Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1876–1969)
American politician (1876–1969)
Персиваль Проктор Бакстер (22 қараша 1876 – 12 маусым 1969) – Мэн штатынан шыққан американдық саясаткер және қайырымдылық жасаушы. Консерві өндірісіндегі ірі кәсіпкер және Портленд қаласының мэрі Джеймс Пинни Бакстердің ұлы, ол 1921 жылдан 1925 жылға дейін АҚШ-тың Мэн штатының 53-ші губернаторы болып қызмет етті. Белгілі қайырымдылық жасаушы, ол Бакстер Вудс (Портленд), Макворт аралы мемлекеттік паркі (Фалмут) және Бакстер мемлекеттік паркі (Пискатаквис округі) сияқты бірнеше жерді мемлекеттік меншікке берді.
Percival Proctor Baxter (November 22, 1876 – June 12, 1969) was an American politician and philanthropist from Maine. The son of canning magnate and Portland, Maine, mayor James Phinney Baxter, he served as the 53rd Governor of the U. S. state of Maine from 1921 to 1925. A noted philanthropist, he donated several pieces of land to the public domain including Baxter Woods (Portland), Mackworth Island State Park (Falmouth), and Baxter State Park (Piscataquis County).
Ерте өмір
Бакстер Портлендте бай отбасында дүниеге келді, оның әкесі Джеймс Пинни Бакстер алты рет мэр болып қызмет етті және консервілеу өнеркәсібінде байлық жинады. Ол 1894 жылы Портленд орта мектебін бітіріп, 1898 жылы Боудин колледжін құрметті дипломмен аяқтады. Боудинде оқып жүргенде Бакстер мектептің "The Quill" әдеби журналын құрды. Кейіннен ол 1901 жылы Гарвард университетінде заңгерлік мамандықты бітірді, бірақ ешқашан заңгерлік практикасын ашпады. Ол Портлендтегі отбасылық жылжымайтын мүлік бизнесіне кірісті. Оның жеті бауырласы болды. Дегенмен, ол отбасының байлығының көп бөлігін мұраға алмақ еді. Бакстер губернатор болған кезде Мейн штатының халқына үлкен ормандық жерді сыйға тартты, ол Бакстер мемлекеттік паркіне айналды. Ол былай деді: "Адам өлу үшін дүниеге келеді. Оның істері қысқа ғұмырлы. Ғимараттар құлайды, ескерткіштер тозады, байлық жоғалады, бірақ Катахдин өзінің барлық даңқымен мәңгі Мейн халқының тауы болып қала береді". Бакстер сондай-ақ, оның саяси қарсыласы және ізбасары Ральф Оуэн Брюстердің мансабын қолдаған Мейн штатының Ку-Клукс-Клан ұйымына қарсы күресті.
Baxter was born into a wealthy family in Portland where his father James Phinney Baxter served six terms as mayor and had made his fortune in the canning industry. He graduated from Portland High School in 1894, and graduated from Bowdoin College with honors in 1898. While at Bowdoin, Baxter founded the school's literary magazine, The Quill. He later earned a law degree from Harvard University in 1901, though he never opened a legal practice. He went into the family real estate business in Portland. He had seven siblings. However, he was to inherit the bulk of the family fortune. When Baxter was governor he donated a large parcel of forest land to the people of Maine, which became Baxter State Park. He said "Man is born to die. His works are short lived. Buildings crumble, monuments decay, and wealth vanishes, but Katahdin in all its glory forever shall remain the mountain of the people of Maine." Baxter was also a fierce opponent of the Ku Klux Klan of Maine, which supported the career of his political nemesis and successor Ralph Owen Brewster.
