Ұлыбританиядағы Бухан графы титулы

Кіріспе

Біріккен Корольдіктегі дворяндық атағы

Букан графтығы
Шотландияның аймағы және ежелгі жергілікті княздықтарының қарулары
Мормер (/m//ɔːr/'/m//ɛər/) немесе Букан графы (/b//ʌ//x//ə//n/) бастапқыда Букан провинциясының ортағасырлық билеушісі болған. Букан Шотландияның жоғары ортағасырлық Корольдігінде еркек желісі бойынша шотланд емес отбасының қолына өткен алғашқы Мормерлік болды. Графтықтың тарихында әйел мұрагерлерден ұлдарға берілуін есептемегенде, үш әулет болды. Бүгінде ол Эрскин отбасының иелігіндегі дворяндық атақ. Қазіргі иегері – Гарри Эрскин, 18-ші Букан графы (1960 ж. т.).

Буханның монархиясы

Мормаер лауазымын нақты атқарған алғашқы адам Гартнайт болды, оның демеушілігі "Елбарыс кітабындағы" гаэль жазбаларында көрсетілген. Бұл кітап мормаерлік туралы жалғыз маңызды дереккөз болып табылады және оның болуы Буханды Шотландияның жергілікті мәдени институттары жағынан ең жақсы құжатталған провинцияларының біріне айналдырады. Фергустың қайтысынан кейін, 1214 жылға дейін, Бухан шетелдік отбасы – Коминнің қолына өткен алғашқы жергілікті мормаерлік болды, бірақ бұл тек неке арқылы болды. Александр Комин, Букан графы, анасының лауазымын және әулетін мұраға алды, Шотландияның тәуелсіздік соғыстары кезінде одан айырылып, лауазымынан шеттетілгенге дейін.

1374 құрылуы

Атақ тәждің қолында қалды, бірақ ғасырдың соңына қарай бұл атақ Александр Стюартқа, "Баденох қасқырына" берілді. Алайда, сол кезде Бухан аумағы күрт қысқарды және енді провинциялық билік емес еді.

1469 құрылуы

1469 жылы графтық Джеймс Стюартқа берілді. Ол сонымен бірге Шотландия жұртына Лорд Аухтерхаус атанды. Стюарт – Лорнның Қара рыцары атанған сэр Джеймс Стюарттың екінші ұлы және Атоллдың 1-ші графы Джон Стюарттың кіші інісі (Атолл графтығын қараңыз, 1457 жылы құрылған). Атақ тікелей еркек ұрпақтан оның немересі Джонның, үшінші графтың 1551 жылы қайтыс болуына дейін жалғасты. Джонның бірінші некедегі жалғыз ұлы Джон Стюарт, Буханның шебері, 1547 жылы Пинки шайқасында қаза тапты. Сондықтан Буханның орнын оның немересі Кристина, Буханның графинясы, Бухан шеберінің қызы иеленді. Ол Лохлевеннің сэр Роберт Дугласының ұлы және Мортонның 6-шы графы Уильям Дугластың інісі Роберт Дугласқа үйленді. Роберт әйелінің құқығымен Бухан графы атағын алды. Оның орнын қызы Мэри, Буханның графинясы иеленді. Ол Джон Эрскиннің кіші ұлы, Мар графы Джеймс Эрскинге тұрмысқа шықты. Джеймс әйелінің құқығымен граф атағын алды. 1617 жылы олар патшалық жарғымен Бухан графы және графинясы болып жарияланды, мұрагерлеріне, ал олар болмаған жағдайда графтың заңды және жақын еркек мұрагерлеріне және тағайындалғандарына берілді. 1633 жылы парламент актісімен графтық мәртебесі 1469 жылғысы деп бекітілді. Осы әулет желісі 1695 жылы үйленбей қайтыс болған немересі, сегізінші графтың өлімімен тоқтатылды. Атақ 1617 жылғы жарғы бойынша 6-шы графтың еркек мұрагерлеріне, яғни оның кіші інісі Генри Эрскиннің мұрагерлеріне (төменде қараңыз) өтті. 1695 жылдан бері Бухан графтары Буханның 1-ші графының тікелей ұрпағы емес. Кейінгі графтың орнын оның туысы Дэвид Эрскин, 4-ші лорд Кардросс иеленді, ол тоғызыншы граф атанды. Ол Генри Эрскиннің немересі, Джеймс Эрскиннің інісі, Бухан графы (1617 жылы құрылған; осы Эрскин әулетінің ерте тарихы үшін Лорд Кардросты қараңыз). Оның графтыққа құқығы 1698 жылы Шотландия Парламентімен мойындалды және ол кейін Шотландия өкілдік етуші жұрты ретінде Лордтар палатасына қатысты. Оның орнын ең үлкен аман қалған ұлы, оныншы граф иеленді. Ол Корольдік қоғамның мүшесі болды. Оның ең үлкен аман қалған ұлы Дэвид, он бірінші граф, Шотландия антиквариаттар қоғамын құрған, бірақ эксцентрик ретінде танымал. Соңғысының орнын оның жүрегімен байланысты інісі Генри, он екінші граф, оныншы графтың үшінші ұлы, лорд-адвокат Генри Эрскиннің ұлы иеленді. 1850 жылы он екінші графтың әйелі Каролина және он үшінші граф Дэвид екеуі де Рим католицизміне көшті. Он екінші графтың ұрпағы оның шөбересі, он бесінші графтың 1960 жылы үйленбей қайтыс болуымен тоқтатылды. Он бесінші графтың орнын оның туысы Дональд Эрскин, 7-ші барон Эрскин иеленді, ол он алтыншы граф атанды. Ол лорд-канцлер Томас Эрскиннің ұрпағы, 1-ші барон Эрскин, оныншы графтың төртінші ұлы (осы әулеттің ерте тарихы үшін барон Эрскинді қараңыз). 2022 жылдан бастап атақтарды сол жылы әкесінен мұрагерлікке алған он алтыншы графтың немересі, он сегізінші граф иеленеді. Әулеттік орын – Ньюнхэм үйі, Ньюнхэм, Гэмпшир маңында.

