АҚШ-Мексика шекарасы арқылы өтетін Рио-Гранде өзені
Rio Grande
Рио-Гранде/Рио-Браво – АҚШ пен Мексика шекарасындағы маңызды өзен. 3051 км ұзындығы, Солтүстік Америкадағы 4-ші үлкен өзен. Су алабы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ және Мексика шекарасының бір бөлігін құрайтын ірі өзен
Major river forming part of the United States and Mexico border
Рио-Гранде (,/r//iː//oʊ// /'/ɡ//r//æ//n//d/ немесе ,/r//iː//oʊ// /'/ɡ//r//ɑː//n//d//eɪ/) АҚШ-та немесе Мексикадағы Рио-Браво (дель Норте) (ˈri. o ˈβɾaβo ðel ˈnoɾte) – АҚШ-тың оңтүстік-батысы мен Мексиканың солтүстігіндегі маңызды өзендердің бірі (Колорадо өзенімен бірге). Рио-Гранде өзенінің ұзындығы 1896 миль (3051 км), бұл оны АҚШ-та және Солтүстік Америкадағы негізгі арнасы бойынша төртінші ең ұзын өзен етеді. Ол АҚШ-тың Колорадо штатының оңтүстік-орталық бөлігінде бастау алып, Мексика шығанағына құяды. Рио-Гранде су жиналатын алабының (суайдынының) ауданы 182200 шаршы миль (471,896 км2) құрайды; алайда, Рио-Гранде өзенінің үлкен суайдынына жақын және ішінде орналасқан эндореялық алаптар жалпы суайдын алабының ауданын 336000 шаршы мильге (870,237 км2) дейін арттырады. Рио-Гранде өзінің құнарлы аңғарымен және оның салаларымен бірге АҚШ пен Мексиканың жеті штаты үшін маңызды су көзі болып табылады және негізінен құрғақ және жартылай құрғақ жерлер арқылы ағады. Жаңа Мексиканың барлық ұзындығын басып өткеннен кейін Рио-Гранде Мексика мен АҚШ шекарасына айналады, бұл шекара АҚШ-тың Техас штаты мен Мексиканың солтүстігіндегі Чиуауа, Коахуила, Нуэво-Леон және Тамаулипас штаттары арасында жатыр. Рио-Гранде өзенінің қысқа бөлігі АҚШ-тың Жаңа Мексика және Техас штаттары арасындағы мемлекеттік шекараның бір бөлігін құрайды. ХХ ғасырдың ортасынан бері Рио-Гранде суының бар болғаны 20 пайызы Мексика шығанағына жетеді, себебі егістік жерді суару (мысалы, Месилла және Төменгі Рио-Гранде аңғарлары) және қалаларды үздіксіз сумен қамтамасыз ету үшін (мысалы, Альбукерки) үлкен мөлшерде су тұтынылады; мұндай су пайдалану бөгеттерде сақталатын су қоймаларына қосымша. Нью-Мексико және Техастағы өзеннің 260 милі (418 км) Рио-Гранде табиғи және көркем өзені деп жарияланған.
The Rio Grande (,/r//iː//oʊ// /'/ɡ//r//æ//n//d/ or ,/r//iː//oʊ// /'/ɡ//r//ɑː//n//d//eɪ/) in the United States or the Río Bravo (del Norte) in Mexico (ˈri. o ˈβɾaβo ðel ˈnoɾte) is one of the principal rivers (along with the Colorado River) in the southwestern United States and in northern Mexico. The length of the Rio Grande is 1896 mile (3051 km), making it the 4th longest river in the United States and in North America by main stem. It originates in south central Colorado, in the United States, and flows to the Gulf of Mexico. The Rio Grande drainage basin (watershed) has an area of 182200 square miles (471,896 km2); however, the endorheic basins that are adjacent to and within the greater drainage basin of the Rio Grande increase the total drainage basin area to 336000 square miles (870,237 km2). The Rio Grande with its fertile valley, along with its tributaries, is a vital water source for seven US and Mexican states, and flows primarily through arid and semi arid lands. After traversing the length of New Mexico, the Rio Grande becomes the Mexico–United States border, between the U. S. state of Texas and the northern Mexican states of Chihuahua and Coahuila, Nuevo León and Tamaulipas; a short segment of the Rio Grande is a partial state boundary between the U. S. states of New Mexico and Texas. Since the mid–twentieth century, only 20 percent of the Rio Grande's water reaches the Gulf of Mexico, because of the voluminous consumption of water required to irrigate farmland (e. g. the Mesilla and Lower Rio Grande Valleys) and to continually hydrate cities (e. g. Albuquerque); such water usages are additional to the reservoirs of water retained with diversion dams. 260 mile (418 km) of the river in New Mexico and Texas are designated as the Rio Grande Wild and Scenic River.
