Кіріспе

The Weavers – Нью-Йорк қаласының Гринвич-Виллидж ауданында құрылған американдық халық музыкасы квартеті. Алғашқыда Ли Хейс, Пит Сигер, Ронни Гилберт және Фред Хеллерманнан тұрған. 1948 жылы құрылған бұл топ әлемнің түкпір-түкпірінен келген дәстүрлі халық әндерін, сондай-ақ блюз, госпел, балалар әндерін, еңбек әндерін және американдық балладаларды орындады. Танымалдылығының шарықталу кезеңінде топ миллиондаған пластинка сатты, оның ішінде халық әндерінен бірінші рет музыкалық чарттарда No. 1 орынға ие болған Lead Belly-нің "Goodnight, Irene" әні де бар. Көп танымал болғанына қарамастан, 1950 жылдары The Weavers тобы «қара тізімге» енгізілді. «Қызыл қорқыныш» кезеңінде топ мүшелерін ФБР бақылап, «қара тізімге» қосты, ал Сигер мен Хейз Америкаға қарсы қызметтер жөніндегі Палата комитетінің алдында куәлік беруге шақырылды.

1958 жылы Сигер топтан кетті. Оның тенор және банджо партиясын Эрик Дарлинг, Франк Гамильтон және соңында Берни Крауз кезекпен орындады, топ 1964 жылы таратылды.

Құрылу

1940 жылы Ли Хейс пен Пит Сигер «Алманах әншілерін» құрды. Олар американдық халық әндері мен балладалармен қатар, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары бейбітшілік пен оқшаулануды насихаттады, Коммунистік партиямен байланыс құрып, Америка Бейбітшілік Мобилизациясын (APM) қолдады. «Алманахтар» АҚШ-тың соғысқа қатысуына қарсы көптеген әндер орындады. 1941 жылдың маусым айында Германия Кеңес Одағына шабуыл жасағаннан кейін, APM өзінің атын Америка Халықтық Мобилизациясы деп өзгертті және партиялық бағытқа сәйкес, АҚШ-тың соғысқа кіруін қолдауға көшті. «Алманахтар» бұл өзгерісті қолдап, АҚШ-ты одақтастардың жағында соғысуға шақыратын көптеген соғысқа қолдау білдіретін әндер шығарды. АҚШ соғысқа кіргеннен кейін «Алманах әншілері» таратылды. The Weavers тобы 1948 жылдың қараша айында Хейс, Сигер, Ронни Гилберт және Фред Хеллерман құрды. Хеллерманның ұсынысымен, топ өзінің атын Герхард Хауптманның «Тігушілер» (1892) пьесасынан алды. Бұл 1844 жылы Силезия тоқымашыларының көтерілісін көрсететін күшті туынды, онда «Бұдан былай шыдай алмаймын, не болса да болсын» деген сөздер бар.