Бакстер мемлекеттік паркі
Бакстердің тарихы оның есімін алған Бакстер мемлекеттік паркімен және Мэн штатының ең биік нүктесі – Катахдин тауымен тығыз байланысты (Катахдин тауындағы ең биік шыңы Бакстер шыңы деп аталады). 1903 жылы Бакстер алғаш рет Катахдин аймағына балық аулауға барды. 1895 жылы Мэн иеленушілер қауымдастығы штаттан осы аймақты туристерді тарту үшін мемлекеттік саябаққа айналдыруды сұрады. 1911 жылы аймақты АҚШ Ұлттық паркіне айналдыру туралы заң жобасы ұсынылды, бірақ ешбір жоспар іске аспады. 1916 жылы Бакстер аймақты мемлекеттік саябаққа айналдыру үшін күш-жігерін бастады. 1920 жылы ол саясаткерлер тобын Памола шыңына жетелеп, қазір Бакстер шыңы деп аталатын шыңға дейін «пышақ қыры» арқылы өтті. 1921 жылы сөйлеген сөзінде Бакстер былай деді: «Мэн штаты бес мың бес жүз шақырымдық теңіз жағасымен, оның көптеген аралдарымен, көптеген көлдері мен тоғандарымен, орман және өзендерімен мәшһүр. Бірақ Катахдин тауының паркі штаттың ең маңызды жетістігі болады, Мэн штатының бірінші және екінші ғасырларының аяқталуын және басталуын еске алуға лайық ескерткіш болады. Бұл парк бізге ілесіп келе жатқандарға пайдалы болады, және біз өз ата-бабаларымыздан гөрі олар үшін даналықпен салғанымызды көреді». Ол кезде Катахдин төңірегіндегі жердің көп бөлігі «Ұлы Солтүстік қағаз компаниясына» тиесілі болды. 1929 жылғы құлдыраудан кейін компания 1930 жылы Бакстерге таудың төңірегіндегі жерді 25 000 долларға сатуға келісті. Бакстер бұл жерді штатқа мынадай шартпен берді: «Бұл жер мәңгілікке қоғамдық саябақ және демалыс мақсатында пайдаланылуы керек, табиғи жабайы күйінде қалдырылуы керек, жабайы аңдар мен құстар үшін мәңгілікке қасиетті орын ретінде сақталуы керек, және оған немесе оның ішіне ешқандай автокөлік жолдары салынбауы керек». Парк 1931 жылы оның құрметіне аталды. Бакстер парктің аумағын кеңейтуге тырысуын жалғастырды – көбінесе жерді сатып алу аяқталғанға дейін ағаш өңдеу жұмыстарын жалғастыруға рұқсат беру үшін сатуға немесе уақытша келісімдерге келуге ниеті жоқ адамдардан қарсылық көріп отырды. Бакстер федералды үкіметке сенбегендіктен, паркті ұлттық парке айналдыруға қарсы тұрды. Ол парктің үстіне түрлі шектеулер қойды, сондықтан бүгінгі күні ол штаттың басқа саябақтарын басқаратын Қорғау департаментінің құрамына кірмейді. Оның орнына, оны Бакстер мемлекеттік паркі басқармасы басқарады. 1962 жылы 87 жасқа толған Бакстер 28-ші құжатын сыйға тартты. Парк қазір Бакстерді қамтиды, ол үйленбеген күйінде қайтыс болды және парктің күтімін қамтамасыз ету үшін 7 миллион доллар қалдырды.
Baxter's history is intertwined with Baxter State Park, which bears his name, and with Mount Katahdin, Maine's highest point (the highest knob on Katahdin is called Baxter Peak). In 1903 Baxter went on a fishing trip to the area around Katahdin for the first time. In 1895 the Maine Proprietors Association had urged the state to turn that area of the Maine woods into a state park to attract tourists. In 1911 a bill was introduced to turn the region into a U. S. National Park but none of the plans came to fruition. In 1916 Baxter began his campaign to make the area a state park. In 1920 he led a group of politicians up Pamola Peak, traversing the Knife Edge to the summit (now known as Baxter Peak). In a 1921 speech, Baxter said:Maine is famous for its twenty five hundred miles of seacoast, with its countless islands; for its myriad lakes and ponds; and for its forests and rivers. But Mount Katahdin Park will be the state's crowning glory, a worthy memorial to commemorate the end of the first and the beginning of the second century of Maine's statehood. This park will prove a blessing to those who follow us, and they will see that we built for them more wisely than our forefathers did for us. Most of the land around Katahdin was then owned by the Great Northern Paper Company. Following the Crash of 1929, the company agreed to sell around the mountain for $25,000 in 1930 to Baxter personally. Baxter in turn deeded the land to the state with the proviso that it: "shall forever be used for public park and recreational purposes, shall be forever left in the natural wild state, shall forever be kept as a sanctuary for wild beasts and birds, that no road or ways for motor vehicles shall hereafter ever be constructed thereon or therein." The park was named in his honor in 1931. Baxter was to continue to attempt to add property to the park—often running into opposition from those who did not want to sell or making temporary trade offs to allow continued timber operations before the land acquisition was completed. Baxter, saying he did not trust the federal government, resisted efforts to turn the park into a national park. He placed various restrictive covenants on the park so that today it is not actually part of the Department of Conservation, the body that administers the state's other parks. Rather it is administered by the Baxter State Park Authority. In 1962 Baxter, at the age of 87, donated his 28th deed. The park now comprises Baxter, who died a bachelor, left $7 million to maintain the park.