География
Рио-Гранде өзені АҚШ-тың Колорадо штатындағы Рио-Гранде ұлттық орманының батыс бөлігінде басталады. Ол Сан-Хуан тауларындағы Канби тауының етегінде бірнеше арнаның қосылуынан пайда болады, бұл Америка континенталдық бөлінісінің шығысында орналасқан. Континенталдық бөліністен Рио-Гранде Сан-Луис аңғары арқылы ағып, содан кейін оңтүстікке қарай Нью-Мексикоға қарай жылжып, Таос маңындағы Рио-Гранде шатқалынан өтеді, одан кейін Эспанолаға жетіп, Сан-Хуан-Чама су бұру жобасы арқылы Колорадо өзені бассейнінен және Рио-Чамадан қосымша су жинайды. Содан кейін Рио-Гранде оңтүстікке қарай ағып, Нью-Мексикодағы Альбукерке және Лас-Крусес шөлді қалалары арқылы Орта Рио-Гранде аңғарындағы егістік жерлерді суарады, содан кейін Техас штатының Эль-Пасо қаласына және Мексиканың Чиуауа штатындағы Сиуадад-Хуарес қаласына дейін жетеді. Альбукерки қалалық аймағында Рио-Гранде Сандия Пуэбло және Ислета Пуэбло сияқты тарихи Пуэбло ауылдарының қасында ағады. Эль-Пасоның оңтүстігінде Рио-Гранде АҚШ пен Мексика арасындағы мемлекеттік шекара болып табылады. Халықаралық шекараны құрайтын өзеннің бөлігі өзеннің өлшену тәсіліне байланысты , -тен бастап өзгереді.
The Rio Grande rises in the western part of the Rio Grande National Forest, in the U. S. state of Colorado, and is formed by the joining of several streams at the base of Canby Mountain, in the San Juan Mountains, due east of the Continental Divide of the Americas. From the Continental Divide, the Rio Grande flows through the San Luis Valley, then south into New Mexico, and passes through the Rio Grande Gorge, near Taos, then toward Española, afterwards collecting additional waters from the Colorado River basin via the San Juan Chama Diversion Project and from the Rio Chama. The Rio Grande then continues southwards, irrigating the farmlands in the Middle Rio Grande Valley through the desert cities of Albuquerque and Las Cruces in New Mexico, to El Paso, Texas and Ciudad Juárez, Chihuahua, in Mexico. In the Albuquerque metropolitan area, the Rio Grande flows by historic Pueblo villages, such as Sandia Pueblo and Isleta Pueblo. South of El Paso, the Rio Grande is the national border between the U. S. and Mexico. The segment of the river that forms the international border ranges from , depending on how the river is measured.
