Кіріспе
Француз жазушысы Морис Дрюон (23 сәуір 1918 – 14 сәуір 2009) – француздық романист және Француз академиясының мүшесі, ол 1985 жылдан 1999 жылға дейін «Тұрақты хатшы» (төраға) қызметін атқарды.
Maurice Druon (23 April 1918 – 14 April 2009) was a French novelist and a member of the Académie Française, of which he served as "Perpetual Secretary" (chairman) between 1985 and 1999.
Өмір және мансап
Францияның Париж қаласында туған Дрюон, орыс еврей иммигранты Лазар Кесселдің (1899–1920) ұлы болды. Нормандиядағы Ла-Круа-Сен-Леуфройда тәрбиеленіп, Мишель де Ванвес лицейінде білім алды. 1920 жылы әкесі өз-өзіне қол жұмсады. Дрюон 18 жасында әдеби журналдарға жазуға кірісті. 1939 жылдың қыркүйегінде әскери қызметке шақырылғаннан кейін, ол «Париж Суар» газетіне «Мен жиырма жастамын және кетемін» деген мақала жазды. 1940 жылы Францияның құлауынан кейін демобилизацияланып, Францияның азат болған аймағында қалды. Оның алғашқы пьесасы «Мегарея» 1942 жылдың ақпан айында Монте-Карлода қойылды. Сол жылы Шарль де Гольдің күштеріне қосылу үшін кетіп, генерал Франсуа д’Астиер де Ла Вижеридің көмекшісі болды. 1948 жылы Дрюон «Ұлы отбасылар» романы үшін Гонкур сыйлығын алды, содан кейін екі жалғасын жариялады. Дрюон 1966 жылдың 8 желтоқсанында Француз академиясының 30-шы орындығына сайланды, ол Жорж Дюамельдің орнын басты. 1985 жылы «Мәңгілік хатшы» болып сайланды, бірақ 1999 жылдың соңында денсаулығына байланысты қызметтен кетіп, Хелен Каррере д’Энкауссені орнына тағайындауға қол жеткізді – ол осы лауазымда болған алғашқы әйел болды және 2000 жылдан кейін Құрметті Мәңгілік хатшы атағын алды. 2007 жылдың 2 наурызында Анри Тройя қайтыс болғаннан кейін Академияның деканы болды, ол Академияның ең ұзақ қызмет еткен мүшесі еді. Оның ғылыми еңбектері Академияда орын алуына себеп болғанмен, Дрюон 1950-ші жылдары «Күрсінген патшалар» (Les Rois maudits) атты жеті тарихи романнан тұратын сериясымен танымал. Роман 1972 жылы француз теледидары үшін бейімделді, шетелде сату арқылы кең аудиторияға жетті, ал 2005 жылы Жанна Моро басты рөлде ойнады. Фантастика жазушысы Джордж Р. Р. Мартин, оның «Мұз бен от әні» фантастикалық сериясына осы романдар шабыт бергенін айтты және Дрюонды «Александр Дюмадан бері Францияның ең жақсы тарихи романисі» деп атады. Дрюонның балаларға арналған жалғыз туындысы – «Жасыл бағайлы Тисту» (Tistou les pouces verts) 1957 жылы жарық көрді және 1958 жылы («Жасыл бағайлы Тисту» – Tistou of the Green Thumbs), ал 2012 жылы («Жасыл бағайлы Тисту» – Tistou: The Boy With Green Thumbs) ағылшын тіліне аударылды. Дрюон Пьер Месмер кабинетінде Мәдениет істері министрі (1973–1974) және Париж депутаты (1978–1981) болды. Ол 1968 жылы үйленген екінші әйелі Мадлен Мариньяктан кейін қалды. Дрюон бразилиялық жазушының ұрпағы еді.
Druon began writing for literary journals at the age of 18. In September 1939, having been called up for military service, he wrote an article for Paris Soir entitled "J'ai vingt ans et je pars (I am twenty years old and I am leaving)". Following the fall of France in 1940, he was demobilized and remained in the unoccupied zone of France, and his first play, Mégarée, was produced in Monte Carlo in February 1942. He left the same year to join the forces of Charles de Gaulle. Druon became aide de camp to General François d'Astier de La Vigerie. In 1948 Druon received the Prix Goncourt for his novel Les Grandes Familles, and later published two sequels. Druon was elected to the 30th seat of the Académie française on 8 December 1966, succeeding Georges Duhamel. He was elected as "Perpetual Secretary" in 1985, but chose to resign the office in late 1999 due to old age; he successfully pushed for Hélène Carrère d'Encausse to succeed him, the first woman to hold the post, and was styled Honorary Perpetual Secretary after 2000. On the death of Henri Troyat on 2 March 2007, he became the Dean of the Académie, its longest serving member. While his scholarly writing earned him a seat at the Académie, Druon is best known for a series of seven historical novels published in the 1950s under the title Les Rois maudits (The Accursed Kings). The novels were adapted for French television in 1972, gaining a wider audience through overseas sales, and again in 2005, starring Jeanne Moreau. Fantasy writer George R. R. Martin stated that the novels had been an inspiration for his fantasy series A Song of Ice and Fire, and called Druon "France's best historical novelist since Alexandre Dumas, père". Druon's only work for children – Tistou les pouces verts – was published in 1957 and translated into English in 1958 (as Tistou of the Green Thumbs) and 2012 (as Tistou: The Boy With Green Thumbs). Druon was Minister of Cultural Affairs (1973–1974) in Pierre Messmer's cabinet, and a deputy of Paris (1978–1981). He was survived by his second wife, Madeleine Marignac, whom he married in 1968. Druon was a descendant of Brazilian author .