In 1469 the earldom was conferred on James Stewart. He was made Lord Auchterhouse at the same time, also in the Peerage of Scotland. Stewart was the second son of Sir James Stewart, the Black Knight of Lorn, and the younger brother of John Stewart, 1st Earl of Atholl (see Earl of Atholl, 1457 creation). The title descended in the direct male line until the death of his grandson, John, the third Earl, in 1551. John's only son by his first marriage, John Stewart, Master of Buchan, had been killed at the Battle of Pinkie in 1547. Buchan was therefore succeeded by his granddaughter, Christina, suo jure Countess of Buchan, the daughter of the Master of Buchan. She married Robert Douglas, son of Sir Robert Douglas of Lochleven and brother of William Douglas, 6th Earl of Morton. Robert assumed the title of Earl of Buchan in right of his wife. He was succeeded by his daughter, Mary, suo jure Countess of Buchan. She married James Erskine, younger son of John Erskine, Earl of Mar. James assumed the earldom in right of his wife. In 1617 they were created by Royal charter Earl and Countess of Buchan, with remainder to the heirs male of the marriage, whom failing, to the legitimate and nearest heirs male and assignees of the Earl. In 1633 the precedence of the earldom was established by Act of Parliament as 1469. This line of the family failed on the death of their grandson, the eighth Earl, who died unmarried in 1695. The title passed by the terms of the 1617 charter to the heirs male of the 6th Earl i. e. to the heirs male of his younger brother Henry Erskine (see below). Since 1695, the earls of Buchan are not heirs of line of the 1st Earl of Buchan. The late Earl was succeeded by his kinsman David Erskine, 4th Lord Cardross, who became the ninth Earl. He was the great grandson of Henry Erskine, younger brother of James Erskine, Earl of Buchan (of the 1617 creation; see Lord Cardross for earlier history of this branch of the Erskine family). His right to the earldom was acknowledged by the Scottish Parliament in 1698 and he later sat in the House of Lords as a Scottish representative peer. He was succeeded by his eldest surviving son, the tenth Earl. He was a Fellow of the Royal Society. His eldest surviving son, David, the eleventh Earl, was the founder of the Society of Antiquaries of Scotland but is best remembered as an eccentric. The latter was succeeded by his nephew, Henry, the twelfth Earl, the son of Henry Erskine, Lord Advocate, third son of the tenth Earl. In 1850 Caroline, the wife of the 12th Earl, and David the 13th Earl, both converted to Roman Catholicism. The line of the twelfth Earl failed on the death of his great grandson, the fifteenth Earl, who died unmarried in 1960. The fifteenth Earl was succeeded by his kinsman, Donald Erskine, 7th Baron Erskine, who became the sixteenth Earl. He was a descendant of Lord Chancellor Thomas Erskine, 1st Baron Erskine, fourth son of the tenth Earl (see Baron Erskine for earlier history of this branch of the family). as of 2022, the titles are held by the sixteenth Earl's grandson, the eighteenth Earl, who succeeded his father in that year. The family seat is Newnham House, near Newnham, Hampshire.