Навигация
Өзеннің ең терең жері 18 метрге (60 фут) жетсе де, Рио-Гранде өзенімен жолаушылар кемелерімен немесе жүк баржаларымен жүзу мүмкін емес. Кеме жүзу тек өзен сағасының жанында ғана, ал сирек жағдайларда Тексас штатының Ларедо қаласына дейін мүмкін болады. 19 ғасырдың көп бөлігінде Браунсвилл мен Рио-Гранде-Сити, Техас арасында 200-ден астам түрлі бу кемелері қызмет еткен. Огайо және Миссисипи өзендерінен көптеген бу кемелері АҚШ үкіметімен алынып, 1846 жылғы Мексика-Америка соғысы кезінде Рио-Грандеге жеткізілді. Олар генерал Закари Тейлор басқаратын АҚШ армиясының Камарго муниципалитеті арқылы Тамаулипас штатының Монтеррей қаласына шабуыл жасауына көмектесті. Армия инженерлері өзенді аз ғана жөндеулермен Эль-Пасоға дейін кеме жүзететіндей етіп жасауға болатынын ұсынды. Бірақ бұл ұсыныстар ешқашан іске асырылмады. 1910 жылы салынған Браунсвилл мен Матаморос халықаралық көпірі бүгінгі күнге дейін Браунсвилл мен Матаморос қалаларын байланыстыратын автомобильдер үшін қолданылып келеді. Алайда, соңғы үлкен бу кемелері жойылған 1900 жылдардың басынан бері айналмалы механизм қолданылмады. Бір кезде бұл көпірде теміржол да болған. Қазіргі уақытта теміржол пойыздары бұл көпірді пайдаланбайды. АҚШ пен Мексиканы байланыстыратын жаңа теміржол көпірі (West Rail International Crossing) Браунсвилл мен Матаморос халықаралық көпірінен батысқа қарай 15 шақырым жерде салынды. Ол 2015 жылдың тамызында ашылды және барлық теміржол операцияларын Браунсвилл мен Матаморос қалаларының орталық бөлігінен шығарды. Батыс теміржол халықаралық өткелі – АҚШ пен Мексика арасындағы соңғы бір ғасырдың ішінде салынған алғашқы жаңа халықаралық теміржол өткелі. Браунсвилл мен Матаморос халықаралық көпірі қазір Мексика үкіметі мен Union Pacific Railroad компаниясының бірлескен кәсіпорны – Brownsville and Matamoros Bridge Company компаниясымен басқарылады. Рио-Гранде өзенінің сағасында, Мексика тарапында Тамаулипас штатындағы Багдад порты орналасқан. Америка Азамат соғысы кезінде бұл Конфедерацияның жалғыз заңды порты болды. Еуропалық соғыс кемелері порттың бейтараптығын сақтау үшін жағалауда тізіліп тұрды және АҚШ әскери-теңіз күштерінің блокадалық кемелерімен болған эпизодтарға қарамастан, осы қақтығыс бойында сәтті сақтап қалды. Бұл терең суға жүретін кемелерге жүк таситын бірнеше кішкентай кемелер бар, жағаға жақын орналасқан порт болды. Бұл кемелер өзен сағасындағы құмды тосқауылдан өте алмады. Порттың саудасы – Еуропалық әскери жабдықтар, олар мақтамен алмастырылды.
Although the river's greatest depth is 60 feet (18 m), the Rio Grande generally cannot be navigated by passenger riverboats or by cargo barges. Navigation is only possible near the mouth of the river, in rare circumstances up to Laredo, Texas. Navigation was active during much of the 19th century, with over 200 different steamboats operating between the river's mouth close to Brownsville and Rio Grande City, Texas. Many steamboats from the Ohio and Mississippi Rivers were requisitioned by the U. S. government and moved to the Rio Grande during the Mexican–American War in 1846. They provided transport for the U. S. Army, under General Zachary Taylor, to invade Monterrey, Nuevo León, via Camargo Municipality, Tamaulipas. Army engineers recommended that with small improvements, the river could easily be made navigable as far north as El Paso. Those recommendations were never acted upon. The Brownsville & Matamoros International Bridge, a large swing bridge, dates back to 1910 and is still in use today by automobiles connecting Brownsville with Matamoros, Tamaulipas. The swing mechanism has not been used since the early 1900s, though, when the last of the big steamboats disappeared. At one point, the bridge also had rail traffic. Railroad trains no longer use this bridge. A new rail bridge (West Rail International Crossing) connecting the U. S. and Mexico was built about 15 miles west of the Brownsville & Matamoros International Bridge. It was inaugurated in August 2015. It moved all rail operations out of downtown Brownsville and Matamoros. The West Rail International Crossing is the first new international rail crossing between the U. S. and Mexico in over a century. The Brownsville & Matamoros International Bridge is now operated by the Brownsville and Matamoros Bridge Company, a joint venture between the Mexican government and the Union Pacific Railroad. At the mouth of the Rio Grande, on the Mexican side, was the large commercial port of Bagdad, Tamaulipas. During the American Civil War, this was the only legitimate port of the Confederacy. European warships anchored offshore to maintain the port's neutrality, and managed to do so successfully throughout that conflict, despite occasional stare downs with blockading ships from the US Navy. It was a shallow draft river port, with several smaller vessels that hauled cargo to and from the deeper draft cargo ships anchored off shore. These deeper draft ships could not cross the shallow sandbar at the mouth of the river. The port's commerce was European military supplies, in exchange for bales of cotton.