Кланға қарсы республикашыл
Бакстердің губернаторлық мерзімі Мэн штатында және жалпыұлттық саясатта Ку-Клукс-Кланның күшеуімен бірге өтті. Бакстер Кланға қарсы жақтас болғанымен, ол штат сенаторлары Ральф О. Брюстер, Марк Альтон Барвайз, Ходгдон Баззел және тағы басқалардың ықпалы арқылы Мэн Республикалық партиясында бекінді. Олар 1920-жылдардың басында діни мектептерге қаржылай көмекті қысқарту туралы заң жобаларын ұсынды, бұл Мэн штатындағы протестанттар мен католиктер арасында "бөліс мәселесін" тудырды. Брюстер 1925 жылы Бакстерден кейін губернатор болды. 1928 жылы Брюстер АҚШ Сенатына кандидат болғанда, Бакстер оны Клан мүшесі деп жариялап, қолданыстағы АҚШ сенаторы Фредерик Хейлдің жеңіске жеткеніне көмектесті.
Baxter's term as Governor coincided with the rise of the Ku Klux Klan as a force in Maine and national politics. Although Baxter was an ardent foe of the Klan, it found a foothold in the Maine Republican Party through the influence of state senators Ralph O. Brewster, Mark Alton Barwise, Hodgdon Buzzell, and others, who sponsored bills in the early 1920s which would have cut aid to parochial schools, thus creating a 'wedge issue' between Maine's Protestant and Catholic communities. Brewster succeeded Baxter as governor in 1925. In 1928, when Brewster ran for the U. S. Senate, Baxter publicly denounced him as a member of the Klan, helping to ensure the victory of incumbent U. S. Senator Frederick Hale.
Басқа қызмет түрлері
1896 жылы Бакстер Боудойндегі бірнеше сыныптасымен бірге Мэн штатының Бат қаласына сапар шекті, онда президенттікке үміткер демократ Уильям Дженнингс Брайан сөз сөйлейтін болды. Бакстер мен оның серіктерінің салған шуы салдарынан олар тұтқындалды. Бакстердің жақтастары кінәларын мойындағанмен, болашақ губернатор әкесі, Портленд қаласының мэрі Джеймс Пинни Бакстердің көмегімен айыптаулардан қорғанып, өзінің ісін тазартты. 1953 жылы Бакстер Макворт аралын штатқа сыйға берді. Сондай-ақ, ол Фальмут қаласындағы жазғы үйін мүгедектерге арналған Губернатор Бакстер мектебін құру үшін (1957 жылы Мэн мүгедектер мектебі негізінде құрылған) табыстады, ол бүгінгі күнге дейін жұмыс істеп келеді. Бакстер жануарларға деген шексіз сүйіспеншілігімен және оларға қатысты гуманистік көзқарасымен танымал болды. Оның иті Гарри губернатор болып тұрғанда қайтыс болғанда, ол штаттық үйдің үстіндегі туды жартылай төмендетуге бұйрық берді, бұл кейбір ардагерлердің наразылығын тудырды. Бакстер елдің әртүрлі аймақтарындағы бірнеше гуманистік қоғамдардың мүшесі болды, соның ішінде Жаңа Англия антививисекциялық қоғамы оны «Американың ең гуманистік губернаторы» деп атады. 1966 жылдың 19 мамырында Род-Айленд штатының Теодор Ф. Гриннің қайтысынан кейін Бакстер АҚШ-тың ең егде жастағы бұрынғы губернаторы атанды. Бакстер Портлендте қайтыс болды, оның күлі паркте шашылды.
In 1896, Baxter joined a number of his Bowdoin classmates and travelled to Bath, Maine, where the Democratic candidate for president, William Jennings Bryan, was scheduled to speak. Baxter and his crew were so raucous that they were arrested. Although Baxter's confederates pleaded guilty, the future Governor fought the charges with the help of his father, Portland Mayor James Phinney Baxter, and managed to have his record expunged. In 1953 Baxter donated Mackworth Island to the state. He also deeded his summer home in Falmouth, Maine to create the Governor Baxter School for the Deaf (founded in 1957 from what was the Maine School for the Deaf), which still operates today. Baxter was known for his passionate devotion to animals, and for his commitment to the humane treatment of animals. When his dog, Garry, died while Baxter was governor, he ordered the flag at the State House lowered to half staff, which angered some veterans' groups. Baxter belonged to several humane societies across the country, one of which, the New England Anti Vivisection Society, called him "America's greatest humane governor." Following the death of Theodore F. Green of Rhode Island on May 19, 1966, Baxter became the oldest living former US governor. Baxter died in Portland, and his ashes were scattered in the park.