол Жоғарғы Канада колледжінде (1926 жылы бітірген) және Торонтодағы Тринити колледжінде (1930 жылы бітірген) стипендия алды, онда неміс тілі мамандығын таңдап, шайбалы хоккей, футбол және крикетпен айналысты. Ол Бета Пси туыстығының мүшесі болды. Оған Монреаль Марунс хоккей командасымен келісімшарт ұсынды, бірақ оқуын жалғастыруды жөн көрді. Ол Родс стипендиаты ретінде таңдалып, Оксфордтың Брассеноз колледжінде герман тілдерін оқуын жалғастырды және 1932 жылы бітірді. Ол жерде екі жыл қатарынан Шпенглер кубогын жеңіп алған Оксфорд университетінің мұз хоккей клубының капитаны болды. Канадаға оралғаннан кейін Нью-Брансуиктің Ротесей қаласынан Рут Б. Харрисонға үйленді. 1939 жылы соғыс басталғанда ол Жоғарғы Канада колледжінде сабақ бергеннен кейін Корольдік Канада теңіз күштеріне қосылды. Литтл Торонтодағы HMCS York кемесіне келді, бірақ ол неміс тілінің мұғалімі екенін және Германиядан жақында оралғанын айтқаннан кейін дереу Оттаваға жіберілді. Ол келгеннен кейін тұтқынға алынған неміс құжаттарын қарауды сұрады, олардың кейбіреулері жаңа бір қаруды сипаттағандай болды. Бұл құжаттар Лондонға жіберілді және олар неміс теңіз күштері қолданатын жаңа магниттік миналардың жобалары екені анықталды. Соғыс кезінде ол Теңіз штабының Теңіз барлау басқармасының директоры қызметін атқарды. Лауазымының арқасында ол Ultra шифрларын шеше білген канадалықтардың санатында болды. Нацистік Германия жеңілгеннен кейін оған соғысқа қатысуға рұқсат беріліп, Британ Тынық мұхиты флотына жіберілді. Ол 1959 жылға дейін теңіз күштерінде қызмет етті, Университет теңіз оқу бөлімін және Регулярлы офицерлерді даярлау жоспарын әзірлеуге көмектесті. Теңіз күштерінен кеткеннен кейін ол федералды мемлекеттік қызметкер болды. 1964 жылдан 1971 жылға дейін ол Корольдік пилотаж жөніндегі комиссияның бас редакторы болды. Ол он тарихи кітап, өлеңдер жинағы және көптеген мақалалар жазды. Ол өмір бойы "Royal Canadian Geographical Society Journal" журналына үлес қосты. 1969 жылы ол қоғамның мүшесі (FRCGS) атанды. Испанияның Канаданың батыс жағалауын зерттеу тарихына арналған еңбегі үшін испан үкіметі оған сыйлық берді. 1972 жылдан 1975 жылға дейін ол Канада авторлар қауымдастығының ұлттық президенті болды және 2001 жылы құрметті президенті аталды. 1978 жылдан 2001 жылға дейін ол Канада жазушылар қорының президенті болды, содан кейін құрметті президенті болды. 1977 жылы ол Королеваның мерейтойлық медалімен марапатталды. 1991 жылы ол Адмиралдар медалімен марапатталды. 2000 жылы 92 жасында ол Оксфорд пен Кембридж арасындағы 100 жылдық шайбалы хоккей ойынының бастауында шайбаны тастады. Ол 96 жасында Оттавада қайтыс болды. Ол Сент-Джондағы Френхилл зиратында жерленді.

Charles Herbert (Herbie) Little was born and raised in Mount Forest, Ontario. He won scholarships to Upper Canada College (graduating in 1926) and Trinity College, Toronto (class of 1930) where he majored in German and played ice hockey, football, and cricket. He was a member of the Beta Psi fraternity. He was offered a contract with the Montreal Maroons ice hockey team but decided to continue his studies instead. He was selected as a Rhodes Scholar and continued Germanic studies at Brasenose College, Oxford, graduating in 1932. While there he was captain of the Oxford University Ice Hockey Club that won the Spengler Cup two years in a row. On his return to Canada, he married Ruth B. Harrison of Rothesay, New Brunswick. He taught at Upper Canada College until he joined the Royal Canadian Navy at the outbreak of the war in 1939. Little presented himself at HMCS York in Toronto, but after he mentioned that he was a teacher of German and that he had just returned from a trip to Germany, he was immediately sent to Ottawa. Upon his arrival he was asked to go through some captured German documents, some of which seemed to describe a weapon. Those papers were sent to London and were found to be partial plans for the new magnetic mines being used by the German Navy. During the war he served as Director of Naval Intelligence on the Naval Staff. Because of his position he was one of the few Canadians to handle Ultra decrypts. After the defeat of Nazi Germany he was allowed to enter combat and was sent to join the British Pacific Fleet. He remained in the navy until 1959, helping to develop the University Naval Training Division and the Regular Officer Training Plan. After leaving the navy he became a federal civil servant. From 1964 to 1971 he was chief editor of the Royal Commission on Pilotage. He wrote ten historical books, a book of poetry and numerous articles. He was a lifelong contributor to the Royal Canadian Geographical Society Journal. He was made a fellow of the society in 1969 (FRCGS). He was given an award by the Spanish government for his history of Spanish exploration of the west coast of Canada. He was National President of the Canadian Authors' Association from 1972 to 1975 and was made Honorary President in 2001. He was president of the Canadian Writers' Foundation from 1978 to 2001 and was Honorary President thereafter. In 1977 he was awarded the Queen's Jubilee Medal. In 1991 he was awarded the Admirals' Medal. In 2000 at the age of 92, he dropped the puck at the start of the 100th annual Oxford vs Cambridge Ice Hockey game. He died in Ottawa at the age of 96. He was buried at Frenhill Cemetery in Saint John, New Brunswick.