Бұрынғы Рио-Гранде
Қазіргі Рио-Гранде аңғарын құрайтын шөгінді бассейндер салыстырмалы түрде соңғы геологиялық уақытқа дейін Мексика шығанағына құйылатын бір өзен жүйесіне біріктірілмеген. Оның орнына, Рио-Гранде ойысының ашылуымен қалыптасқан бассейндер бастапқыда сыртқы дренажы жоқ және орталық плаясы бар болсон болып құрылды. 13 миллион жыл бұрын Эспанола бассейнінде осьтік өзен пайда болды, ол 6,9 миллион жыл бұрын Санто-Доминго бассейніне жетті. Алайда, бұл кезде өзен оңтүстік Альбукерки бассейніндегі плаяға құйылып, Попотоса формациясын қалыптастырды. Бұл өзеннің жоғарғы ағысы қазіргі Рио-Чамаға сәйкес келді, бірақ 5 миллион жыл бұрын шығыс Сан-Хуан тауларынан су жинаған ата-бабалары Рио-Гранде, ата-бабалары Рио-Чамамен бірікті. Кейінгі палеоиндіандық топтарға Белен және Коди мәдениеттері кірді, олар Рио-Гранде аңғарынан маусымдық көші-қондар үшін пайдаланған және аңғарда тұрақты қоныстануы мүмкін. Палеоиндіандық мәдениеттер шамамен 5450 жылға дейін архаикалық Ошара дәстүріне жол берді. Ошаралар 1750 және 750 жылдар аралығында жүгері өсіруді бастады, ал олардың қоныстары үлкеніп, тұрақтырақ болды. Бұл онжылдықтар бойы соғыстарға (Коалиция кезеңі) әкеліп, мәдениеттердің бірігуіне және Рио-Гранде аңғарындағы көптеген Таноан және Кересан пуэблоларының құрылуына себеп болды. Содан кейін шамамен 1325 жылдан 1600 жылға дейінгі классикалық кезең және испандықтардың келуі болды. Рио-Гранде өзенінің жоғарғы ағысында су тапшылығының күшті кезеңдері жиі кездесіп, адамдар су ресурстарын тиімді пайдалану үшін торапты бақтар мен бөгеттерді кеңінен қолданды.
The sedimentary basins forming the modern Rio Grande Valley were not integrated into a single river system draining into the Gulf of Mexico until relatively recent geologic time. Instead, the basins formed by the opening of the Rio Grande rift were initially bolsons, with no external drainage and a central playa. An axial river existed in the Espanola Basin as early as 13 million years ago, reaching the Santo Domingo Basin by 6.9 million years ago. However, at this time, the river drained into a playa in the southern Albuquerque Basin where it deposited the Popotosa Formation. The upper reach of this river corresponded to the modern Rio Chama, but by 5 million years ago, an ancestral Rio Grande draining the eastern San Juan Mountains had joined the ancestral Rio Chama. Later Paleo Indian groups included the Belen and Cody cultures, who appear to have taken advantage of the Rio Grande Valley for seasonal migrations and may have settled more permanently in the valley. The Paleo Indian cultures gave way to the Archaic Oshara tradition beginning around 5450 BCE. The Oshara began cultivation of maize between 1750 and 750 BCE, and their settlements became larger and more permanent. This led to decades of conflict (the Coalition Period), the eventual merging of cultures, and the establishment of most of the Tanoan and Keresan pueblos of the Rio Grande Valley. This was followed by the Classic Period, from about 1325 CE to 1600 CE and the arrival of the Spanish. The upper Rio Grande Valley was characterized by occasional periods of extreme drought, and the human inhabitants make extensive use of gridded gardens and check dams to stretch the uncertain water supply.
Испандық зерттеулер
1519 жылы Мексиканың солтүстік-шығыс жағалауында испандық теңіз экспедициясы бірнеше өзендердің, оның ішінде Рио-Гранде өзенінің сағаларын картаға түсірді. 1536 жылы Рио-Гранде алғаш рет испан корольдік картографы жасаған Жаңа Испания картасында көрсетілді. 1540 жылдың күзінде Нью-Галиция губернаторы Франсиско Васкес де Коронадо басқарған, Жаңа Испания вице-корольдігінің әскери экспедициясы болашақ Нью-Мексикодағы Рио-Гранде бойындағы Тива елді мекендеріне жетті. 1598 жылдың 12 шілдесінде Дон Хуан де Онате и Салазар Рио-Гранде және Рио-Чама өзендерінің қосылған жеріне жақын, Оукай-Оуинге Пуэблосына іргелес жаңа Сан-Хуан-де-лос-Кабальерос ауылында Санта-Фе де-Нью-Мексико Жаңа Испания колониясын құрды.