Ерте мансап

Көп уақыт бойы жалақылы жұмыс таба алмағаннан кейін, олар Village Vanguard джаз клубында тұрақты және табысты келісімшарт жасады. Бұл олардың аранжировщик, топ жетекшісі Гордон Дженкинстің оларды тауып, Decca Records компаниясымен келісімшартқа отыруына әкелді. Топ 1950 жылы Lead Belly-дің "Goodnight, Irene" әнін шығарды, ал оған 1941 жылғы "Tzena, Tzena, Tzena" әні қоса берілді, ол өз кезегінде бестселлер болды. (Пит Сигер кейіннен жалпы сатылған түсінік саны екі миллионға жуық екенін жазды.) Сол кездегі тыңдаушылар күтісіне сай, бұл және басқа да Weavers-тің алғашқы шығарылымдарына топтың өз струналы аспаптарына қосымша скрипкалар мен оркестрлеу енгізілді. 1950 жылдардың басында қызыл қорқыныш күшейгендіктен, олардың менеджері Пит Кэмерон оларға ең саяси әндерін айтпауға және "прогрессивті" деп саналатын орындар мен шараларда өнер көрсетуден аулақ болуға кеңес берді. Осы себепті, халық әндерін жақсы көретін кейбір адамдар оларды сенімдерін жұмсартқандығы үшін және ән айту стилін коммерцияландырғаны үшін сынады. Бірақ Weavers әндерін жұртшылыққа жеткізуге және Альманахтардың құлауына әкелген тікелей міндеттемелерден аулақ болуға тұрарлық деп санады. Жаңа тәсіл сәтті болды, көптеген тапсырыстарға және топтың жазбаларына сұраныстың артуына әкелді. Weavers-тің табысты концерттері мен хит жазбалары "On Top of Old Smoky" сияқты халық әндерінің жаңа толқынымен таныстырды, бұл адамдарға өздеріне қарсы куәлік беруден бас тартуға мүмкіндік берді. Сигер де жауап беруден бас тартты, бірақ Бірінші түзетуге сүйене отырып, өзін ақтауға тырысты, бұл 1950 жылы Голливуд ондығы айыпталып сотталғаннан кейін алғаш рет жасалды. Сигер сотқа наразылық жасады деп танылды және апелляцияға дейін шектеулер салынды, бірақ 1961 жылы оның үкімі техникалық себептермен жойылды. Сейгер ойын-сауық индустриясының қара тізіміне енген Red Channels басылымында тізімделгендіктен, Weavers-тің барлығы ФБР бақылауына алынды және Маккарти дәуірінде теледидар мен радиода өнер көрсетуге рұқсат етілмеді. Олардың үлкен танымалдығына қарамастан, Decca Records 1953 жылы Weavers-пен жасалған келісімшартты бұзды және олардың жазбаларын каталогтан алып тастады. Олардың жазбалары эфирде ойнатылмады, бұл авторлық құқықтан түсетін табысын азайтты. Оңшыл және антикоммунистік топтар олардың өнер көрсетулеріне қарсылық білдіріп, концерт ұйымдастырушыларды мазалады. Нәтижесінде топтың экономикалық тұрақтылығы тез төмендеді және 1952 жылы ол таратылды. 1950 жылдардың соңында халық музыкасының танымалдылығы артып, маккартизмнің ықпалы азайды. Дегенмен, Сигер өзінің қара тізімге енуін тоқтатуға 1960 жылдардың басында ғана мүмкіндік алды, ол 1967 жылы CBS телеарнасының ұлттық "The Smothers Brothers Comedy Hour" ойын-сауық шоуында пайда болды. 1957 жылғы сәуірде Карнеги залында өткен концерттің LP-сі шыққаннан кейін, Weavers бір айлық концерттік турне бастады. Сол тамызда топ Vanguard студиясында жазбалар жасау үшін қайта жиналды. Сигердің колледж концерттеріне арналған шақырулар көбейген сайын, әнші топқа қатысты міндеттемелерімен шектеліп қалды. Vanguard 1958 жылғы 15 қаңтарда Weavers тобымен рок-н-ролл әнін жазуға келісімшарт жасады. Нәтижелер ұятты болды және Сигердің наразылығын күшейтті. Келесі айда Гилберт, Хейс және Хеллерман Сигерді темекі компаниясы үшін темекі жарнамасын жазу туралы ұсыныстан бас тартты. Темекі шегудің зиянына қарсы болған және топтың коммерциялық мүдделерге сатылып кеткеніне көңілі толмаған Сигер отставкаға кетуді шешті. Олар жарнаманы жазуға қатысты міндеттемелерін орындағаннан кейін, ол 1958 жылғы 3 наурызда топтан кетті.

Музыкалық стилі

1968 жылғы сұхбатта, жазба компанияларының «Уиверлерді жіктеу қиын» деген пікірлеріне жауап ретінде, Сигер «Поп Хроникасы» музыкалық деректі фильміне: «Бұл мәселені антропологтар мен фольклоршыларға қалдырыңыз. Біз үшін ең маңыздысы – ән, жақсы ән, шын ән. Оны қалай атасаңыз да болады» деді. «Уиверлер: Ол уақыт емес пе еді!» (1982) деректі фильмі 1981 жылы Хейс қайтыс болғаннан кейін жарық көрді. Фильм топтың тарихын, соның ішінде олардың соңғы қайта қосылуына соққан оқиғаларды баяндады. Оның өмірбаяны, Дорис Уилленс жазған «Жалғыз саяхатшы», 1988 жылы жарық көрді. Эрик Дарлинг 2008 жылдың 3 тамызында Солтүстік Каролина штатының Чапел-Хилл қаласында 74 жасында лимфомадан қайтыс болды. Музыка мен қоғамдық қызметте ұзақ жылдардан кейін Пит Сигер 2014 жылдың 27 қаңтарында Нью-Йоркте 94 жасында дүние салды. Ронни Гилберт 2015 жылдың 6 маусымында 88 жасында қайтыс болды. Топтың соңғы тірі қалып қойған негізін қалаушы мүшесі Фред Хеллерман 2016 жылдың 1 қыркүйегінде 89 жасында қайтыс болды.