In 1519, a Spanish naval expedition along the northeastern coast of Mexico charted the mouths of several rivers including the Rio Grande. In 1536, the Rio Grande appeared for the first time on a map of New Spain produced by a royal Spanish cartographer. In the autumn of 1540, a military expedition of the Viceroyalty of New Spain led by Francisco Vásquez de Coronado, Governor of Nueva Galicia, reached the Tiwa pueblos along the Rio Grande in the future New Mexico. On July 12, 1598, Don Juan de Oñate y Salazar established the New Spain colony of Santa Fe de Nuevo Méjico at the new village of San Juan de los Caballeros adjacent to the Ohkay Owingeh Pueblo at the confluence of the Rio Grande and the Río Chama.
1830 жылдан бастап
1830-шы жылдардың соңы мен 1840-шы жылдардың басында өзен Мексика мен жаңадан құрылған Техас Республикасы арасындағы даулы шекараны белгіледі; Мексика шекараны Нуэсес өзенінде белгіледі. Бұл келіспеушілік Техас жаңа штат ретінде қабылданғаннан кейін 1846 жылы Мексика-Америка соғысының себептерінің бірі болды. 1848 жылдан бері Рио-Гранде Мексика мен АҚШ арасындағы шекараны Эл-Пасо, Техас және Сиудад-Хуарес, Чиуауа қалаларынан бастап, Мексика шығанағына дейін белгілеп келеді. Осылайша, өзеннен өту – Техас құлдарының бостандық іздеу үшін пайдаланған қашқындар жолы болды. Мексика либералды отарлау саясатын ұстанды және 1828 жылы құлдықты жойды. 1899 жылы өзеннің орны біртіндеп өзгеруінен кейін, су тасқынын бақылау үшін арна қазылып, өзен жылжыды, нәтижесінде Кордова аралы деп аталатын арал пайда болды, ол Шамизал дауының орталығына айналды. Дауды шешуге көп жылдар кетті және 1909 жылы Америка мен Мексика президенттеріне жасалған біріктірілген қастандық әрекетіне әкеп соқты.
During the late 1830s and early 1840s, the river marked the disputed border between Mexico and the nascent Republic of Texas; Mexico marked the border at the Nueces River. The disagreement provided part of the rationale for the Mexican–American War in 1846, after Texas had been admitted as a new state. Since 1848, the Rio Grande has marked the boundary between Mexico and the United States from the twin cities of El Paso, Texas, and Ciudad Juárez, Chihuahua, to the Gulf of Mexico. As such, crossing the river was the escape route used by some Texan slaves to seek freedom. Mexico had liberal colonization policies and had abolished slavery in 1828. In 1899, after a gradual change to the river position, a channel was dug for flood control which moved the river, creating what was called Cordova Island, which became the center of the Chamizal dispute. Resolving the dispute took many years and resulted in a 1909 combined assassination attempt on the American and Mexican presidents.
Рио-Гранди су құқығы (1900 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
1905 жылы федералды заң шығарушылар Рио-Гранде жобасын бекіткеннен кейін, Рио-Гранде сулары Нью-Мексико және Техас штаттары арасында суармалы жерлердің мөлшеріне сәйкес бөлінуге тиіс болды. Жоба сондай-ақ Мексикаға елдің талабына жауап ретінде жыл сайын белгілі бір көлемде су беруді қарастырды. Бұл өзен ағысына қатысты ұзақ жылдар бойы дауларды және Месилла аңғары мен Эль-Пасо және Хуарес қалалары арасында бөгеттер мен су қоймаларын салуды тоқтатуға бағытталған шара еді. Келісімде "Элефант-Бутт" бөгетін мемлекеттік жерлерге салу қарастырылды. Бұл Конгресс шешімімен мемлекетаралық өзен суларын бөлудің алғашқы мысалы болды (дегенмен Нью-Мексико 1912 жылға дейін штат мәртебесіне ие болған жоқ). Нью-Мексиконың одаққа қосылуынан кейін, Колорадода және Альбукерки маңында Рио-Гранде өзені бойындағы қоныстанудың өсуі 1938 жылғы Рио-Гранде келісімінің қабылдануына ықпал етті. Бұл келісім, бастысы, Рио-Грандеге қатысты эмбаргоны жою қажеттілігімен байланысты болды. Колорадо мен Нью-Мексико келіссөздерді бастауға ынта білдіргенімен, 1928 жылы Техастың келіссөздерге қатысуына рұқсат беру мәселесінде келіспеушіліктер туындады, тіпті Техас өкілдері қатысқанмен де. Жоғарғы сотта мәселені қараудан аулақ болу үшін 1929 жылы уақытша келісімге қол қойылды, онда келіссөздер Нью-Мексико мен Колорадо штатының шекарасында су қоймасы салынғаннан кейін қайта басталатыны айтылды. Алайда, 1929 жылғы экономикалық дағдарыс құрылыстың кешігуіне себеп болды. Келіссөздер тоқтап тұрғанда, Техас 1935 жылы Нью-Мексиконы сотқа берді, бұл президенттің араласуына әкелді. Ол Рио-Гранде бойынша бірлескен зерттеу жүргізуді ұйымдастырды, оның нәтижелері соңғы келісімге қол жеткізуге көмектесті. Келісім күшінде қалып, екі рет түзетулер енгізілді. 1944 жылы АҚШ пен Мексика өзенге қатысты шартқа қол қойды. 21-ші ғасырдың көп бөлігінде байқалған құрғақшылық жағдайларына байланысты, Нью-Мексико, Мексика және Техас азаматтары осы шартты қайта қарау қажеттігін көтерді. Су жолына ең аз бақылауға ие Техас штаты 1992 жылдан бері сумен қамтамасыз етудің жеткіліксіздігін бастан кешіруде. 1997 жылы АҚШ Рио-Грандені Американың табиғи мұрасы бар өзендердің бірі деп жариялады. Рио-Гранде өзенінің екі бөлігі Ұлттық жабайы және көрікті өзендер жүйесіне жатады: біреуі Солтүстік Нью-Мексикода, екіншісі Техастағы Биг-Бенд Ұлттық паркінде орналасқан. 2001 жылдың ортасында өзен сағасында 100 метрге жуық құмдық пайда болды, бұл Рио-Гранде тарихында алғаш рет Мексика шығанағына құймай қалғанын көрсетті. Құмдық қазылып тазартылды, бірақ дереу қайта пайда болды. Келесі жылы көктемгі жаңбырлар құмдықты теңізге шығарып жіберді, бірақ ол 2002 жылдың ортасында қайтадан пайда болды. 2003 жылдың соңына қарай өзен тағы да Мексика шығанағына жетті. Рио-Гранде суының пайдалану деңгейі жоғары: яғни өзендегі су көлемінен артық пайдаланушылар бар. Құрғақшылық пен шамадан тыс пайдалану салдарынан Лас-Крусестен Ожинагаға дейінгі бөлік көбінесе құрғап қалады және жақында өзеннің нашарлаған жағдайына назар аударуды көздегендер оны "Естен кеткен өзен" деп атады. 2022 жылы құрғақшылықтың күшеюіне және суды пайдаланудың артуына байланысты Техасқа қарыз су көлемі 2021 жылдан бері 31 мың акр футтан 130 мың акр футқа дейін өсті, тіпті "өзенде су ағынын сақтау үшін осы жылы жасалған үлкен күш-жігерге" қарамастан. Оған жауап ретінде Нью-Мексико егін егудің орнына жерлерін бос қалдырған фермерлерге субсидия беру бағдарламасын кеңейтті, ал Альбукерки қаласы 2021 жылы жер үсті су көздерін тоқтатып, толығымен жер асты суларын пайдалануға көшті. Сонымен қатар, 2022 жылы Эль-Вадо бөгетінде жұмыс басталды, ол сақтау үшін қолжетімді емес, жүйелік сыйымдылықты шамамен 180 мың акр футқа дейін азайтады. MRGCD Абикиу су қоймасында "туған суды" сақтауды сұрады, ол әдетте Сан-Хуан-Чама жобасы арқылы Колорадо өзенінен Рио-Гранде су алабына импортталған суларды ғана сақтайды. Рио-Грандедегі негізгі сақтау қоймасы - Элефант-Бутт су қоймасы 2022 жылдың 1 мамырына қарай сыйымдылығының 13,1% -ын құрады, ал 2021 жылдың қарашасына дейін тек 5,9% -ы ғана толып тұрды. Келесі қыста бассейнде орташадан жоғары қар жауды, бұл 2023 жылдың көктемінде өзенде су ағынының күшеюіне және Джемез және Пекос өзендері сияқты салаларының су басуына әкелді. Сол жазда, көктемгі су ағыны аяқталғаннан кейін және Нью-Мексикодағы муссондық маусымның сәтсіздігі мен рекордтық жоғары температураның салдарынан, Альбукеркидегі өзен екінші жыл қатарынан құрғап қалды.
Following the approval of the Rio Grande Project by federal lawmakers in 1905, the waters of the Rio Grande were to be divided between the states of New Mexico and Texas based on their respective amount of irrigable land. The project also accorded of water annually to Mexico in response to the country's demands. This was meant to put an end to the many years of disagreement concerning rights to the river's flow and the construction of a dam and reservoir at various location on the river between the agricultural interests of the Mesilla Valley and those of El Paso and Juárez. In the agreement provisions were made to construct Elephant Butte dam on public lands. This act was the first occurrence of congressionally directed allocation of an interstate river (although New Mexico would not achieve statehood till 1912). Following the admittance of New Mexico into the union, the increased settlement of the Rio Grande farther north in Colorado and near Albuquerque, the 1938 Rio Grande Compact developed primarily because of the necessary repeal of the Rio Grande embargo among other issues. Though both Colorado and New Mexico were initially eager to begin negotiations, they broke down over whether Texas should be allowed to join negotiations in 1928, though it had representatives present. In an effort to avoid litigation of the matter in the Supreme Court a provisional agreement was signed in 1929 which stated that negotiations would resume once a reservoir was built on the New Mexico Colorado state line. The construction of this was delayed by the Market Crash of 1929. With negotiations remaining stagnant, Texas sued New Mexico over the issue in 1935, prompting the intervention of the president who set up the Rio Grande Joint Investigation the findings of which helped lead to the final agreement. The compact remains in effect today, though it has been amended twice. In 1944, the US and Mexico signed a treaty regarding the river. Due to drought conditions which have prevailed throughout much of the 21st century, calls for a reexamination of this treaty have been made by locals in New Mexico, Mexico, and Texas. Texas, being the state with the least amount of control over the waterway, has routinely seen an under provision of water since 1992. In 1997, the US designated the Rio Grande as one of the American Heritage Rivers. Two portions of the Rio Grande are designated National Wild and Scenic Rivers System, one in northern New Mexico and the other in Texas, at Big Bend National Park. In mid 2001, a 328 feet (100 m) wide sandbar formed at the mouth of the river, marking the first time in recorded history that the Rio Grande failed to empty into the Gulf of Mexico. The sandbar was dredged, but reformed almost immediately. Spring rains the following year flushed the reformed sandbar out to sea, but it returned in mid 2002. By late 2003, the river once again reached the Gulf. The water of the Rio Grande is over appropriated: that is, more users for the water exist than water in the river. Because of both drought and overuse, the section from Las Cruces downstream through Ojinaga frequently runs dry and was recently tagged "The Forgotten River" by those wishing to bring attention to the river's deteriorated condition. In 2022, due to increasing drought and water use, the water debt owed to Texas increased from 31,000 acre feet to over 130,000 acre feet since 2021, despite “very significant efforts that were done on the river this year to keep water flowing downstream.” In response, New Mexico increased its program offering to subsidize farmers who fallow their fields rather than planting crops, which uses additional water; the city of Albuquerque shut off its domestic supply diversion and switched to full groundwater pumping in 2021. Additionally, in 2022, work began on El Vado Dam, during which it is unavailable for storage, reducing system capacity by about 180,000 acre feet. MRGCD has requested storage of "native water" downstream at Abiquiu Reservoir, which normally only stores waters imported into the Rio Grande watershed from the Colorado River watershed via the San Juan–Chama Project. Elephant Butte Reservoir, the main storage reservoir on the Rio Grande, was reported at 13.1% of capacity as of May 1, 2022, further decreasing to only 5.9% full by November 2021. The following winter, the basin experienced above average snowfall, leading to very high flows in the river in spring of 2023 and flooding of some of its tributaries, including the Jemez and Pecos Rivers. By that summer, after the spring runoff had concluded and due to a failed New Mexico monsoon season and record high temperatures, the river went dry in Albuquerque for a second consecutive year.